• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Spektrometria mas



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Ładunek elektryczny elementarny — podstawowa stała fizyczna, wartość ładunku elektrycznego niesionego przez proton lub (alternatywnie) wartość bezwzględna ładunku elektrycznego elektronu, która wynosi:Katoda wtórna (inaczej dynoda) – katoda wysyłająca elektrony, zwane wtórnymi, pod wpływem padających elektronów, zwanych pierwotnymi. Katoda wtórna stanowi ważny element wielu lamp próżniowych.
    MALDI-TOF[ | edytuj kod]

    Jedną z częściej stosowanych konfiguracji spektrometrów mas jest połączenie źródła jonów MALDI i analizatora TOF (MALDI-TOF). W instrumentach tego typu stosuje się analizatory TOF ze zwierciadłem jonowym lub bez zwierciadła. Instrumenty bez zwierciadła umożliwiają detekcję mas cząsteczkowych do kilkuset tysięcy daltonów.

    Metan (znany także jako gaz błotny i gaz kopalniany), CH4 – organiczny związek chemiczny, najprostszy węglowodór nasycony (alkan). W temperaturze pokojowej jest bezwonnym i bezbarwnym gazem. Jest stosowany jako gaz opałowy i surowiec do syntezy wielu innych związków organicznych.Spektroskopia – nauka o powstawaniu i interpretacji widm powstających w wyniku oddziaływań wszelkich rodzajów promieniowania na materię rozumianą jako zbiorowisko atomów i cząsteczek. Spektroskopia jest też często rozumiana jako ogólna nazwa wszelkich technik analitycznych polegających na generowaniu widm.

    Podstawową zaletą MALDI-TOF jest to, że technika ta umożliwia bezpośrednią detekcję składu populacji cząsteczek o dużych masach cząsteczkowych, takich jak mieszaniny białek czy polimerów syntetycznych. Spektrometry te znajdują także zastosowanie przy identyfikacji białek w proteomice. Są także coraz powszechniej stosowane do oznaczania średnich mas cząsteczkowych i polidyspersji polimerów.

    Cząsteczka (molekuła) – neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów utrzymywanych razem kowalencyjnym wiązaniem chemicznym. Cząsteczki różnią się od cząstek (np. jonów) brakiem ładunku elektrycznego. Jednakże, w fizyce kwantowej, chemii organicznej i biochemii pojęcie cząsteczka jest zwyczajowo używane do określania jonów wieloatomowych.Szybka transformacja Fouriera (ang. FFT od Fast Fourier Transform) to algorytm liczenia dyskretnej transformaty Fouriera oraz transformaty do niej odwrotnej.

    Analizatory ze zwierciadłem jonowym charakteryzują się znacznie większą rozdzielczością, niestety nie nadają się do analizy bardzo dużych cząsteczek. Oba typy spektrometrów dzięki zastosowaniu źródła jonów typu MALDI pozwalają na bardzo szybkie analizy. Przeciętny spektrometr tego typu potrafi przeanalizować ponad 100 próbek w czasie godziny. Przygotowanie i podawanie próbek do spektrometru tego typu może łatwo zostać zautomatyzowane. Dzięki łatwości automatyzacji, niewielkim rozmiarom i umiarkowanej cenie, spektrometry takie nadają się do laboratoriów masowo przetwarzających próbki (np. laboratoria analityki medycznej).

    Atom – podstawowy składnik materii. Składa się z małego dodatnio naładowanego jądra o dużej gęstości i otaczającej go chmury elektronowej o ujemnym ładunku elektrycznym.Puszka Faradaya – metalowa komora otwarta z jednej strony, rodzaj klatki Faradaya, przeznaczona do doświadczeń i prac nad ładunkami elektrycznymi. Ciało naelektryzowane, przewodzące prąd elektryczny wprowadzone do wnętrza puszki po dotknięciu ścianki puszki oddaje całkowicie swój ładunek elektryczny (przestaje być naelektryzowane) puszce.

    Historia spektrometrii mas[ | edytuj kod]

    Replika spektrometru Thomsona

    Historia spektrometrii mas zaczęła się od badań wielu uczonych nad przewodzeniem prądu elektrycznego przez gazy i towarzyszącemu mu świeceniu. W 1886 roku Eugen Goldstein odkrywa promieniowanie anodowe (kanalikowe), a w 1898 Wilhelm Wien zauważa, że promieniowanie odchylane w silnym polu magnetycznym rozdziela się na oddzielne wiązki. Obserwował on, że przeprowadzając wyładowanie w gazie pod niskim ciśnieniem, za otworkami w anodzie powstaje świecenie za tymi otworkami. Badania takie, prowadzone przez Joseph John Thomson na Uniwersytecie w Cambridge, doprowadziły do odkrycia elektronu w 1897 roku. Za te badania Thomson otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1906 roku. Wilhelm Wien w 1899 r. zademonstrował urządzenie (separator Wiena), w którym jony poruszały się w prostopadłych polach elektrycznych i magnetycznych, wydzielając jony o określonej prędkości, były odchylane w samym w polu magnetycznym rozdzielając się w zależności od stosunku ładunek do masy. Wien stwierdził, że stosunek ładunek do masy zależy od rodzaju gazu w rurze. J.J. Thomson w 1911 roku poprawił układ Wiena przez zmniejszenie ciśnienia, tworząc spektrograf masowy. Używając spektrografu masy, odkrył w 1913 roku izotopy neonu.

    Jednostka masy atomowej, dalton, zwyczajowo atomowa jednostka masy, potocznie unit; symbol u (od ang. unit, jednostka) lub Da – będąca jednostką masy stała fizyczna w przybliżeniu równa masie atomu wodoru, ale ze względów praktycznych zdefiniowana jako 1/12 masy atomu węgla C.Doping wydolnościowy – sztuczne podnoszenie wydolności fizycznej i psychicznej zawodnika metodami wykraczającymi poza normalny, "naturalny" trening, choć w praktyce granica między dopingiem i treningiem jest często bardzo trudna do ustalenia. Ogólnie za doping uważa się metody medyczne, potencjalnie szkodliwe dla zdrowia, które zostały oficjalnie zabronione.

    Na początku XX wieku Thomson zaobserwował, że promieniowanie katodowe (wiązka elektronów) może zostać odchylone przez pole elektrostatyczne. Urządzenie, w którym zaobserwowano to zjawisko, jest prekursorem spektrometru mas. Thomson nie poprzestał na obserwacji odchylenia wiązki elektronów i zaczął badać odchylenia wiązek różnych jonów. Badania te doprowadziły do powstania w latach 18991911 pierwszego spektrometru mas, nazwanego przez Thomsona parabola spectrograph. W urządzeniu tym jony były poddawane działaniu równoległych pól elektrycznego i magnetycznego, co powodowało odchylenie toru ich lotu. Jony o różnej energii charakteryzowały się różnym stopniem odchylenia w kierunku równoległym do linii pola, a o różnym pędzie – w kierunku prostopadłym. Detektorem spektrometru Thomsona była płyta fotograficzna lub ekran fluorescencyjny. Jony o takim samym stosunku m/z tworzyły na ekranie obraz w postaci paraboli o określonym parametrze; pojawienie się kilku parabol o różnych parametrach było dowodem istnienia izotopów.

    John Bennett Fenn (ur. 15 czerwca 1917 w Nowym Jorku, zm. 10 grudnia 2010 w Richmond) – chemik amerykański, laureat Nagrody Nobla 2002. Studiował w Berea College w Berea (Kentucky), doktorat obronił na Uniwersytecie Yale. Przez wiele lat pracował w Yale, następnie był profesorem na Virginia Commonwealth University w Richmond (Wirginia).Spektrometria mas (MS, Mass Spectrometry) – uniwersalna technika analityczna, zaliczana do metod spektroskopowych, której podstawą jest pomiar stosunku masy do ładunku elektrycznego danego jonu.

    Po I wojnie światowej współpracownik Thomsona, Francis William Aston, zbudował spektrometr mas o znacznie większej rozdzielczości. Spektrometr ten pozwolił na obserwację izotopów. Za zbudowanie spektrometru mas i odkrycie wielu niepromieniotwórczych izotopów Astonowi przyznano Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii w 1922 roku. W tym samym czasie Arthur Jeffrey Dempster, podobnie jak Aston, udoskonalił analizator magnetyczny. Dempster opracował także stosowaną do dziś metodę jonizacji substancji za pomocą strumienia elektronów (źródło jonów EI).

    Cyklotron — najprostsza i pierwsza historycznie forma akceleratora cyklicznego cząstek obdarzonych ładunkiem elektrycznym.Chromatografia (gr. χρῶμα (chrōma) = barwa + γράφω (graphō) = piszę) to technika analityczna lub preparatywna służąca do rozdzielania lub badania składu mieszanin związków chemicznych.

    Thomson, Aston i Dempster stworzyli teoretyczne podstawy do rozwoju spektrometrii mas. Dziś, ponad sto lat od pierwszych doświadczeń Thomsona, spektrometry mas są niezastąpionym narzędziem w pracy fizyków, chemików, biologów i lekarzy prowadzących badania naukowe na Ziemi i w przestrzeni kosmicznej. Coraz częściej spektrometry mas są stosowane w przemyśle, wojsku, policji i innych instytucjach.

    Dyspersyjność, stopień dyspersyjności, wskaźnik dyspersyjności, współczynnik dyspersyjności (dawniej: polidyspersyjność, polidyspersja oraz ich pochodne) – statystyczny rozrzut masy cząsteczek polimeru.Półprzewodniki − najczęściej substancje krystaliczne, których konduktywność (przewodnictwo właściwe) może być zmieniana w szerokim zakresie (np. 10 do 10 S/cm) poprzez domieszkowanie, ogrzewanie, oświetlenie bądź inne czynniki. Przewodnictwo typowego półprzewodnika plasuje się między przewodnictwem metali i dielektryków.

    Biologia molekularna jest jedną z dziedzin intensywnie korzystających ze spektrometrii mas. Analiza wielkocząsteczkowych biopolimerów takich jak białka i kwasy nukleinowe nie byłaby możliwa bez wykorzystania łagodnych metod jonizacji – elektrorozpylania (ESI) i desorpcji laserowej z udziałem matrycy (MALDI). W roku 2002 Szwedzka Akademia Nauk przyznała Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii Johnowi Fennowi i Koichi Tanace za zastosowanie metod łagodnej jonizacji w badaniach wielkocząsteczkowych biopolimerów.

    Analizator cyklotronowego rezonansu jonów z fourierowską transformacją wyników (FT-ICR, Fourier Transform Ion Cyclotron Resonance) to analizator jonów, element konstrukcji niektórych spektrometrów mas.Proteomika – gałąź nauki zajmująca się badaniem białek – ich struktury, sprawowanych przez nie funkcji i zależności między nimi.

    Najważniejsze odkrycia w historii spektrometrii mas[ | edytuj kod]

    Kalendarium obejmuje ważniejsze odkrycia i konstrukcje w dziedzinie spektrometrii mas.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Mass Spectrometry. A textbook. Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg, 2011. DOI: 10.1007/978-3-642-10711-5. ISBN 978-3-642-10711-5.
    2. Gary. Siuzdak: Mass spectrometry for biotechnolog. San Diego, Calif.: Academic Press, 1996. ISBN 0-12-647471-0.
    3. M. Sharon. Biochemistry. Structural MS pulls its weight. „Science”. 340 (6136), s. 1059–1060, 2013. DOI: 10.1126/science.1236303. PMID: 23723227. 
    4. M. Tanimizu, Y. Sohrin, T. Hirata. Heavy element stable isotope ratios: analytical approaches and applications. „Anal Bioanal Chem”. 405 (9), s. 2771–2783, 2013. DOI: 10.1007/s00216-013-6728-1. PMID: 23397089. 
    5. R. Aebersold, M. Mann. Mass spectrometry-based proteomics. „Nature”. 422 (6928), s. 198–207, 2003. DOI: 10.1038/nature01511. PMID: 12634793. 
    6. T.C. Walther, M. Mann. Mass spectrometry-based proteomics in cell biology. „J Cell Biol”. 190 (4), s. 491–500, 2010. DOI: 10.1083/jcb.201004052. PMID: 20733050. 
    7. F. Di Girolamo, I. Lante, M. Muraca, L. Putignani. The Role of Mass Spectrometry in the Omics Era. „Curr Org Chem”. 17 (23), s. 2891–2905, 2013. DOI: 10.2174/1385272817888131118162725. PMID: 24376367. 
    8. M.R. Paine, P.J. Barker, S.J. Blanksby. Ambient ionisation mass spectrometry for the characterisation of polymers and polymer additives: a review. „Anal Chim Acta”. 808, s. 70–82, 2014. DOI: 10.1016/j.aca.2013.10.001. PMID: 24370094. 
    9. Fred W. McLafferty, František. Tureček: Interpretation of mass spectr. Mill Valley, Calif.: University Science Books, 1993. ISBN 0-935702-25-3.
    10. D. Valkenborg, I. Mertens, F. Lemière, E. Witters i inni. The isotopic distribution conundrum. „Mass Spectrom Rev”. 31 (1), s. 96–109, 2012. DOI: 10.1002/mas.20339. PMID: 21590704. 
    11. JURGEN H. GROSS, Peter Roepstorff: Mass Spectrometry: A Textbook. Springer. ISBN 978-3-642-10709-2.
    12. Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4.
    13. J.B. Fenn, M. Mann, C.K. Meng, S.F. Wong i inni. Electrospray ionization for mass spectrometry of large biomolecules. „Science”. 246 (4926), s. 64–71, 1989. DOI: 10.1126/science.2675315. PMID: 2675315. 
    14. G. Hambitzer, J. Heitbaum, I. Stassen. Electrochemical thermospray mass spectrometry instrumentation for coupling electrochemistry to mass spectrometry. „Anal Chem”. 70 (5), s. 838–842, 1998. DOI: 10.1021/ac970753c. PMID: 21644615. 
    15. M.L. Vestal, G.J. Fergusson. Thermospray liquid chromatograph/mass spectrometer interface with direct electrical heating of the capillary. „Anal Chem”. 57 (12), s. 2373–2378, 1985. DOI: 10.1021/ac00289a047. PMID: 4061845. 
    16. M.S.B. Munson, F.H. Field. Chemical Ionization Mass Spectrometry. I. General Introduction. „J. Am. Chem. Soc.”. 88 (12), s. 2621–2630, 1966. DOI: 10.1021/ja00964a001. 
    17. M.E. Hemling. Fast atom bombardment mass spectrometry and its application to the analysis of some peptides and proteins. „Pharm Res”. 4 (1), s. 5–15, 1987. DOI: 10.1023/A:1016465507903. PMID: 3334162. 
    18. P.R. Das, B.N. Pramanik. Fast atom bombardment mass spectrometric characterization of peptides. „Mol Biotechnol”. 9 (2), s. 141–154, 1998. DOI: 10.1007/BF02760815. PMID: 9658391. 
    19. J.S. Fletcher, J.C. Vickerman. Secondary ion mass spectrometry: characterizing complex samples in two and three dimensions. „Anal Chem”. 85 (2), s. 610–639, 2013. DOI: 10.1021/ac303088m. PMID: 23094968. 
    20. R.J. Levis. Laser desorption and ejection of biomolecules from the condensed phase into the gas phase. „Annu Rev Phys Chem”. 45, s. 483–518, 1994. DOI: 10.1146/annurev.pc.45.100194.002411. PMID: 7811355. 
    21. K. Tanaka. The origin of macromolecule ionization by laser irradiation (Nobel lecture). „Angew Chem Int Ed Engl”. 42 (33), s. 3860–3870, 2003. DOI: 10.1002/anie.200300585. PMID: 12949860. 
    22. P. Roepstorff. MALDI-TOF mass spectrometry in protein chemistry. „EXS”. 88, s. 81–97, 2000. PMID: 10803373. 
    23. A.A. Ammann. Inductively coupled plasma mass spectrometry (ICP MS): a versatile tool. „J Mass Spectrom”. 42 (4), s. 419–427, 2007. DOI: 10.1002/jms.1206. PMID: 17385793. 
    24. R. Knochenmuss. Ion formation mechanisms in UV-MALDI. „Analyst”. 131 (9), s. 966–986, 2006. DOI: 10.1039/b605646f. PMID: 17047796. 
    25. L. Sleno, D.A. Volmer. Ion activation methods for tandem mass spectrometry. „J Mass Spectrom”. 39 (10), s. 1091–1112, 2004. DOI: 10.1002/jms.703. PMID: 15481084. 
    26. G.L. Glish, D.J. Burinsky. Hybrid mass spectrometers for tandem mass spectrometry. „J Am Soc Mass Spectrom”. 19 (2), s. 161–172, 2008. DOI: 10.1016/j.jasms.2007.11.013. PMID: 18187337. 
    27. James Barker (Ph D.), James Barker, David J. Ando: Mass Spectrometry: Analytical Chemistry by Open Learning. John Wiley & Sons, 1999-02-02, s. 82. ISBN 978-0-471-96762-0. [dostęp 2016-04-24]. (ang.)
    28. F.L. Brancia. Recent developments in ion-trap mass spectrometry and related technologies. „Expert Rev Proteomics”. 3 (1), s. 143–151, 2006. DOI: 10.1586/14789450.3.1.143. PMID: 16445358. 
    29. K.R. Jonscher, J.R. Yates. The quadrupole ion trap mass spectrometer--a small solution to a big challenge. „Anal Biochem”. 244 (1), s. 1–15, 1997. DOI: 10.1006/abio.1996.9877. PMID: 9025900. 
    30. D.J. Douglas, A.J. Frank, D. Mao. Linear ion traps in mass spectrometry. „Mass Spectrom Rev”. 24 (1). s. 1–29. DOI: 10.1002/mas.20004. PMID: 15389865. 
    31. A.G. Marshall, C.L. Hendrickson, G.S. Jackson. Fourier transform ion cyclotron resonance mass spectrometry: a primer. „Mass Spectrom Rev”. 17 (1). s. 1–35. DOI: 10.1002/(SICI)1098-2787(1998)17:1<1::AID-MAS1>3.0.CO;2-K. PMID: 9768511. 
    32. Nicole James: Fourier Transform Ion Cyclotron – Mass Spectrometry. 2008. [dostęp 2014-03-24].
    33. E.N. Nikolaev, Y.I. Kostyukevich, G.N. Vladimirov. Fourier transform ion cyclotron resonance (FT ICR) mass spectrometry: Theory and simulations. „Mass Spectrom Rev”, s. – (preprint), 2014. DOI: 10.1002/mas.21422. PMID: 24515872. 
    34. R.A. Zubarev, A. Makarov. Orbitrap mass spectrometry. „Anal Chem”. 85 (11), s. 5288–5296, 2013. DOI: 10.1021/ac4001223. PMID: 23590404. 
    35. J. Throck. Watson, O. David (Orrin David) Sparkman: Introduction to mass spectrometry. Instrumentation, applications and strategies for data interpretatio. Chichester, England ; Hoboken, NJ: John Wiley Sons, 2007. ISBN 978-0-470-51634-8.
    36. S. Dykes, S.A. Fancy, G.L. Perkins, F.S. Pullen. The automation of a commercial Fourier transform mass spectrometer to provide a quick and robust method for determining exact mass for the synthetic chemist. „Eur J Mass Spectrom (Chichester, Eng)”. 9 (2), s. 73–80, 2003. DOI: 10.1255/ejms.532. PMID: 12748391. 
    37. LTQ Orbitrap Velos™ Hardware Manual. Wyd. A. Thermo Fisher Scientific Inc., 2009. (ang.)
    38. Andrzej Cygański: Metody spektroskopowe w chemii analitycznej. s. 397. ISBN 978-83-63623-18-0.
    39. Metody instrumentalne w analizie chemicznej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 345. ISBN 978-83-01-14210-0.
    40. C.W. Klampfl. Review coupling of capillary electrochromatography to mass spectrometry. „J Chromatogr A”. 1044 (1–2), s. 131–144, 2004. DOI: 10.1016/j.chroma.2004.04.072. PMID: 15354433. 
    41. K.K. Pasikanti, P.C. Ho, E.C. Chan. Gas chromatography/mass spectrometry in metabolic profiling of biological fluids. „J Chromatogr B Analyt Technol Biomed Life Sci”. 871 (2), s. 202–211, 2008. DOI: 10.1016/j.jchromb.2008.04.033. PMID: 18479983. 
    42. P.M. Medeiros, B.R. Simoneit. Gas chromatography coupled to mass spectrometry for analyses of organic compounds and biomarkers as tracers for geological, environmental, and forensic research. „J Sep Sci”. 30 (10), s. 1516–1536, 2007. DOI: 10.1002/jssc.200600399. PMID: 17623433. 
    43. J.W. Honour. Gas chromatography-mass spectrometry. „Methods Mol Biol”. 324, s. 53–74, 2006. DOI: 10.1385/1-59259-986-9:53. PMID: 16761371. 
    44. M. Rodriguez-Aller, R. Gurny, J.L. Veuthey, D. Guillarme. Coupling ultra high-pressure liquid chromatography with mass spectrometry: constraints and possible applications. „J Chromatogr A”. 1292, s. 2–18, 2013. DOI: 10.1016/j.chroma.2012.09.061. PMID: 23062879. 
    45. E.R. Badman, . Graham Cooks R. Miniature mass analyzers. „J Mass Spectrom”. 35 (6), s. 659–671, 2000. DOI: 10.1002/1096-9888(200006)35:6<659::AID-JMS5>3.0.CO;2-V. PMID: 10862117. 
    46. Wien, K. 100 years of ion beams: Willy Wien’s canal rays. „Brazilian Journal of Physics”. 29 (3), s. 401–414, 1999. DOI: 10.1590/S0103-97331999000300002. 
    47. J. Griffiths. A brief history of mass spectrometry. „Anal Chem”. 80 (15), s. 5678–5683, 2008. DOI: 10.1021/ac8013065. PMID: 18671338. 
    48. Rays of positive electricity. [dostęp 2014-03-21].
    49. Hermann Haken, Hans Christoph Wolf: Atomy i kwanty. Wprowadzenie do współczesnej spektroskopii atomowej. Warszawa: PWN, 1997, s. 50. ISBN 83-01-12135-1.
    50. Gary Siuzdak: Mass Spectrometry: Timeline - Abstracts and References (ang.). W: A History of Mass Spectrometry [on-line]. Scripps Center for Metabolomics and Mass Spectrometry [dostęp 2014-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu].
    51. R.S. Gohlke, F.W. McLafferty. Early gas chromatography/mass spectrometry. „J Am Soc Mass Spectrom”. 4 (5), s. 367–371, 1993. DOI: 10.1016/1044-0305(93)85001-E. PMID: 24234933. 
    52. A. Makarov. Electrostatic axially harmonic orbital trapping: a high-performance technique of mass analysis. „Anal Chem”. 72 (6), s. 1156–1162, 2000. DOI: 10.1021/ac991131p. PMID: 10740853. 
    Foton (gr. φως – światło, w dopełniaczu – φοτος, nazwa stworzona przez Gilberta N. Lewisa) jest cząstką elementarną, nie posiadającą ładunku elektrycznego ani momentu magnetycznego, o masie spoczynkowej równej zero (m0 = 0), liczbie spinowej s = 1 (fotony są zatem bozonami). Fotony są nośnikami oddziaływań elektromagnetycznych, a ponieważ wykazują dualizm korpuskularno-falowy, są równocześnie falą elektromagnetyczną.Wiązanie chemiczne według klasycznej definicji to każde trwałe połączenie dwóch atomów. Wiązania chemiczne powstają na skutek uwspólnienia dwóch lub większej liczby elektronów pochodzących bądź z jednego, bądź z obu łączących się atomów lub przeskoku jednego lub większej liczby elektronów z jednego atomu na drugi i utworzenia w wyniku tego tzw. pary jonowej.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Mocz (łac. urina) - uryna, płyn wytwarzany w nerkach i wydalany z organizmu, zawierający produkty przemiany materii bezużyteczne lub szkodliwe dla ustroju.
    Pułapka jonowa - rodzaj analizatora jonów, element konstrukcyjny niektórych spektrometrów mas. Pułapki jonowe charakteryzują się zwykle niewielką rozdzielczością (rzędu 1000 daltonów) oraz bardzo dużą czułością.
    Płytka mikrokanalikowa (mikrokanałowa) (Microchannel plate, MCP) – urządzenie służące do zwiększania ilości elektronów przez ich namnożenie w polu elektrycznym.
    Izotopy – odmiany pierwiastka chemicznego różniące się liczbą neutronów w jądrze atomu (z definicji atomy tego samego pierwiastka mają tę samą liczbę protonów w jądrze). Izotopy tego samego pierwiastka różnią się liczbą masową (łączną liczbą neutronów i protonów w jądrze), ale mają tę samą liczbę atomową (liczbę protonów w jądrze).
    Fluorescencja – jeden z rodzajów luminescencji – zjawiska emitowania światła przez wzbudzony atom lub cząsteczkę. Zjawisko uznaje się za fluorescencję, gdy po zaniku czynnika pobudzającego następuje szybki zanik emisji w czasie około 10 s. Gdy czas zaniku jest znacznie dłuższy, to zjawisko jest uznawane za fosforescencję.
    Instytut Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk (IBB PAN) został utworzony w 1957 roku. Prowadzone są w nim różnorodne badania z zakresu biologii molekularnej, biochemii, biofizyki, genomiki, proteomiki, transkryptomiki.
    Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.096 sek.