• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sport widowiskowy

    Przeczytaj także...
    Sztuczne ognie (fajerwerki, od niemieckiego Feuerwerk) – wyroby pirotechniczne wykorzystywane do celów widowiskowych i sygnalizacyjnych, po zapaleniu dające efekty świetlne i akustyczne. Obecnie największym producentem fajerwerków są Chiny.Stadion – budowla sportowa, przeznaczona do rozgrywania zawodów różnych dyscyplin sportowych oraz innych masowych imprez widowiskowych lub komercyjnych (targi).
    Jacques Rancière (ur. 1940 w Algierze) – francuski filozof, emerytowany profesor uniwersytetu Université Paris VIII. Jeden z najszerzej komentowanych obecnie myślicieli.

    Sport widowiskowy (ang. spectator sport) − sport, który charakteryzuje się tym, że podczas jego rozgrywania obecni są widzowie oglądający rozgrywki. Sporty takie tworzą widowiska przyciągające uwagę często bardzo szerokiej publiki, uprawia się je w dużej mierze dla rozrywki i przyjemności oglądających. Rozgrywanie sportów widowiskowych często wymaga odpowiednio przygotowanych miejsc spotkań - sal lub hal z widownią albo stadionów, z których kibice mogą obserwować grę lub przebieg konkurencji.

    Kibic – osoba zainteresowana konkretną dyscypliną sportu i wyrażająca to m.in. poprzez uczestnictwo w charakterze widza w turniejach, zawodach, treningach i innych występach sportowych. Kibice często wspierają konkretny sportowy klub, drużynę lub sportowca, śledząc postępy kariery, wyniki zawodów, zmiany osobowe w składach drużyn itp., i wyrażając swoje wsparcie obecnością na meczach i zawodach, dopingiem, radością ze zwycięstw i zdobytych punktów. Kibice często wykazują się dobrą znajomością historii danego zespołu lub historii kariery sportowca, składu osobowego zespołu itp.Golf – sport uprawiany na otwartych trawiastych terenach, polegający na wrzucaniu małej piłki do otworów w ziemi (mających kształt cylindra o średnicy 108 mm) za pomocą uderzeń specjalnymi kijami. Celem gracza jest wrzucenie piłeczki do dołka w jak najmniejszej liczbie uderzeń. Golf był dyscypliną olimpijską w latach 1900-1904. Ponownie zagości na tej imprezie w roku 2016 w Rio de Janeiro.

    Sporty widowiskowe często przeciwstawia się sportom uczestniczącym (ang. participant sport), w których dominującym aspektem jest uczestnictwo w rozgrywce a nie samo oglądanie rozgrywek. Rozrywkę i przyjemność daje więc aktywny udział w nich a nie samo obserwowanie przebiegu. Sporty uczestniczące uprawia się zasadniczo w celach rekreacyjnych, dla przyjemności uprawiającego a nie widowni (zob. też sport rekreacyjny).

    Sport zawodowy – oznacza uprawianie sportu w taki sposób, w jaki świadczy się pracę lub usługi za wynagrodzeniem, bez względu na to, czy pomiędzy sportowcem zawodowym a odpowiednią organizacją sportową istnieje formalna umowa o pracę czy też nie, w przypadku gdy wynagrodzenie przekracza koszty uczestnictwa i stanowi znaczącą część dochodów dla sportowca.Cheerleading (ang. przewodzenie dopingowaniu) – zorganizowane układy składające się z elementów gimnastyki, tańca i akrobacji wykonywane w celu kibicowania zespołom sportowym w czasie meczów. Także osobna dyscyplina sportu. Cheerleading najpopularniejszy jest w USA, ale przyjął się też w wielu innych krajach.

    Podział ten nie jest jednak sztywny gdyż wiele dyscyplin sportowych zależnie od okoliczności nabiera charakteru widowiskowego lub rekreacyjnego (np. w tenisie lub golfie chociaż rozgrywki elity zawodników wyczynowych przyciągają uwagę szerszej publiczności to sporty te uprawia też wiele osób jedynie w celach towarzyskiej zabawy lub rekreacji).

    Sport – forma aktywności człowieka, mająca na celu doskonalenie jego sił psychofizycznych, indywidualnie lub zbiorowo, według reguł umownych.Rozrywka sportowa (ang. sports entertainment) – termin przypisywany głównie zapasom zawodowym (wrestling), po raz pierwszy użyty w latach 80. XX wieku w federacji World Wrestling Federation. Rozrywka sportowa jest rodzajem spektaklu, w którym oprócz teatryki występują elementy sportowe. Rozrywka sportowa ma na celu dostarczenie widzowi określonych korzyści publicznych oraz promowanie własnego programu (produktu, lub np. własnego show) a także ma dać oglądającemu przyjemność z oglądania sportu.

    Sporty widowiskowe można też dalej podzielić na sporty zawodowe i sporty amatorskie.

    Wzrastająca liczba transmisji wydarzeń sportowych wraz z reportarzami w mediach wpływa na zwiększenie widowni sportowej dzięki możliwości doświadczania rozgrywek sportowych bez potrzeby fizycznego przebywania w miejscu wydarzeń, doświadczenia te często są pogłębione dzięki zastosowaniu nowoczesnych technik audio i wideo w tym ujęć z różnych kamer, powtórek, komentarzy, statystyk, analiz. Niektóre sporty wręcz uchodzą za "sporty fotelowe" z uwagi na to, że jakość doświadczeń jaką dostarcza transmisja przewyższa jakość doświadczeń wynikłych z fizycznej obecności na miejscu wydarzeń.

    Tenis, tenis ziemny – dyscyplina sportowa rozgrywana na korcie tenisowym, polegająca na przebijaniu rakietą tenisową piłki ponad lub obok siatki na pole przeciwnika, w sposób utrudniający jej odbiór. Może być rozgrywana pojedynczo (tzw. singel) lub w dwuosobowych zespołach zawodników jednej płci (debel) lub obu (mikst). Tenis należał do grona letnich dyscyplin olimpijskich w latach 1896-1924. Do ich programu powrócił w 1988 i jest w nim do dziś.Sport rekreacyjny, masowy – stanowi formę czynnego wypoczynku z zachowaniem współzawodnictwa jako czynnika motywującego.

    Sporty widowiskowe stworzyły swoje własne kultury i tradycje takie jak np. cheerleading oraz inne rozrywki jakie mają miejsce przed wydarzeniami sportowymi lub w ich trakcie (np. ognie sztuczne). Przy tym pasje sportowych fanów prowadzą też okazjonalnie do gwałtowności i incydentów.

    W zarządzaniu sportem sporo uwagi poświęca się psychologicznym badaniom chęci oglądania i emocjonowaniu się rozgrywkami sportów widowiskowych (między innymi badając to w jaki sposób można by dzięki temu zwiększyć popyt). Wiele z tych badań koncentruje się na:

  • wykorzystywaniu zaspokajania potrzeby osiągnięć w zastępczy sposób
  • pragnieniu widza do konstruowania i wyrażania swego wizerunku publicznego poprzez deklarację lojalności z zawodnikiem lub zespołem zawodników.
  • Oddzielenie się uczestnictwa aktywnego od uczestnictwa biernego w wydarzeniach sportowych, linia podziału na sportowców (zawodników) i kibiców (widzów) zdaniem francuskiego filozofa Jacques'a Rancière'a prowadzi do paradoksu widza - poszukiwaniu sposobności do zastępczej, pasywnej kontemplacji angażowania się w aktywność i przez to przeoczenia tych momentów życia, które mogły by prowadzić do faktycznego zaangażowania się w aktywność sportową (ruchową).

    Zobacz też[]

  • Rozrywka sportowa



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.