• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Staw kolanowy



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Kość udowa (łac. femur) — kość kończyny dolnej będąca elementem wspierającym tkanki miękkie uda. Jest to kość długa, dlatego wyróżnić w niej można trzon i dwa końce: koniec bliższy i koniec dalszy. Jednocześnie jest to najcięższa i najdłuższa z kości długich organizmu; mierząc prawie dokładnie 26% długości ciała człowieka, jest pomocnym wskaźnikiem rekonstrukcji szkieletowych. Występuje u człowieka i zwierząt. U człowieka jest ustawiona pionowo, u zwierząt w kierunku przednio-dolnym.Kaletka maziowa (łac. bursa synovialis) − rodzaj wytworu błony maziowej, mający postać zbudowanego z tkanki łącznej worka o pęcherzykowatym kształcie, zwykle komunikującą się z jamą stawową i wytwarzającą maź stawową. Dzięki temu posiadają one gładką i wilgotną powierzchnię.
    Sekwencja zdjęć stawu kolanowego wykonanych za pomocą rezonansu magnetycznego

    Staw kolanowy (łac. articulatio genus) – największy staw ciała człowieka. Jest to staw złożony (zawiasowy zmodyfikowany) - łączą się tu kość udowa i kość piszczelowa (strzałka nie buduje stawu kolanowego). Staw współtworzy trzeszczka w postaci rzepki. Staw posiada dwie łącznotkankowe łąkotki dopasowujące do siebie powierzchnie stawowe w czasie ruchów. Funkcjonalnie jest to staw zawiasowy, umożliwiający ruchy zginania i prostowania, ale w zgięciu (z wyjątkiem maksymalnego) możliwe są również ruchy rotacyjne. Wzmocniony jest więzadłami zewnętrznymi (pobocznymi oraz torebki stawowej) oraz dodatkowo bardzo silnymi więzadłami wewnętrznymi – więzadłem krzyżowym przednim i tylnym.

    Więzadło krzyżowe przednie (łac. ligamentum cruciatum anterius) – wewnątrzstawowe więzadło stawu kolanowego (jest objęte błoną włóknistą, ale również pokryte błoną maziową, dlatego leży na zewnątrz jamy stawowej). Więzadło ma budowę dwupęczkową – pęczki są niezależnie przyczepione do kości udowej i piszczelowej. Uszkodzenie więzadła jest jedną z najczęstszych przyczyn kontuzji u sportowców.Więzadło poboczne piszczelowe, więzadło poboczne przyśrodkowe (łac. ligamentum collaterale tibiale, ligamentum collaterale mediale) – jedno z więzadeł stawu kolanowego.

    Staw kolanowy jest narażony na przeciążenia związane z potężną siłą mięśnia czworogłowego uda (ciąg na rzepkę max. 300 kg). Ponadto jest drugim najbardziej obciążanym stawem człowieka (po stawie skokowym.)

    Spis treści

  • 1 Powierzchnie stawowe
  • 2 Torebka stawowa
  • 3 Łąkotki
  • 3.1 Łąkotka przyśrodkowa
  • 3.2 Łąkotka boczna
  • 4 Układ więzadłowy
  • 4.1 Więzadła zewnętrzne stawu kolanowego
  • 4.2 Więzadła wewnętrzne stawu kolanowego
  • 5 Kaletki maziowe stawu kolanowego
  • 6 Struktury stabilizujące staw kolanowy
  • 6.1 Kompleks przyśrodkowy
  • 6.2 Kompleks boczny
  • 6.3 Kompleks centralny
  • 7 Bibliografia
  • Rzepka (łac. patella) - płaska, trójkątna kość współtworząca staw kolanowy. Wierzchołek (apex patellae) tej kości skierowany jest ku dołowi, a podstawa (basis patellae) ku górze. Na powierzchni tylnej mieści się dwudzielna powierzchnia stawowa. Powierzchnia przednia rzepki zrasta się ze ścięgnem mięśnia czworogłowego. Rzepka jest największą trzeszczką ciała.Adam Wawrzyniec Bochenek (ur. 10 sierpnia 1875 w Krakowie, zm. 25 maja 1913 tamże) – polski lekarz, anatom, histolog, antropolog. Autor wielokrotnie wznawianego podręcznika anatomii.

    Powierzchnie stawowe[]

    Powierzchnie stawowe końca dalszego kości udowej (Widok od dołu)
    Powierzchnie stawowe końca bliższego kości piszczelowej (Widok od góry)

    W stawie kolanowym łączą się trzy elementy, w tym dwie kości: kość udowa, kość piszczelowa oraz trzeszczka czyli rzepka. Główkę stawu tworzą wypukłe kłykcie kości udowej, natomiast jego panewkę lekko wklęsłe kłykcie kości piszczelowej i powierzchnie stawowe rzepki.

    Troczki rzepki (łac. retinacula patellae) – włókna ścięgniste wchodzące w skład układu więzadłowego stawu kolanowego.Kość piszczelowa, piszczel (łac. tibia) - podstawowa kość goleni, leży po stronie przyśrodkowej. Koniec bliższy (głowa kości piszczelowej) ukształtowany jest w postaci kłykcia bocznego i przyśrodkowego; ich powierzchnie stawowe wchodzą w skład stawu kolanowego. Między kłykciami leży tzw. wyniosłość międzykłykciowa, która składa się z dwóch guzków,bocznego i przyśrodkowego. U podstawy kłykcia bocznego na jego tylno-bocznej powierzchni znajduje się powierzchnia stawowa strzałkowa, która służy do połączenia z głową strzałki. Trzon kości piszczelowej ma przekrój trójkątny, najbardziej widoczny jest brzeg przedni, który rozpoczyna się poniżej kłykci guzowatością piszczeli. Brzeg przedni kości piszczelowej i jej powierzchnia przyśrodkowa pokryte są tylko skórą i są dobrze wyczuwalne przez skórę. Po stronie bocznej dalszej kości piszczelowej znajduje się wcięcie strzałkowe. Dolna powierzchnia nasady tworzy powierzchnię stawową dolną i służy do połączenia z kością skokową, wchodzącą w skład kości stopy.
  • połączenie pomiędzy kością udową a kością piszczelową (staw udowo-piszczelowy, art. femoro-tibialis):
  • kłykieć boczny kości udowej (condylus lateralis femoris) – powierzchnia stawowa kłykcia bocznego kości piszczelowej (condylus lateralis tibiae)
  • kłykieć przyśrodkowy kości udowej (condylus medialis femoris) – powierzchnia stawowa kłykcia przyśrodkowego kości piszczelowej (condylus medialis tibiae)
  • połączenie pomiędzy kością udową a rzepką (staw udowo-rzepkowy, art. femoro-patellaris)
  • kłykieć boczny kości udowej (condylus lateralis femoris) – powierzchnia stawowa rzepkowa boczna (facies articularis lateralis patellae)
  • kłykieć przyśrodkowy kości udowej (condylus medialis femoris) – powierzchnia stawowa rzepkowa przyśrodkowa (facies articularis medialis patellae)
  • Kłykcie kości udowej na powierzchni dolnej są płaskie, dzięki czemu bardzo dobrze przylegają do kłykci kości piszczelowych, a tym samym stabilizują staw w pozycji wyprostowanej.

    Mięsień podkolanowy (łac. musculus popliteus) - krótki, spłaszczony, trójkątny mięsień szkieletowy, należy do warstwy głębokiej tylnej grupy mięśni goleni. Położony jest po tylnej stronie kolana pod mięśniem brzuchatym łydki i mięśniem podeszwowym.Torebka stawowa (łac. capsula articularis) – łączy powierzchnie stawowe kości, tworząc jednocześnie osłonę stawu.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Więzadło krzyżowe tylne (łac. ligamentum cruciatum posterius) – wewnątrzstawowe więzadło stawu kolanowego (jest objęte błoną włóknistą, ale również pokryte błoną maziową, dlatego leży na zewnątrz jamy stawowej).
    Staw skokowy górny, inaczej staw skokowo-goleniowy (łac. articulatio talocruralis), pot. kostka – staw zawiasowy, złożony. Odpowiedzialny za zginanie stopy (np. podczas stawania na palcach) oraz jej prostowanie (np. podczas stawania na pięcie). Złożony jest z panewki, którą tworzą dalsze końce kości piszczelowej oraz strzałkowej, oraz z główki, którą stanowi bloczek kości skokowej. Ponadto w jego skład wchodzi torebka stawowa, którą wzmacniają więzadła przyśrodkowe (inaczej trójgraniaste), skokowo-strzałkowe przednie, skokowo-strzałkowe tylne, piętowo-strzałkowe. Torebka stawowa przytrzymuje kości, wchodzące w skład stawu oraz zapobiega dostaniu się sąsiednich tkanek między kości stawu.
    Więzadło rzepki (łac. ligamentum patellae) – jedno z więzadeł stawu kolanowego stanowiące środkową część wspólnego ścięgna mięśnia czworogłowego uda.
    Mięsień czworogłowy uda (łac. musculus quadriceps femoris) – duży, gruby mięsień wypełniający grupę przednią mięśni uda. Cztery działające niezależnie głowy posiadają oddzielne przyczepy początkowe i wspólny przyczep końcowy.
    Więzadło poboczne strzałkowe, więzadło poboczne boczne (łac. ligamentum collaterale fibulare, ligamentum collaterale laterale) – jedno z więzadeł stawu kolanowego.
    Staw zawiasowy (articulatio ginglymus) - rodzaj stawu, w którym jedna powierzchnia stawowa jest wykształcona w formie bloczka, druga jest jego negatywem (wcięcie). Oś ruchu jest ustawiona poprzecznie do długiej osi kości. W stawie zawiasowym występują zawsze więzadła poboczne (ligamenta collateralia), które ustalają staw i zabezpieczają przed bocznymi przesunięciami. Ruchy w tym stawie to zginanie i prostowanie (np. stawy międzypaliczkowe).
    Mięsień półścięgnisty (łac. musculus semitendinosus) – mięsień kończyny dolnej, którego przyczepem początkowym jest tylna powierzchnia guzka kulszowego. W połowie uda włókna mięśniowe przechodzą w długie wąskie ścięgno kończące się na kości piszczelowej przyśrodkowo i poniżej guzowatości piszczeli. W tym miejscu łączy się ze ścięgnami mięśnia krawieckiego i mięśnia smukłego – łączą się z powięzią goleni tworząc płytkę ścięgnistą zwaną gęsią stopką powierzchniową.

    Reklama