• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Skarpa warszawska



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Osuwisko - nagłe przemieszczenie się mas ziemnych, powierzchniowej zwietrzeliny i mas skalnych podłoża spowodowane siłami przyrody lub działalnością człowieka (podkopanie stoku lub jego znaczne obciążenie). Jest to rodzaj ruchów masowych, polegający na przesuwaniu się materiału skalnego lub zwietrzelinowego wzdłuż powierzchni poślizgu (na której nastąpiło ścięcie), połączone z obrotem. Ruch taki zachodzi pod wpływem siły ciężkości. Osuwiska są szczególnie częste w obszarach o sprzyjającej im budowie geologicznej, gdzie warstwy skał przepuszczalnych i nieprzepuszczalnych występują naprzemiennie. Miejsca występowania osuwisk to naturalne stoki i zbocza dolin i zbiorników wodnych, obszary źródłowe rzek (gdzie erozja wsteczna zwiększa spadek terenu), skarpy wykopów i nasypów oraz wyrobisk.Sadurka, Szadurka – nieistniejący obecnie potok przepływający przez tereny znajdujące się w granicach administracyjnych Warszawy. W jego zlewni znajdowały się tereny obecnych Włoch, Ochoty, Mokotowa, Ursynowa i Wilanowa. Najważniejszą pozostałością po cieku jest jego dolny bieg w postaci Potoku Służewieckiego.
    Wysokość[ | edytuj kod]

    Wysokość skarpy jest różna na poszczególnych odcinkach i wynosi:

  • 10-15 m w rejonie Lasu Kabackiego i Ursynowa
  • ok. 15 m w rejonie Służewa
  • ok. 20 m w rejonie Parku Morskie Oko
  • ok. 25 m na odcinku od kościoła św. Anny do Belwederu (z kulminacją w rejonie pałacu Kazimierzowskiego)
  • 18–20 m przy Zamku Królewskim
  • 10 m w rejonie Nowego Miasta
  • 12–15 m w rejonie Cytadeli
  • 6–8 m na Marymoncie (najmniejsza wysokość 6 m w dawnej dolinie Rudawki w rejonie Trasy Armii Krajowej)
  • 10 m w Lesie Bielańskim przy klasztorze kamedułów
  • 12 m na Młocinach w rejonie pałacu Brühla
  • Budowa geologiczna[ | edytuj kod]

    W budowie skarpy warszawskiej występują gliny zwałowe, piaski wodnolodowcowe, mułki i iły zastoiskowe oraz iły plioceńskie i nasypy antropogeniczne. W miejscach wypiętrzeń iłów plioceńskich zbocza skarpy są łagodniejsze, z tendencją do tworzenia się osuwisk. W budowie skarpy mają udział również grunty pochodzenia antropogenicznego: śmieci, popioły z palenisk, nieczystości z gospodarstw domowych, odpadki rzemieślnicze i cegielniane. W rejonie Starego Miasta od założenia miasta do połowy XIX wieku na skarpie funkcjonowało miejskie wysypisko śmieci, nagromadzone w nim odpadki o miąższości ok. 23 m uformowały Górę Gnojną, na której znajduje się obecnie taras widokowy. Po I i II wojnie światowej znaczący udział w nadbudowie skarpy uzyskały gruzy budowlane. Nadbudowano nimi skarpę na Mokotowie, Żoliborzu, ciąg podskarpowy Nowego Miasta i Cytadeli, bagienne podnóże skarpy w rejonie Marymontu oraz nasyp Wisłostrady na Bielanach.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny – kościół znajdujący się na Nowym Mieście w Warszawie przy ul. Przyrynek 2.
    Wąwóz Drny przy Cytadeli

    Dolinki, wąwozy, rozcięcia[ | edytuj kod]

    Stok skarpy jest miejscami porozcinany rozcięciami i wąwozami powstałymi wskutek działalności erozyjnej wód lodowcowych, potoków odprowadzających wody z obszaru wysoczyzny oraz strumieni ze źródeł skarpowych i wysięków wód podziemnych.

    Największymi tego typu rozcięciami są:

    Łazienki Królewskie w Warszawie – zespół pałacowo-parkowy w Warszawie z licznymi zabytkami klasycystycznymi, założony w XVIII wieku z inicjatywy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Całe założenie było zrealizowane przez architektów królewskich: Dominika Merliniego, Jana Chrystiana Kamsetzera i Jana Chrystiana Szucha.Czerniaków – rejon warszawskiego Mokotowa, leżący między Skarpą Wiślaną a korytem Wisły (Dolny Mokotów). Od północy graniczy z Powiślem, od południa z Sadybą. Główną arterią Czerniakowa jest ulica Czerniakowska Na przedwojennych mapach lokalizowany był w okolicach placu Bernardyńskiego (gdzie znajdował się historyczny środek wsi Czerniaków), z czasem jednak przyjęło się określać tym mianem także tereny na wschód od ulicy Czerniakowskiej - obszar przyporządkowywany do tej pory Siekierkom - uwzględniono to w podziale MSI - niemniej północna część włączona została do rejonu MSI Ujazdow i częściowo Solec (północny fragment Cypla Czerniakowskiego).
  • dolinka Sadurki (Potoku Służewieckiego)
  • dolinka Żurawki (ul. Książęca)
  • dolinka Bełczącej (Nalewki) – wyrównana w XIX wieku podczas prowadzonych prac fortyfikacyjnych w rejonie Cytadeli i związanego z nią fortu Legionów
  • dolinka Drny – przekształcona podczas prac fortyfikacyjnych w XIX wieku w rejonie Cytadeli i fortu Sokolnickiego
  • dolinka Polkówki (rejon ul. Bohomolca) – zasypana, dziś praktycznie niezauważalna
  • dolinka Rudawki – w znacznej części przekształcona podczas budowy Trasy AK.
  • Poza rozcięciami naturalnymi powstały liczne rozcięcia antropogeniczne spowodowane rozwojem miasta, głównie rozcięcia komunikacyjne i związane z pracami budowlanymi, m.in.:

    Wysięk (helokren) - miejsce słabego, nieskoncentrowanego wypływu wód gruntowych na powierzchnię terenu. Zazwyczaj woda ta pozbawiona jest odpływu, wskutek tego teren wysięku jest zawilgocony lub zabagniony. Wysączająca się woda powoduje zawilgocenie terenu i nie ma widocznego odpływu na zewnątrz, lecz paruje lub ponownie infiltruje. Stąd wyróżnia się wysięki ewaporacyjne, infiltracyjne i infiltracyjno-ewaporacyjne. Wysięki mogą być stałe lub okresowe.Ogród Botaniczny – Centrum Zachowania Różnorodności Biologicznej PAN w Warszawie – ogród botaniczny powołany w 1974 roku decyzją prezydium Polskiej Akademii Nauk zajmuje powierzchnię ok 40 ha.
  • wykop ul. Agrykola – wcięcie do 20 m (w XVIII w.)
  • wykop Alej Jerozolimskich – wcięcie do 20 m (w XIX w.)
  • wykop ul. Karowej - wcięcie ok. 10 m (w XIX w.)
  • tunel linii średnicowej – wcięcie ok. 10 m
  • tunel Trasy W-Z – wcięcie ok. 10 m
  • Wisłostrada w rejonie Młocin – wcięcie ok. 15 m
  • Trasa Łazienkowska – wcięcie ok. 20 m
  • Trasa Armii Krajowej – wcięcie ok. 5 m
  • Rudawka, nazywana też Rudawą, w górnym biegu zaś Pisią, to obecnie częściowo skanalizowana rzeka w Warszawie, mająca pierwotnie swoje źródła w dzielnicy Wola i Bemowo, płynąc także przez Żoliborz wpadająca do Wisły w dzielnicy Bielany w Lesie Bielańskim. Rzeka ta dała nazwę wsi Ruda, dziś osiedle Ruda.Góra Gnojna (znana też jako Góra Gnojowa) – skarpa znajdująca się na Starym Mieście w Warszawie, średniowieczne wysypisko śmieci.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pałac Szustra (Pałacyk Szustra, Pałacyk Lubomirskich) – pałac na terenie Warszawy, znajdujący się w dzielnicy Mokotów przy ul. Morskie Oko 2 (dawniej przy ul. Puławskiej 55/57). Obecnie mieści się w nim siedziba Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego im. Stanisława Moniuszki.
    Potok Bielański to w przeważającym stopniu obecnie skanalizowany ciek w lewobrzeżnej Warszawie. Swoje źródła miał w okolicy dzisiejszego Wawrzyszewa, następnie malowniczym wąwozem (o nazwie "Kiełbasa") spływał w kierunku Wisły, gdzie miał swoje ujście w pobliżu Góry Polkowej i ujścia rzeczki Rudawki. W miejscu dawnych źródlisk Potoku Bielańskiego znajdują się tzw. stawy Brustmana, obecnie zasilane również wodami wodociągowymi. Z dawnego koryta cieku pozostał tylko dolny fragment na terenie Lasu im. Samuela Lindego oraz Lasu Bielańskiego.
    Ruchy masowe (geologiczne ruchy masowe, ruchy grawitacyjne) - ruchy materiału skalnego (w tym osadów, zwietrzelin, a także gleby) skierowane w dół zbocza wywołane siłą ciężkości. W ruchy masowe zaangażowana jest tylko siła grawitacji, tzn. nie obejmują one ruchów spowodowanych prądem wody, ruchem lodowców oraz wiatrem. Ruchy masowe (transport materiału po stoku) odbywają się w zarówno z dużą prędkością, nagle i gwałtownie (np. osuwiska, obrywy), jak również w tempie bardzo wolnym i w sposób trudny do bezpośredniego zaobserwowania (np. spełzywanie).
    Bełcząca - rzeczka w Warszawie, lewy dopływ rzeki Wisły, obecnie całkowicie skanalizowana. Wypływała ze źródła w pobliżu ulicy Bagno i płynęła dalej ulicą Nalewki (na tym odcinku zwana również Nalewką), dalej ulicą Wójtowską do Wisły. W XIV wieku na Nalewce utworzono ujęcie wody dla Nowego Miasta.
    Wisłostrada - ciąg ulic w Warszawie leżących wzdłuż lewego brzegu Wisły. Warszawska Wisłostrada ma 21 km długości, powstawała 39 miesięcy, została otwarta 22 lipca 1974 roku.
    Równina Warszawska (318.76) – mezoregion fizycznogeograficzny w środkowo-wschodniej Polsce, stanowiący centralną część Niziny Środkowomazowieckiej. Region graniczy od północy z Kotliną Warszawską, od zachodu z Równiną Łowicko-Błońską i Wysoczyzną Rawską, od południa z Równiną Kozienicką, a od wschodu z Doliną Środkowej Wisły; na południowym zachodzie region styka się z Doliną Białobrzeską. Równina Warszawska leży w całości w obrębie woj. mazowieckiego.
    Zamek Ostrogskich w Warszawie (pałac Gnińskich, pałac Zamoyskich, pałac Ordynacki) – pałac mieszczący się w Warszawie przy ul. Tamka 41 na Powiślu. Zamek jest siedzibą Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.073 sek.