• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Siegfried Lenz

    Przeczytaj także...
    7 października jest 280. (w latach przestępnych 281.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 85 dni.Hamburg (łac. Hammonia; dolnoniem. Hamborg [ˈhaˑmbɔːχ]), właściwie Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg (niem. Freie und Hansestadt Hamburg) – miasto w północnych Niemczech na prawach kraju związkowego niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem związkowy kraj niemiecki (pow. 755 km², ludność 1,74 mln – drugie po Berlinie). Największy port morski kraju (75 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. W 2011 roku miasto to otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Czystości.
    Nagroda Goethego (Goethepreis der Stadt Frankfurt) – niemiecka nagroda przyznawana za osiągnięcia z dziedziny literatury. Nazwa nagrody pochodzi od niemieckiego poety Johanna Wolfganga Goethego.
    Siegfried Lenz

    Siegfried Lenz (ur. 17 marca 1926 w Ełku, zm. 7 października 2014 w Hamburgu) – niemiecki pisarz. Laureat Nagrody Goethego.

    Życiorys[]

    Po zwolnieniu z brytyjskiej niewoli studiował literaturę, filozofię i anglistykę w Hamburgu. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tygodnika "Die Welt". Od 1951 zajął się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi, radiem oraz wykładał gościnnie na uniwersytecie. Jest laureatem wielu nagród, odznaczeń i wyróżnień. Największym międzynarodowym sukcesem pisarza okazała się, później zekranizowana powieść, Lekcja języka niemieckiego. Powieść została przetłumaczona na 19 języków. Dotyczy moralnych konfliktów w nazistowskich Niemczech.

    Lekcja niemieckiego (niem. Die Deutschstunde) – to powieść Siegfrieda Lenza opublikowana w 1968 roku. Autor porusza w dziele kluczowe aspekty niemieckiej literatury powojennej, rozważając problemy winy i przymusu za czasów narodowego socjalizmu.Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.

    Honorowy obywatel Ełku (2011).

    Twórczość[]

    Powieści[]

  • Es waren Habichte in der Luft (1951)
  • Duell mit dem Schatten (1953)
  • Za burtą (Der Mann im Strom 1957, wyd. polskie 1966)
  • Brot und Spiele (1959)
  • Całe miasto mówi (Stadtgespräch, 1963)
  • Lekcja niemieckiego (Deutschstunde 1968, wyd. polskie 1971)
  • Wzór do naśladowania (Das Vorbild, 1973)
  • Muzeum ziemi ojczystej (Heimatmuseum 1978, wyd. polskie 1991)
  • Der Verlust (1981)
  • Exerzierplatz (1985)
  • Die Klangprobe (1990)
  • Die Auflehnung (1994)
  • Arnes Nachlass (1999)
  • Biuro rzeczy znalezionych (Fundbüro, 2003)
  • Der Überläufer (posthum 2016)

  • Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.

    Opowiadania[]

  • Słodkie Sulejki (So zärtlich war Suleyken 1955, wyd. polskie 1988)
  • Łowca drwin (Jäger des Spotts, 1958)
  • Statek latarnia (Das Feuerschiff, 1960)
  • Stimmen der See (1962)
  • Najszczęśliwsza rodzina miesiąca i inne opowiadania (Gesammelte erzahlungen 1971, wyd. polskie 1974)
  • Duch mirabelki (Der Geist der Mirabelle, 1975)
  • Einstein przepływa Łabę pod Hamburgiem (Einstein überquert die Elbe bei Hamburg 1975, wyd. polskie 1977)
  • Zapiski spekulanta (Lehmanns Erzählungen)
  • Dramaty[]

  • Nikt nie jest winien (Zeit der Schuldlosen, 1961)
  • Twarz (Das Gesicht, 1964)
  • Linki zewnętrzne[]

  • Uchwała Rady Miasta Ełku w sprawie nadania Siegfriedowi Lenzowi tytułu "Honorowy Obywatel Miasta Ełku"
  • Przypisy

    LIBRIS (Library Information System, pol. System Informacyjny Bibliotek) szwedzki katalog rozproszony utrzymywany przez Narodową Bibliotekę Szwecji w Sztokholmie. Umożliwia wyszukiwanie 6,5 milionów tytułów.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Muzeum ziemi ojczystej (wł. Heimatmuseum) − powieść Siegfrieda Lenza wydana w 1978 r. Utwór porusza problemy pogranicza polsko-niemieckiego, "małej ojczyzny" i tożsamości mieszkańców mazurskiej ziemi. W powieści Mazury lat dwudziestych, trzydziestych i czterdziestych XX wieku to kraina z bogatą przyrodą i ciekawą gwarą pogranicza, gdzie Polak nazywa się Heidrich, a Niemiec Kottkowski.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.