• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Spojenie łonowe

    Przeczytaj także...
    Kość łonowa (łac. os pubis) - parzysta kość wchodząca w skład miednicy. U człowieka ma trzon i 2 gałęzie: górną i dolną. Gałąź górna łączy się z trzonem, a gałąź dolna łączy się z kością kulszową.Chrząstkozrost (łac. synchondrosis) – połączenie ścisłe dwóch kości za pomocą tkanki chrzęstnej. Występuje głównie w kościach długich, między pierwszym żebrem a mostkiem. Wyróżniamy chrząstkozrosty włókniste np. krążki międzykręgowe, chrząstki na podstawie czaszki, chrząstki między kośćmi łonowymi (w spojeniu łonowym - symphysis pubica).
    Staw (łac. articulatio) – ruchome połączenie między składnikami szkieletu, zewnętrznego lub wewnętrznego (→połączenia kości). Stawy występują u stawonogów (Arthropoda) oraz kręgowców (Vertebrata). U tych ostatnich stawy są określane, ze względu na specyficzną budowę, jako połączenia maziowe (juncturae synoviales). W stawach (tak jak w łożyskach wielu maszyn) największym problemem jest tarcie i dlatego powierzchnie stawowe kości pokryte są bardzo odporną na ścieranie chrząstką szklistą.
    Miednica (kość miedniczna, os coxae) żeńska - budowa. Spojenie łonowe zaznaczone jako 5
    Opis numeracji:
    1. kość krzyżowa (os sacrum)
    2. kość biodrowa (os ilium)
    3. kość kulszowa (os ischii)
    4. Kość łonowa (os pubis):
    a) gałąź górna (ramus superior)
    b) trzon (corpus)
    c) gałąź dolna (ramus sinferior)
    d) guzek łonowy (tuberculum pubicum)
    5. spojenie łonowe (symphisis pubica)
    6. panewka (kości biodrowej) (acetabulum)
    7. otwór zasłonowy (foramen obturatorum)
    8. kość guziczna (os coccygis)
    Kropkowana czerwona linia - kresa graniczna (linea terminalis)

    Spojenie łonowe (łac. symphysis pubica) – chrząstkozrost łączący obie kości łonowe miednicy.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.Kość miedniczna (łac. os coxae) – kość wchodząca w skład obręczy kończyny tylnej (dolnej) (łac. cingulum extremitatis posterioris), jest kością parzystą. Kości miedniczne łączą się ze sobą w części przedniej za pomocą spojenia łonowego (łac. symphysis pubica), w części tylnej łączą się z kością krzyżową kręgosłupa. Dwie kości miednicze i kość krzyżowa (łac. os sacrum) tworzą miednicę (łac. pelvis).

    Spojenie łonowe tworzą powierzchnie spojeniowe (facies symphysialis) obu kości łonowych pokryte cienką warstwą chrząstki szklistej oraz znajdujący się pomiędzy nimi krążek międzyłonowy (discus interpubicus), zbudowany z chrząstki włóknistej. Wewnątrz krążka może istnieć niewielka, szczelinowata jama.

    Na brzegu górnym krążka biegnie więzadło łonowe górne (lig. pubicum superius), a na brzegu dolnym więzadło łukowate łonowe (lig. arcuatum pubis).

    Spojenie łonowe jest uważane za formę przejściową pomiędzy klasycznym chrząstkozrostem a stawem.

    Przypisy

    1. Michał Troszyński: Położnictwo - ćwiczenia : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 17. ISBN 83-200-2757-8.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.