• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Skrzydłówka

    Przeczytaj także...
    Wentyl – potoczna nazwa zaworu pneumatycznego jednostronnego działania, stosowanego w celu zachowania oraz umożliwienia regulacji ciśnienia (głównie łatwego zwiększania) w zbiornikach np. dętkach, oponach pojazdów.Aerofony - grupa instrumentów muzycznych w systematyce instrumentologicznej Curta Sachsa, w których wibratorem (źródłem dźwięku) jest drgający słup powietrza, zamknięty w przestrzeni rezonansowej, pobudzony do wibracji za pomocą zadęcia. W przypadku aerofonów wolnych źródłem dźwięku jest powietrze znajdujące się na zewnątrz instrumentu. Część instrumentu zamykająca słup powietrza nazywana jest piszczałką i od jej długości zależy wysokość dźwięku. Barwa dźwięku zależy od materiału, z którego wykonano piszczałkę, jej kształtu i menzury.
    Orkiestra dęta – orkiestra składająca się głównie z instrumentów dętych. Partię smyczków z orkiestry symfonicznej przejmują w orkiestrze dętej klarnety.
    Skrzydłówka

    Skrzydłówka, flugelhorn (niem. Flügelhorn) – rodzaj dętego instrumentu muzycznego z grupy aerofonów ustnikowych.

    Skrzydłówka w stroju B wchodzi w skład typowej orkiestry dętej. Flugelhorn tradycyjnie jest wyposażony w trzy wentyle. Z tej samej rodziny instrumentów (buglehorny) wywodzą się kornet, helikon, tuba i sakshorn. Bywa przyrównywany do trąbki ze względu na identyczne palcowanie. Produkuje się również skrzydłówki w stroju C zamiast B.

    Sakshorn – instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych, udoskonalona we Francji przez Adolpha Saxa w XIX wieku odmiana bugelhornu; budowany jest w różnych wielkościach: sopran (skrzydłówka), sakshorn altowy, sakshorn tenorowy, sakshorn barytonowy (tzw. eufonium), bas (bombardon); wielkości te mają związek ze skalą danego instrumentu; sakshorny mają szczególne zastosowanie w orkiestrach dętych.Instrument dęty blaszany – instrument dęty, którego ustnik, a w większości przypadków także cały instrument, wykonany jest z metalu. Ustnik w instrumentach blaszanych ma kielichowaty kształt o przekroju stożkowym lub półsferycznym. Cechą charakterystyczną instrumentów blaszanych jest brak stroika, którego rolę przejmują usta grającego podczas przyciskania ich do ustnika.


    Przypisy[]

    1. Andrzej Chodkowski (red.): Encyklopedia muzyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 816. ISBN 83-01-11390-1.
    2. Willy Apel: Harvard Dictionary of Music. Wyd. 8. Cambridge: Harvard University Press, 1974, s. 105-106. ISBN 0-674-37501-7. (ang.)
    3. Michael J. Pagliaro: The musical instrument desk reference: a guide how band and orchestral instruments work. Plymouth: Scarecrow Press, 2012, s. 170. ISBN 978-0-8108-8271-3. (ang.)
    Palcowanie – w fryzjerstwie technika polegająca na wyborze pasma włosów zwanego "pasmem pamięci", według którego są odmierzane długości pozostałych pasm włosów. Palcowanie stosowane jest szczególnie przy krótkich włosach.Helikon (gr. helix – zwój, splot) – instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych o ustniku kociołkowatym; posiada niskie brzmienie, używany jest w orkiestrach dętych i marszowych Jest odmianą tuby basowej lub kontrabasowej najczęściej w stroju B lub Es o kształcie zaokrąglonym owijającym grającego. Skala od Fis kontra do d razkreślnego. Konstrukcja ta powstała prawdopodobnie w Rosji w 1845 r., a w 1849 r. przejęta została przez Wiedeńczyka Ignacego Stowassera.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.