• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Shange

    Przeczytaj także...
    Miao (Miaosi), Meo, nazwa własna – Hmong (Hmongowie) – grupa etniczna w Azji Wschodniej: w Chinach (苗, Miáo), Mjanmie (mun lu-myo), Tajlandii (แม้ว, Maew), Wietnamie (Mèo, H’Mông), i Laosie .Tybetańczycy (tyb.: བོད་པ།་ Wylie: Bod pa; chin. 藏族, pinyin: Zàng Zú) - naród zamieszkujący głównie Wyżynę Tybetańską, po inwazji chińskiej i aneksji Tybetu w 1951 r. stanowią obecnie mniejszość narodową w zachodnich Chinach (4,8 mln 1994 r.). Tybetańczycy zamieszkują również prowincje Qinghai, Syczuan, Gansu, Junnan oraz Indie (historyczny region Ladakh, zwany też niekiedy Tybetem Zachodnim, Sikkim oraz liczne skupiska emigracyjne w stanie Himachal Pradesh, w tym obecna siedziba XIV Dalajlamy Dharamsala), Nepal i Bhutan. Pod względem antropologicznym zaliczani są do rasy mongoloidalnej. Mówią językami tybetańskimi należącymi do tybeto-birmańskiej gałęzi rodziny chińsko-tybetańskiej. Posługują się pismem tybetańskim. Wyznają w większości buddyzm tybetański. Głównymi ośrodkami kultu religijnego są Lhasa i Xigazê.
    Ningxia (Region Autonomiczny Ningxia Hui; chin: 宁夏回族自治区; pinyin: Níngxià Huízú Zìzhìqū) – region autonomiczny w północnych Chinach. Ningxia graniczy z prowincjami: Shaanxi, Gansu oraz z regionem autonomicznym Mongolia Wewnętrzna. Przez jego terytorium przepływa Żółta Rzeka. Większość obszaru ma charakter pustynny lub półpustynny.

    Shange (chin. 山歌, pinyin shāngē; dosł. Pieśni gór) – rodzaj chińskich pieśni ludowych, popularnych w górzystych regionach Państwa Środka. Pierwotnie tworzone były przez ludy pochodzenia niechińskiego, z czasem zostały zaadaptowane również do kultury Hanów.

    Tematyka shange skoncentrowana jest zazwyczaj wokół miłości lub pracy. Same pieśni wywodzą się z zawołań do osób znajdujących się na sąsiednich szczytach.

    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.

    Wyróżnia się kilka odmian regionalnych shange: Hua’er (花儿; Gansu, Ningxia i Qinghai), Xintianyou/Shanqu (信天游/山曲; Shaanxi i Shanxi), Zhengjinghong (挣颈红; Anhui), Xingguo (Jiangxi), Hengyang (Hunan), Hakka (Guangdong). Wśród Tybetańczyków popularny jest typ pieśni noszący nazwę Lalu, wśród Miao Fenge, zaś u Mongołów Changdiao (长调) wraz z odmianą Chao’er, wykonywaną jedynie podczas uroczystych wydarzeń.

    Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.Chińczycy Han (chin. trad. 漢, chin. upr. 汉, pinyin Hàn; Hanowie) - naród zamieszkujący głównie Chiny, gdzie stanowią ok. 92% ludności (reszta należy do oficjalnie wymienianych 55 mniejszości), a także Tajwan, gdzie również stanowią większą część populacji wyspy, ok. 20 mln. Są najliczniejszym narodem na świecie, ogółem liczą ok. 1,3 mld (ok. 19% populacji).

    Przypisy

    1. Origions of Hakka Mountain Songs (ang.). club.ntu.edu.tw. [dostęp 2010-12-05].
    2. Shan'ge: Mountain Song (ang.). china.org.cn. [dostęp 2010-12-05].

    Bibliografia[]

  • Wolfram Eberhard: Symbole chińskie. Słownik. Kraków: Universitas, 2007. ISBN 97883-242-0766-4.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.101 sek.