• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sport walki

    Przeczytaj także...
    Letnie igrzyska olimpijskie – międzynarodowe zawody sportowe organizowane co 4 lata przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Należą do największych i najbardziej popularnych zawodów sportowych na świecie. Zwycięstwo na igrzyskach olimpijskich uznawane jest przez sportowców większości dyscyplin za najbardziej prestiżowe osiągnięcie.Submission fighting (także submission wrestling lub submission grappling) – powstała w latach 90. XX wieku formuła walki zapaśniczej z "wykończeniami" (ang. submission), tj. technikami kończącymi, takimi jak dźwignie i duszenia (zob. też grappling).
    Sambo (ros. самбо) – powstała w 1. połowie XX wieku rosyjska sztuka walki łącząca techniki judo z regionalnymi odmianami zapasów z terenu dawnego ZSRR. Jest uznawana za dyscyplinę sportową.
    Taekwondo na turnieju olimpijskim w Pekinie (2008)

    Sporty walki to ogólne określenie sportowych wersji technik walki, w odróżnieniu od sztuk walki − które są nieusportowionymi systemami samoobrony, niekiedy połączonymi z dążeniem do psychofizycznego samodoskonalenia. Niektóre sztuki walki zostały przystosowane do celów rywalizacji sportowej i są uznawane również za sporty walki (np. judo czy savate).

    Brazylijskie jiu-jitsu (BJJ, nazywane też Gracie Jiu-Jitsu lub po prostu jiu-jitsu, choć jest to określenie nieprecyzyjne i może być mylone z japońskim pierwowzorem) − brazylijska sztuka walki wywodząca się z ju-jitsu, zapasów i judo, która wyróżnia się naciskiem na walkę w parterze.Sztuki walki (niekiedy błędnie utożsamiane ze sportami walki i systemami walki) są sposobami walki wręcz, czasami z użyciem broni białej. Podstawą nauki wszelkich sztuk walki jest trening, który zazwyczaj uczy umiejętności samokontroli wybuchów agresji, samoobrony, poprawia wydolność organizmu oraz redukuje poziom strachu.

    Sporty walki na igrzyskach olimpijskich[]

    Sporty walki były obecne już w programie starożytnych igrzysk olimpijskich. Zawodnicy rywalizowali w boksie, zapasach i pankrationie.

    Szereg sportów walki znalazło się również wśród dyscyplin nowożytnych letnich igrzysk olimpijskich. Zawody w zapasach i szermierce obecne są w programie olimpijskim od pierwszych igrzysk w Atenach w 1896 roku. Od 1904 roku o medale olimpijskie walczą również bokserzy, a od 1964 roku judocy. Najmłodszym olimpijskim sportem walki jest taekwondo, które zadebiutowało podczas igrzysk w Sydney w 2000 roku (w Seulu w 1988 roku jako dyscyplina pokazowa).

    Centralny Ośrodek Sportu (COS) został powołany, by przygotowywać olimpijczyków do igrzysk oraz szkolić młodzież i sportowców. Organizacja podlega Ministerstwu Sportu i Turystyki i jest finansowana z budżetu państwa.Pankration (gr. πανκράτιον od pan − całkowita, wszech oraz krátos − siła, moc, władza) − dyscyplina sportowa w starożytnej Grecji, będąca połączeniem boksu i zapasów, wprowadzona do programu starożytnych igrzysk olimpijskich w 648 roku p.n.e.
    Boks
    Zapasy w stylu klasycznym
    Mieszane sztuki walki
    Kendo

    Niektóre sporty walki i ich klasyfikacja[]

  • oparte na uderzeniach:
  • boks
  • boks birmański (lethwei)
  • boks francuski (savate)
  • boks tajski (muay thai)
  • karate
  • kick-boxing
  • sanshou (sanda)
  • taekwondo
  • oparte na chwytach:
  • brazylijskie jiu-jitsu
  • judo
  • sambo
  • sumo
  • zapasy i pokrewne
  • luta livre
  • ssirum
  • submission fighting
  • wolnoamerykanka (catch wrestling)
  • oparte na chwytach i uderzeniach (wszechstylowe):
  • sportowe ju-jitsu
  • mieszane sztuki walki (MMA)
  • krav maga
  • pankration
  • shoot boxing
  • oparte na walce z bronią:
  • kendo
  • szermierka
  • Bibliografia[]

  • Cynarski, W. J. Sztuki walki Budo w kulturze Zachodu, WSP, Rzeszów 2000;
  • Kalina, R. Teoria sportów walki, wyd. Centralny Ośrodek Sportu, Warszawa 2000;
  • Lewis, Peter Sztuki walki wschodu, REBIS, Poznań 1998;
  • Miłkowski, Jerzy Sztuki i sporty walki Dalekiego Wschodu, SiT, Warszawa 1987;
  • Pawluk, Janusz Saga o Budo, NWP, Warszawa 1991;
  • Witkowski K. Z historii systemów walk Dalekiego Wschodu, AWF Wrocław 1993.
  • Shoot boxing (alternatywna pisowania shootboxing) – sport walki wywodzący się z japońskiego kick-boxingu, w którym dozwolone są uderzenia (ciosy pięściami i kopnięcia), rzuty oraz dźwignie i duszenia z pozycji stojącej. Został stworzony w 1985 roku przez byłego kick-boxera Caesara Takeshi.Sanda (chiń.: 散打; pinyin: sǎndǎ – wolna walka) lub Sanshou (chiń.: 散手; pinyin: sǎnshǒu – wolna ręka) – chiński nowożytny sport walki, oparty na tradycyjnych chińskich sztukach walki.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Starożytne igrzyska olimpijskie (gr. hieroj olympiakoj agones – święte igrzyska olimpijskie) – panhelleńskie igrzyska odbywające się w cyklu czteroletnim ku czci boga Zeusa. Organizowano je w Olimpii (stąd nazwa igrzysk), mieście na Półwyspie Peloponeskim. Mogli w nich występować, a także je oglądać tylko mężczyźni.
    Mieszane sztuki walki (MMA, Mixed Martial Arts) – dyscyplina sportowa, w której zawodnicy sztuk i sportów walki walczą wręcz przy dużym zakresie dozwolonych technik (w zasadzie dopuszcza się wszystkie techniki dozwolone w innych sportach walki bez broni). Mieszane sztuki walki wyrażają jeden ze współczesnych kierunków rozwoju sztuk walki – zapewnienie widowiska sportowego, w którym walka toczy się przy jak najmniejszych ograniczeniach, ale jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka śmierci i poważnych, trwałych obrażeń ciała.
    Rzeszów (łac. Resovia, ukr. i łemkow. Ряшів, jid. רײַשע) – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, siedziba władz województwa podkarpackiego i powiatu rzeszowskiego. Jest miastem centralnym aglomeracji rzeszowskiej. Znajduje się tu kuria diecezji rzeszowskiej.
    Wolnoamerykanka (ang. catch-as-catch-can - dosł. "chwytaj, jak możesz chwycić" lub catch wrestling) − popularne określenie walk zapaśniczych, w których wszystkie chwyty są dozwolone (z wyjątkiem uderzeń i chwytów zagrażających życiu). Zmagania tego typu wywodzą się z Anglii, na przełomie XIX i XX wieku zdobyły znaczną popularność na terenie Stanów Zjednoczonych. Wywarły wpływ na powstanie wrestlingu oraz pośrednio na ukształtowanie się japońskiego nurtu mieszanych sztuk walki.
    Judo, dżudo (jap. 柔道, jūdō, "łagodna droga, łagodny sposób"; "droga miękkości, szlachetna droga") – sztuka walki powstała w Japonii.
    Karate (jap. 空手, karate) – sztuka walki i sport walki powstałe na Okinawie, Japonia. Karate swym zasięgiem obejmuje cały świat. Do chwili obecnej powstało ponad 100 stylów karate. Jeśli chodzi o działalność sportową, najważniejszą organizacją jest World Karate Federation (WKF), która w chwili obecnej jest jedyną rozpoznaną i uznawaną organizacją przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Charakterystyczny dla karate jest system stopni w karate, uczniowskich i mistrzowskich stworzony na bazie judo, odrębny w wielu organizacjach i stylach karate.
    Boks birmański, znany także jako lethwei lub lethwae, jest rodzajem kick-boxingu pochodzącym z Birmy (obecnie Mjanma). Boks birmański jest pod wieloma względami podobny do pokrewnych dyscyplin z krajów sąsiedniego rejonu południowo-wschodniej Azji, jak do tomoi z Malezji, do pradal serey z Kambodży, a przede wszystkim do boksu tajskiego. Od boksu tajskiego różni lethwei dopuszczalność uderzeń głową. Boks birmański uważa się za bardziej ekstremalny. Istnieją zapisy dotyczące walk w lethwei z czasów cesarstwa Pyu w Birmie. Armie dawnej Birmy z powodzeniem używały lethwei, bando i jej zbrojnej wersji banshay w wielu zwycięstwach nad sąsiednimi krajami.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.