• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stanowisko - wspinaczka

    Przeczytaj także...
    Ring – rodzaj stałego punktu asekuracyjnego, umieszczanego w wywierconym w skale otworze i utwierdzanego w nim za pośrednictwem kleju lub miękkiego wypełniacza z aluminium lub ołowiu. Ringi wykonuje się przeważnie z prętów stalowych, najlepiej ze stali nierdzewnej, uformowanych w ten sposób, że jeden koniec tworzy prosty trzpień wklejany w otwór w skale, drugi zaś jest wygięty w postaci zamkniętego oczka, które służy do wpinania karabinków, ekspresów bądź bezpośrednio liny. Owo oczko może być zaspawane dla zwiększenia wytrzymałości, choć sam spaw z powodu miejscowego przegrzania i nawęglenia może być najsłabszym punktem.Wyciąg - we wspinaczce - odległość między dwoma stanowiskami asekuracyjnymi wyznaczona przede wszystkim długością używanej liny oraz konfiguracją terenu i ilością sprzętu. Tradycyjnie długość drogi mierzy się liczbą wyciągów, szczególnie we wspinaczce górskiej. Długości wyciągów bywają jednak bardzo różne. W uproszczeniu przyjmuje się, że standardowa długość wyciągu to około 50 metrów.
    Lina – we wspinaczce pełni różnorodne, ważne funkcje techniczne, a także jest symbolem więzi łączącej partnerów w zespole wspinaczkowym "na dobre i na złe".

    Stanowisko we wspinaczce oznacza kilka punktów asekuracyjnych połączonych ze sobą tak, aby działały wielokierunkowo. Ma ono zapewniać maksimum bezpieczeństwa korzystającym z niego wspinaczom. Ze względu na pełnione funkcje stanowiska można podzielić na kilka kategorii:

    Stanowiska zjazdowe służą do wycofania się z drogi wspinaczkowej po jej ukończeniu. Umieszczane są na końcu drogi. Zazwyczaj (szczególnie w przypadku wspinaczki sportowej) są to 2 ringi lub (rzadziej) spity połączone wytrzymałym łańcuchem na który nawleczony jest metalowy pierścień - kolucho, przez które przewleka się linę w celu opuszczenia na ziemię bez pozostawiania w ścianie sprzętu. Jeżeli droga nie jest wyposażona w stałe stanowisko, można je zbudować samemu używając odpowiedniego sprzętu wspinaczkowego, którego jednak zazwyczaj nie da się potem odzyskać. Można również wykorzystać elementy naturalne - bloki skalne, drzewa itp. oplatając line zjazdową wokół nich. Stanowiska zjazdowe często, szczególnie w skałkach, wykorzystywane są do zawieszenia tzw. "wędki" - wspinaczki z górną asekuracją.

    Spit (wspinaczka) – nazywany również nitem, rodzaj kotwy do osadzania w skale stałych punktów asekuracyjnych lub zjazdowych. Spit składa się z:Asekuracja na wędkę – rodzaj asekuracji, w której lina przechodzi przez stanowisko asekuracyjne, znajdujące się nad wspinaczem. Po odpadnięciu od ściany wspinacz zatrzymuje się praktycznie w tym samym miejscu, w którym odpadł.

    Stanowiska asekuracyjne służą do zabezpieczenia osoby asekurującej wspinacza w trudnym terenie lub w ścianie. Mogą być konieczne jeżeli teren u podstawy ściany jest mocno nastromiony, droga wspinaczkowa zaczyna się na wąskiej półce skalnej itp. Ma ono za zadanie zapewnić bezpieczeństwo i poczucie pewności osobie asekurującej, aby mogła ona poświęcić całą swoją uwagę wykonywaniu właściwych czynności zabezpieczających partnera.

    Craig Luebben wspinacz, fotograf i przewodnik wysokogórski z Colorado (USA), autor podręczników wspinaczki, redaktor magazynów górskich, wynalazca sprzętu wspinaczkowego.

    Stanowiska pośrednie są koniecznością przy wspinaczce wielowyciągowej - gdy droga jest dłuższa od długości używanej liny asekuracyjnej. Pozwalają one podzielić drogę na kilka etapów - wyciągów i zapewniają maksymalne bezpieczeństwo przebywającym na nich osobom. Powinny w miarę możliwości być umieszczane w wygodnych miejscach, np. półkach skalnych osłoniętych przed spadającymi kamieniami. Na różnych etapach wspinaczki wielowyciągowej są wykorzystywane jako stanowiska asekuracyjne lub stanowiska zjazdowe.

    Stanowiska wiszące to wszystkie stanowiska ulokowane w pionowym lub przewieszonym terenie, bez wygodnego oparcia w postaci półki skalnej, bez względu na sprawowaną funkcję.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Craig Luebben: Wspinaczka w skale. tłumaczenie: Tomasz Kliś. Łódź: "Galaktyka", 2006. ISBN 83-89896-51-6.
  • Allen Fyffe, Iain Peter: Podręcznik wspinaczki. Łódź: "Galaktyka", 2003. ISBN 83-87914-09-6.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Sprzęt wspinaczkowy




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.