• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Serve Dei Simon, tu Francisci proles

    Przeczytaj także...
    Szymon z Lipnicy (ur. ok. 1435-1440 w Lipnicy, zm. 18 lipca 1482 w Krakowie) – polski święty Kościoła katolickiego, prezbiter, kapłan z zakonu oo. Bernardynów.Władysław z Gielniowa lub Ładysław Jan z Gielniowa, także Władysław (Ładysław) Gielniowczyk (ur. ok. 1440 w Gielniowie k. Przysuchy, zm. 4 lub 5 maja 1505 w Warszawie) – polski poeta-pieśniarz średniowieczny, kaznodzieja, bernardyn, błogosławiony Kościoła katolickiego.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Serve Dei Simon, tu Francisci proles (pol. Sługo Boży, Szymonie…) – krótki epigraf pochwalny po łacinie autorstwa Władysława z Gielniowa, poświęcony pamięci Szymona z Lipnicy.

    Akrostych (gr. akróstichos od ákros – zewnętrzny, szczytowy, końcowy i stíchos – wiersz) – utwór wierszowany, w którym niektóre z kolumn liter, sylab lub wyrazów dają dodatkowo całe wyrazy, frazy lub zdania. Kolumny takie mogą być czytane w dół, w górę, lub naprzemiennie. Najczęściej takie kolumny są tworzone przez pierwsze lub ostatnie litery kolejnych wersów, lub też mogą być określane poprzez tzw. średniówkę, czyli inne elementy podziału wewnątrzwierszowego. Akrostychy można również tworzyć innymi metodami, np. wykorzystując te same elementy kolejnych zwrotek. Odmianą akrostychu jest abecedariusz, w którym kolejne wersy zaczynają się kolejnymi literami alfabetu.Epigraf (gr. „napis”) – inskrypcja, napis umieszczony na rzeźbie, wykuty w kamieniu albo wyryty w metalu lub drewnie.

    Utwór zawiera akrostych „SIMON”. Tekst mógł zostać napisany w 1488 z okazji przeniesienia relikwii Szymona z Lipnicy. W opracowaniach występuje także jako Epitafium dla Szymona z Lipnicy.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Teresa Michałowska: Średniowiecze. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 714, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 83-01-11452-5.
  • Teresa Michałowska: Literatura polskiego średniowiecza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 883. ISBN 978-83-01-16675-5.




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.72 sek.