• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Shukuba

    Przeczytaj także...
    Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.Meiji (jap. 明治時代, Meiji-jidai, „Epoka Światłych Rządów”) – okres w historii Japonii przypadający na lata panowania cesarza Mutsuhito, trwający od 8 września 1868 do 30 lipca 1912. Zapoczątkowane przez szereg wydarzeń określanych mianem restauracji Meiji (jap. 明治維新, Meiji Ishin). Były to czasy głębokich przemian społecznych, politycznych, gospodarczych i kulturowych, jak również gruntownej modernizacji kraju na wzór zachodni.
    Hiroshige Andō (jap. 安藤広重, Andō Hiroshige, ur. 1797 w Edo, zm. 12 października 1858), zwany także Hiroshige Utagawa (jap. 歌川広重, Utagawa Hiroshige) – jeden z najbardziej znanych japońskich malarzy, grafików i twórców ukiyo-e.

    Shukuba (jap. 宿場 shukuba, zwana też shukueki 宿駅) – pocztowa stacja odpoczynkowa przy drogach w Japonii w okresie Edo. W szczególności nazwa ta odnosi się do stacji na pięciu arteriach zwanych wspólnie Gokaidō i prowadzących do/z Edo. Miejscowości, w których znajdowały się stacje, nazywały się shukuba-machi (jap. 宿場町).

    Daimyō (jap. 大名, daimyō) – panowie feudalni w średniowiecznej Japonii, po rozpoczęciu tzw. ery feudalnej (784 r.) potężni i wpływowi władcy ziemscy. Daimyō zarządzali całymi wioskami i miastami, a do dyspozycji mieli własne oddziały samurajów. Za rządów siogunów z rodu Tokugawów nastąpił podział daimyō na fudai-daimyō – bezpośrednich wasali sioguna, którzy byli spokrewnieni i związani z rodem Tokugawa jeszcze przed objęciem przez nich władzy – oraz tozama-daimyō, nie spokrewnionych z Tokugawami, ale uważających się za co najmniej im równych.Epoka Edo (jap. 江戸時代, Edo-jidai, 1603-1868) – okres w historii Japonii, w którym rzeczywistą władzę sprawowali sioguni z rodu Tokugawa.

    Podróżni mogli korzystać ze stacji, zatrzymując się na odpoczynek podczas przemieszczania się po kraju. Zwyczajowo w każdej ze stacji mieściły się:

  • honjin (本陣) – zajazd przeznaczony dla samurajów i arystokracji dworskiej (oficjalnie wyznaczony);
  • waki-honjin (脇本陣) – zajazd pomocniczy wykorzystywany przez świtę gości głównego zajazdu, ale również przez samurajów i arystokrację w przypadku, gdy główny zajazd został wcześniej zajęty przez inną grupę podróżnych;
  • toiyaba (問屋場) – biuro administracyjne miejscowości;
  • hatago (旅籠) – zajazd oferujący noclegi i posiłki dla zwykłych podróżnych;
  • kichin-yado (木賃宿) – miejsca oferujące noclegi bez posiłków, tani zajazd;
  • chaya (茶屋) – herbaciarnie oferujące podróżnym także posiłki i alkohol;
  • kōsatsu (高札) – tablice, na których zawieszano rozporządzenia wydawane przez siogunów;
  • różnego rodzaju sklepy oferujące podróżnym lokalne towary.
  • Historia[]

    Pierwsze stacje zostały ustanowione nakazem sioguna Ieyasu Tokugawę na drodze Tōkaidō w 1601 roku. Należy jednak mieć na uwadze, że miejscowości te funkcjonowały jako przystanki dla podróżnych już od okresu Asuka. Rozporządzenie to zobowiązywało miejscowości do ustanowienia zajazdów honjin (dla daimyō, arystokracji i wysokich rangą dworzan i urzędników oraz waki-honjin dla niższych rangą i mniej zamożnych.

    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Samuraj (jap. 侍, samurai, wojownik; rzeczownik pochodzący od archaicznego czasownika saburau, który z czasem przeszedł zmianę fonetyczną w samurau, znaczącego służyć panu) – pierwotnie świta służąca najwyższym dostojnikom japońskim, także gwardia cesarska (gosho-zamurai).

    Ta sieć gospód przydrożnych na stacjach pocztowych była m.in. częścią systemu sankin-kōtai, polegającego na obowiązkowym stawiennictwie panów feudalnych w Edo i spędzaniu tam – wraz ze swoim dworem – całego roku. Został on wprowadzony przez władze centralne w celu utrzymania kontroli nad władcami lokalnymi. Trasy podróży poszczególnych daimyō były tak ustalane, aby nie mogli się oni kontaktować ze sobą np. w celu zorganizowania spisku przeciwko siogunowi.

    Tōkaidō (jap. 東海道, Tōkai-dō, "Droga wschodniego morza" lub "Szlak na wschód wzdłuż morza") - najważniejsza z pięciu arterii (zwanych wspólnie Gokaidō), biegnąca w epoce Edo z miasta Edo (obecnie Tokio) do Kioto będącego siedzibą cesarza Japonii.Gokaidō (jap. 五街道,, dosł. Pięć dróg) było to pięć głównych dróg (kaidō), które zaczynały się od miasta Edo (obecnie Tokio) w epoce Edo. Najważniejszą z nich była Tōkaidō, która łączyła Edo z Kioto. Budowę tych dróg rozpoczął Tokugawa Ieyasu w 1601 r. w celu umocnienia swojej władzy w państwie. Dokończył je jego wnuk, Tokugawa Ietsuna, i to on nadał im tytuł głównych dróg. Wzdłuż każdego szlaku zbudowano wiele stacji, zwanych shukuba, w których podróżni mogli odpocząć i uzupełnić zapasy.

    Stacje zostały spopularyzowane w późnym okresie Edo przez Hiroshige Utagawę, który stworzył serie drzeworytów 53 stacje na gościńcu Tokaido oraz 69 stacji na gościńcu Kisokaido.

    W okresie Meiji, na skutek rozwoju kolei żelaznej w Japonii, znaczenie stacji znacząco zmalało. Do czasów współczesnych zachowały się nieliczne stacje stanowiące obecnie atrakcję turystyczną.

    Edo (jap. 江戸, ; także "Yedo") – dawna nazwa obecnej stolicy Japonii Tokio, położonej w regionie Kantō na wyspie Honsiu. Ze względu na usytuowanie u ujścia rzeki Sumidy do zatoki zwanej obecnie Zatoką Tokijską, nazwa Edo jest tłumaczona jako "brama" (戸 to) na "zatokę" (江 e).Ieyasu Tokugawa (jap. 徳川家康, Tokugawa Ieyasu, ur. 31 stycznia 1543, zm. 22 maja 1616) – założyciel dynastii siogunów Tokugawa, sprawował realną władzę w Japonii od 1598 r. do abdykacji w 1605 r.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Asuka (jap. 飛鳥時代, Asuka-jidai) – okres w historii Japonii w latach 538-710. Wspólnie z okresem Kofun określany jest mianem okresu Yamato.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.