• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stanisław Lenartowicz

    Przeczytaj także...
    Aktorka – polski film fabularny, telewizyjny, dramat obyczajowy z 1971 roku w reżyserii Stanisława Lenartowicza. Scenariusz na podstawie opowiadania Aleksego Tołstoja o tym samym tytule napisał reżyser. Zdjęcia realizowano w okolicach Wrocławia.Uniwersytet Wrocławski (UWr) – jeden z osiemnastu państwowych uniwersytetów klasycznych w Polsce z siedzibą we Wrocławiu, kształcący na kierunkach humanistycznych i ścisłych. Powstał pierwotnie w 1702 roku jako Leopoldina, a 24 sierpnia 1945 roku został przekształcony na polską uczelnię akademicką. Uczelnia swoimi tradycjami odwołuje się do niemieckich uczelni wrocławskich oraz Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Jest jedną z najważniejszych i najstarszych uczelni we Wrocławiu, na której studiuje blisko 31,6 tysięcy studentów.
    Polska szkoła filmowa (szkoła polska) – nazwa nadana kierunkowi polskiego kina, rozwijającemu się w latach 1955–1965. Charakteryzował się on inspiracjami włoskim neorealizmem, zerwaniem z estetyką kina socrealistycznego, analizowaniem skutków II wojny światowej oraz charakterystyką indywidualnych postaw i polskich mitów narodowych. Wyróżnikiem "szkoły polskiej" było również wypracowanie unikatowego wzorca swobodnego przekształcania utworu literackiego na ekran.

    Stanisław Lenartowicz (ur. 7 lutego 1921 w Dzianowie, zm. 28 października 2010 we Wrocławiu) – polski reżyser i scenarzysta filmowy. Jeden z twórców polskiej szkoły filmowej.

    Biografia[]

    Wychowywał się, a następnie mieszkał do 1944 w Landwarowie koło Wilna, w rodzinie kolejarskiej; ojciec Michał Lenartowicz był zawiadowcą miejscowego Odcinka Drogowego II kl. PKP.

    Pamiętnik pani Hanki - polska komedia z 1963 roku na podstawie powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza (pod tym samym tytułem).Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – polski medal nadawany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego osobie lub instytucji wyróżniającej się w dziedzinie twórczości artystycznej, działalności kulturalnej lub ochronie kultury i dziedzictwa narodowego. Medal nadawany jest w oparciu o ustawę z dnia 25 października 1991 o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego.

    W czasie II wojny światowej był żołnierzem 7 Brygady Wilhelma Armii Krajowej na Wileńszczyźnie. W okresie od 5 sierpnia 1944 do 9 stycznia 1946 przebywał w obozie pracy w Kałudze (jedn. woj. nr 36990, 361 zpp). Repatriowany do kraju w 1946.

    W latach 1950–1953 studiował na Wydziale Reżyserii PWSF w Łodzi. Absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Realizator filmów oświatowych w WFO w Łodzi (1952–1954), następnie filmów fabularnych w WFF we Wrocławiu (1956–1983). W latach 1989–1991 członek Komitetu Kinematografii.

    Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 października 2012 roku) zawiera informacje o 517 560 filmach, 38 727 serialach, 10 491 grach i 1 636 554 ludziach filmu). Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 kraje, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów (4 nieuznawane państwa, 5 autonomii, 1 byłą autonomię i 4 terytoria zależne).IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

    Odznaczony między innymi Nagrodą Miasta Wrocławia (1959), Złotym Krzyżem Zasługi (1959), Złotym Medalem "Gloria Artis" (2008).

    Miał siostrę Irenę Will-Lenartowicz, plastyczkę.

    Zmarł w wieku 89 lat, został pochowany na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu.

    Filmografia[]

  • 1993: Obrazki z wystawy (teatr TV)
  • 1991: Herkules i stajnia Augiasza (teatr TV)
  • 1983: Szkoda twoich łez
  • 1979: Strachy
  • 1976: Za rok, za dzień, za chwilę...
  • 1975: Żelazna obroża
  • 1974: To ja zabiłem
  • 1972: Opętanie
  • 1971: Nos
  • 1971: Aktorka
  • 1970: Martwa fala
  • 1969: Czerwone i złote
  • 1967: Zabijaka
  • 1967: Upiór
  • 1967: Poczmistrz
  • 1967: Fatalista
  • 1966: Cała naprzód
  • 1964: Giuseppe w Warszawie
  • 1963: Pamiętnik pani Hanki
  • 1961: Nafta
  • 1959: Zobaczymy się w niedzielę
  • 1958: Pigułki dla Aurelii
  • 1957: Spotkania
  • 1956: Zimowy zmierzch
  • 1955: Nowela kolarska (nowela w filmie Trzy starty)
  • 1954: Ratujemy dzieła sztuki (film dokumentalny)
  • 1953: Miniatury Kodeksu Behema (film dokumentalny)
  • 1952: Czy wiecie, że... (film dokumentalny w cyklu Piękno na co dzień)
  • 1952: Dur brzuszny (film dokumentalny)
  • 1952: Zbiór i suszenie tytoniu (film dokumentalny)
  • 1950: Dzieci trudne (etiuda szkolna)
  • Nagrody filmowe[]

  • 2008: Nagroda ("Kryształowy Dzik", nagroda za całokształt twórczości na I Festiwalu Reżyserii Filmowej w Świdnicy)
  • 2008: Nagroda (Specjalny "Miś BAREJAdy" na 6. Przeglądzie Filmów Komediowych i Niezależnych "Barejada" w Jeleniej Górze)
  • 2008: Nagroda Stowarzyszenia Filmowców Polskich (za dorobek życia)
  • 1971: Czerwone i złote – Valladolid (MFF), nagroda Związku Hiszpańskich Pisarzy Filmowych
  • 1968: Upiór – Triest (MFF Fantastycznych), dyplom
  • Przypisy

    1. Zmarł nestor polskich reżyserów Stanisław Lenartowicz. gazeta.pl. [dostęp 2010-10-22].
    2. Rocznik Kolejowy 1930, Związek Prawników PKP Warszawa 1930; Rocznik Kolejowy 1931-32, Związek Prawników PKP Warszawa 1931; Rocznik Komunikacyjny 1933-1934, Związek Prawników i Ekonomistów Kolejowych RP Warszawa 1933
    3. Janusz Bohdanowicz, 7 Brygada Wilhelma Armia Krajowa Okręg Wileński, wyd. II, Warszawa 2008
    4. Ośrodek Karta: Indeks Represjonowanych
    5. Stanisław Lenartowicz. filmpolski.pl. [dostęp 2010-10-22].
    6. Uroczystość wręczenia medali Gloria Artis. mkidn.gov.pl, 19 grudnia 2008.

    Bibliografia[]

  • Stanisław Lenartowicz w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
  • Stanisław Lenartowicz w bazie filmweb.pl
  • Stanisław Lenartowicz w bazie filmpolski.pl
  • Linki zewnętrzne[]

  • Stanisław Lenartowicz na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka
  • Fatalista – polski film telewizyjny z 1967 roku w reżyserii Stanisława Lenartowicza. Adaptacja opowiadania Michaiła Lermontowa pod tym samym tytułem.Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Strachy – polski serial z 1979 roku w reżyserii Stanisława Lenartowicza. Serial jest adaptacją powieści Marii Ukniewskiej.
    Spotkania – czarno-biały polski film obyczajowy z 1957 roku (76 minut), w reżyserii Stanisława Lenartowicza. Autorem scenariusza jest również Stanisław Lenartowicz. Film miał premierę 18 listopada 1957 roku.
    Wytwórnia Filmów Oświatowych (WFO) – wytwórnia filmowa w Łodzi, istniejąca od 29 grudnia 1949 roku – została powołana zarządzeniem ministra kultury i sztuki. Przejęła częściowo kompetencje Instytutu Filmowego w Łodzi, działającego od 13 listopada 1945 roku. Była jednym z największych w kraju producentów krótkometrażowych filmów szkolnych i instruktażowych oraz jedynym producentem filmów popularnonaukowych, przeznaczonych dla masowego widza. Od roku 1994 firma nosi nazwę: Wytwórnia Filmów Oświatowych i Programów Edukacyjnych. Dorobek Wytwórni to ok. 5 tysięcy filmów, głównie oświatowych i dokumentalnych.
    Pigułki dla Aurelii, polski film fabularny z gatunku filmu wojennego, zrealizowany w 1958 przez Stanisława Lenartowicza.
    Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera (PWSFTviT, nazwa pierwotna: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa) – uczelnia państwowa założona 8 marca 1948 w Łodzi, kształcąca przyszłych aktorów, reżyserów, operatorów filmowych i telewizyjnych, artystów fotografików, montażystów, scenarzystów oraz organizatorów produkcji telewizyjnej i filmowej.
    Stowarzyszenie Filmowców Polskich - powstało w 1966 jako organizacja społeczna skupiająca w sobie filmowców polskich i ludzi kina (reżyserów, scenarzystów, animatorów, krytyków filmowych itp).
    Wytwórnia Filmów Fabularnych we Wrocławiu – jedna z największych wytwórni filmowych w Polsce. Odegrała ogromną rolę w rozwoju polskiego filmu po drugiej wojnie światowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.