Socjalizm w Indiach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Socjalizm w Indiach ma długą tradycję, wywodzącą się z walki z kolonializmem i stanowi dużą część historycznego dziedzictwa politycznego. Tradycyjny ruch socjalistyczny konkuruje z silnymi w kraju ugrupowaniami komunistycznymi.

Socjalizm agrarny - utopia społeczna głoszona w połowie XIX w. przez rewolucyjnych demokratów rosyjskich i polskich (Aleksander Hercen, Nikołaj Czernyszewski, Gromady Ludu Polskiego). Postulował stworzenie ustroju socjalistycznego, z pominięciem kapitalistycznej fazy rozwoju, w wyniku rewolucji agarnej opartej na chłopstwie jako głównej sile rewolucyjnej.Partia Baas (arab.اﻟﺒﻌﺚ) czyli Odrodzenie (skrót od Hizb al-Baas al-Arabi al-Isztiraki – Partia Socjalistycznego Odrodzenia Arabskiego) – lewicowa arabska partia polityczna, której celem jest scalanie i zjednoczenie świata arabskiego.

Początki ruchu, marksizm[ | edytuj kod]

Pierwszy premier Indii Jawaharlal Nehru wywodzący się z Indyjskiego Kongresu Narodowego

Ruch socjalistyczny zaczął się rozwijać w Indiach po rewolucjach w Rosji. Jednak, już w 1871 roku grupa socjalistyczna z Kalkuty skontaktowała się z Karolem Marksem w celu zorganizowania indyjskiej sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotników, pierwszy artykuł w publikacji indyjskiej (w języku angielskim), który wymienia nazwiska Marksa i Engelsa pochodzi jednak dopiero z marca 1912 roku, artykuł ten został opublikowany w czasopismo „Modern Review”. Dwa lata później powstała pierwsza biografia Karola Marksa w języku hindi napisana przez R. Rama Krishna Pillai.

Socjalizm jako zorganizowany ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych rozpoczął się wraz z rozwojem utopijnego socjalizmu na początku XIX wieku, następnie był ściśle powiązany z założoną w 1876 Socjalistyczną Partią Pracy, i założoną w 1901, Socjalistyczną Partią Ameryki. Partii Socjalistycznej w całej historii działalności udało się wystawić setki kandydatów na różne stanowiska w całym kraju, lecz w wyniku surowych represji rządowych ostatecznie podupadła w 1920. Socjalistyczna Partia Pracy nie odnotowała sukcesów zbliżonych do Partii Socjalistycznej, ale udało się jej działać do końca XX wieku. Manabendra Nath Roy, właśc. Narendra Nath Bhattacharya, (ur. 21 marca 1887 we wsi Arbalia w Bengalu, zm. 26 stycznia 1954 w Dehradunie) – indyjski polityk komunistyczny i filozof.

Marksizm uzyskał rozgłos w mediach indyjski w czasie rewolucji rosyjskiej. Szczególną popularnością stały się tezy bolszewików o prawie do samostanowienia wszystkich narodów. Idee Lenina i bolszewików zyskały aprobatę Bal Gandhara Tilaka i Bipin Chandra Pal. Abdul Sattar Khairi i Abdul Zabbar Khairi udali się z wizytą do Moskwy na wieść o rewolucji październikowej, na miejscu spotkali się z Leninem. Rewolucja rosyjska miała również wpływ na grupy emigracyjnych rewolucjonistów indyjskich, z których największa była działająca w Ameryce Północnej „Ghadar Party”.

Komunizm (od łac. communis – wspólny, powszechny) – system społeczno-ekonomiczny, w którym nie istnieje własność prywatna środków produkcji, a całość wytworzonych dóbr jest w posiadaniu wspólnoty, której członkowie są równi.Socjalizm dhāmmiczny – nazwa wizji "Oświeconego Społeczeństwa" ("Społeczeństwa Nibbany") stworzonej przez tajskiego mnicha bhikkhu Buddhadasę w latach 70., także twórcy szkoły buddyjskiej Suan Mokkh.

I wojna światowa przyśpieszyła wzrost przemysłu w Indiach oraz rozwój proletariatu przemysłowego. Jednocześnie z procesem industrializacji rosły ceny podstawowych produktów. W odpowiedzi na wysokie ceny produktów powstawały pierwsze indyjskie związki zawodowe. W 1920 roku założono All India Trade Union Congress. Jeden z przywódców ruchu związkowego Shripad Amrit Dange w 1921 roku opublikował książkę „Gandhi vs. Lenin”, w której porównywał metody obu przywódców, udowadniając że Lenin jest lepszym przywódca. Manabendra Nath Roy i Shripad Amrit Dange założyli bibliotekę literatury marksistowskiej i rozpoczęli publikację tłumaczeń marksistowskich klasyków. W 1922 roku dwójka działaczy uruchomiła tygodnik socjalistyczny w języku angielskim.

Syjonizm socjalistyczny (hebr. ציונות סוציאליסטית, tsionut sotsialistit), inaczej syjonizm pracy – główny nurt lewego skrzydła ruchu syjonistycznego. Przez wiele lat był główną tendencją w całym ruchu, jako ideologia dominująca w wielu organizacjach syjonistycznych. W przeciwieństwie do tzw. "syjonizmu politycznego", stworzonego przez Theodora Herzla i popieranego przez Chaima Weizmanna, syjonizm socjalistyczny odrzucał twierdzenie, iż państwo żydowskie może powstać w wyniku nakłonienia do jego powołania społeczności międzynarodowej lub mocarstwa takiego jak Wielka Brytania, Niemcy czy Imperium osmańskie. Nurt ten postulował stworzenie państwa poprzez konstrukcję postępowego żydowskiego społeczeństwa żyjącego w wiejskich kibucach i moszawach, w którym znaczną rolę odgrywałby także miejski proletariat.Socjalizm rynkowy jest systemem politycznym, w którym łączy się własność publiczną z mechanizmem rynkowym, a więc środki produkcji są albo własnością publiczną albo są wspólnie posiadane i eksploatowane w celach zarobkowych w gospodarce rynkowej. Wypracowany w ten sposób zysk stanowi bezpośrednie źródło dochodów pracowników lub jest źródłem finansów publicznych.

Współcześnie, marksizm jest szczególnie rozpowszechniony w stanach Kerala, Bengal Zachodni i Tipura. Do czołowych działaczy socjalistycznych wywodzących się z regionu zalicza się między innymi Elamkulam Manakkal Sankaran Namboodiripad, Ayillyath Kuttiari Gopalan, Sundarayya, Nripan Chakraborthy, B.t. Ranadive, Harkishan Singh Surjeet, Jyoti Basu, z których większość była zwolennikami marksizmu. Duża popularnością cieszą się partie komunistyczne z których największe są Komunistyczna Partia Indii (Marksistowska) i Komunistyczna Partia Indii. Istnieje także duża liczba mniejszych partii marksistowskich, takich jak Komunistyczna Partia Indii (marksistowsko-leninowska), Marksistowska Komunistyczna Partia Indii, Emancypacja Robotnicza, Partia Demokratycznego Socjalizmu.

Socjalliberalizm (liberalizm socjalny, w USA nazywany jako nowoczesny liberalizm, w Wielkiej Brytanii nazywany jako nowy liberalizm, a w Niemczech jako lewicowy liberalizm) – zdefiniowana przez Leonarda T. Hobhouse’a doktryna polityczna, głosząca wolność społeczną przy jednoczesnym zachowaniu pewnego stopnia interwencjonizmu państwowego w mechanizmy wolnego rynku (aby dać zabezpieczenie socjalne najbiedniejszym) oraz dopuszczeniu możliwości posiadania przez państwo przedsiębiorstw użyteczności publicznej. Międzynarodowe Stowarzyszenie Robotników (Pierwsza Międzynarodówka) - międzynarodowa organizacja robotnicza założona 28 września 1864 roku w Londynie. Jej założycielami było 20 osób, m.in.: Henri Tolain, Friedrick Lessner, Hermann Jung, Karl Schapper, Konstanty Bobczyński, Ludwig Wolff. Za cel stawiała sobie koordynację działalności organizacji robotniczych z różnych krajów świata, miejsce wymiany doświadczeń i poglądów organizacji socjalistycznych oraz pomoc dla strajkujących i walczących o prawa robotnicze. Była forum, gdzie ścierały się osoby o bardzo zróżnicowanych poglądach od radykalnych działaczy anarchistycznych i komunistycznych do utopijnych socjalistów i umiarkowanych socjaldemokratów. Pierwszym przewodniczącym był Karol Marks a pierwszą siedzibą Londyn. Następnie siedziba została przeniesiona do Nowego Jorku.

Narodziny komunizmu[ | edytuj kod]

Zwolennicy kandydata komunistów w czasie kampanii wyborczej w 2009 roku

Rozwój ruchu na rzecz odbudowy kalifatu w latach 1919–1924, przyczynił się do powstania w Indiach ruchu komunistycznego. Wielu indyjskich muzułmanów opuściło Indie w celu obrony kalifatu. Kilku z nich podczas pobytu na terytorium ZSRR stało się zwolennikami komunizmu. Zainteresowanie Związkiem Radzieckim doprowadziło do tego że nawet niektórzy hindusi przyłączali się do muzułmańskich mudżahedinów w ich wyprawach na tereny radzieckie. Władze kolonialne były wyraźnie zaniepokojone rosnącym poparciem dla bolszewików w Indiach. Pierwszym posunięciem mającym zdławić ruch była fatwa, wzywająca muzułmanów do odrzucenia bolszewizmu. Specjalny departament monitorował wpływy rewolucyjne w kraju. Wzmożono kontrole graniczne w celu kontroli przywozu do Indii literatury marksistowskiej. Władze brytyjskie kolportowały wśród mieszkańców propagandowe wydawnictwa antykomunistyczne.

Socjalizm utopijny – ideologia mająca na celu zniesienie własności prywatnej jako źródła wyzysku i zamianę dotychczasowych stosunków wspólnotą majątkową i równością wszystkich obywateli.August Ferdinand Bebel (ur. 22 lutego 1840, zm. 13 sierpnia 1913), jeden z założycieli i wieloletni przywódca niemieckiej socjaldemokracji.

W czasie II Kongresu Międzynarodówki Komunistycznej, ustalono że w koloniach powinny powstawać wspólne fronty tworzone przez proletariat, chłopstwo i burżuazje. Wśród dwudziestu jeden warunków sformułowanych przez Lenina przed kongresem była teza 11, która głosiła że wszystkie partie komunistyczne powinny popierać burżuazyjno-demokratyczne ruchy wyzwoleńcze w koloniach. Niektórzy z delegatów byli przeciwni idei sojuszu z burżuazją, krytykę tą podzielał Manabendra Nath Roy który uczestniczył na Kongresie jako delegat Meksykańskiej Partii Komunistycznej. Ostatecznie na kongresie skreślono pojęcie „burżuazyjno-demokratyczne”. Komunistyczna Partia Indii została założona w Taszkencie w dniu 17 października 1920 roku, wkrótce po II Kongresie Międzynarodówki Komunistycznej. członkami założycielami partii zostali Manabendra Nath Roy, Evelina Trench Roy, Abani Mukherji, Rosa Fitingof, Mohammad Ali (Ahmed Hasan), Mohammad Shafiq Siddiqui i Mandayam Parthasarathi Tirumal Acharya. Partia dożyła do stworzenia organizacji partyjnej wewnątrz Indii. Roy nawiązał kontakty z grupami Anushilan i Jugantar w Bengalu, gdzie wkrótce powstały małe grupy komunistyczne kierowane przez Muzaffara Ahmeda. Kolejne grupy powstały w Bombaju, Madrasie, Zjednoczonej Prowincji i w Punjab. Ostatecznie członkiem partii został jedynie Usmani stojący na czele organizacji ze Zjednoczonych Prowincji.

Komunistyczna Partia Indii ( hindi भारतीय कम्युनिस्ट पार्टी , ang. Communist Party of India ) - partia komunistyczna w Indiach. Partia została założona w 1920 roku. Sekretarzem generalnym partii jest A.B. Bardhan. Partia publikuje pismo New Age. Młodzieżówką partii jest All India Youth Federation. W wyborach parlamentarnych w 2004 roku partia uzyskała 5 434 738 głosów (1.4%, 10 mandatów).Tadeusz Kowalik (ur. 19 listopada 1926 w Kajetanówce w woj. lubelskim, zm. 30 lipca 2012 w Warszawie) – polski ekonomista i działacz społeczny o poglądach socjalistycznych, profesor nauk humanistycznych i ekonomicznych.

1 maja 1923 roku w Madrasie powstałą Labour Kisan Party of Hindustan. Partia zorganizowała pierwsze obchody święta pracy w Indiach, a w czasie demonstracji po raz pierwszy użyta została czerwona flaga.

W dniu 25 grudnia 1925 roku odbyła się komunistyczne konferencja w Kanpur. Władze kolonialne oceniło że w konferencji wzięło udział 500 osób. Konferencja zwołana została przez człowieka zwanego jako „Satyabhakta”, o którym niewiele wiadomo. Satyabhakta w czasie kongresu opowiedział się za „komunizmem narodowym” i przeciwko podporządkowaniu indyjskiego ruchu komunistycznego przez Komintern.

Dżucze (lub juche, dosłownie samodzielność, czu-czhe) – doktryna polityczna sformułowana przez przywódcę Korei Północnej Kim Ir Sena i wprowadzona w KRLD.Partia Europejskiej Lewicy (ang. Party of the European Left) – partia polityczna działająca na poziomie europejskim, grupująca partie i organizacje socjalistyczne i komunistyczne z Unii Europejskiej oraz innych krajów europejskich. Możliwe jest również członkstwo w EPL osób prywatnych oraz innych grup politycznych. EPL została założona w 2004 w celu startu w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Partia powstała 8 maja 2004 w Rzymie.

Współcześnie partie komunistyczne reprezentowane są w parlamencie oraz w parlamentach stanowych. W parlamencie krajowym największymi partiami komunistycznymi są: Komunistyczna Partia Indii (marksistowska) (43 miejsc w Lok Sabha), Komunistyczna Partia Indii (10 mandatów) i Partia Rewolucyjnych Socjalistów (trzy miejsca). Były marszałek Lok Sabha, Somnath Chatterjee, jest członkiem CPI (M).

Ruch socjalistyczny w Nowej Zelandii podzielony jest na liczne organizacje, niektóre z nich odgrywają czołową rolę w życiu publicznym. Niektórzy komentatorzy twierdzą, iż główny nurt ruchu socjalistycznego Nowej Zelandii skupia się bardziej na promocji pacyfizmu i zielonej polityki, niż na propagowaniu samego socjalizmu. Inne mniejsze grupy radykalnej lewicy dążą do rewolucji socjalistycznej.Lokmanya Bal Gangadhar Tilak ( hindi बाल गंगाधर तिलक, marathi बाळ गंगाधर टिळक , ur. 23 lipca 1856– zm. 1 sierpnia 1920 ) – nacjonalistyczny polityk i pisarz indyjski pochodzący ze stanu Maharasztra. Przez podziwiających go Indusów, został obdarzony tytułem "Lokamanja" ( Honor narodu ).

Indyjski Kongres Narodowy[ | edytuj kod]

Wiec zwolenników Indyjskiego Kongresu Narodowego

W czasie sesji Indyjskiego Kongresu Narodowego (INC) w Karachi w roku 1931, ustalono model socjalistyczny jako cel niepodległych Indii. Po uzyskaniu niepodległości, rząd Indii oficjalnie przyjął politykę niezaangażowania, jednocześnie utrzymując bliskie stosunki z ZSRR. Z INC wywodził się także najbardziej znany indyjski socjalista i pierwszy premier w historii niepodległych Indii, Jawaharlal Nehru.

Realny socjalizm – termin wprowadzony przez oficjalną propagandę radziecką w latach 70. XX wieku, określający ustroje polityczne ukształtowane w krajach rządzonych przez partie komunistyczne i robotnicze (tzw. kraje demokracji ludowej), następnie przejęty przez krytyków systemu realnego socjalizmu. Zastosowany pierwotnie w celu przeciwstawienia się krytyce stosunków panujących w tych krajach, prowadzonej przez opozycję odwołującą się do tradycji socjalistycznych (rewizjonizm, dysydenci w ZSRR) i dowodzącą, że system typu radzieckiego nie jest w stanie zrealizować idei socjalistycznej.Islamski socjalizm - termin ukuty przez muzułmańskich teologów, określający bardziej uduchowioną formę socjalizmu. Islamscy socjaliści uważają, że nauki Koranu i Mahometa - szczególnie zakat - są zgodne z zasadami równości gospodarczej i społecznej. Muzułmańscy socjaliści czerpią inspirację z wczesnego ustroju Medyny ustanowionego przez Mahometa. W przeciwieństwie do zachodniego ruchu socjalistycznego (jak i chrześcijańskich demokratów), nie chcą rozdziału kościoła od państwa, deklarując przy tym chęć budowy demokratycznych struktur państwowych. Za narodziny współczesnego socjalizmu islamskiego uznaje się początek ruchu antyimperialistycznego na bliskim wschodzie.

Dążenie do socjalistycznego modelu rozwoju zostało potwierdzone przez INC w 1955 roku kiedy opublikowana została tzw. „uchwała Avadi”. Rok później, indyjski parlament przyjął „socjalistyczny wzorzec rozwoju” jako oficjalną politykę, oraz rozpoczął reformy gruntów i regulacje przemysłu. W 1976 słowo socjalizm dodane zostało do preambuły konstytucji indyjskiej. Oznacza to społeczną i ekonomiczną równość obywateli. Równość ekonomiczna odnosi się do kontekstu w którym, rząd dołoży wszelkich starań, aby podział bogactw był bardziej równe i zapewniał godne warunki życia dla wszystkich.

Teologia wyzwolenia – ruch teologiczny w Kościele katolickim powstały po Soborze watykańskim II. Szczególnie rozpowszechniona jest w Ameryce Łacińskiej oraz wśród jezuitów.Syndykalizm − powstały w XIX wieku kierunek w ruchu robotniczym, który zakładał prymat celów ekonomicznych nad politycznymi w walce proletariatu o swoje prawa. Zasadniczym narzędziem tej walki miały być związki zawodowe, a nie partie polityczne. W jego obrębie wyróżnić można dwa nurty: reformistyczny oraz rewolucyjny.

Postulaty socjalistyczne w programie INC zmalały w ostatnich latach, zwłaszcza po zabójstwie Indiry Gandhi i jej syna Rajiv Gandhiego. Wybrany w 1991 roku rząd Narasimha Rao wprowadził program liberalizacji gospodarczej opracowany przez Manmohan Singha, obecnego premiera Indii.

Oprócz Kongresu i skrajnej lewicy, w Indiach działają inne partie socjalistyczne, największą z nich jest Samajwadi Party.

Karl Heinrich Marx (ur. 5 maja 1818 w Trewirze, zm. 14 marca 1883 w Londynie) – niemiecki filozof, ekonomista i działacz rewolucyjny. Twórca socjalizmu naukowego, współzałożyciel I Międzynarodówki.Jacek Jan Kuroń (ur. 3 marca 1934 we Lwowie, zm. 17 czerwca 2004 w Warszawie) – polski polityk, jeden z przywódców opozycji w okresie PRL, historyk, działacz tzw. Czerwonego Harcerstwa, współzałożyciel KOR, dwukrotny minister pracy i polityki socjalnej, w latach 1989–2001 poseł na Sejm X, I, II i III kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. M.V.S. Koteswara Rao. Communist Parties and United Front – Experience in Kerala and West Bengal. Hyderabad: Prajasakti Book House, 2003. s. 103.
  2. M.V.S. Koteswara Rao. Communist Parties and United Front – Experience in Kerala and West Bengal. Hyderabad: Prajasakti Book House, 2003. s. 82, 103.
  3. Riepe, Dale. Marxism in India in Parsons, Howard Lee and Sommerville, John (ed.) Marxism, Revolution and Peace. Amsterdam: John Benjamins Publishing Company, 1977. s. 41.
  4. M.V.S. Koteswara Rao. Communist Parties and United Front – Experience in Kerala and West Bengal. Hyderabad: Prajasakti Book House, 2003. s. 83.
  5. M.V.S. Koteswara Rao. Communist Parties and United Front – Experience in Kerala and West Bengal. Hyderabad: Prajasakti Book House, 2003. s. 88–89.
  6. Ganguly, Basudev. S.A. Dange – A Living Presence at the Centenary Year in Banerjee, Gopal (ed.) S.A. Dange – A Fruitful Life. Kolkata: Progressive Publishers, 2002. s. 63.
  7. M.V.S. Koteswara Rao. Communist Parties and United Front – Experience in Kerala and West Bengal. Hyderabad: Prajasakti Book House, 2003. s. 89.
  8. :: Singaravelar – Achievements ::.
  9. M.V.S. Koteswara Rao. Communist Parties and United Front – Experience in Kerala and West Bengal. Hyderabad: Prajasakti Book House, 2003. s. 110.
  10. Report of May Day Celebrations 1923, and Formation of a New Party, The Hindu quoted in Murugesan, K., Subramanyam, C. S. Singaravelu, First Communist in South India. New Delhi: People’s Publishing House, 1975. s. 169.
Wybory parlamentarne w Indiach zostały przeprowadzone w pięciu turach: 16, 22-23 i 30 kwietnia oraz 7 i 13 maja 2009 roku. Wyniki wyborów zostały ogłoszone łącznie 16 maja. Indusi wybrali 543 deputowanych do 15. Lok Sabha. O mandaty ubiegało się 1055 partii. Uprawnionych do głosowania było 714 milionów obywateli Indii.Język hindi – język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się jako pierwszym językiem 180 milionów osób, natomiast przy zaklasyfikowaniu jako dialekty hindi języków radźastani, bihari oraz pahari (bez nepalskiego) aż 422 mln osób, czyli 41% mieszkańców Indii. Używany jest także w Nepalu (500 tys.), na Fidżi (300 tys.), na Mauritiusie i w Surinamie (po 100 tys.). Posługują się nim również hinduscy imigranci w Europie Zachodniej. Język hindi jest językiem urzędowym, od 1950 roku ogólnopaństwowym (angielski jest językiem pomocniczym) Republiki Indii, oraz jednym z 23 języków konstytucyjnych. W kilku indyjskich stanach i terytoriach: Uttar Pradesh, Uttarakhand, Himachal Pradesh, Harianie, Madhya Pradesh, Biharze, Radżastanie oraz na terytorium stołecznym Delhi hindi (w wersji standardowej) jest oficjalnym językiem administracji stanowej oraz podstawowym językiem wykładowym w szkołach.




Warto wiedzieć że... beta

Kolkata lub Kalkuta (hindi कोलकाता, trl. Kolkātā, trb. Kolkata; bengali: কলকাতা, trl. Kolkatā, trb. Kolkata ang. Kolkata; do 2001 hindi कलकत्ता, trl. Kalkattā, trb. Kalkatta; ang. Calcutta – stare nazwy wciąż w powszechnym użyciu) – miasto w północno-wschodnich Indiach, w delcie Gangesu. 4 638 350 mieszkańców (2006); region metropolitalny 15,6 mln mieszkańców (2006). Stolica stanu Bengal Zachodni, wielki węzeł komunikacyjny i port morsko-rzeczny, wielki ośrodek przemysłowy, handlowy, naukowy i kulturalny w regionie. Liczne zabytki architektury pałacowej i świątynie hinduskie, a w leżącym w obrębie metropolii Howrah znajduje się najstarszy w Indiach ogród botaniczny. Czwarte co do wielkości miasto kraju.
Socjalizm XXI wieku – idea polityczna związana z rewolucją boliwariańską w Wenezueli. Według deklaracji prezydenta Wenezueli Hugo Cháveza budowa socjalizmu XXI wieku jest celem ruchu społeczno-politycznego, na czele którego stoi prezydent i jego partia – Zjednoczona Partia Socjalistyczna Wenezueli.
Shripad Amrit Dange (ur. 10 października 1899 w prowincji Bombaj, zm. 22 maja 1991 w Bombaju) – indyjski działacz związkowy i polityk komunistyczny.
Termin socjalizm rewolucyjny odnosi się do tendencji w socjalizmie opowiadających się za nagłą i fundamentalną zmianą społeczną, np. rewolucją, jako strategią osiągnięcia socjalistycznego społeczeństwa. Jako przeciwieństwo tego terminu używany jest reformizm.
Historia socjalizmu w Wielkiej Brytanii sięga okresu przed XIX wiekiem. Filozofia socjalistyczna rozwija się w tym kraju od okresu angielskiej wojny domowej, utopijnych filozofów na czele z Robertem Owenem aż po reformatorską Partię Pracy.
Slavoj Žižek (Sławoj Żiżek; ur. 21 marca 1949 w Lublanie) – słoweński socjolog, filozof, marksista i krytyk kultury.
Socjalizm drobnomieszczański − nurt socjalizmu utopijnego, powstały w pierwszej połowie XIX wieku we Francji. Głównym postulatem nurtu było przywrócenie przedkapitalistycznych stosunków własności (gospodarki drobnotowarowej). Nurt ten nawiązywał do potrzeb tych klas społecznych, które rozwój kapitalizmu i rewolucji przemysłowej w okresie poprzedzającym Wiosnę Ludów spychał na gorsze pozycje. Byli to drobni chłopi i rzemieślnicy zasilający proletariat.

Reklama