• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Staw elipsoidalny

    Przeczytaj także...
    Elipsa – w geometrii ograniczony przypadek krzywej stożkowej, czyli krzywej będącej częścią wspólną powierzchni stożkowej oraz przecinającej ją płaszczyzny. Jest to również miejsce geometryczne wszystkich tych punktów płaszczyzny, dla których suma odległości od dwóch ustalonych punktów jest stałą.Staw promieniowo-nadgarstkowy, także staw bliższy ręki (łac. articulatio radiocarpea) - w anatomii człowieka stanowi połączenie przedramienia z nadgarstkiem. Panewkę stawu tworzy powierzchnia stawowa głowy kości promieniowej, a także krążek stawowy (oddzielający od nadgarstka dystalną część kości łokciowej). Z kolei główkę stanowią trzy z czterech kości szeregu bliższego nadgarstka: łódeczkowata, księżycowata i trójgraniasta.
    Staw (łac. articulatio) – ruchome połączenie między składnikami szkieletu, zewnętrznego lub wewnętrznego (→połączenia kości). Stawy występują u stawonogów (Arthropoda) oraz kręgowców (Vertebrata). U tych ostatnich stawy są określane, ze względu na specyficzną budowę, jako połączenia maziowe (juncturae synoviales). W stawach (tak jak w łożyskach wielu maszyn) największym problemem jest tarcie i dlatego powierzchnie stawowe kości pokryte są bardzo odporną na ścieranie chrząstką szklistą.

    Staw elipsoidalny (articulatio elipsoidea), inaczej kłykciowy (articulatio condylaris) – rodzaj stawu, w którym na przekroju jedna powierzchnia ma kształt eliptyczny, wypukły w stosunku do swojej osi długiej i krótkiej, a druga powierzchnia jest wklęsła. Wykonywane ruchy to: zginanie i prostowanie, odwodzenie i przywodzenie oraz ruch wypadkowy – obwodzenie.

    Przykładem stawu elipsoidalnego jest staw promieniowo-nadgarstkowy.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła. Mięśnie, wyd. XI (VII), Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2002, s. 216-217, ISBN 83-200-2719-5.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.