• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Slow Train Coming



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Wilson Pickett (18 marca 1941 - 19 stycznia 2006) - amerykański czarnoskóry wokalista soulowy. W latach sześćdziesiątych Pickett należał obok Otisa Reddinga i Arethy Franklin do najpopularniejszych artystów swego gatunku. Autor takich przebojów jak In the Midnight Hour, Land of 1000 Dances, Mustang Sally i Funky Broadway. Kolejne dziesięciolecia były wypełnione okresami ciszy przerywanymi nostalgicznymi powrotami na scenę i do studia nagrań.Columbia Records – najstarsza na świecie wciąż działająca firma fonograficzna, założona w 1888 roku w Stanach Zjednoczonych. Obecnie jest częścią koncernu Sony Music – jednak płyty pod szyldem Columbia Records nadal są wydawane.

    Slow Train Coming – 19 studyjny album nagrany przez Boba Dylana w kwietniu i maju 1979 r. wydany w tym samym roku w sierpniu.

    Spis treści

  • 1 Historia i charakter albumu
  • 2 Muzycy
  • 3 Spis utworów
  • 4 Sesje nagraniowe
  • 4.1 Sesja pierwsza. Muscle Shoals Sound Studio w Sheffield, Alabama, 30 kwietnia 1979 r. Producenci: Jerry Wexler i Barry Beckett
  • 4.2 Sesja 2. Muscle Shoals Sound Studio w Sheffield, Alabama, 1 maja 1979 r. Producenci: Jerry Wexler i Barry Beckett
  • 4.3 Sesja 3. Muscle Shoals Sound Studio w Sheffield, Alabama, 2 maja 1979.Producenci: Jerry Wexler i Barry Beckett
  • 4.4 Sesja 4. Muscle Shoals Sound Studio w Sheffield, Alabama, 3 maja 1979. Producenci: Jerry Wexler i Barry Beckett
  • 4.5 Sesja 5. Muscle Shoals Sound Studio w Sheffield, Alabama, 4 maja 1979 r. Producenci: Jerry Wexler i Barry Beckett
  • 5 Odrzuty z sesji
  • 6 Opis płyty
  • 7 Listy przebojów
  • 7.1 Album
  • 7.2 Single
  • 8 Przypisy
  • 9 Linki zewnętrzne
  • 10 Bibliografia
  • Śpiew – czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.Instrument perkusyjny – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu, które jest wywoływane uderzeniem odpowiedniej części instrumentu pałką, szczotką lub dłonią lub też potrząsaniem całym instrumentem.

    Historia i charakter albumu[]

    W połowie grudnia 1978 r. Dylan zakończył długi i intensywny okres tur koncertowych. W ciągu 10 miesięcy wystąpił 115 razy przed publicznością. Było to porównywalne do okresu lat 1965 i 1966; wtedy skończyło się wszystko jego wypadkiem motocyklowym.

    Natychmiast po skończeniu tournée, zamiast wypoczynku, zapisał się do School of Discipleship przy Vineyard Fellowship. Była to grupa studiująca Biblię przy kościele chrześcijańskim w Tarzana, dość blisko od jego domu w Malibu. Kurs był dość czasochłonny i Dylan najpierw nie wyobrażał sobie, że będzie w stanie ukończyć go, przy jego napiętym harmonogramie. Spotykano się cztery razy w tygodniu na 3.5 godziny dziennie przez 3.5 miesiąca.

    Harmonijka ustna to instrument muzyczny z grupy aerofonów. Dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami (pot. języczkami), które wprawione w drgania wydają dźwięki zależne od ich długości. Harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendrixa.Dylan – trzydyskowy przeglądowy album Boba Dylana zawierający najlepsze utwory z lat 1962–2006 r. i wydany w październiku 2007 r.

    Już w trakcie kursu zaczął pisać nowy cykl piosenek. Jak powiedział Ja nawet nie chciałem ich śpiewać. Chciałem je dać Carolyn [Dennis], aby ona je śpiewała. Myślałem, że mógłbym być producentem jej płyty.

    Jak przyznał się potem rockmanowi Bono z grupy U2, piosenki te przeraziły go. Nie chciał ich napisać, ale napisał. Nie lubił ich pisać, ale pisał. Gdy napisał ich kilka, w ogóle nie wyobrażał sobie, że mógłby je zaśpiewać.

    Jednak w marcu 1979 r. skontaktował się z Jerrym Wexlerem, znakomitym producentem takich artystów jak m.in. Ray Charles, Aretha Franklin, Wilson Pickett i poprosił go o zrobienie z nim albumu. Wexler przyprowadził ze sobą klawiszowca i współproducenta Barry'ego Becketta, świetnego basistę studyjnego (i nie tylko) Tima Drummonda oraz dwóch muzyków z grupy Dire Straits – gitarzystę Marka Knopflera i perkusistę Picka Withersa. Dylan przyprowadził trzy śpiewające dziewczyny: Carolyn Dennis, Helen Springs i Reginę Havis. Z pomocą słynnych dęciaków studyjnych nagrali w ich jeszcze słynniejszym studiu Muscle Shoals Sound Studio album Slow Train Coming. Studio to chociaż znajdowało się w Alabamie, było jednak stosunkowo blisko od Memphis w stanie Tennessee.

    U2 – irlandzki zespół rockowy, powstały w Dublinie w roku 1976, pod nazwą U2 występujący od 1978. W jego skład wchodzą: Bono, The Edge, Adam Clayton i Larry Mullen Jr..Dire Straits – brytyjska grupa rockowa założona w 1977 roku przez Marka Knopflera (gitara i śpiew), Davida Knopflera (gitara), Johna Illsleya (gitara basowa) i Picka Withersa (perkusja). Liderem Dire Straits jest Mark Knopfler, który skomponował prawie wszystkie utwory tej grupy.

    Muzycy, z którymi Dylan nagrał album, nigdy z nim jeszcze nie nagrywali i nie byli zaznajomieni z jego specyficznymi metodami pracy w studiu. Mimo tego album, który powstał, zebrał bardzo dobre recenzje i okazał się jednym z jego najlepiej się sprzedających.

    Sesje rozpoczęły się niezwykle niemrawo. Pierwsze trzy sesje dały zaledwie po jednym utworze; tytuł utworu z sesji trzeciej jest nieznany. Na sesji czwartej powstały dwa utwory: "Ye Shall Be Changed", który ukazał się na albumie The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991 oraz "Gonna Change My Way of Thinking". Ostatnia, siódma, sesja dostarczyła na album aż cztery utwory. Był wśród nich "When He Returns", obok "Slow Train" główny utwór albumu. Była to zarazem piosenka, która była największym wyzwaniem dla Dylana jako muzyka. Podchodził do niej siedmiokrotnie, za każdym razem z pełnym zespołem. Po siódmej niezadowalającej próbie muzycy poszli na przerwę, a Dylan wziął oryginalną taśmę tylko z fortepianową wersją utworu i nałożył na nią swój nowy wokal. Efekt był niezwykły; najlepsza partia wokalna Dylana od 13 lat.

    Album – wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD).Aretha Louise Franklin (ur. 25 marca 1942 w Memphis) – afroamerykańska piosenkarka, obdarzona mianem „Królowej Soulu” (ang. The Queen of Soul).

    Album ten wyróżnia się znakomitym brzmieniem; jest to zasługą teamu producenckiego i samego Dylana, któremu zależało na nagraniu wartościowej płyty, która mogłaby oddziaływać na ludzi zarówno dzięki jej świetnemu brzmieniu, jak i nowo odkrytej przez artystę "prawdzie", wyrażanej niezwykle szczerym głosem.

    Utwór "Gotta Serve Somebody" zdobył w 1980 r. nagrodę Grammy "za najlepsze rockowe wykonanie".

    Ray Charles, właśc. Ray Charles Robinson (ur. 23 września 1930 w Albany, zm. 10 czerwca 2004 w Beverly Hills) – amerykański wokalista, muzyk i pianista, uważany za artystę, który ukształtował rhythm and bluesa. Charles wprowadził pełne uczuć brzmienie do muzyki country oraz popularnej, a o jego interpretacji „America the Beautiful” Ed Bradley z programu 60 Minutes powiedział: „to ostateczna wersja, amerykański hymn – klasyk, taki, jakim jest mężczyzna, który go wykonał”. Jimi Hendrix tworzył pod wpływem jego twórczości.Mark Freuder Knopfler OBE (ur. 12 sierpnia 1949 w Glasgow) – brytyjski gitarzysta, kompozytor i wokalista, przed rozpoczęciem kariery muzycznej pracował także jako dziennikarz i wykładowca. Jest najbardziej znany jako lider zespołu Dire Straits, ale grał także z innymi zespołami (przede wszystkim z Notting Hillbillies) i artystami (między innymi z Chetem Atkinsem, Erikiem Claptonem, Tiną Turner, Bobem Dylanem, Philem Lynottem, B.B Kingiem, Philem Collinsem, Stingiem). Jest także kompozytorem muzyki filmowej.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.
    Mastering – końcowy etap procesu realizacji produkcji muzycznej, podczas którego wydobywa się niuanse brzmieniowe realizowanego materiału. Ma to na celu ujednolicenie brzmienia wszystkich utworów (zwłaszcza, gdy materiał nagrywany był w różnych studiach) oraz dostosowanie brzmienia materiału do obowiązujących standardów. Podstawą dla masteringu jest poprzednio przeprowadzone poprawnie brzmiące miksowanie.
    Nagrody Grammy (ang. Grammy Award) − przyznawane corocznie przez amerykańską Narodową Akademię Sztuki i Techniki Rejestracji, honorują wyróżniające się osiągnięcia w muzyce. Ceremonie rozdania nagród uświetniają występy cenionych artystów, zaś sama Grammy uważana jest poniekąd za muzycznego Oscara.
    Bob Dylan, właśc. Robert Allen Zimmerman (ur. 24 maja 1941 w Duluth) – amerykański piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, pisarz i poeta.
    Biograph – trzydyskowy składankowy album Boba Dylana prezentujący 53 utwory, z tego 22 publikowane po raz pierwszy, wybrane z nagrań dokonanych pomiędzy listopadem 1961 a sierpniem 1981 i wydany w 1985 r.
    Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku (w formie koinè (gr. κοινὴ)), uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Poszczególne tradycje chrześcijańskie mają nieco inny kanon ksiąg biblijnych.
    Gerald "Jerry" Wexler (ur. 10 stycznia 1918 w Nowym Jorku - zm. 15 sierpnia 2008 w Sarasocie) - amerykański producent i dziennikarz muzyczny. Urodził się w Bronksie i pochodził z żydowskiej rodziny. Był producentem albumów takich gwiazd jak m.in. Ray Charles, The Drifters, Ruth Brown, Wilson Pickett, Aretha Franklin, Dusty Springfield i Bob Dylan. Wexler, którego zagrał Richard Schiff, pojawił się także w filmie Ray.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.