• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Starożytny Izrael w okresie rzymskim



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Legion albo legia (łac. legio) – podstawowa i największa jednostka taktyczna armii rzymskiej złożona przede wszystkim z ciężkozbrojnej piechoty. Odpowiednik współczesnej dywizji. W pierwszych trzech wiekach imperium armia rzymska liczyła od 25 do 34 legionów. W wyprawach legionów uczestniczyli również kamieniarze, cieśle, inżynierowie i inni rzemieślnicy.Lucyliusz Bassus, Sextus Lucilius Bassus (zm. 72 w Judei) identyfikowany ze znanym dowódcą cesarza Witeliusza (Tacyt, Hist. 2, 100 nn) był namiestnikiem Judei od 71 do śmierci.
    Królestwo Heroda Wielkiego
    Mapa Judei za Heroda Wielkiego
    Judzkie prowincje w I wieku n.e.

    Starożytny Izrael pod panowaniem Rzymu przebywał w okresie od 63 p.n.e. do 395 n.e.

    Marek Ambibulus, Marcus Ambibulus, rzymski rycerz (ekwita), namiestnik (prefekt) prowincji Judei, w latach od 9 do 12 n.e.Samaria (hebr. שומרון) − ruiny starożytnego miasta położonego w Samarii, w środkowej części Izraela. Miejsce wykopalisk archeologicznych znajduje się pod administracją Autonomii Palestyńskiej.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Rzymscy namiestnicy Judei (6-135)
  • 2.1 Prefekci
  • 2.2 Prokuratorzy
  • 2.3 Legaci
  • 3 Bibliografia
  • 4 Zobacz też


  • Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.
    Idumea (łac. Idumaea, hebr. Edom - czerwony) – kraina historyczna na południu Izraela, pierwotnie ciągnąca się aż do Morza Czerwonego. Od VI wieku p.n.e. ograniczona do okolic Hebronu i wzgórz między Morzem Martwym, a Morzem Śródziemnym. Zamieszkana przez Idumejczyków (Edomitów), będących plemieniem o semickim rodowodzie.
    Publiusz Eliusz Hadrian (Publius Aelius Hadrianus; ur. 24 stycznia 76 w Itálice lub Rzymie, zm. 10 lipca 138 w Bajach) – w latach 117-138 cesarz rzymski. Po śmierci został zaliczony w poczet bogów.
    Albin Lucjusz, Lucceius Albinus (zm. 69) był rzymskim prokuratorem Judei od 62 do 64 i namiestnikiem Mauretanii od 64 do 69.
    Arcykapłan (hebr. כהן גדול Kohen ha-Gadol) – najwyższy dostojnik religijny w starożytnym Izraelu od wyjścia z Egiptu do 70 n.e.
    Kwintus Roscjusz Caeliusz Pompejusz Falco (ur. ok. 70, zm. po 140) był rzymskim politykiem żyjącym na początku II wieku.
    Herod Wielki (Herodes Magnus), czasami w literaturze opisywany jako Herod (II) Wielki (ur. 73 lub w 72 roku p.n.e., zm. 4 roku p.n.e.) – syn Idumejczyka Antypatra i Nabatejki Kypros. Od roku 47 p.n.e. był namiestnikiem Galilei mianowanym przez swojego ojca, a od 46 r. p.n.e. namiestnikiem Celesyrii i Samarii z ręki Sekstusa Cezara. W latach 37 - 4 p.n.e. król Judei z łaski Rzymu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.091 sek.