• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Splot ramienny

    Przeczytaj także...
    Nerw promieniowy (łac. nervus radialis) – nerw stanowiący przedłużenie pęczka tylnego splotu ramiennego; jest on najgrubszym nerwem splotu.Mięsień (łac. musculus) – kurczliwy narząd, jeden ze strukturalnych i funkcjonalnych elementów narządu ruchu, stanowiący jego element czynny. Występuje u wyższych bezkręgowców i u kręgowców. Jego kształt i budowa zależy od roli pełnionej w organizmie.
    Nerw piersiowy długi (łac. Nervus thoracicus longus) - nerw części nadobojczykowej splotu ramiennego. Tworzą go gałęzie brzuszne nerwów rdzeniowych szyjnych: C5-C7 (C8). Zaczyna się 2 lub 3 korzeniami.

    Splot ramienny (łac. plexus brachialis) – twór powstały z gałązek przednich (brzusznych) nerwów rdzeniowych biegnących od rdzenia kręgowego, najczęściej jego korzenie mają swój początek w neuromerach od C5 do Th1, jednak możliwe są odmiany anatomiczne przesunięte o jeden neuromer w dół bądź w górę (czyli C4-C8, lub C6-Th2). Przebiega przez trójkąt boczny szyi (dokładniej trójkąt łopatkowo-obojczykowy), jamę pachową do ramienia.

    Wydawnictwo Lekarskie PZWL – polskie wydawnictwo istniejące od 1945 roku, wydające literaturę fachową dla pracowników systemu opieki zdrowotnej, podręczniki szkolne i akademickie i publikacje popularnonaukowe. Do 1993 roku państwowe wydawnictwo istniało pod nazwą Państwowe Zakłady Wydawnictw Lekarskich (PZWL). W 1998 roku nastąpiła prywatyzacja, aktualnie stanowi część grupy wydawniczej PWN.Trójkąt łopatkowo-obojczykowy (trigonum omoclaviculare) - jeden z trójkątów szyi, które obejmuje trójkąt boczny szyi.

    Pnie i pęczki splotu ramiennego[ | edytuj kod]

    Ilustracja anatomiczna splotu ramiennego z zaznaczonymi obszarami korzeni, pni, pęczków i nerwów.

    Korzenie nerwów rdzeniowych tworzą trzy pnie:

    Rdzeń kręgowy (łac. medulla spinalis) – część ośrodkowego układu nerwowego, przewodząca bodźce pomiędzy mózgowiem a układem obwodowym. U człowieka ma kształt grubego sznura, nieco spłaszczonego w kierunku strzałkowym, o przeciętnej średnicy 1 cm, barwy białej, o masie ok. 30 g. Umieszczony jest w biegnącym w kręgosłupie kanale kręgowym. U góry w otworze wielkim rdzeń kręgowy łączy się z rdzeniem przedłużonym, umowną granicę między nimi stanowi po stronie grzbietowej miejsce wyjścia pierwszej pary korzeni szyjnych, po stronie brzusznej dolna krawędź skrzyżowania piramid. Rozciąga się on na przestrzeni ok. 45 cm, od I kręgu szyjnego do górnej krawędzi II kręgu lędźwiowego, gdzie kończy się stożkiem rdzeniowym (łac. conus medullaris).Nerw mięśniowo-skórny (łac. nervus musculocutaneus, n. perforans) — nerw zaliczany do nerwów długich splotu ramiennego (plexus brachialis). Jest to nerw mieszany (zawiera zarówno włókna czuciowe, jak i ruchowe). W swym przebiegu przebija on mięsień kruczo-ramienny i zaopatruje przednie mięśnie ramienia, aferentnie zaś część skóry przedramienia.
  • pień górny (łac. truncus superior),
  • pień środkowy (łac. truncus medianus),
  • pień dolny (łac. truncus inferior).
  • Pnie dzielą się na część przednią i tylną, które to tworzą pęczki:

  • pęczek tylny (łac. fasciculus posterior) - utworzony z części tylnych pni,
  • pęczek boczny (łac. fasciculus lateralis) - utworzony z części przednich pnia górnego i środkowego,
  • pęczek przyśrodkowy (łac. fasciculus medialis) - utworzony z części przedniej pnia dolnego.
  • Podział splotu ramiennego[ | edytuj kod]

    Splot ramienny dzieli się na:

    Nerw grzbietowy łopatki (łac. Nervus dorsalis scapulae) - nerw części nadobojczykowej splotu ramiennego. Tworzą go gałęzie brzuszne nerwów rdzeniowych szyjnych: C4-C6.Nerw skórny przyśrodkowy ramienia (łac. nervus cutaneus antebrachii medialis)- odchodzi z pęczka przyśrodkowego splotu ramiennego.
  • część nadobojczykową (pars supraclavicularis) leżącą w trójkącie bocznym szyi,
  • część podobojczykową (pars infraclavicularis) umiejscowioną w jamie pachowej.
  • Gałęzie krótkie splotu ramiennego[ | edytuj kod]

    Część nadobojczykowa:

  • nerw grzbietowy łopatki (łac. nervus dorsalis scapulae),
  • nerw piersiowy długi (łac. nervus thoracicus longus),
  • nerw podobojczykowy (łac. nervus subclavius),
  • nerw nadłopatkowy (łac. nervus suprascapularis),
  • Część podobojczykowa:

  • nerwy piersiowe przyśrodkowy i boczny (łac. nervus pectoralis medialis et laterialis),
  • nerw piersiowo-grzbietowy (łac. nervus thoracodorsalis),
  • nerwy podłopatkowe górny i dolny (łac. nervi subscapulares),
  • nerw pachowy (łac. nervus axillaris).
  • Gałęzie długie splotu ramiennego[ | edytuj kod]

    Wyróżniamy:

    Nerw nadłopatkowy (łac. Nervus suprascapularis) - nerw części nadobojczykowej splotu ramiennego. Tworzy go pień górny (gałęzie brzuszne nerwów rdzeniowych szyjnych: C5-C6 (C4)).Niedowład Klumpke (ang. Klumpke palsy) – porażenie splotu ramiennego spowodowane urazem okołoporodowym, dotyczące korzeni C8 do Th1 splotu.
  • nerw mięśniowo-skórny (łac. nervus musculocutaneus),
  • nerw pośrodkowy (łac. nervus medianus),
  • nerw łokciowy (łac. nervus ulnaris),
  • nerw skórny przyśrodkowy ramienia (łac. nervus cutaneus brachii medialis),
  • nerw skórny przyśrodkowy przedramienia (łac. nervus cutaneus antebrachii medialis),
  • nerw promieniowy (łac. nervus radialis).
  • Ogólne unerwienie[ | edytuj kod]

    Obszary unerwienia:

    Nerw pachowy (łac. nervus axillaris) - część obwodowego układu nerwowego. Pochodzi z pęczka tylnego części podobojczykowej splotu ramiennego. Nerw ten opuszcza jamę pachową przebijając jej ścianę tylną i pojawia się w okolicy tylnej poniżej mięśnia naramiennego. Unerwia mięsień naramienny, mięsień obły mniejszy, skórę barku i skórę powierzchni tylnej ramienia w górnym odcinku. Jeżeli dojdzie do uszkodzenia nerwu, nie można obwodzić ramienia.Nerw rdzeniowy (nervus spinalis)- nerw odchodzący od rdzenia kręgowego, opuszcza go przez otwory międzykręgowe, które są utworzone przez wcięcie kręgowe dolne i górne.
  • cała kończyna górna (mięśnie, stawy, skórę),
  • wszystkie mięśnie na tułowiu połączone z obręczą kończyny górnej (wyj. m. czworoboczny - n.XI),
  • niektóre mięśnie na szyi,
  • tkanka mięśniowa gładka skóry kończyn,
  • gruczoły potowe kończyn.
  • Porażenie[ | edytuj kod]

    Bardzo rzadko zdarza się, by porażeniu uległ cały splot, ale jeśli już się to wydarzy, jego obszar obejmie całą kończynę górną (niemożność wykonywania czynnych ruchów, zanik mięśni, brak czucia).

    Nerw pośrodkowy (łac. nervus medianus) powstaje z połączenia dwóch korzeni: przyśrodkowego i bocznego. Korzeń przyśrodkowy pochodzi z pęczka przyśrodkowego splotu ramiennego, a korzeń boczny z jego pęczka bocznego. Nerw pośredni na ramieniu biegnie wspólnie z tętnicą ramienną, najpierw w bruździe przyśrodkowej mięśnia dwugłowego, a następnie w dole łokciowym, gdzie krzyżuje ją od przodu. Na przedramieniu biegnie pomiędzy warstwami mięśni zginaczy. Przechodzi przez kanał nadgarstka i dzieli się na nerwy dłoniowe wspólne palców, a następnie na nerwy dłoniowe właściwe palców.W anatomii człowieka ramię (łac. brachium) jest częścią kończyny górnej, znajdującej się między obręczą barkową połączoną stawem barkowym a przedramieniem, kończącym się stawem łokciowym.

    Wyróżnia się porażenia części nadobojczykowej - zespół Erba-Duchenne'a (zespół górny), zespół środkowy, Niedowład Klumpke (zespół dolny) i podobojczykowej.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Adam Krechowiecki, Florian Czerwiński: Zarys anatomii człowieka. Szczecin: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004. ISBN 83-200-3362-4.
  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka. T. V. Warszawa: PZWL, 2010. ISBN 978-83-200-325-8.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Fundacja Splotu Ramiennego
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Adam Krechowiecki (ur. 15 listopada 1913 we Lwowie, zm. 8 października 1991 w Szczecinie) – lekarz specjalista w dziedzinie anatomii prawidłowej, nauczyciel akademicki i naukowiec.Niedowład Erba – porażenie splotu ramiennego spowodowane urazem okołoporodowym, dotyczące korzeni C5 do C6 splotu barkowego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.