• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stan szklisty

    Przeczytaj także...
    Prawo Bragga (także Prawo Wulfa-Braggów, wzór Bragga, warunek Bragga) – zależność wiążąca geometrię kryształu z długością fali padającego promieniowania i kątem, pod którym obserwowane jest interferencyjne maksimum.Cząsteczka (molekuła) – neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów utrzymywanych razem kowalencyjnym wiązaniem chemicznym. Cząsteczki różnią się od cząstek (np. jonów) brakiem ładunku elektrycznego. Jednakże, w fizyce kwantowej, chemii organicznej i biochemii pojęcie cząsteczka jest zwyczajowo używane do określania jonów wieloatomowych.
    Witryfikacja (też zeszklenie, witrifikacja) – przemiana kinetyczna przejścia ze stanu ciekłego w stan szklisty. Nosi ona cechy przemiany fazowej II rzędu, ale nie jest przemianą termodynamiczną, bo nie prowadzi do utworzenia termodynamicznie stabilnej fazy.

    Stan szklistystan skupienia, w którym materia nie posiada uporządkowania dalekiego zasięgu, a jedynie lokalne zagęszczenia materii, zwane mikroobszarami, domenami lub klasterami, tworzące nieregularną więźbę i ograniczające się do objętości o średnicy nieprzekraczającej 20 Å. Z tych powodów promieniowanie rentgenowskie rozproszone na powierzchni ciała w stanie szklistym nie daje efektu interferencyjnego, jak to ma miejsce w przypadku kryształów (dyfrakcja Bragga), i dlatego szkieł nie można identyfikować rentgenograficznie.

    Glinokrzemiany – grupa nieorganicznych związków chemicznych, sole, w których występują aniony złożone z glinu, krzemu i tlenu. Bardzo szeroka klasa materiałów naturalnych i syntetycznych, obejmująca m.in. powszechnie występujące w naturze zeolity, kaolin, andaluzyt, dysten, silimanit i anortyt oraz syntetyczne glinokrzemiany polimeryczne, np. geopolimery.Energia wewnętrzna (oznaczana zwykle jako U lub Ew) w termodynamice – całkowita energia układu będącą sumą: energii potencjalnej i kinetycznej makroskopowych części układu, energii kinetycznej cząsteczek, energii potencjalnej oddziaływań międzycząsteczkowych i wewnątrzcząsteczkowych, etc.

    Charakterystyka energetyczna struktury ciała szklistego[]

    Cząsteczki znajdujące się w mikroobszarach ułożone są w przybliżeniu w takim porządku, jaki wynika z budowy komórki elementarnej kryształu, jednak odległości pomiędzy molekułami nie są ściśle ustalone, przez co komórka jest zdeformowana. Taki stan rzeczy znajduje odzwierciedlenie we właściwościach szkieł. Molekuły nie znajdują się w miejscach odpowiadających minimum lokalnemu energii. Ponieważ każdy z atomów tworzących szkło nieustannie dąży do tego minimum, stan szklisty nie jest stanem metastabilnym, lecz niestabilnym stanem tak zwanego zamrożonego nieporządku. Porównując energie atomów tworzących regularną komórkę elementarną i zdeformowaną komórkę stanowiącą domenę szkła, można stwierdzić iż atomy budujące kryształ są na poziomie energetycznym niższym niż w szkle.

    Wiązanie chemiczne według klasycznej definicji to każde trwałe połączenie dwóch atomów. Wiązania chemiczne powstają na skutek uwspólnienia dwóch lub większej liczby elektronów pochodzących bądź z jednego, bądź z obu łączących się atomów lub przeskoku jednego lub większej liczby elektronów z jednego atomu na drugi i utworzenia w wyniku tego tzw. pary jonowej.Rentgenografia strukturalna – technika analityczna używana w krystalografii i chemii. W krystalografii jest stosowana w celu ustalenia wymiarów i geometrii komórki elementarnej tworzącej daną sieć krystaliczną. W chemii metoda ta umożliwia dokładne ustalenie struktury związków chemicznych tworzących analizowane kryształy.

    Reaktywność substancji szklistych[]

    Mniejsza energia wiązań międzyatomowych substancji w stanie szklistym powoduje, że wchodzi ona w reakcje łatwiej niż ta sama substancja w stanie krystalicznym. Przykładem jest zwykłe szkło kwarcowe i piasek kwarcowy. Reakcja hydratacji faz klinkierowych (lub cementowych) z udziałem piasku przebiega wyraźnie wolniej niż w przypadku użycia szkła. Obie substancje zbudowane są z takich samych tetraedrów krzemotlenowych, jednak do zniszczenia struktury krystalicznej kwarcu potrzeba użyć pewnej energii, tak zwanej energii aktywacji, koniecznej do zerwania trwałych wiązań chemicznych. Szkło takiej struktury nie posiada, więc energia aktywacji może być znacznie niższa.

    Reaktywność chemiczna - zdolność związków i pierwiastków chemicznych do wejścia w reakcję chemiczną z innym związkiem lub pierwiastkiem.Lepkość (tarcie wewnętrzne, wiskoza) – właściwość płynów i plastycznych ciał stałych charakteryzująca ich opór wewnętrzny przeciw płynięciu. Lepkością nie jest opór przeciw płynięciu powstający na granicy płynu i ścianek naczynia. Lepkość jest jedną z najważniejszych cech płynów (cieczy i gazów).

    Bardzo często w celu zwiększenia reaktywności chemicznej substancji przeprowadza się ją w stan szklisty. Polega to na gwałtownym obniżeniu energii wewnętrznej, czyli ochłodzeniu cieczy tak, aby cząsteczki nie zdążyły ułożyć się w sieć krystaliczną.

    Uzyskiwanie stanu szklistego[]

    O łatwości przechodzenia w stan szklisty decyduje głównie lepkość stopu, a raczej zmiana lepkości w funkcji temperatury. Lepkość większości krzemianów i glinokrzemianów występujących w przyrodzie bardzo się zmienia wraz z temperaturą, wiec stosunkowo łatwo przechodzą one w stan szklisty i można spotkać je w przyrodzie (przykładowo szkliwa wulkaniczne). Dla substancji łatwo przechodzących w szkła wyróżnia się pewne charakterystyczne temperatury:

    Stan skupienia materii – podstawowa forma, w jakiej występuje substancja, określająca jej podstawowe właściwości fizyczne. Właściwości substancji wynikają z układu oraz zachowania cząsteczek tworzących daną substancję. Bardziej precyzyjnym określeniem form występowania substancji jest faza materii.Uporządkowanie dalekiego zasięgu – regularne uporządkowanie cząsteczek, atomów lub jonów w materiałach, występujące w obszarze, którego rozmiar w najdłuższym kierunku jest wielokrotnie większy od rozmiarów porządkujących się cząsteczek. Zwykle przyjmuje się, że uporządkowanie jest dalekozasięgowe, gdy regularne struktury w materiale występują na odległościach nie mniejszych niż 100-200 nanometrów.
  • zeszklenia (inaczej witryfikacji)
  • dewitryfikacji
  • mięknienia.
  • Lepkość stopu substancji trudno przechodzących w stan szklisty (na przykład metali) prawie się nie zmienia do punktu krystalizacji, dlatego do przeprowadzania metali w stan szklisty trzeba stosować trudne techniki chłodzenia.

    Cement – to hydrauliczne spoiwo mineralne, otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina) wypalonych na klinkier w piecu cementowym a następnie zmielenie otrzymanego spieku z gipsem, spełniającym rolę regulatora czasu wiązania. Stosowany jest do przygotowywania zapraw cementowych, cementowo-wapiennych i betonów. Wykorzystywany jest do łączenia materiałów budowlanych. W zależności od składu klinkieru, sposobu produkcji, cementy dzielą się na:Promieniowanie rentgenowskie (promieniowanie rtg, promieniowanie X, promienie X) – rodzaj promieniowania elektromagnetycznego, które jest generowane podczas wyhamowywania elektronów. Długość fali mieści się w zakresie od 10 pm do 10 nm. Zakres promieniowania rentgenowskiego znajduje się pomiędzy nadfioletem i promieniowaniem gamma.

    Do stanu szklistego można doprowadzić niemal wszystkie substancje krystaliczne topiące się z udziałem fazy ciekłej (niektóre substancje, między innymi dwutlenek węgla i kamfora, przechodzą w stan gazowy z pominięciem fazy ciekłej i odwrotnie – czyli sublimują i desublimują), jeśli szybkość chłodzenia będzie odpowiednia.

    Resublimacja (desublimacja) – przemiana fazowa polegająca na bezpośrednim przechodzeniu substancji z fazy gazowej (pary) w fazę stałą z pominięciem stanu ciekłego. Resublimacja jest procesem odwrotnym do sublimacji. W wyniku resublimacji wody (pary wodnej) powstaje szron. Resublimacja, w połączeniu z sublimacją lub parowaniem, jest wykorzystywana do oczyszczania lub rozdzielania substancji i otrzymywania ich w postaci krystalicznej (jest to m.in. metoda oczyszczania jodu).Materia – w potocznym znaczeniu: ogół obiektywnie istniejących przedmiotów fizycznych, poznawalnych zmysłami. W fizyce termin "materia" ma kilka znaczeń.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Interferencja (łac. inter – między + ferre – nieść) – zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się (superpozycji fal) dwóch lub więcej fal. Warunkiem trwałej interferencji fal jest ich spójność, czyli korelacja faz i częstotliwości.
    Szkło kwarcowe (szkło krzemionkowe) – szkło o bardzo wysokiej zawartości czystego ditlenku krzemu (krzemionki). Szkło kwarcowe różni się od krystalicznego kwarcu brakiem uporządkowania dalekiego zasięgu. Jest jednak materiałem o względnie niewielkiej zawartości fazy amorficznej w stosunku do fazy krystalicznej, czym różni się od krzemionki topionej, która zawiera prawie wyłącznie fazę amorficzną.
    Temperatura mięknięcia – temperatura przy której materiał zaczyna zmieniać się z ciała stałego w masę plastyczną.
    Poziom energetyczny - energia stanu dostępnego dla cząstki. Poziom może być zdegenerowany, jeśli dana wartość energii cechuje więcej niż jeden stan kwantowy.
    Sublimacja – przemiana fazowa bezpośredniego przejścia ze stanu stałego w stan gazowy z pominięciem stanu ciekłego. Zjawisko odwrotne do sublimacji to resublimacja.
    Metastabilność – własność delikatnej równowagi stanów, które są stabilne dla małych odchyleń od położenia równowagi, ale większe wychylenie powoduje zmianę stanu i przejście do równowagi pełnej, lub ew. innego stanu metastabilnego.
    Szkliwo wulkaniczne (szkliwo lawowe) – zakrzepła, bezpostaciowa lawa zasobna w krzemionkę oraz związki alkaliczne, powstała w wyniku szybkiego stygnięcia, uniemożliwiającego krystalizację minerałów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.