• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Seti II

    Przeczytaj także...
    Siptah - Ramzes Siptah - Merenptah Siptah - faraon, władca starożytnego Egiptu z XIX dynastii, z okresu Nowego Państwa. Syn Seti II i jego syryjskiej małżonki Sutiraja (Tiaa ???). Wstąpił na tron po śmierci swego ojca prawdopodobnie w wieku 14 lat. Prawdopodobnie panował w latach 1194-1192 p.n.e. lub 1194-1188 p.n.e. lub 1196-1190 p.n.e.Ramzes II zwany też Ramzesem Wielkim (w źródłach greckich Ozymandias) – trzeci faraon z XIX dynastii, syn i następca Seti I, jeden z najwybitniejszych i najdłużej żyjących władców starożytnego Egiptu okresu Nowego Państwa.
    XIX dynastia - dynastia władców starożytnego Egiptu, panujących w Górnym i Dolnym Egipcie w latach 1292-1186 p.n.e., rezydujących w Tebach.

    Seti II - Seti-Merenptah - faraon, władca starożytnego Egiptu z XIX dynastii, z okresu Nowego Państwa. Panował prawdopodobnie w latach 1202-1195 p.n.e. lub 1200-1194 p.n.e.

    Był prawdopodobnie synem Merenptaha i królowej Isetnofret II, prawowitym następca tronu, odsuniętym od władzy przez Amenmesa gdy przebywał poza Tebami w czasie gdy zmarł jego ojciec. Początkowo władał Dolnym Egiptem, podczas gdy Amenmes władał Tebaidą. Być może w pewnym okresie jego władza nawet w Dolnym Egipcie była mocno ograniczona. Okres, w którym przyszło mu rządzić, znany jest jako epoka krótkich rządów, intryg dynastycznych i uzurpacji.

    Tebaida, gr. Θηβαίς Thebais, dopełniacz Θηβαίδος Thebaidos - region w starożytnym Egipcie, do którego należało 13 wysuniętych najbardziej na południe nomów Górnego Egiptu, od Abydos do Asuanu. Nazwa regionu pochodziła od starożytnej egipskiej stolicy, Teb.Termin ten pojawił się w XVI wieku p.n.e., gdy Egipt wkroczył w okres silnej ekspansji terytorialnej pod rządami XVIII dynastii. Po zjednoczeniu kraju przez Narmera egipski władca nosił tytuł nesut-biti – Ten-który-należy-do-pszczoły-i-trzciny, bowiem w tym okresie godłem Górnego Egiptu była pszczoła, a Dolnego – trzcina. Z biegiem czasu zaczęto używać tytułu Król Górnego i Dolnego Egiptu oraz Król Południa i Król Północy.

    Pojął za żony trzy kobiety. Pierwsza z nich to Tachat II, która nie dała mu potomka. Druga to Tauseret, z którą miał syna Seti-Merenptaha, który zmarł w dzieciństwie. Trzecia to Syryjka Sutiraja, która prawdopodobnie dała mu syna imieniem Ramzes-Siptah, późniejszego faraona Siptaha. W swych rządach wspierał się na kanclerzu imieniem Bay, który za jego rządów doszedł do bardzo wysokiej pozycji i stał się, zapewne obok królowej Tauseret, drugim dostojnikiem w państwie, dla którego rozkazał wykuć grobowiec (KV13) w Dolinie Królów.

    Karnak, egip. Ipet-sut - "Najbardziej Dobrane z Miejsc" – miejscowość w Górnym Egipcie na wschodnim brzegu Nilu, 2,5 km na północ od Luksoru. W starożytności miejscowość była częścią Teb, a obecnie postrzegana jest przez wielu jako część Luksoru, jako że obie miejscowości tworzą zwarty zespół miejski.Merenptah – faraon, władca starożytnego Egiptu z XIX dynastii. Panował w latach 1213-1203 p.n.e.; trzynasty syn Ramzesa II i królowej Isetnofret.

    Nie ma żadnych świadectw jego polityki zagranicznej, a działalność budowlana ograniczyła się do niewiele znaczących przedsięwzięć w Hermupolis i obrębie świątyni Ramzesa II w Karnaku oraz niewielkich dobudówek w świątyni Mut.

    Seti II został pochowany w Dolinie Królów w grobowcu KV15. W czasie rządów Tauseret, w ostatnim roku, mumia króla została przeniesiona do jej grobowca (KV14), a później w czasach Setnachta powróciła na swoje miejsce, aby w końcu przetrwać do naszych czasów w sekretnej części grobu Amenhotepa II - KV35.

    Amenmes lub Amenmose – faraon, władca starożytnego Egiptu z XIX dynastii. Jeden z władców Egiptu, którego genealogia jest najmniej znana.Amenhotep II – faraon, władca starożytnego Egiptu z XVIII dynastii, z okresu Nowego Państwa. Syn faraona Totmesa III i królowej Hatszepsut II Meritre, powołany przez ojca do współrządów, prawdopodobnie na dwa lata przed śmiercią. Panował prawdopodobnie w latach 1425-1397 p.n.e. lub 1427-1392 p.n.e. lub 1427-1401/1400 p.n.e. Według Manethona panował 25 lat i 10 miesięcy. W młodości znany z wyczynów sportowych i niezwykłej siły fizycznej. W czasie swych rządów, wyprawiał się kilkakrotnie do Syrii, o czym mówią stele w Karnaku, Memfis i Amada.




    Warto wiedzieć że... beta

    Starożytny Egipt (egip. Kemet, Czarna Ziemia) – wysoko rozwinięta cywilizacja starożytnego Bliskiego Wschodu położona w północno-wschodniej Afryce w dolinie i delcie Nilu (z oazami Pustyni Libijskiej włącznie). W okresie największego rozkwitu (Nowe Państwo) obejmująca swoim zasięgiem także Nubię (Kusz) oraz Punt na południu, Syropalestynę (Retenu) na północnych rubieżach azjatyckich, oraz tereny libijskie na północnym zachodzie.
    Tauseret – władczyni starożytnego Egiptu z czasów XIX dynastii. Wielka Małżonka Setiego II. Macocha Siptaha. W latach 1196–1192 p.n.e. sprawowała regencję w imieniu małoletniego króla. Po jego śmierci, w latach 1192–1186 p.n.e. przejęła pełnię władzy faraońskiej, zaliczając lata jego panowania jako swoje. W czasach Siptaha władzę sprawowała wspólnie z kanclerzem Bay, który już po śmierci jej męża, Seti II prawdopodobnie związał się z nią i temu zawdzięczał szybki rozwój swej kariery. W okresie swych największych wpływów otrzymał od Tauseret zarząd skarbem państwa. Okres wspólnych rządów Tauseret i Bay określany jest jako czasy anarchii i rozkładu władzy centralnej. Pod koniec rządów Siptaha, Bay stracił swoje znaczenie na dworze i wkrótce potem prawdopodobnie z rozkazu samego faraona, został stracony. Odbyło się to prawdopodobnie w "Roku 5, III Szemu, 27 dniu". Samodzielnie, Tauseret panowała dwa lata, a jej panowanie zakończyło starcie z Setnachtem, który "...przepędził uzurpatora...". Była ostatnią władczynią XIX dynastii.
    Mut – w mitologii egipskiej bogini nieba, opiekuńcze bóstwo Górnego Egiptu (identyfikowana z boginią Amaunet), żona Amona, matka Chonsu.
    Teby (egip. Uaset, gr. Θῆβαι - Thēbai, u Homera Stubramne) - starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem, ok. 600 km na południe od dzisiejszego Kairu.
    Dolina Królów Biban al-Muluk (ar. Wadi el-Muluk, وادي الملوك) – część nekropolii tebańskiej, dolina położona na terenie Teb Zachodnich będąca miejscem spoczynku królów Egiptu w okresie od XVIII do XX dynastii. Pierwszym faraonem, który nakazał budowę swojego grobowca w dolinie, z dala od znanych nekropolii, był Totmes I, ostatnim - Ramzes XI.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.