• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Skala Ballinga

    Przeczytaj także...
    Politechnika Czeska w Pradze (czes. České vysoké učení technické v Praze (ČVUT)) – publiczna politechnika z siedzibą w Pradze założona w 1707 roku. Najstarsza cywilna uczelnia techniczna na świecie.Ekstrakt brzeczki podstawowej (nastawnej) - ekstrakt słodowo-chmielowy, w znacznym stopniu determinuje walory aromatyczno - smakowe gotowego piwa. W wyniku fermentacji część ekstraktu zamienia się w alkohol oraz dwutlenek węgla, a część (ok. 1/3) pozostaje w piwie. Stosunek ilości wykorzystanego do fermentacji ekstraktu do ekstraktu brzeczki podstawowej określa stopień odfermentowania piwa, który może być niski, średni lub wysoki. Ilość (stężenie) ekstraktu oraz stopień jego odfermentowania decydują o określeniu piwa jako lekkie, pełne lub mocne.
    Skala Plato - skala obrazująca zawartość ekstraktu (głównie cukru) w roztworze powstała poprzez modyfikację przez niemieckiego uczonego Fritza Plato skali Ballinga.

    Skala Ballinga – skala obrazująca zawartość cukru w roztworze.

    1 stopień Ballinga (skrót °Blg lub °B) = gęstość takiego roztworu cukru w temperaturze 20 °C, który zawiera 1% cukru (wagowo), czyli 10 g cukru na 1 kg roztworu. Skalę tę opracował w 1843 roku Carl Balling, niemiecki profesor chemii z Politechniki w Pradze.

    Przelicznik:

    Areometr Ballinga - jest to areometr wyskalowany w skali Ballinga informującej o zawartości sacharozy w roztworze. Woda w temperaturze 20 °C wykazuje na areometrze 0 °Blg, roztwór zawierający n % cukru - n °Blg.Skala Celsjusza – skala termometryczna (od nazwiska szwedzkiego uczonego Andersa Celsiusa, który zaproponował ją w roku 1742).
    gdzie G – gęstość roztworu cukru.

    W skali Ballinga wyskalowane są areometry Ballinga. W piwowarstwie stosuje się stopnie Ballinga do określenia gęstości brzeczki (ekstraktu), z której powstało piwo.

    Roztwór – homogeniczna mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Skład roztworów określa się przez podanie stężenia składników. W roztworach zwykle jeden ze związków chemicznych jest nazywany rozpuszczalnikiem, a drugi substancją rozpuszczaną. Który z dwóch związków uznać za rozpuszczalnik, jest właściwie kwestią umowną, wynikającą z praktyki i tradycji.

    Skala Ballinga została udokładniona przez Adolfa Brixa, a następnie przez Fritza Plato. Skala Ballinga, skala Brixa (°Bx) i skala Plato (°P) są jednak bardzo zbliżone i różnią się dopiero na 5 i 6 miejscu dziesiętnym wyliczonej gęstości.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Martin P. Manning. Understanding Specific Gravity and Extract. „BrewingTechniques”. 1 (3), 1993. [dostęp 2017-02-08]. 
    2. Gabriela Basařová. Professor at the Prague polytechnic Carl Joseph Napoleon Balling. „Kvasny Prumysl”. 51 (4), s. 130–135, 2005. [dostęp 2017-02-08]. 
    3. Alberta Rager: Brix, Balling, Plato, and Specific Gravity. Bacchus & Barleycorn. [dostęp 2017-02-08].



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.