• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Statyw fotograficzny

    Przeczytaj także...
    Trójkąt równoboczny – trójkąt, którego wszystkie boki mają taką samą długość (oznaczmy ją a {displaystyle a,} ). Taki trójkąt ma następujące własności:Monopod (gr.>łac. mono – pojedynczy, pod – stopa, noga) – najprostszy rodzaj statywu fotograficznego, składający się tylko z jednej nogi.
    Kamera telewizyjna − służy do zapisu wideo informacji o jakości emisyjnej zarówno w realizacjach reporterskich jak i studyjnych. Klasyczne studyjne kamery telewizyjne przesyłają materiał w postaci zakodowanego sygnału elektrycznego do rejestratorów, gdzie jest on dopiero zapisywany. Kamery reporterskie, wyposażone we własne, wbudowane rejestratory, to kamkordery.
    Fotograf korzystający ze statywu
    Mini-statyw stołowy

    Statyw fotograficzny – stały stabilizator służący do mocowania aparatu fotograficznego bądź kamery filmowej lub telewizyjnej.

    Zazwyczaj jest to trójnóg z symetrycznie rozkładanymi w trzy strony nogami, których obrys po rozłożeniu tworzy trójkąt równoboczny. Statyw fotograficzny zakończony jest w swej górnej części głowicą, która pozwala na zmiany położenia zamocowanego na niej aparatu lub kamery w dowolnej pozycji (pionowej, poziomej lub pod dowolnym kątem). W przypadku użycia statywu do mocowania kamery filmowej statyw umożliwia płynny obrót kamery w dowolnej płaszczyźnie w celu uzyskania zmieniającego się w czasie ujęcia kierunku filmowania, najczęściej np. by otrzymać ujęcie panoramiczne.

    Zdjęcie fotograficzne (zdjęcie, fotografia) – ogólna nazwa czegoś, co zostało sfotografowane, czyli sam obraz zapisany dowolną techniką fotograficzną.Kijek do selfie – rodzaj ręcznego statywu, monopodu, pomagającego w wykonywaniu zdjęć typu selfie. Jest to długi pręt, zwykle teleskopowy, którego jeden koniec trzyma się w ręce, a na drugim umieszcza się smartfon. Kijki często wyposażone są w dodatkowe opcje, takie jak Bluetooth.

    Używane w amatorskiej technice fotograficznej i filmowej statywy zbudowane są zazwyczaj z lekkich, teleskopowo rozsuwanych aluminiowych rurek (umożliwiających rozłożenie statywu na dowolnej – w zakresie zależnym od wielkości i konstrukcji statywu – wysokości) i nieskomplikowanej głowicy z pokrętłami umożliwiającymi ustabilizowanie jej w dowolnej pozycji. Często znajduje się w niej również przegub kulisty, pozwalający na obrót w dowolnej płaszczyźnie. Zwykle wyposażone są też w małą poziomicę, która umożliwia prawidłowe ustawienie statywu. Kamera lub aparat fotograficzny mocowane są do statywu za pomocą śruby 1/4"–20 (1/4 cala, 20 rowków na cal). Końcówki nóg statywu zazwyczaj mają założone gumowe kapturki antypoślizgowe.

    Aparat fotograficzny, potocznie aparat – urządzenie służące do wykonywania zdjęć fotograficznych. Pierwowzorem aparatu fotograficznego było urządzenie nazywane camera obscura.Kilogram – jednostka masy, jednostka podstawowa układu SI, oznaczana kg. Jest to masa międzynarodowego wzorca (walca o wysokości i średnicy podstawy 39 mm wykonanego ze stopu platyny z irydem) przechowywanego w Międzynarodowym Biurze Miar i Wag w Sèvres koło Paryża. Wzorzec kilograma został usankcjonowany uchwałą I Generalnej Konferencji Miar (Conférence Générale des Poids et Mesures, CGPM) w 1889.

    Najprostsze statywy amatorskie umożliwiają ustawienie aparatu na wysokości regulowanej od ok. 0,3 do jednego metra nad podłożem, większe – do 140 cm i wyżej, zazwyczaj jednak do wysokości nie przekraczającej lub niewiele przekraczającej poziom oczu przeciętnego człowieka. Ważą, w zależności od rozmiarów i konstrukcji, od pół kilograma do (największe) czterech kilogramów, a maksymalne ich dopuszczalne obciążenie wynosi od jednego do pięciu kilogramów.

    Kamera filmowa – urządzenie o działaniu zbliżonym do aparatu fotograficznego. Ciężka, kosztowna, profesjonalna odmiana kamery. Kamera filmowa wykonuje sekwencję wysokiej jakości zdjęć w bardzo krótkich odstępach czasu i rejestruje je na taśmie filmowej. Obecnie, w profesjonalnych produkcjach stosuje się zazwyczaj kamery filmowe wykorzystujące taśmy filmowe 35 mm. Kamer filmowych nie należy mylić z mniej skomplikowanymi kamerami telewizyjnymi, używanymi między innymi do nagrywania materiałów dla wiadomości telewizyjnych. Cechą charakterystyczną profesjonalnych kamer jest, czasem dość dużych rozmiarów, zasobnik na taśmę filmową.Centymetr (symbol: cm) – jednostka długości, podwielokrotność metra, równa 10 m, czyli 1/100 m. Składa się z 10 milimetrów. Centymetr jest jednostką podstawową w układzie jednostek miar CGS (centymetr gram sekunda). W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E-2 m, czyli 1 · 10 m.

    Profesjonalne statywy, używane przy produkcji profesjonalnych filmów i programów telewizyjnych oraz do wykonywania profesjonalnych zdjęć, są zazwyczaj – ze względu na większy niż dla potrzeb amatorskich ciężar mocowanego do statywu sprzętu – większe, cięższe, często wykonane z drewna, o szerszym zakresie regulacji wysokości. Głowice takich statywów zwykle wyposażone są w pokrętła z przekładniami bądź tzw. głowice olejowe, umożliwiające płynne (bezwstrząsowe) obracanie kamerą.

    Film – utwór audiowizualny, składający się ze scen, które z kolei składają się z jednego lub więcej (do kilkudziesięciu) ujęć. Pierwotnie filmy wyświetlano w kinach, współcześnie również w telewizji i za pomocą innych urządzeń, takich jak magnetowidy, odtwarzacz DVD, Blu-ray i komputery.Poziomica, poziomnica, utożsamiana czasem niezbyt precyzyjnie z libellą, regionalnie – waserwaga – przyrząd pomiarowy z wbudowanymi jedną lub wieloma (wtedy pod różnymi kątami) libellami rurkowymi, wykorzystujący siłę grawitacji ziemskiej do wyznaczania (z niewielką dokładnością) poziomości płaszczyzn (np. podłóg) lub pionowości (np. ścian) w budownictwie.

    Istnieją także statywy mocowane do przedmiotów (uchwyty), a także miniaturowe (o długości do kilkunastu centymetrów), tzw. ministatywy przeznaczone do ustawiania na stole. Inną odmianą statywów są tzw. monopody – złożone z pojedynczej nóżki o regulowanej długości, przykręcane do aparatu. Takie rozwiązanie wprawdzie nie zapewnia całkowitej stabilności podczas wykonywania zdjęcia, ponieważ wymaga stałego podpierania ręką, ale do licznych zastosowań amatorskich jest zupełnie wystarczające. Ma przewagę nad statywami trójnożnymi w postaci mniej skomplikowanej konstrukcji, mniejszego ciężaru (co ma znaczenie wobec ewentualnej potrzeby przenoszenia sprzętu pieszo na długich trasach) i niższej ceny.

    Program telewizyjny – telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych, która charakteryzuje się określonym gatunkiem telewizyjnym.

    Innym rodzajem statywu, używanym głównie w warunkach studyjnych, jest tzw. autopole – statyw składający się z rozporowej rurki teleskopowej (mocowanej między sufitem a podłogą lub pomiędzy równoległymi ścianami) i odpowiedniego uchwytu mocowanego na dowolnej wysokości służącego do zamocowania sprzętu fotograficznego. Jest to przyrząd uniwersalnego zastosowania, choć używany głównie do mocowania oświetlenia. Skonstruowany został w 1947 r.przez amerykańską fotografkę Berenice Abbott.

    Zobacz też[]

  • kijek do selfie



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama