• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Siemowit I mazowiecki

    Przeczytaj także...
    Przedbórz – miasto w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, położone na Wyżynie Przedborskiej nad rzeką Pilicą. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Przedbórz.Płock – miasto na prawach powiatu na Pojezierzu Dobrzyńskim i w Kotlinie Płockiej, nad Wisłą, w województwie mazowieckim, siedziba ziemskiego powiatu płockiego; historyczna stolica Mazowsza oraz stolica Polski w latach 1079-1138; siedziba rzymskokatolickiej kurii diecezji płockiej (1075); siedziba władz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów i mariawickiej diecezji warszawsko-płockiej, port rzeczny, rafineria ropy naftowej (1964), szkoły wyższe, teatry, muzea.
    Bolesław V Wstydliwy (ur. 21 czerwca 1226 w Starym Korczynie, zm. 7 grudnia 1279) – książę krakowski (od 1243) i sandomierski (od 1232), ostatni przedstawiciel małopolskiej linii Piastów.
    Siemowit I mazowiecki na patenie fundacji Konrada I mazowieckiego
    Pieczęć Siemowita I mazowieckiego z 1262

    Siemowit (Ziemowit) I mazowiecki (ur. ok. 1215, zm. prawdop. 23 czerwca 1262) – w latach 1247-1248 książę czerski, w latach 1248-1262 na całym Mazowszu właściwym, bez Dobrzynia, w latach 1259-1260 w Sieradzu.

    Zakon krzyżacki – pełna nazwa: Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakon krzyżacki, zakon niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Theutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XI i XII wieku. Sprowadzony, by zapewnić bezpieczeństwo ewangelizacji Prusów, opanował militarnie obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem formację państwową Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.Bolesław I mazowiecki (sandomierski) (ur. ok. 1208, zm. po 25 lutego w 1248) – książę sandomierski 1229-1232 (nad częścią księstwa), od 1233 w północnym Mazowszu (na północ od Bugu i Wisły, także w Dobrzyniu), od 1247 w całym Mazowszu prawobrzeżnym.

    Siemowit I był trzecim pod względem starszeństwa synem księcia mazowieckiego Konrada I i księżniczki nowogrodzkiej Agafii. Imię potomka Konrad mazowiecki zaczerpnął wprost z Kroniki Polskiej Wincentego Kadłubka.

    Na kartach historii postać Siemowita pojawia się wyraźnie dopiero w 1239, kiedy to na polecenie ojca więzi, a następnie morduje kanonika płockiego Jana Czaplę. Pomimo jednak osobistego zaangażowania Siemowita w tę sprawę winą za śmierć duchownego współcześni całkowicie obarczyli okrutnego Konrada.

    Raciąż – miasto w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa ciechanowskiego. Był miastem duchownym.Uwaga! Daty w wielu przypadkach są tylko orientacyjne. Uwzględniono te księstwa, nad którymi panowali odrębni książęta. Również przynależność niektórych ziem do poszczególnych Piastów może być dyskusyjna.

    31 sierpnia 1247 zmarł ojciec Siemowita, Konrad mazowiecki, przekazując mu w testamencie dzielnice: sieradzką, łęczycką i czerską. Większą część tego dziedzictwa (sieradzkie oraz łęczyckie) zagarnął, korzystając z zamieszania po śmierci Konrada, starszy brat Siemowita, Kazimierz I. Mazowsze Czerskie Siemowit zdołał zaś utrzymać tylko dzięki wsparciu militarnemu drugiego z braci, Bolesława.

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.Stanisław ze Szczepanowa (ur. ok. 1030 w Szczepanowie, zm. 11 kwietnia 1079 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, biskup krakowski, męczennik, święty Kościoła katolickiego, jeden z głównych patronów Polski.

    Wiosną 1248 zmarł niespodziewanie Bolesław mazowiecki, przekazując Siemowitowi w testamencie całość swojego działu, tj. Mazowsze prawobrzeżne m.in. z Płockiem, Wizną i Liwem. Obejmując władzę nad całym Mazowszem właściwym, Konradowic puścił w niepamięć konflikt ze starszym bratem Kazimierzem, akceptując jego rządy w Sieradzu i Łęczycy oraz skupiając całą swoją uwagę militarną na sprawach pogranicza ruskiego, jaćwińskiego i krzyżackiego.

    Litwini (lit. lietuviai) – naród bałtycki zamieszkujący głównie Litwę, a również Wlk. Brytanię, USA, Irlandię, Brazylię i inne kraje, posługujący się językiem litewskim.Mazowsze (łac. Mazovia) – kraina historyczna położona w środkowym biegu Wisły oraz dorzeczu jej dopływów w centralnej oraz północno-wschodniej Polsce, znajdująca się w większości w woj. mazowieckim; historyczną stolicą Mazowsza jest Płock, który jest także najstarszym miastem tego regionu (prawa miejskie w 1237); dzielnica historyczna Polski.

    Szczególnie palącym problemem na Mazowszu była sprawa ukrócenia niszczących najazdów plemion bałtyckich. W tym też celu Siemowit zaczął współpracować ze stojącym przed takim samym problemem księciem halickim Danielem. Pierwsza wielka wyprawa przeciwko Jaćwingom zorganizowana przez Daniela, jego brata Wasylka, Siemowita oraz Bolesława Wstydliwego (którego dzielnicę również dotykały najazdy Bałtów) wyruszyła jeszcze jesienią 1248. Wojna zakończyła się pełnym sukcesem, co zapewniło koalicji parę lat spokoju ze strony Bałtów. Do kolejnych wypraw prewencyjnych sprzymierzonych doszło jeszcze w 1253 i 1255. Uzmysłowiły one Siemowitowi i Danielowi, że ich siły są zbyt słabe by definitywnie rozwiązać narastający problem. W tym też celu w 1254 doszło w Raciążu do układu Siemowita i Daniela z zakonem krzyżackim reprezentowanym przez mistrza krajowego Burcharda von Hornhausena, w którym to książę mazowiecki uzyskał prawo do 1/3 ziem jaćwińskich. Podobnie brzmiące układy Siemowit zawarł jeszcze z Krzyżakami w 1257 we Włocławku i 15 czerwca 1260 w Troszynie.

    Istnieją spory co do liczby papieży i antypapieży w historii. Wymienia się od 36 do 43 antypapieży. W roku 1942 kardynał Giovanni Mercati, prefekt Archiwów Watykanu, stworzył listę papieży, która od tamtej pory została oficjalnie uznana przez Kościół katolicki. Zamieszczona poniżej lista jest zgodna z listą Mercatiego.Wisła (łac. Vistula) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.

    Ścisła współpraca Siemowita z Krzyżakami (wyrażająca się m.in. w obronie zakonu przed papieżem Aleksandrem IV w 1258 w związku z oskarżeniami o okrucieństwo) nie przyniosła władcy spodziewanych rezultatów. Mazowszanie ściągali na siebie część wypraw wrogich Prusów i Litwinów, a korzyści w postaci kolejnych zdobyczy terytorialnych zagarniali rycerze zakonni. Szczególnie niebezpieczna okazała się rosnąca w potęgę Litwa, która po zniszczeniu Jaćwingów stała się bezpośrednim sąsiadem państwa Siemowita.

    Bolesław Pobożny (ur. między 1224 a 1227, zm. 13 lub 14 kwietnia 1279) – książę wielkopolski w latach 1239–1247 (według niektórych historyków tylko książę na Ujściu w latach 1239–1241), książę kaliski w latach 1247–1249, książę gnieźnieński w latach 1249–1250, w latach 1250–1253 usunięty, książę gnieźnieńsko-kaliski w latach 1253–1257, w całej Wielkopolsce w latach 1257–1273, od 1261 roku w Lądzie, książę regent na Mazowszu w latach 1262–1264, w Bydgoszczy w latach 1268–1273, w Inowrocławiu w latach 1271–1273, od 1273 roku książę gnieźnieńsko-kaliski.Jaćwingowie lub Jaćwięgowie – wymarły w XVI wieku lud bałtycki, blisko spokrewniony z Prusami i Litwinami (czasem uważany za jedno z plemion pruskich), zamieszkujący Jaćwież (Sudowię). Posługiwali się językiem jaćwińskim (jaćwieskim) lub dialektem języka pruskiego.

    Kolejnym ważkim problemem w rządach księcia mazowieckiego była sprawa stosunków z księciem kujawskim Kazimierzem, który zaniepokojony (zapewne nie bez podstaw), że sojusz Siemowita z Krzyżakami może być skierowany także przeciwko niemu, w 1254 porwał młodszego brata wracającego z Krakowa z uroczystości kanonizacji Stanisława ze Szczepanowa i uwięził go na zamku w Sieradzu. Wolność Siemowit odzyskał dopiero po przyrzeczeniu przysłania posiłków Kazimierzowi na wojnę ze Świętopełkiem pomorskim (przyrzeczenie to dotrzymane zostało zresztą dopiero w roku następnym).

    Książęta wielkopolscy - lista obejmuje władców Wielkopolski. Wielkopolska w 1138 roku, na mocy ustawy sukcesyjnej Bolesława III Krzywoustego, przypadła jego synowi Mieszkowi III Staremu. Dzielnicą tą rządzili Piastowie wielkopolscy, a przejściowo także Henryk I Brodaty i Henryk II Pobożny, przedstawiciele śląskiej linii tej dynastii.Szwarno, Szwarn, Swarno, Swarn, Swamir, (ukr.: Шварно, lit.: Švarnas, Švarn, Svarnas, Shvarno) (ur. 1230 – zm. 1269/1270), książę halicki, chełmski (od 1264), wielki książę litewski (1264-1267 – wspólnie z Wojsiełkiem, 1267-1268/1269 – samodzielnie). Rusią Halicko-Wołyńską rządził ze swej stolicy i rezydencji w Chełmie.

    Niezwykle agresywne prowadzenie polityki przez Kazimierza zemściło się na nim w 1259, kiedy to książę wielkopolski Bolesław Pobożny stworzył koalicję przeciwko księciu kujawskiemu, do której oprócz Siemowita weszli także Bolesław Wstydliwy i Daniel halicki. Zdobyto wówczas ziemię sieradzką, którą koalicjanci oddali Siemowitowi w zarząd. Do podpisania układu pokojowego doszło na zjeździe w Przedborzu 2 grudnia 1260. Siemowit przekazał wtedy Sieradz najstarszemu synowi Kazimierza Leszkowi Czarnemu, zaś książę kujawski przyrzekł, że wojna nie będzie sposobem rozwiązywania konfliktów.

    Mendog, Mindowe (lit. Mindaugas, biał. Mindoŭh/Міндоўг, ur. ok. 1203, zm. 12 sierpnia 1263) – wielki książę (1236-1253), od 1253 roku do śmierci przypuszczalnie król Litwy.Czersk – wieś w gminie Góra Kalwaria w powiecie piaseczyńskim w województwie mazowieckim. Przez Czersk z Coniewa do Brzumina prowadzi droga wojewódzka nr 739, która łączy wieś z drogą krajową nr 79

    W lipcu 1260 roku Siemowit brał udział po stronie krzyżackiej w przegranej przez nich bitwie pod Durben, co spowodowało, że wkrótce zebrały się nad jego księstwem czarne chmury. Późną wiosną 1262 ruszyła wyprawa zbrojna Litwinów i Rusinów pod dowództwem Mendoga. Zaskoczenie Mazowszan było zupełne, gdyż praktycznie bez oporu wrogom udało się spalić stolicę księstwa, Płock, przekroczyć Wisłę i zająć gród w Jazdowie. W miejscowości tej wraz z najstarszym synem Konradem II przebywał Siemowit. Mazowszanom być może udałoby się wytrzymać oblężenie wojsk litewskich, nieprzygotowanych do dłuższego pobytu na ziemi wroga (zwłaszcza że rychło mogła przyjść pomoc od sojuszników Siemowita), lecz na skutek zdrady wojskom litewsko-ruskim udało się wtargnąć do Jazdowa. W zamieszaniu bitewnym zginął książę Siemowit I mazowiecki, zaś jego najstarszy syn Konrad trafił do niewoli, skąd wrócił dopiero po dwóch latach. Według innej wersji była to egzekucja dokonana już po wzięciu do niewoli przez własnego szwagra, Szwarna lub Rusina Ostafija (Eustachego) Konstantynowicza - księcia riazańskiego.

    Litwa, Republika Litewska (lit. Lietuva, Lietuvos Respublika) – państwo w Europie, jeden z krajów bałtyckich, członek Unii Europejskiej i NATO; graniczy od zachodu z Rosją (obwodem kaliningradzkim), od południowego zachodu z Polską, od wschodu z Białorusią, od północy z Łotwą.Bałtowie – indoeuropejska grupa ludnościowa, zamieszkująca obszar Europy Środkowej, głównie południowo-wschodnie wybrzeża Morza Bałtyckiego i posługująca się językami bałtyckimi, należącymi do języków bałtycko-słowiańskich.
     Osobny artykuł: Oblężenie Jazdowa.

    Władzę na Mazowszu przez ten czas w imieniu przebywającego w niewoli Konrada i małoletniego Bolesława II przejął sojusznik Siemowita, książę wielkopolski Bolesław Pobożny.

    Z małżeństwa z córką władcy Halicza, Perejesławą, Siemowit doczekał się trójki dzieci, dwóch synów: Konrada II czerskiego i Bolesława II mazowieckiego oraz córki Salomei, późniejszej mniszki w klasztorze w Skale.

    Bolesław II mazowiecki (płocki) (ur. po 1251, zm. 20 kwietnia 1313) – książę mazowiecki od 1262, do 1275 współrządy z bratem, od 1275 w wyniku podziału książę płocki, od 1294 w całości Mazowsza, w latach 1288-1289 w Sandomierzu, książę krakowski w 1288 oraz w 1289., w 1310 wydzielił synom dzielnice w Warszawie i Czersku.Świętopełk II Wielki (ur. przed 1195, zm. 11 stycznia 1266) – książę Pomorza Gdańskiego z dynastii Sobiesławiców, najstarszy syn Mściwoja I i księżniczki wielkopolskiej Zwinisławy, (zm. 4 września 1240, jej pochodzenie nie jest wyjaśnione, wskazuje się na 3 możliwości: mogła być córką lub siostrą księcia świeckiego Grzymisława, pochodzić z rodu namiestników sławieńskich lub z możnego rodu z okolic Gdańska).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bitwa pod Durben, pod Durbe (obecne Durbe na Łotwie) – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 lipca 1260 pomiędzy połączonymi siłami inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego pod dowództwem mistrza krajowego Burcharda von Hornhausena i Krzyżaków pod dowództwem marszałka pruskiego Henryka Botela z dowodzonymi przez poganina Treniotę (siostrzeńca Mendoga) Żmudzinami i Litwinami.
    Włocławek (łac. Vladislavia, niem. Leslau) – miasto na prawach powiatu w województwie kujawsko-pomorskim, nad Wisłą, przy ujściu Zgłowiączki, siedziba powiatu włocławskiego. Jedno z głównych miast województwa (3. pod względem wielkości), w przeszłości niejednokrotnie nazywane stolicą Kujaw. Miasto jest siedzibą kurii diecezji włocławskiej.
    Leszek Czarny (ur. ok. 1241, zm. 30 września 1288) – książę sieradzki od 1261 roku, łęczycki od 1267 roku, książę inowrocławski w latach 1273-1278, krakowski i sandomierski od 1279 roku.
    Kazimierz I, "Kazimierz Konradowic" zwany kujawskim (ur. ok. 1211, zm. 14 grudnia 1267) – książę kujawski od 1233, w wielkopolskim Lądzie w latach 1239-1261, w Wyszogrodzie od 1242, książę sieradzki w latach 1247-1261, książę łęczycki od 1247, książę dobrzyński 1248.
    Konrad II czerski (ur. ok. 1250, zm. 23 czerwca lub 21 października 1294) – książę mazowiecki w latach 1264-1294, w wyniku podziału 1275 r. książę w Czersku, w 1289 r. książę sandomierski.
    Mistrz Wincenty, zwany Kadłubkiem (ur. po 1150 lub ok. 1160 według tradycji we wsi Karwów koło Opatowa, zm. 8 marca 1223 w Jędrzejowie) – biskup krakowski (w l. 1208-1218), związany z kancelarią księcia Kazimierza Sprawiedliwego. Autor Kroniki polskiej, drugiego tego typu utworu w dziejach polskiej historiografii. Od 1764 błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego, patron diecezji sandomierskiej.
    Daniel I Romanowicz Halicki (ukr. Данило Романович) (ur. 1201, zm. 1264) – król Rusi w latach 1253-1264.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.039 sek.