• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Smilodon



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Szczęka (łac. maxilla) albo kość szczękowa (łac. os maxillare) – kość parzysta, stanowiąca zasadniczą część składową czaszki twarzowej. Kość szczękowa składa się z trzonu (corpus) i czterech wyrostków: czołowego, jarzmowego, podniebiennego i zębodołowego.Kość ramienna (łac. humerus) – jedna z kości kończyny górnej, należy do kości długich. Wyróżnia się w niej koniec bliższy, trzon (łac. corpus humeri) i koniec dalszy.
    Skamieniały szkielet Smilodon californicus w muzeum Rancho La Brea

    Smilodon (gr. σμιλη smilē, „nóż”, i οδους odous, οδοντος odontos, „ząb”) – wymarły rodzaj machajrodonów, które żyły prawdopodobnie od około 3 mln do 10 tys. lat temu w Ameryce Północnej i Południowej. Ich najbliższymi krewnymi są machajrody. Gatunki smilodonów są znane także jako tygrysy szablozębne (lub koty szablozębne).

    Wędrówki z bestiami (Walking with Beasts) – sześcioodcinkowy serial dokumentalny z 2001 roku, wyprodukowany przez BBC, opowiadający o ewolucji ssaków po wymarciu dinozaurów. Jest kontynuacją serialu Wędrówki z dinozaurami. Zachowuje jego oryginalną formułę. W Polsce serial po raz pierwszy emitowany był przez TVP 1 w roku 2002. W oryginalnej wersji lektorem był Kenneth Branagh, natomiast w polskiej wersji lektorką jest Krystyna Czubówna, a konsultantem dr Hanna Dobrowolska.Epoka lodowcowa (ang. Ice Age) – film animowany wyprodukowany w 2002 roku przez 20th Century Fox. Został wyreżyserowany przez Chrisa Wedge’a i Carlosa Saldanha. Jego kontynuacja Epoka lodowcowa 2: Odwilż nastąpiła po 4 latach, trzecia część Epoka lodowcowa 3: Era dinozaurów po 7 latach, a czwarta część Epoka lodowcowa 4: Wędrówka kontynentów po 10 latach.

    W pełni dojrzały smilodon ważył około 200 kg, miał krótki ogon, potężne kończyny i dużą głowę. Wielkością zbliżony był do lwa. Kąt rozwarcia jego szczęk wynosił 120 stopni, a kły miały około 17 cm długości.

    Gatunki[ | edytuj kod]

    Czaszka smilodona

    Pierwszy gatunek zaliczony do tego rodzaju pojawił się około 2,5 mln lat temu. Był to Smilodon gracilis, zasiedlający wschodnie obszary kontynentu północnoamerykańskiego. Wywodził się prawdopodobnie od innego kota szablozębnego – megantereona. Smilodon gracilis był najmniejszym i najlżej zbudowanym z trzech poznanych dotychczas gatunków smilodonów. Wielkością był zbliżony do lamparta (Panthera pardus), ale był od niego znacznie masywniejszy i cięższy, osiągał wagę około 100 kg. Po połączeniu obu kontynentów amerykańskich Smilodon gracilis zasiedlił tereny Ameryki Południowej.

    Uniwersytet Arizony (ang. University of Arizona) w Tucson to główny publiczny uniwersytet stanu Arizona w Stanach Zjednoczonych. Założony w roku 1885 jako pierwszy uniwersytet na terenie stanu Arizona. Uniwersytet Arizony ma obecnie 37 036 studentów. W niektórych dziedzinach badań naukowych, takich jak optyka, hydrologia czy astronomia Uniwersytet Arizoński należy do najlepszych na świecie.Interglacjał lub okres międzylodowcowy lub okres interglacjalny to okres między dwoma glacjałami, w którym wskutek ocieplenia czyli wzrostu temperatury powierzchnia lodowca cofa się lub ustępuje z danego obszaru (deglacjacja). Okres ten charakteryzuje się również wzrostem poziomu oceanu światowego i przesuwaniem się stref roślinnych ku biegunom.

    Od niego wywodzi się największy z opisanych smilodonów – Smilodon populator. Doskonale zachowane szczątki tego kota znaleziono w wielu rejonach Ameryki Południowej, gdzie zajmował w późnym plejstocenie niszę głównego drapieżnika. Smilodon populator był największym z kotów z podrodziny Machairodontinae, znacznie przewyższający wielkością dzisiejsze lwy. Prawdopodobnie masa dorosłego samca przekraczała 300 kg. W porównaniu ze swoim przodkiem miał on masywniejszą budowę i proporcjonalnie dłuższe kły.

    Łoś (Alces alces) – największy współcześnie żyjący gatunek ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, wyróżniający się charakterystycznym porożem i wyjątkowo długimi kończynami. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Alces. Żyje w podmokłych lasach północnej Eurazji i Ameryki Północnej. Występujący w Polsce podgatunek A. a. alces – łoś europejski jest największą żyjącą w Polsce zwierzyną łowną. Rzadki i objęty całorocznym okresem ochronnym.Smilodon gracilis - pierwszy gatunek zaliczony do tego rodzaju. Pojawił się ok. 2,5 miliona lat temu, zasiedlał wschodnie obszary kontynentu północnoamerykańskiego. Wywodził sie prawdopodobnie od innego kota szablastozębnego - megantereona. Smilodon gracilis był najmniejszym i nalżej zbudowanym z trzech poznanych dotychczas gatunków smilodonów. Wielkością był zbliżony do lamparta Panthera pardus, ale był znacznie bardziej od niego masywny i cięższy, osiągając wagę ok. 100 kg. Po połączeniu obu kontynentów amerykańskich, Smilodon gracilis zasiedlił tereny Ameryki Południowej. Od niego wywodzi się największy z opisanych smilodontów - Smilodon populator.

    W późniejszym plejstocenie Amerykę Północną zdominował trzeci gatunek: Smilodon fatalis. Jest to najlepiej poznany przedstawiciel machajrodontów. Znaleziono tysiące kości należących do setek osobników, zwłaszcza w Kalifornii, na sławnym Rancho La Brea. Gatunek ten zasiedlał obszary całej Ameryki Północnej na południe od stepów mamutowych oraz – co jest faktem mniej znanym – Amerykę Środkową i Południową na zachód od pasma Andów. Smilodon fatalis osiągał rozmiary zbliżone do dzisiejszego lwa afrykańskiego. Istnieją liczne przesłanki na temat trybu życia tych kotów. Szczątki wielu osobników w jednym miejscu sugerują możliwość istnienia u nich zachowań społecznych. Zaleczone złamania na niektórych kościach pozwalają przypuszczać, że ranne osobniki były karmione przez resztę grupy. Znaleziono kości gnykowe smilodonów, co udowadnia, że zdolne były do wydawania ryków – podobnie jak dzisiejsze wielkie kotowate. Jeżeli przesłanki sugerujące stadny tryb życia smilodonów okazałyby się prawdziwe, drapieżniki te mogłyby atakować nawet bardzo duże ssaki. Prawdopodobnie podstawą ich zdobyczy stanowiły liczne wówczas w Ameryce Północnej koniowate, bizony, wielbłądy, jelenie, być może również niektóre trąbowce i leniwce naziemne. W Ameryce Południowej Smilodon populator mógł polować na liczne konie i lamy oraz na szczerbaki i ostatnich przedstawicieli litopternów i notoungulatów. Zarówno Smilodon populator jak i Smilodon fatalis doczekały się pojawienia Paleoindian w Nowym Świecie. Wiek szczątków ostatnich smilodonów z obu Ameryk szacuje się na 11–9 tysięcy lat p.n.e.

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Tygrys bengalski (Panthera tigris tigris) – najliczniejszy podgatunek tygrysa i największy, nie licząc tygrysa syberyjskiego (P. t. altaica), ze współcześnie żyjących kotowatych. Trzecim tak dużym kotem był żyjący jeszcze w latach 60. XX wieku tygrys kaspijski (P. t. virgata). Wszystkie trzy wymienione tygrysy zaliczane są do największych kotowatych jakie kiedykolwiek istniały. Tygrys bengalski jest narodowym zwierzęciem Bangladeszu.

    Wyróżnia się sześć gatunków smilodonów, wszystkie wymarłe:

  • Smilodon fatalis, 1,6 mln – 10 000 lat temu
  • Smilodon gracilis, 2,5 mln – 500 000 lat temu
  • Smilodon populator, 1 mln – 10 000 lat temu
  • Smilodon neogaeus, 3 mln – 500 000 lat temu
  • Smilodon floridus – przypuszcza się, że mógł być podgatunkiem Smilodon fatalis
  • Smilodon californicus – przypuszcza się, że mógł być podgatunkiem Smilodon fatalis.
  • Morfologia[ | edytuj kod]

    Były to jedne z największych i najcięższych kotowatych (Smilodon populator osiągał do 1,2 metra wysokości w kłębie i ważył do 400 kg). Dorosły smilodon ważył od 55 do 400 kg (zależnie od gatunku). Miał krótki ogon, potężne łapy (zwłaszcza tylne), muskularny kark i długie kły szczękowe. Miał bardziej zbitą budowę ciała niż dzisiejsze wielkie koty. Miał proporcjonalnie krótką część lędźwiową, a kły żuchwowe były krótsze od szczękowych, co w porównaniu do współczesnych przedstawicieli podrodziny panter sugeruje, że smilodon nie był aż tak dobrym biegaczem. Największy, południowoamerykański gatunek Smilodon populator, miał przednie łapy dłuższe od tylnych, a linia barki–biodra była pochylona w dół w stronę lędźwiową, co przypomina sylwetkę hieny. Dla porównania Smilodon fatalis (z którego najprawdopodobniej wyewoluował Smilodon populator) miał sylwetkę bardziej zbliżoną do tej, którą posiadają dzisiejsze wielkie koty, chociaż był bardziej zbity, a przedramię krótsze od ramienia dzisiejszych kotów, co pozwala na wnioskowanie, iż celem takiego a nie innego charakteru budowy ciała tych zwierząt było nadanie im siły, a nie szybkości. Słabo zauważalny jest dymorfizm płciowy.

    Sindbad i oko tygrysa (ang. Sinbad and the Eye of the Tiger) – brytyjski film przygodowy z 1977 roku, swobodnie nazwiązujacy do arabskich legend o Sindbadzie. Hanna-Barbera (właśc. Hanna-Barbera Cartoons, Inc.) – studio filmów animowanych założone przez Williama Hanna i Josepha Barbera, produkujące filmy rysunkowe.

    Kończyny[ | edytuj kod]

    Smilodon miał krótsze łapy od dzisiejszych kotowatych, lecz jego pazury pozwalały mu na położenie dużych ofiar. Tylne łapy miały potężne mięśnie, które mogły być pomocne w utrzymaniu przez smilodony równowagi podczas zmagań ze zwierzyną. Jak większość kotów miały umiejętność chowania pazurów.

    Science – recenzowane czasopismo naukowe wydawane przez American Association for the Advancement of Science. Ukazuje się jako tygodnik ilustrowany.San Diego – miasto w Stanach Zjednoczonych w stanie Kalifornia położone nad Oceanem Spokojnym oraz siedziba hrabstwa o tej samej nazwie.

    Analizy histologiczne kości ramiennej smilodona sugerują, że była ona grubsza od kości ramiennych współczesnych kotowatych i miała bardzo grubą istotę zbitą – element budulcowy kości odpowiadający za ich wytrzymałość. Prawdopodobnie przednie kończyny smilodona były silniejsze niż współczesnych kotowatych. Pozwalało mu to mocno przytrzymać ofiarę w pozycji dogodnej do szybkiego zagryzienia jej i zminimalizować ryzyko, że miotająca się zdobycz uszkodzi długie kły.

    Megaladapis, zwany po angielsku koala lemur ("lemur koala") – rodzaj wymarłego naczelnego z rodziny Megaladapidae, obejmujący 3 wymarłe gatunki lemurów zamieszkujące niegdyś Madagaskar. Największy mierzył od 1,2 do 1,5 m długości.Noc w muzeum 2 (ang. Night at the Museum: Battle of the Smithsonian) – amerykański film komediowy z 2009 roku i sequel filmu Noc w muzeum z 2006 roku. Wystąpili m.in. Ben Stiller, Amy Adams oraz Robin Williams.

    W Argentynie odnaleziono skamieniałe odciski smilodona (prawdopodobnie S. populator) sprzed około 50 tys. lat, o czym doniesiono na łamach Science 10 czerwca 2016 – jest to pierwsze takie odkrycie. Znaleziono cztery tropy. W jednym przypadku odcisk stopy ma 19,2 cm w poprzek, co oznacza, że jest on większy, niż u współczesnych tygrysów bengalski (Panthera tigris tigris).

    Megafauna - ((gr.) megas "olbrzymi" + (łac.) fauna "zwierzę") - termin stosowany w archeologii i paleontologii dla określenia zwierząt o dużych rozmiarach. Za miernik uznawana jest masa ciała i stosuje się dwie wartości graniczne: zwierzęta o masie powyżej 45 kg (100 funtów) lub powyżej 100 kg (220 funtów). Termin megafauna może zawierać podkategorie uwzględniające pozycję troficzną zwierząt w której wyróżnia się megaroślinożerców (np. jeleń szlachetny) , megazwierzętożerców (np. lew), i rzadziej megawszystkożerców (np. niedźwiedź grizzly).Dymorfizm płciowy, dwupostaciowość – rodzaj dymorfizmu przejawiający się różnicami w morfologii samicy i samca jednego gatunku. Zjawisko to jest widoczne u wielu grup zwierząt, np.:

    Kły i szczęki[ | edytuj kod]

    Czaszka Smilodon fatalis

    Smilodony znane są właśnie ze swych długich kłów szczękowych (do 28 cm u największego gatunku S. populator), które były przystosowane do rozdzierania. Z powodu słabych mięśni ugryzienie smilodona było około trzy razy słabsze od ugryzienia lwa. W porównaniu do współczesnych drapieżników, tygrys szablozębny gryzł stosunkowo słabo. Ważył około 230 kg, a wykonany model komputerowy pokazał, że nacisk wywierany przez kły wynosiłby mniej więcej 1000 N, czyli 100 kG. Nacisk kłów lwa to około 250 kG. Gdyby porównać koty z plejstocenu z dzisiejszymi lwami, okazałoby się, że w ich czaszce było o wiele mniej miejsca na mięśnie poruszające szczęką i żuchwą. Aby sprawdzić, czy nie dysponowały jakimiś nieznanymi możliwościami, w ramach symulacji zwiększono do 230 kG siłę ugryzienia współczesnego kota. W rezultacie pojawiły się duże napięcia w obrębie żuchwy. Były one duże większe niż u grzywiastych drapieżników dzisiejszej Afryki. Gdyby jednak kot z rodzaju Smilodon poruszał podczas ataku całą głową, uruchamiając przy tym mięśnie karku i odpowiednio nakierowując kły, uzyskiwałby dużo lepszy rozkład sił. Okazuje się więc, że za siłę ugryzienia tygrysa szablozębnego w dużej mierze odpowiadały mięśnie jego szyi. Smilodon mógł otworzyć paszczę pod kątem 120 stopni (dla porównanie lew osiąga maksymalnie 65 stopni).

    Żubr europejski (Bison bonasus) – gatunek łożyskowca z rodziny wołowatych, rzędu parzystokopytnych. W 2013 roku światowa liczebność gatunku wynosiła 5249 osobników, z czego 1623 przebywało w hodowlach zamkniętych, a 3626 żyło w wolnych i w półwolnych populacjach. Według danych z 2013 roku w Polsce żyło 1377 żubrów, z czego większość (1138) w stadach wolnościowych (pięć populacji). Prawie połowa polskiej wolnej populacji skupiona jest w Puszczy Białowieskiej, ponadto dzikie żubry w Polsce spotkać można w Bieszczadach, Puszczy Knyszyńskiej, Puszczy Boreckiej, w rejonie Mirosławca i Drawska Pomorskiego w województwie zachodniopomorskim.Rancho la Brea, a właściwie Rancho La Brea Tar Pits, to rejon asfaltowych jeziorek w Hancock Park w centralnej części Los Angeles, USA, znanych jako jedno z najbogatszych stanowisk paleontologicznych późnego plejstocenu na świecie.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Nashville Predators – amerykański klub hokejowy z siedzibą w Nashville w stanie Tennessee, występujący w lidze NHL.
    Smilodon neogaeus - wymarły gatunek ssaka z rodziny kotowatych rzędu drapieżnych. Według badań żył od około 3 mln do 500 tysięcy lat temu.
    Ekosystem (gr. oikos – dom, mieszkanie, gospodarstwo; gr. systēmatikós – zestawiony od sýstēma – zestawienie, połączenie od synistánai – zestawiać) – dynamiczny układ ekologiczny, na który składa się zespół organizmów (biocenoza) połączonych relacjami troficznymi (tworzących sieć troficzną) wraz ze środowiskiem przezeń zajmowanym, czyli biotopem, w którym zachodzi przepływ energii i obieg materii. W skrócie zatem ekosystem to biocenoza wraz z biotopem. Ekosystemy wyodrębniane są na podstawie istnienia silniejszych powiązań w ich obrębie niżeli między ich składowymi a otoczeniem (biologicznie ważne pierwiastki chemiczne krążą intensywniej w obrębie poszczególnych ekosystemów niż pomiędzy nimi).
    Siły pierwotne (ang. Primeval, 2007-2009) – brytyjski serial przygodowy nadawany przez stację ITV od 10 lutego 2007 do 15 czerwca 2009 roku. W Polsce nadawany na kanale BBC Entertainment od 3 czerwca 2009 roku. Od 7 kwietnia 2010 roku jest emitowany na kanale AXN SciFi. Po dwóch latach przerwy 1 stycznia 2011 odbyła się premiera czwartej serii. W maju 2011 roku odbyła się w Anglii premiera piątego sezonu serialu.
    Salt Lake City (dosł. Miasto nad Jeziorem Słonym) – miasto w zachodniej części Stanów Zjednoczonych i stolica stanu Utah, położone nad rzeką Jordan, na wschód od Wielkiego Jeziora Słonego.
    Smilodon fatalis – wymarły gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, prawdopodobnie najbardziej poznany przedstawiciel szablastozębnych machajrodonów.
    Flintstonowie, pierwotnie w Polsce pod tytułem Między nami Jaskiniowcami (ang. The Flintstones) – amerykański serial animowany opowiadający o przygodach 2 rodzin jaskiniowców: Flintstonów i Rubble’ów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.041 sek.