• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Smytniańska Grań

    Przeczytaj także...
    Dolina Smytnia – boczna, zachodnia odnoga walnej Doliny Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Tylko w dolnej części jest stosunkowo płaska. Górna część doliny jest bardzo stroma – wcina się w masyw Kominiarskiego Wierchu, podchodząc pod sam wierzchołek, pomiędzy dwie jego prawie równoległe granie zbiegające do Doliny Kościeliskiej. Od strony północnej ograniczona jest stromymi, wznoszącymi się ponad lasem ścianami Raptawickiej Grani, od strony południowej drugiej grani Kominiarskiego Wierchu, zakończonej Smytniańskimi Turniami. W północnej ścianie doliny znajdują się żleby: Spadzisty Żleb, Czarny Żleb i Gładki Żleb. Dawniej dolina była wypasana, znajdowała się na niej Hala Smytnia, obejmująca m.in. Starą Polanę. U wylotu doliny, nieco poniżej Starej Polany, przy drodze, znajduje się tzw. Krzyż Pola.Wapień – skała osadowa (chemogeniczna lub organogeniczna) zbudowana głównie z węglanu wapnia, przede wszystkim w postaci kalcytu.
    Ornak – grzbiet górski, część północnej grani Siwego Zwornika w polskich Tatrach Zachodnich. Oddziela Dolinę Starorobociańską od Doliny Pyszniańskiej.
    Widok z Ornaku

    Smytniańska Grań – zbudowana z wapieni i dolomitów południowo-wschodnia grań Kominiarskiego Wierchu w Tatrach Zachodnich. Oddziela Dolinę Smytnią na północnym wschodzie od Dolinki Iwanowskiej na południu. Jest silnie zerodowana. W górnej części grani, na jej niezbyt stromych stokach opadających do Dolinki Iwanowskiej, znajduje się szereg turni i skał zwanych, w bardzo stromych stokach zbiegających do Doliny Smytniej położonych jest natomiast kilka skalnych grzęd zwanych Smytniańskimi Rzędami. W dolnej części grań zakręca we wschodnim kierunku i zwieńczona jest smukłymi Smytniańskimi Turniami. Grań kończy się w dnie Doliny Kościeliskiej zaraz powyżej Krzyża Pola i Starej Polany.

    Smytniańskie Turnie albo Panienki – turnie wznoszące się od południowej strony nad wejściem do Doliny Smytniej w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Wznoszące się ponad lasem Smytniańskie Turnie stanowią zakończenie zbiegającej w kierunku wschodnim grani Kominiarskiego Wierchu. Nazwa Panienki nawiązuje do ich bardzo smukłej sylwetki – tworzą cienki grzebień skalny o bardzo stromo opadających południowych i północnych ścianach.Grzęda – w geomorfologii jest to wypukła forma ukształtowania terenu, podłużna, rozłożysta formacja na zboczu, stoku lub ścianie. Także silnie wydłużone wzgórze o słabo rozciętych stokach i spłaszczonej wierzchowinie. Najczęściej mówi się o grzędach, gdy tego rodzaju formy występują obok siebie równolegle.

    Przypisy

    1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
    2. Dolina Smytnia, Spadzisty Żleb, Czarny Żleb, Gładki Żleb, Czarne Turnie, Mnich i Krzyż Pola. [dostęp 2016-02-16].
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Smytniańskie Rzędy – kilka równoległych skalnych grzęd opadających z południowo-wschodniej grani Kominiarskiego Wierchu do Doliny Smytniej. Znajdują się w górnej części tej grani i są bardzo strome. Znajduje się pomiędzy nimi jaskinia Szczelina w Smytniej.Dolinka Iwanowska – niewielkie boczne odgałęzienie Doliny Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Znajduje się w górnej części tej doliny, po jej zachodniej stronie, pomiędzy zboczami Ornaku i wschodniej grani Kominiarskiego Wierchu (ze Smytniańskimi Rzędami i Smytniańskimi Turniami). Górna część dolinki znajduje się pod Iwaniacką Przełęczą, dolna naprzeciwko Polany Smytniej. Dnem doliny płynie Iwanowski Potok wpadający do Kościeliskiego Potoku.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Krzyż Pola – żelazny krzyż osadzony na kwarcytowym kamieniu w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Znajduje się w odległości 4,8 km od Kir, u wylotu Doliny Smytniej, po zachodniej stronie drogi. Pierwszy drewniany krzyż w tym miejscu z napisem I nic nad Boga (słowa św. Pawła) ustawiono w 1852 r. z polecenia poety Wincentego Pola w czasie patriotycznej i turystycznej wycieczki studentów UJ z Krakowa. W 1883 r. Towarzystwo Tatrzańskie zamieniło go na krzyż z żelaza tatrzańskiego, odnowiony i poświęcony w 1942 r. Przez jakiś czas od 1892 r. stała tutaj altana dla turystów, przeniesiona znad Lodowego Źródła. Kamień z kwarcytu, na którym stoi krzyż, pochodzi najprawdopodobniej z młyna do mielenia rudy miedzi i srebra, który stał niegdyś poniżej Doliny Pyszniańskiej.
    Turnia – rodzaj skalistego, ostrego szczytu lub skałki o stromych lub nawet pionowych ścianach. Charakterystyczna jest dla gór o rzeźbie alpejskiej, przekształconych w wyniku działania lodowca, albo powstała w skałach wapiennych w wyniku działania procesów krasowienia. Niewielką turnię nazywa się zdrobniale turniczką (w gwarze podhalańskiej turnicka). W dawniejszej literaturze tatrzańskiej słowo turnia używano też dla określenia po prostu skalistego terenu. Np "wspinać się po turniach" oznaczało tyle, co chodzić po skałach.
    Tatry Zachodnie (514.52; słow. Západné Tatry, dawniej Liptovské hole, Liptovské Tatry, niem. Liptauer Alpen, Liptauer Tatra, Liptauer Hochgebirge, Arva-Liptauer Hochgebirge, Westliche Tatra, węg. Liptói-Tátra) – największa, zachodnia część Tatr położona w Polsce i na Słowacji. Nazwa rozpowszechniła się w polskiej literaturze dopiero po 1868, dawniej używano także nazw: Hale Liptowskie, Hale Liptowsko-Orawskie, Hale Liptowsko-Nowotarskie.
    Stara Polana – niewielka polana w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich położona na wysokości 1090–1120 m n.p.m. Znajduje się w Dolinie Smytniej, tuż powyżej Wyżniej Kościeliskiej Bramy (Bramy Raptawickiej), przy drodze biegnącej doliną. Dolina Kościeliska w tym miejscu rozszerza się. Stara Polana rozpoczynała się stromą polanką na piargach wschodnich stoków Kominiarskiego Wierchu i ciągnęła wąską Doliną Smytnią, pomiędzy Smytniańskimi Turniami i Raptawicką Granią do Kościeliskiego Potoku. Dawniej polana stanowiła część Hali Smytniej. Jej wartość użytkowa, zwłaszcza w górnej części, była niewielka. Po zachodniej stronie drogi prowadzącej przez Dolinę Kościeliską, w lesie tuż poniżej Starej Polany znajduje się tzw. Krzyż Pola.
    Kominiarski Wierch, dawniej nazywany Kominami Tylkowymi – wybitny masyw górski w polskich Tatrach Zachodnich, pomiędzy Doliną Chochołowską i Kościeliską. Jego szczyt ma wysokość 1829 m n.p.m., jest płaski i rozległy, ma powierzchnię ponad 4 ha. Przez pasterzy góralskich nazywany był Pustą Równią.
    Dolina Kościeliska – dolina walna, tj. sięgająca od podnóża Tatr do ich głównego grzbietu – grani głównej Tatr. Jest orograficznie prawą odnogą doliny Czarnego Dunajca, do której uchodzi w Kirach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.