• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Shan Tao

    Przeczytaj także...
    Dynastia Jin (chiń. upr.: 晋朝; chiń. trad.: 晉朝; pinyin: Jìn Cháo; Wade-Giles: Chin Ch’ao; 265-420) – rządziła Chinami po zakończeniu walk w Okresie Trzech Królestw. Po stosunkowo stabilnym okresie nazywanym Zachodnią Dynastią Jin północ Chin została zaatakowana przez barbarzyńskie plemiona i Chiny podzieliły się od 317 na Szesnaście Królestw i Wschodnią Dynastię Jin. Po upadku tej drugiej, nastał okres określany jako Dynastie Południowe i Północne.Ruan Xian (chiń.: 阮咸; pinyin: Ruǎn Xián; ur. 234, zm. 305, daty niepewne) – chiński poeta i muzyk, jeden z Siedmiu Mędrców z Bambusowego Gaju.
    Siedmiu Mędrców z Bambusowego Gaju (chiń. upr.: 竹林七贤; chiń. trad.: 竹林七賢; pinyin: Zhúlín Qī Xián) – grupa chińskich poetów i filozofów z okresu Trzech Królestw, sławnych ekscentryków, gwałcących normy konfucjańskie w imię swobody ekspresji. W jej skład wchodzili: Xi Kang, Ruan Ji, Liu Ling, Ruan Xian, Xiang Xiu, Wang Rong i Shan Tao.
    Shan Tao (po lewej) i Wang Rong, na reliefie z IV w.

    Shan Tao (chiń. upr. 山涛; chiń. trad. 山濤; pinyin Shān Tāo; ur. 205, zm. 283) – chiński polityk, zaliczany do Siedmiu Mędrców z Bambusowego Gaju.

    Jako pierwszy ze swego rodu doszedł do wysokich stanowisk, mianowany przez cesarza Wudi z dynastii Jin, który go wysoko cenił. W latach 272-279 pełnił funkcję dyrektora ds. personelu; najwyższe ministerialne stanowisko osiągnął w 282, tuż przed śmiercią. Zachowane anegdoty opisują go jako błyskotliwego, o wielkiej zdolności intuicyjnego rozumienia rzeczy, zarówno kwestii wojskowych, jak i osobistych dziwactw przyjaciół; rozumiał też idee nauki Lao-Zhuanga (tj. taoizmu). Uosabiał ideał konfucjańskiego urzędnika - aktywnie uczestniczącego w życiu publicznym, oddanego, obowiązkowego, służącego swą pracą państwu, ale niezaangażowanego we frakcyjne walki polityczne.

    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Był przyjacielem Xi Kanga, którego rekomendował na stanowisko urzędnicze, podobnie jak Ruan Xiana. Zdawał sobie sprawę z nieprzydatności tego ostatniego jako urzędnika, ale podziwiał jego nieprzywiązanie do spraw światowych, co za tym idzie - niepodatność na wszelką korupcję. Miał jednak wielki talent do znajdowania właściwych ludzi na właściwe stanowiska, dzięki umiejętności nader trafnego charakteryzowania ich zdolności.

    Sima Yan (chiń.: 司馬炎; pinyin: Sīmǎ Yán) (ur. 236 zm. 289 lub 17 maja 290), chiński polityk i wojskowy, założyciel zachodniej dynastii Jin.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. H. Goodman, s. 274
    2. H. Goodman, s. 275
    3. H. Goodman, s. 276
    4. S. Spiro, s. 77
    5. H. Goodman, s. 271
    6. S. Spiro, s. 96 i 100
    7. S. Spiro, s. 99

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Howard L. Goodman: Xun Xu and the Politics of Precision in Third-Century AD China. Leiden: BRILL, 2010, seria: Sinica Leidensia. ISBN 978-9004183377.
  • Audrey Spiro: Contemplating the Ancients: Aesthetic and Social Issues in Early Chinese Portraiture. Berkeley: University of California Press, 1990. ISBN 978-0520065673.
  • Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Wang Rong (chiń.: 王戎; pinyin: Wáng Róng; Wade-Giles: Wang Jung; ur. 234, zm. 305) – chiński polityk z okresu dynastii Jin, zaliczany do Siedmiu Mędrców z Bambusowego Gaju.




    Warto wiedzieć że... beta

    Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.
    Konfucjanizm (儒學, rúxué, lub 儒家, rújiā) – system filozoficzno-religijny zapoczątkowany w Chinach przez Konfucjusza (Kong Fuzi, Kongzi) w V wieku p.n.e., a następnie rozwinięty m.in. przez Mencjusza (konfucjanizm idealistyczny) i Xunzi (konfucjanizm realistyczny) w III wieku p.n.e. Konfucjanizm głosi, że zbudowanie idealnego społeczeństwa i osiągnięcie pokoju na świecie jest możliwe pod warunkiem przestrzegania obowiązków wynikających z hierarchii społecznej oraz zachowywania tradycji, czystości, ładu i porządku.
    Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. XX wieku w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.
    Taoizm (czasem zapisywany jako daoizm) to tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny. Stworzenie filozofii taoistycznej przypisuje się Laozi w VI wieku p.n.e., taoizm religijny powstał w II i III wieku n.e. Za najważniejsze księgi taoizmu uważa się Daodejing oraz Zhuangzi.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.685 sek.