• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stacje Zborne Oficerów w PSZ

    Przeczytaj także...
    Polskie Siły Zbrojne – zorganizowane formacje wojskowe, utworzone jesienią 1939 poza granicami Polski, na podstawie międzysojuszniczych umów podpisanych przez Wielką Brytanię i Francję. Polskimi Siłami Zbrojnymi dowodził Naczelny Wódz.Tadeusz Stefan Alf-Tarczyński (ur. 5 października 1889 w Krakowie, zm. 26 stycznia 1985 w Londynie) – generał brygady Wojska Polskiego, pisarz i publicysta.
    Władysław Spałek (ur. 14 grudnia 1887 w Krzemieńcu, zm. 24 kwietnia 1977 w Warszawie) – pułkownik saperów Wojska Polskiego.

    Stacje Zborne Oficerów w PSZ – jednostki grupujące rezerwy oficerów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

    Ośrodek w Cerizay[]

     Osobny artykuł: Ośrodek Oficerski w Cerizay.

    Pierwszy ośrodek utworzony został rozkazem ministra spraw wojskowych z 22 listopada 1939 w Cerizay k. Angers we Francji. Była to jednostka wojskowa dla nadwyżek oficerów Wojska Polskiego, dla których w tej fazie reorganizacji polskiej armii nie było przydziałów oraz dla „nieprawomyślnych” i „sprawców klęski wrześniowej”.

    Władysław Jan Kalkus (ur. 8 czerwca 1882 we Lwowie – zm. 23 lutego 1945 w Blackpool, w Anglii) – polski prawnik, podoficer piechoty Cesarskiej i Królewskiej Armii i generał brygady Wojska Polskiego II RP.Stronnictwo Narodowe – polska partia polityczna, utworzona w październiku 1928 w wyniku przekształcenia Związku Ludowo-Narodowego, której zadaniem było prowadzenie bieżącej działalności politycznej obozu narodowego (Narodowa Demokracja).

    Ośrodek na wyspie Bute[]

    Po klęsce Francji ośrodek został ewakuowany do Rothsay na wyspie Bute w Szkocji, gdzie funkcjonował pod nazwą Stacja Zborna Oficerów. Obozy odosobnienia PSZ mieściły się w Rothesay i Tignabruich i podlegały gen. Dembińskiemu. Przez obóz w Rothesay przeszło ok. 1500 oficerów, w tym ok. 20 generałów, a przez obóz w Tignabruich – ok. 200 oficerów. Komendantem stacji był gen. bryg. Bolesław Jatelnicki-Jacyna, a podobozu w Tignabruich płk Władysław Spałek.

    Adiutant (łac. adiuvare - "pomagać"), adiutant ordynansowy - żołnierz pomocniczy (w stopniu oficerskim - zwykle podporucznik lub porucznik) asystujący najwyższym oficerom (zazwyczaj generałom oraz dowódcom jednostek wojskowych). Jest w osobistej dyspozycji swego przełożonego. Wykonuje ogólne prace kancelaryjno-biurowe i organizacyjne zapewniające rytmiczność działalności służbowej dowódcy, a także zlecenia osobistego przełożonego, oraz kieruje pracą innych pracowników adiutantury (kancelarii dowódcy).Jerzy Antoni Niezbrzycki, ps. "Ryszard Wraga", "Bernard Andrews" (ur. 28 lipca 1902 w Winnicy na Podolu, zm. 30 stycznia 1968 w Leesburg, Wirginia) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, oficer polskiego wywiadu wojskowego, m.in. kierownik Referatu "Wschód" Oddziału II Sztabu Generalnego / Głównego Wojska Polskiego, polski sowietolog i pisarz.

    Osadzeni oficerowie pobierali niższą gażę, kwaterowali prywatnie, ale mogli poruszać się wyłącznie za zezwoleniem komendanta garnizonu.

    Protesty parlamentarzystów brytyjskich w Izbie Gmin spowodowały likwidację obozów. Wiosną 1942 roku rozesłano oficerów na różne kursy, przeszkolenia i staże. Na wyspie Bute pozostali jedynie oficerowie starzy i chorzy.

    13 września 1940 roku zorganizowano też obóz dla skazanych i ukaranych dyscyplinarnie. Obóz mieścił się początkowo w Kingledoors (Lanarkshire), a 23 listopada przeniesiony został do Shinafoot, a następnie do Abernethy. Z chwilą utworzenia oddziału polskiego przy brytyjskim więzieniu w Coatdyke obóz uległ likwidacji.

    Ludomił Antoni Rayski (ur. 29 grudnia 1892 w Czasławiu, zm. 11 kwietnia 1977 w Londynie) – generał brygady pilot inżynier Wojska Polskiego, dowódca lotnictwa w latach 1926–1939.Edward Śmigły-Rydz, także: Edward Rydz, Edward Rydz-Śmigły, pseud. "Śmigły", "Tarłowski", "Adam Zawisza" (ur. 11 marca 1886 w Brzeżanach, zm. 2 grudnia 1941 w Warszawie) – polski wojskowy, polityk, marszałek Polski, Generalny Inspektor Sił Zbrojnych, Naczelny Wódz w wojnie obronnej 1939 r., formalnie przez 17 dni "następca prezydenta RP na wypadek opróżnienia się urzędu przed zawarciem pokoju", wolnomularz, członek jednej z lóż wolnomularskich Wielkiej Loży Narodowej Polski.

    Osoby internowane w obozie[]

     Zobacz też kategorię: Oficerowie PSZ internowani na wyspie Bute.

    Wśród osób internowanych na Bute znaleźli się:

  • gen. Tadeusz Alf-Tarczyński
  • gen. Stefan Dąb-Biernacki
  • Adam Doboszyński, działacz SN
  • Michał Grażyński, wojewoda śląski
  • kpt. pil. Janusz Meissner
  • płk. Tadeusz Münnich, główny adiutant Naczelnego Wodza marsz. Edwarda Rydza Śmigłego
  • gen. Rudolf Dreszer,
  • gen. Jerzy Ferek-Błeszyński,
  • gen. Władysław Kalkus,
  • gen. Kazimierz Ładoś
  • kpt. Jerzy Niezbrzycki
  • gen. pil. Ludomił Rayski
  • gen. Stanisław Rouppert
  • gen. Sergiusz Zahorski
  • Marian Zyndram-Kościałkowski, b. premier.
  • Przypisy

    1. Zuziak 2013 ↓, s. 69.
    2. Biegański 1967 ↓, s. 51.
    3. Biegański 1967 ↓, s. 52.
    4. Jerzy Konieczny, Tadeusz Malinowski, Mała encyklopedia lotników polskich, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa, 1983, ISBN 83-206-0337-4.

    Bibliografia[]

  • Witold Biegański: Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1990, s. 43. ISBN 83-03-02923-1.
  • Witold Biegański: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie: formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
  • Janusz Zuziak: Wojsko Polskie we Francji 1939-1940. Organizacja i działania bojowe. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Rytm, 2013. ISBN 978-83-7399-580-2.
  • Cerizay – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Akwitania-Limousin-Poitou-Charentes, w departamencie Deux-Sèvres.Bolesław Mikołaj Jatelnicki-Jacyna (ur. 2 stycznia 1890 Subitówka na Wołyniu, zm. 26 października 1972 w Edynburgu) – generał brygady Wojska Polskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Naczelny Wódz lub Naczelny Dowódca – najwyższa funkcja wojskowa w Wojsku Polskim. Od 1917 r. mianowany tylko na czas wojny.
    Jerzy Seweryn Witold Ferek-Błeszyński (ur. 14 kwietnia 1888 w Bielanach, zm. w 1946 w Poznaniu) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego, wiceminister wyznań religijnych i oświecenia publicznego.
    Janusz Meissner, ps. literacki "Porucznik Herbert" (ur. 21 stycznia 1901, zm. 28 lutego 1978) – kapitan pilot Wojska Polskiego, pisarz i dziennikarz.
    Adam Władysław Doboszyński (ur. 11 stycznia 1904 w Krakowie, zm. 29 sierpnia 1949 w Warszawie) – polski polityk i pisarz, członek Stronnictwa Narodowego.
    Marian Zyndram-Kościałkowski, ps. Jerzy Orwid (ur. 16 marca 1892 w majątku Ponedel w powiecie Rakiszki, zm. 12 kwietnia 1946 w Brookwood, obecnie Woking w Wielkiej Brytanii) – polski polityk z dwudziestolecia międzywojennego, związany z obozem piłsudczykowskim, premier, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
    Tadeusz Stefan Aleksander Münnich ps. "Żegota" (ur. 18 sierpnia 1893 we Lwowie, zm. 12 października 1959 w Londynie) − pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
    Sergiusz Zahorski (4 września 1886 w Żytomierzu, zm. 4 czerwca 1962 w Londynie) – generał brygady Wojska Polskiego, współtwórca polskiego jeździectwa sportowego, uczestnik Igrzysk Olimpijskich 1912 w reprezentacji Rosji. Odznaczony Orderem Virtuti Militari, wolnomularz, członek loży wolnomularskiej Machnicki w Warszawie...

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.053 sek.