• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Snuff movies

    Przeczytaj także...
    John Ottman (ur. 6 lipca 1964 r. w San Diego w stanie Kalifornia, USA) – amerykański kompozytor, montażysta i reżyser filmowy.Legenda miejska (ang. urban legend) – pozornie prawdopodobna informacja rozpowszechniana w mediach, Internecie bądź w kręgach towarzyskich, która budzi wielkie emocje u odbiorców, zazwyczaj nieprawdziwa.
    Srpski film, Српски филм – serbski horror i pierwszy film fabularny Srđana Spasojevića z 2010 roku. Film opowiada o byłym gwiazdorze filmów pornograficznych, który zgadza się uczestniczyć w "filmie artystycznym" do momentu, gdy odkrywa, że film zawiera sceny gwałtu na dziecku, tortur i elementy nekrofilii.

    Snuff movies („filmy snuff”, zwane również „filmami ostatniego tchnienia”) – gatunek filmowy obejmujący filmy przedstawiające sceny jakoby prawdziwych gwałtów, tortur czy zabójstw.

    Określenie weszło do szerszego obiegu dzięki filmowi pt. Snuff – niskobudżetowemu horrorowi zatytułowanemu początkowo Slaughter, do którego dokręcono później zakończenie przedstawiające zabójstwo młodej kobiety dokonane przez ekipę filmową (w domyśle – twórców wspomnianego horroru). Inscenizowane demonstracje przed kinami, później prawdziwe – przeciwko prezentowanej w nim pornografii przyniosły filmowi pewien rozgłos.

    The Den to amerykański film fabularny z 2013 roku, napisany i wyreżyserowany przez Zachary’ego Donohue, z Melanie Papalią obsadzoną w roli głównej. Obraz, stanowiąc połączenie horroru i thrillera, przynależy do nurtu filmowego o nazwie „found footage”. Fabuła filmu skupia się na losach studentki, która testując nowy komunikator internetowy trafia na ślad działania mordercy. Światowa premiera The Den nastąpiła 23 grudnia 2013; wówczas film wydano w Rosji. 14 marca 2014 horror trafił do dystrybucji na terenie Stanów Zjednoczonych. Projekt zebrał pozytywne recenzje krytyków.Wideodrom (ang. Videodrome) – amerykańsko-kanadyjski film fabularny z 1983 roku w reżyserii Davida Cronenberga. Główną rolę Maksa Renna zagrał dwukrotnie nominowany do Oscara James Woods (Duchy Mississippi).

    Istnienie takich filmów nie zostało potwierdzone, zaś informacje na ich temat ograniczają się głównie do miejskich legend.

    Spotyka się również filmy, które przedstawiają autentyczne sceny zabójstw, egzekucji czy śmiertelnych wypadków (zwane mondo movies). Przykładem mogą być nagrania wideo wykonywane przez samobójców, przestępców czy pokazujące egzekucje dokonywane przez terrorystów, znane m.in. z Iraku. Brak komercyjnego charakteru nie pozwala ich zaliczyć do filmów snuff.

    Kathryn Bigelow (ur. 27 listopada 1951 w San Carlos, w Kalifornii) - amerykańska reżyserka filmowa. Tworzy obrazy z różnorodnych gatunków: science fiction, film akcji, horror. Jest jedną z czterech kobiet kiedykolwiek nominowanych do Oscara za reżyserię i jedyną kobietą, która tę nagrodę otrzymała.Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

    Wpływ na kinematografię[]

    Bez względu na swoją prawdziwość, filmy snuff stały się inspiracją dla wielu reżyserów gore. Jedną z najbardziej szokujących produkcji stylizowanych na „filmy ostatniego tchnienia” jest japońska seria Guinea Pig, a w szczególności dwa pierwsze odcinki – Devil's Experiment i Flower of Flesh and Blood ukazujące sceny tortur i zabójstwa młodych dziewcząt.

    Nadzy i rozszarpani (oryg. Cannibal Holocaust) – kontrowersyjny włosko-kolumbijski film z 1980 roku w reżyserii Ruggera Deodato, zakazany w kilkunastu krajach, także w rodzimych Włoszech. Przez wielu zaliczany jest jako przedstawiciel „kina śmietnikowego”, jednak wśród fanów horroru uzyskał status kultowego. W Polsce film wydany został jedynie na kasetach VHS; polski tytuł stanowi dosłowne tłumaczenie tytułu niemieckiego, Nackt und zerfleischt. Czasem spotykany jest również pod nieoficjalnymi tytułami Kanibalistyczny holokaust bądź Holokaust kanibali, stanowiącymi fanowskie tłumaczenia oryginalnego tytułu.Gatunek filmowy – forma zbiorcza dla filmów wykazujących podobne schematy fabularne, wspólną ikonografię, określone typy bohaterów oraz sytuacje, w których rozgrywa się akcja. Gatunek polega na reprodukcji formuły przyswojonej w ekranowym obiegu, a cechuje go ustabilizowanie i powtarzalność poszczególnych filmów.

    Tematykę snuff porusza również Osiem milimetrówthriller z 1999 w reżyserii Joela Schumachera, opowiadający historię prywatnego detektywa, który ma za zadanie zbadać autentyczność filmu przedstawiającego gwałt i zabójstwo młodej kobiety.

    Filmy o podobnej tematyce to m.in.:

  • Dwa światy (1979, reż. Paul Schrader)
  • Nadzy i rozszarpani (1980, Ruggero Deodato)
  • Wideodrom (1983, David Cronenberg)
  • Henry: Portrait of a Serial Killer (1986, John McNaughton)
  • Uciekinier (1987, Paul Michael Glaser)
  • Dziwne dni (1995, Kathryn Bigelow)
  • Teza (1995, Alejandro Amenábar)
  • Ulice strachu: Ostatnia odsłona (2000, John Ottman)
  • Snuff 102 (2007, Mariano Peralta)
  • Slaughter (2009, Víctor García)
  • Život i smrt porno bande (2009, Mladen Djordjevic)
  • Srpski film (2010, Srdjan Spasojević)
  • The Den (2013, Zachary Donohue)
  • Zobacz też[]

  • Exploitation
  • Uciekinier (ang. The Running Man) – amerykański film fantastycznonaukowy z 1987 roku na podstawie powieści Richarda Bachmana. Oglądanie filmu dozwolone od 16 lat (wg KRRiT)Exploitation movie – przeważnie niskobudżetowe, amatorskie filmy kręcone przez pasjonatów lub początkujących artystów na tematy uznawane za prymitywne, wulgarne i niemoralne czyli seks, zboczenia, przemoc, krew, okrucieństwo, wynaturzenia. Jednak także w tym gatunku pojawiały się pozycje uznane przez krytykę, czy takie które uzyskały status filmów kultowych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Horror – fantastyka grozy – odmiana fantastyki polegająca na budowaniu świata przedstawionego na wzór rzeczywistości i praw nią rządzących po to, aby wprowadzić w jego obręb zjawiska kwestionujące te prawa i nie dające się wytłumaczyć bez odwoływania się do zjawisk nadprzyrodzonych. Źródła takiego postrzegania horroru związane są bezpośrednio z samym powstaniem literackiego gatunku horroru i zasadniczo do niego się odnoszą. W horrorze filmowym definicja ta ewoluowała na przestrzeni ostatniego stulecia, głównie przez rozkwit kina eksploatacji, które miało miejsce w latach 70. ubiegłego wieku.
    Henry – Portret seryjnego mordercy (tytuł oryg. Henry: Portrait of a Serial Killer) − amerykański film fabularny z 1986 roku, napisany, wyprodukowany i wyreżyserowany przez Johna McNaughtona, z Michaelem Rookerem obsadzonym w roli tytułowej.
    David Paul Cronenberg (ur. 15 marca 1943 w Toronto) − kanadyjski reżyser filmowy i telewizyjny, scenarzysta, okazjonalnie aktor.
    Królik doświadczalny (jap. ギニーピッグ, Ginī Piggu) (ang. Guinea Pig Series) – seria japońskich filmów gore.
    Dziwne dni – amerykański film SF. Reżyseria Kathryn Bigelow, scenariusz Jay Cocks i James Cameron, zdjęcia Matthew F. Leonetti, muzyka Eric Mouquet. Premiera polska 26 kwietnia 1996.
    Paul Michael Glaser (ur. 25 marca 1943 w Cambridge w stanie Massachusetts) – amerykański reżyser i aktor filmowy oraz telewizyjny.
    Gore (ang. rozlana krew, zakrzepła krew) – rodzaj dreszczowca, horroru filmowego, charakteryzujący się dużą ilością brutalności, scen z krwią i wnętrznościami oraz (często, choć nie zawsze) ponurym klimatem. Częstym elementem filmów gore mogą być dewiacje seksualne, tortury i eksperymenty. Pierwsze filmy z tego podgatunku zaczęły powstawać w pierwszej połowie lat 60. XX wieku, jednak już wcześniej pojawiały się obrazy z pojedynczymi, bardziej krwawymi scenami. Przez wielu za pierwszy film gore uważany jest Blood Feast z 1963.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.095 sek.