Spust

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spust (oznaczony literą A) w karabinie

Spust – element mechanizmu spustowego broni palnej, służący do zwalniania tego mechanizmu przez strzelca w celu oddania strzału. Najczęściej ma formę języka, rzadziej szyny spustowej lub przycisku.

Dubeltówka – rodzaj broni palnej, długa broń śrutowa posiadająca 2 komory nabojowe oraz 2 lufy ułożone równolegle obok siebie lub jedna pod drugą (tzw. bok), niegwintowane. Zasadniczo broń myśliwska na niewielkie zwierzęta (ze względu na znaczny obszar rażenia) lub średnie (ze względu na znaczne obrażenia z bliska), najczęściej strzela się z niej do ptaków lub sportowo do dysków. Wymaga przeładowania po oddaniu 2 wystrzałów. Lufy najczęściej umieszczone są poziomo. Rozróżnia się dubeltówki z kurkami zewnętrznymi jak i wewnętrznymi (bezkurkowa). Lufy umieszczone są w baskili, ryglowane tzw. kluczem. Z dubeltówki można strzelać śrutem – głównie do ptaków, albo breneką – głównie do dzików. Współczesne dubeltówki przeszły ewolucję od broni skałkowej, kapiszonowej i lefoszówki (dubeltówki pomysłu Francuza Lefaucheux z nabojem zespolonym).Język spustowy - część mechanizmu spustowego broni palnej w postaci dźwigni o kształcie przystosowanym do palca wskazującego. Za jej pomocą uruchamia się mechanizm uderzeniowy w celu oddania strzału. Przed przypadkowym naciśnięciem jest zabezpieczony osłoną w postaci kabłąka. Najczęściej broń palna posiada jeden język spustowy, ale spotyka się również mechanizmy spustowe z dwoma językami spustowymi (jeden do ognia pojedynczego, drugi do ognia ciągłego). W ciężkich i wielkokalibrowych karabinach maszynowych funkcję języka spustowego spełnia szyna spustowa lub przycisk spustowy zwany ogólnie spustem.

Broń posiada najczęściej jeden spust, rzadziej dwa, do ognia pojedynczego i seriami, lub odpalające naboje w różnych lufach broni dwulufowej np. dubeltówce.

Rozróżnia się spusty:

  • Jednooporowe - wykorzystywane do ognia pojedynczego lub ciągłego.
  • Dwuoporowe - krótkie ściągnięcie-ogień pojedynczy, długie-ogień ciągły.
  • W broni sportowej stosuje się spusty ze specjalnymi przyspiesznikami. W niektórych karabinach maszynowych, głównie czołgowych i lotniczych, stosuje się elektromagnetyczne zwalnianie spustu (tzw. elektrospusty).

    Broń palna – broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego. W zależności od rodzaju zastosowanego układu miotającego, dzieli się ona na broń lufową i broń rakietową.Karabin maszynowy (km, kaem) - samoczynna, zespołowa broń palna strzelająca amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm. Karabiny maszynowe bardzo często są zasilane taśmą nabojową, gdzie umieszczona jest amunicja.

    Siła potrzebna do zwolnienia spustu powinna być tak dobrana, aby uniemożliwić przypadkowe wystrzały (np. przy upadku broni lub przypadkowego dotknięcia). Nie powinna ona jednak utrudniać normalnego działania. Dla broni indywidualnej wynosi ona zwykle 20 - 30 N.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 212. ISBN 83-86028-01-7.




  • Reklama