• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sole



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wiązanie jonowe (inaczej elektrowalencyjne, heteropolarne lub biegunowe) – rodzaj wiązania chemicznego, którego istotą jest elektrostatyczne oddziaływanie między jonami o różnoimiennych ładunkach.Atom – podstawowy składnik materii. Składa się z małego dodatnio naładowanego jądra o dużej gęstości i otaczającej go chmury elektronowej o ujemnym ładunku elektrycznym.
    NaCl (sól kuchenna) wykrystalizowany na ściankach zlewki

    Solezwiązki chemiczne będące produktami reakcji kwasu z zasadą, tak, że labilne atomy wodoru kwasu zostają w całości lub w części zastąpione innymi atomami bądź grupami o ładunku dodatnim. Składają się z ujemnego anionu (tzw. reszty kwasowej) i dodatniego kationu.

    Sole podwójne - sole zawierające więcej niż jeden kation bądź anion. Powstają wskutek rozpuszczenia więcej niż jednej soli w cieczy, a następnie wspólnej ich krystalizacji. Przykładem soli podwójnych są ałuny.Ligandy (addendy) – w związkach kompleksowych: atomy, cząsteczki lub aniony, które są bezpośrednio przyłączone do atomu centralnego lub kationu centralnego, zwanego centrum koordynacji albo rdzeniem kompleksu. Pojęcie ligandu (jak również atomu centralnego) nie jest jednoznaczne i w wielu przypadkach jest kwestią umowną. W chemii organicznej określenie ligand jest stosowane wymiennie z określeniem podstawnik.

    Sole stosowane są jako nawozy mineralne, w budownictwie, komunikacji, przemyśle spożywczym i wielu innych. Występują w przyrodzie, np. jako minerały lub w organizmach żywych.

    Ogólny wzór soli:

    gdzie:

    Tlenek wapnia (wapno palone), CaO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków zasadowych zawierający wapń na II stopniu utlenienia.Wodorosole (sole kwaśne) – związki chemiczne, sole kwasów wieloprotonowych, których aniony zawierają atomy wodoru w grupie kwasowej.
  • M – kation metalu lub inny (np. jony amonowe NH+4 lub kationy organiczne typu XR+4, gdzie X = {N, P, As, ...}, R – dowolna grupa organiczna)
  • A – anion reszty kwasowej
  • m – wartościowość metalu
  • a – wartościowość reszty kwasowej
  • Wyróżnia się:

  • sole obojętne, w których nie występują ani grupy hydroksylowe, ani kwaśne atomy wodoru;
  • hydroksosole (sole zasadowe) – zawierające grupy hydroksylowe pochodzące z wyjściowej zasady, zwane solami zasadowymi;
  • wodorosole (sole kwaśne) – zawierające kationy wodoru pochodzące z wyjściowego kwasu, zwane solami kwaśnymi;
  • sole podwójne (mieszane) – tworzące kryształy zbudowane z dwóch soli prostych, np. KCl·MgSO4·3H2O; w przeciwieństwie do soli kompleksowych sole podwójne dysocjują na jony tak, jak mieszanina ich składników.
  • sole kompleksowe – związki kompleksowe o charakterze soli, w których metal jest atomem centralnym i wraz ze swoimi ligandami tworzy anion, jak np. w heksacyjanożelazianie(III) potasu (żelazicyjanku potasu), K3[Fe(CN)6], lub kation, jak np. w chlorku tetraaminamiedzi, [Cu(NH3)4]Cl2.
  • Ponadto dana sól może występować w formie bezwodnej lub jako hydraty (wodziany), gdy zawiera cząsteczki wody wbudowane w sieć krystaliczną. Znane są też sole, które mają wbudowane inne cząsteczki, np. amoniakaty zawierające amoniak (NH3).

    Sól emska – biały, suchy, jednorodny proszek o słonawym smaku, złożony z siarczanów i chlorków sodu i magnezu oraz węglanu sodowego. Jest to środek o działaniu wykrztuśnym i alkalizującym, stosowany w nieżytach dróg oddechowych i astmie oskrzelowej.Dekatlenek tetrafosforu (nazwa Stocka: tlenek fosforu(V)), P4O10 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków kwasowych, w którym fosfor występuje na V stopniu utlenienia. Wzór empiryczny tego związku, P2O5, nie odzwierciedla jego prawdziwej struktury typu adamantanu z czterema atomami fosforu w cząsteczce (P4O10).

    Spis treści

  • 1 Właściwości soli
  • 2 Nazewnictwo soli nieorganicznych
  • 3 Metody otrzymywania soli
  • 4 Nazwy potoczne niektórych soli
  • 5 Uwagi
  • 6 Przypisy


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Reszta kwasowa – tradycyjna nazwa fragmentu cząsteczki kwasu, powstałego po oderwaniu się od kwasu w wyniku dysocjacji elektrolitycznej jednego lub więcej atomów wodoru.
    Azot (N, łac. nitrogenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 7, niemetal z grupy 15 (azotowców) układu okresowego. Stabilnymi izotopami azotu są N i N. Azot w stanie wolnym występuje w postaci dwuatomowej cząsteczki N2. W cząsteczce tej dwa atomy tego pierwiastka są połączone ze sobą wiązaniem potrójnym. Azot jest podstawowym składnikiem powietrza (78,09% objętości), a jego zawartość w litosferze Ziemi wynosi 50 ppm. Wchodzi w skład wielu związków, takich jak: amoniak, kwas azotowy, azotyny oraz wielu ważnych związków organicznych (kwasy nukleinowe, białka, alkaloidy i wiele innych). Azot w fazie stałej występuje w sześciu odmianach alotropowych nazwanych od kolejnych liter greckich (α, β, γ, δ, ε, ζ). Najnowsze badania wykazują prawdopodobne istnienie kolejnych dwóch odmian (η, θ).
    Chlorek wapnia, CaCl2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków, sól kwasu solnego i wapnia. Jest substancją silnie higroskopijną.
    Żelazicyjanek potasu (nazwa systematyczna: heksacyjanożelazian(III) potasu), K3[Fe(CN)6] – nieorganiczny związek chemiczny, sól kompleksowa potasu. Najczęściej spotykany żelazicyjanek.
    Sól Mohra (disiarczan(VI) diamonu i żelaza(II)), (NH4)2SO4·FeSO4 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kompleksowa kwasu siarkowego, amoniaku i żelaza na II stopniu utlenienia. Zarówno sama sól, jak i jej wodne roztwory, są względnie odporne na utlenianie żelaza(II) do stopnia utlenienia III. Przypisuje się to obniżeniu pH roztworu przez ulegające hydrolizie jony amonowe. Często stosuje się sól Mohra w postaci heksahydratu.
    Hydroksosole (sole zasadowe, hydroksysole) – sole zawierające oprócz kationu metalu i anionu reszty kwasowej również jon wodorotlenowy (OH). Hydroksosole powstają w wyniku reakcji kwasów (w ilości poniżej stechiometrycznej) z zasadami zawierającymi w cząsteczce więcej niż jedną grupę wodorotlenową, czyli wodorotlenkami polihydroksylowymi. Obecność anionów wodorotlenowych nie zawsze nadaje i świadczy o zasadowym charakterze cząsteczki soli.
    Kwasy tlenowe (oksokwasy) – kwasy nieorganiczne, które zawierają przynajmniej jeden atom tlenu połączony z atomem centralnym kwasu. Przykładem tego rodzaju kwasu jest kwas siarkowy H2SO4.

    Reklama