• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Seroczyn - powiat siedlecki



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Bitwa - zbrojne starcie sił zbrojnych stron prowadzących wojnę, mające zwykle duży lub decydujący wpływ na przebieg lub wynik operacji, kampanii a nawet wojny. We współczesnej terminologii wojskowej bitwa to kilka jednoczesnych lub kolejnych operacji prowadzonych siłami kilku współdziałających ze sobą frontów lub grup armii przy udziale lotnictwa i ewentualnie marynarki wojennej. Potocznie bitwą określa się każde większe starcie zbrojne.Pałac (st.czes. palác, z wł. palazzo, z łac. palātium, Palātium, Palatyn) – reprezentacyjna budowla mieszkalna pozbawiona cech obronnych, rezydencja władcy, wielkopańska lub patrycjuszowska; od XIX w. także okazały gmach użyteczności publicznej, zwłaszcza siedziba władz lub instytucji państwowych.

    Seroczynwieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Wodynie. Leży na skrzyżowaniu dróg wojewódzkich nr 802 Mińsk Mazowiecki - Seroczyn oraz nr 803 Siedlce - Stoczek Łukowski. Obok wsi przepływa rzeka Świder. Według danych UG w Wodyniach z listopada 2005 miejscowość liczyła ok. 770 mieszkańców.

    Roboty przymusowe – praca wykonywana przez pracownika wbrew jego woli, za którą nie otrzymuje wynagrodzenia lub wynagradzany jest znacznie poniżej obowiązujących stawek.Polska Macierz Szkolna – organizacja kulturalno-oświatowa założona na terenie Królestwa Polskiego w 1906 r. na mocy reskryptu carskiego z 14 października 1905 r. zezwalającego na zakładanie prywatnych szkół z polskim językiem wykładowym - jednak bez praw publicznych - przez Józefa Świątkowskiego, Henryka Sienkiewicza, Antoniego Osuchowskiego i Mieczysława Brzezińskiego.

    Prawa miejskie do 18 grudnia 1821. Za Królestwa Polskiego istniała gmina Seroczyn.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 1.1 II wojna światowa
  • 1.2 Po 1945 r.
  • 2 Podział Seroczyna
  • 3 Osoby związane z Seroczynem
  • 4 Zabytki
  • 5 Instytucje
  • 6 Rezerwat
  • 7 Zobacz też
  • 8 Przypisy
  • 9 Linki zewnętrzne
  • Historia[]

    Początki osadnictwa na terenie miejscowości sięgają neolitu (od około 5500 do 2300 p.n.e.) Świadczy o tym znalezisko powierzchniowe (dwie siekiery krzemienne oraz inne drobne narzędzia), na piaszczystej wydmie, nad rzeką Świder. Po raz pierwszy nazwa miejscowości wymieniona jest w dokumencie z 3 sierpnia 1343 roku Książęta mazowieccy Siemowit III i Kazimierz I, odstąpili Panięcie z rodu Doliwów , kasztelanowi czerskiemu wsie Siekluki i Szczyty w zamian za Seroczyn, Boglewice i Wolę Boglewską. Od początku XV wieku wieś była własnością skarbnika czerskiego - Wita z Dudy. W roku 1424 właścicielami zostali Głoskowscy. Konrad III Rudy , książę mazowiecki, w 1476 roku wyzwolił ówczesnych właścicieli Seroczyna, Alberta i Jakuba Głoskowskiego od powinności naprawy i budowy zamków. Dzięki staraniom Stanisława Głoskowskiego, w 1547 roku wybudowany został kościół i założona parafia pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. 28 listopada biskup poznański Benedykt Izdbieński wystawił przywilej erekcyjny oraz poświęcił kościół. Był zbudowany z drewna, zawierał cztery ołtarze. Dnia 21 stycznia 1548 roku za zgodą króla Zygmunta Augusta, nastąpiła lokacja miasta na prawie chełmińskim. Seroczyn otrzymał prawo do cotygodniowych targów (środa), dwóch jarmarków w roku (8 maja i 29 września) oraz zwolniony został z podatków na okres 20 lat. Dzięki temu miasteczko bardzo szybko się rozwinęło. Mieszczanie posiadali 43 włóki ziemi, trudnili się głównie rolnictwem. W drugiej połowie XVI wieku zaczęto eksploatować niskoprocentowe, błotne rudy darniowe żelaza. Wybudowano kuźnicę, w której miało zatrudnienie 2 do 3 czeladników. W roku 1603 wizytacji parafii oraz szkoły dokonał biskup poznański Wawrzyniec Goślicki, którą tak wspominał:

    Młyn wodny - budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej, usytuowana nad rzekami. Bardzo rzadko budowane były młyny pływające.Podatek – obowiązkowe świadczenie pieniężne pobierane przez związek publicznoprawny (państwo, jednostka samorządu terytorialnego) bez konkretnego, bezpośredniego świadczenia wzajemnego. Zebrane podatki są wykorzystywane na potrzeby realizacji zadań publicznych.
  • "Rektorem szkoły jest Jan z Stoczka, sam około kościoła bez kantora, człowiek prosty i ubogi. Domów dla wikarych i na szkołę nie ma. Pan Kolator przyobiecał je wystawić."
  • Od drugiej połowy XVI wieku, do roku 1621, właścicielami miejscowości byli Krzyccy. Od roku 1621 do połowy XVIII wieku - Oborscy. W roku 1676 Marcin Oborski, starosta liwski otrzymał potwierdzenie praw miejskich. Wybudowany w 1547 roku kościół chylił się ku upadkowi, toteż ówczesny właściciel, Karol Oborski - kasztelan bracławski wybudował nowy w 1728 roku. Od połowy XVIII do połowy XIX wieku miejscowość należała do Cieszkowskich. Podczas powstania listopadowego przed bitwą pod Stoczkiem stacjonował tu Fiodor Geismar wraz ze swoim wojskiem. Od połowy XIX wieku, majątek W Seroczynie należał do rodziny Wernerów. W powstaniu styczniowym ludność tutejsza brała udział m.in. poprzez: dostarczanie żywności, opatrywanie ran powstańcom i lanie kul. Wielu mieszkańców brało czynny udział w zrywie narodowym. Przykładem może być ksiądz Wawrzyniec Lewandowski, który za pomoc udzielaną powstańcom został rok później powieszony. Seroczyn stracił prawa miejskie w 1869 roku. Pod koniec XIX wieku zbudowano gorzelnię, owczarnię, trzy młyny wodne, dwa folusze, tartak oraz cegielnię. W latach 1909 - 1913 z inicjatywy ówczesnego proboszcza Michała Beneta zbudowano nowy, neogotycki kościół, według projektu inżyniera Zygmunta Zdańskiego. Od roku 1905, rozpoczęto potajemne nauczanie dzieci w języku polskim. W roku 1908 powstała szkoła polska staraniem Polskiej Macierzy Szkolnej. W roku 1925 rozpoczęto budowę szkoły powszechnej, którą została oddana do użytku w 1926, budynek w całości ukończono rok później. W 1934 roku utworzono Uniwersytet Powszechny, dla absolwentów szkoły podstawowej. W okresie międzywojennym, istniały w Seroczynie: cztery sklepy spożywcze, jeden z tkaninami, olejarnia, dwa młyny, dwie piekarnie, zakład kowalski, szewski i rzeźnia. 16 października 1938 roku odbyła się uroczystość poświęcenia pomnika oraz Powszechnej Szkoły Podstawowej, której patronem został ksiądz Wawrzyniec Lewandowski. Odsłonięcia pomnika w imieniu premiera Felicjana Sławoja Składkowskiego dokonał starosta siedlecki Stanisław Guliński.

    Mińsk Mazowiecki – miasto i gmina we wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, siedziba powiatu mińskiego i gminy wiejskiej Mińsk Mazowiecki. Według danych z 2011 Mińsk zamieszkiwało 39 499 mieszkańców. Zaliczane do aglomeracji warszawskiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa siedleckiego.Prawo chełmińskie niem. Kulmer Recht, łac. Jus Culmense vetus – odmiana prawa magdeburskiego powstała około 1233 w Chełmnie i Toruniu, używana głównie na Pomorzu, Prusach, Mazowszu, Warmii i Podlasiu. Na skutek zarządzenia Kazimierza Jagiellończyka od 1476 obowiązywało wszystkich mieszkańców Prus Królewskich (także szlachtę). Najstarsze dokumenty to Kulmer Handfeste Hermanna von Salza z 1232 i Alte Kulm z XIV wieku. Nigdy nie uzgodniono oficjalnej kodyfikacji. W praktyce stosowano głównie wydane drukiem projekty kodyfikacji z lat 1566, 1580 oraz 1594.

    II wojna światowa[]

    Podczas wojny obronnej 1939 w dniach 12 i 13 września miała tu miejsce bitwa żołnierzy 5 Pułku Piechoty Legionów (1 Dywizja Piechoty Legionów im. J. Piłsudskiego) oraz 11 Dywizjonu Pancernego (Mazowiecka Brygada Kawalerii) z oddziałami niemieckiej Dywizji Pancernej "Kempf". Wkrótce po napaści Niemiec na Polskę dnia 1 września 1939 r. skutki działań wojennych dotarły do Seroczyna. Niemiecka propaganda przedstawiała niemiecki atak na Polskę jako uzasadniony akt obrony koniecznej. Ale zbrodniczy charakter działań żołnierzy niemieckich był już oczywisty, dlatego trwała powszechna ucieczka przed nimi. Od pierwszych dni września przez Seroczyn płynęła rzeka kolumn cywilnych uchodźców oraz oddziałów wojska polskiego ustępujących pod naporem wroga. Wszyscy kierowali się na południowy wschód, który wówczas wydawał się bezpieczny.

    Wawrzyniec Lewandowski (ur. 8 sierpnia 1831 w Łaskarzewie, zm. 4 sierpnia 1864) – polski ksiądz katolicki, uczestnik powstania styczniowego, brat stryjeczny pułkownika Walentego Lewandowskiego, naczelnika wojskowego województwa podlaskiego w powstaniu styczniowym.Kazimierz I warszawski (ur. pomiędzy 1320 a 1331 r. - zm. 26 listopada lub 5 grudnia 1355 r.), w latach 1341-1349 książę czerski razem z bratem Siemowitem III, od 1345 r. dodatkowo w ziemi rawskiej, od 1349 r. w wyniku podziału w Warszawie, od 1351 r. w Sochaczewie, od 1351 r. lennik Polski.

    Rajd niemieckiej dywizji pancernej "Kempf" od Mławy na południe miał na celu zamknięcie wielkiego kotła na wschód od Wisły, poprzez ich połączenie z niemiecką grupą "Süd" atakującą Polskę od południa. Skutkiem powodzenia takiego manewru miało być zajęcie Warszawy już 10 września 1939.

    Gdzieś musiało nastąpić przecięcie tych dwóch rzek: rzeki ustępujących polskich wojsk i wlewającej się na teren Polski rzeki wojsk niemieckiego agresora. To przecięcie nastąpiło w Seroczynie. W wielowątkowej bitwie w Seroczynie i okolicy po stronie niemieckiej początkowo uczestniczyła grupa bojowa "Steiner" dywizji pancernej "Kempf", która 12 września zajęła Seroczyn od wschodu. Pozostałe dwie grupy bojowe dywizji "Kempf" przemieszczały się dalej drogą z Siedlec, tzn. grupa "Landgraf" znajdowała się w rejonie Stoczka Łukowskiego i grupa "Kleinheisterkamp" zmierzała do Żelechowa.

    Czeladnik - jeden ze stopni kwalifikacji zawodowych, stwierdzający opanowanie przez ucznia, młodocianego pracownika zatrudnionego w celu nauki zawodu, umiejętności praktycznych oraz teoretycznych w zawodzie rzemieślniczym oraz potwierdzający je dowodem kwalifikacji zawodowych w formie zdanego egzaminu czeladniczego.Targ – forma sprzedaży i kupna towarów, która odbywa się na wydzielonej przestrzeni, w określonym czasie. Często związana z pewną tradycją lub formalnymi zasadami handlowymi. Miejsce gdzie odbywa się targ nazywane jest targowiskiem, placem targowym lub targiem.

    Posiadający kilka samochodów pancernych wz. 29, 11. Dywizjon Pancerny Mazowieckiej Brygady Kawalerii (z Armii "Modlin") dowodzony przez mjr. Stefana Majewskiego 12 września, celem dołączenia do macierzystej brygady, zmierzał na południowy wschód. Koło Siennicy do 11. dywizjonu dołączyły dwa napotkane samochody pancerne wz. 34 z 61. Dywizjonu Pancernego. Po godz. 9, tuż za Seroczynem, pierwszy pluton, będący w straży przedniej, trafił na straż przednią jadącego z Siedlec niemieckiego oddziału grupy bojowej "Steiner", składająca się z Pionier-Batallion 505. i Kompanii Pancernej SS "Späh". W skład niemieckiego oddziału wchodziła kompania motocyklistów, pluton samochodów pancernych oraz pluton działek ppanc i dział piechoty (po 4 działa). W krótkiej potyczce dwa niemieckie samochody pancerne zostały zniszczone, lecz po stracie jednego Ursusa (trafionego z działka ppanc) polski oddział musiał cofnąć się za wzgórze i do miasta. Wkrótce nieprzyjaciel rozwinął siły i wkroczył do Seroczyna, wypierając polskie oddziały za rzekę Świder. Przed drugą fazą boju spotkaniowego, mjr Majewski dołączył do swojego dywizjonu wszystkich żołnierzy napotkanych w okolicy, którzy utworzyli pluton pieszy pod dowództwem oficera łączności dywizjonu por. J. Hermana, baterię artylerii stojącą w pobliskim lesie bez koni oraz nowo przybyłą 62. kompanię czołgów rozpoznawczych (TKS). Następnie, polskie siły ruszyły do ataku przez rzekę, ale atak nie powiódł się. Samochody pancerne atakowały na wprost przez most, lecz pierwszy samochód, który przejechał most, został zniszczony pociskiem z działka ppanc, podczas gdy tankietki na prawym skrzydle utknęły na podmokłych łąkach. Następnie kontratak sił niemieckich wspartych czołgami i artylerią zmusił Polaków do wycofania w kierunku Garwolina ok. godz. 13. Polskie straty w tym boju wyniosły dwa samochody wz. 29, jeden (lub dwa) wz. 34 i 1 tankietkę z 11. dywizjonu i kilka z 62. kompanii. Mimo wycofania broni pancernej Polacy utrzymali się na pozycjach na zachód od Seroczyna, gdzie zablokowali Niemcom drogi Seroczyn - Żebraczka i Seroczyn - Borki. Ponadto w wielu miejscach Polacy przerwali drogę Żebrak - Seroczyn, odcinając Niemcom zaopatrzenie. Oddziały grupy "Landgraf" próbujce przebić się za Stoczka Łukowskiego na północ w celu odblokowanioa drogi zostały ostrzelane i nie przywróciły zaopatrzenia.

    Werner Freiherr von Fritsch (ur. 4 sierpnia 1880 w Benrath w Nadrenii, zm. 22 września 1939 w Warszawie) − niemiecki oficer Wehrmachtu, członek Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu.Państwowe Gospodarstwo Rolne (w skrócie PGR) – forma socjalistycznej własności ziemskiej w Polsce w latach 1949–1993; gospodarstwo rolne, którego właścicielem było państwo.

    13 września o godz 4:00 od strony Oleksianki i wsi Borki rozpoczął się silny atak 5. Pułku Piechoty Legionów im. Józefa Piłsudskiego 1. Dywizji Piechoty Legionów na Seroczyn, gdzie znajdowała się grupa bojowa "Steiner". Do godz 8:30 Niemcy znajdowali się pod gwałtownym ogniem polskiej broni maszynowej oraz polskiej atylerii ze Strachomina, ponosząc wielkie straty. Potem o godz 10:30 Niemcy dostali wsparcie 12 czołgów z grupy "Landgraf", które kilka razy kontratakowały oddziały polskiego pułku. Te czołgi atakowały też wieś Borki, ale dostały się pod ogień polskich dział przeciwpancernych, które unieruchamiły kilka czołgów. W tej sytuacji 2. batalion pułku Legionów obszedł Seroczyn od północy zdobywając szturmem rejon wsi Wodynie, rozbijając po drodze drugi rzut sztabu dywizji pancernej "Kempf" i przerywając drogę Siedlce - Stoczek, całkowicie odcinając Niemcom drogę zopatrzenia dla grup "Steiner", "Landgraf" i "Kleinheisterkamp". Niemiecka kolumna z zaopatrzeniem, składająca się z wielkiej ilości ciężarówek, została doszczętnie zniszczona. Zdobyto nawet osobiste wyposażenie generała Kempfa, w tym jego kalesony. W ten sposób Niemcy w Seroczynie znaleźli się w okrążeniu, bez paliwa i bez ochoty do walki, bliscy klęski. Walki w Seroczynie ustały dopiero wieczorem 13 września. Dwa bataliony polskiego pułku ponoszące główny wysiłek w tej bitwie stopniały do dwóch kompanii. W Wodyniach cały dzień trwały walki, gdyż Niemcy próbowali przebić się kolumnami czołgów na północ w celu odblokowania drogi. Jednak ich próby nie powiodły się, gdyż polskie działa przeciwpancerne zniszczyły wiele czołgów, którym brakowało już paliwa. Zdolność do działania Niemcy odzyskali po zaopatrzeniu w paliwo (4000l.), które 14 września zrzuciły samoloty Junkers Ju 52 . Mimo to nie zdołali przebić się przez polską blokadę drogi w Wodyniach. Przy nieudanych próbach przebicia się zużyli całe paliwo w czołgach. Dlatego 16 września wylądował samolot dostarczając im jeszcze 2.000l. paliwa. Dopiero tego dnia udało im się przebić przez Wodynie i przywrócić funkcjonowanie drogi zaopatrzenia.

    Arbeitslager Treblinka, SS-Sonderkommando Treblinka, Vernichtungslager Treblinka – wymiennie stosowane nazwy kompleksu dwóch niemieckich obozów, pracy i zagłady (odpowiednio: Treblinka I i Treblinka II), istniejących w latach 1941–1944 (obóz pracy) i 1942–1943 (obóz zagłady) w lasach nad Bugiem, wzdłuż linii kolejowej Siedlce–Małkinia, niedaleko wsi Poniatowo. Nazwa pochodzi od nazwy stacji kolejowej znajdującej się w pobliżu obozów.Gromadzka Rada Narodowa – organ władzy państwowej na terenie gromady. Były to najniższe ogniwa administracji państwowej, łączące po kilka wsi.

    O zaciętości walk świadczy, że po obu stronach nie brano jeńców. Niemcy także ponieśli poważne straty, a ich posuwanie się ku Wiśle zostało powstrzymane na pewien czas, dzięki czemu przez tę lukę zdołała wycofać się na południe Grupa Operacyjna Kawalerii gen. Andersa, która 13 września opanowała Cegłów, Połczankę i Siennicę w celu umożliwienia pozostałym jednostkom kontynuowania marszu na południe i wschód. Do Grupy dowodzonej przez gen. Andersa dołączyli wycofani spod Seroczyna pancerniacy dowodzeni przez mjr Majewskiego. Już razem przemieszczali się w kierunku Tomaszowa Lubelskiego.

    Dywizja Pancerna Kempf (niem. Panzer-Division Kempf, Panzerverband Ostpreussen) – improwizowana niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowejCmentarz żydowski w Seroczynie – znajduje się w lesie w pobliżu szkoły. Powstał w XIX wieku. Wskutek dewastacji z czasów II wojny światowej do naszych czasów zachowało się tylko kilka omszałych macew, z których najstarsza pochodzi z 1852. Zachował się też rów wyznaczający granice kirkutu. Cmentarz miał powierzchnię 0,84 ha.

    Zakończenie bitwy w Seroczynie skutkowało uwolnieniem sił niemieckich, które w tej sytuacji mogły przygotowywać się do generalnego ataku na Pragę (prawobrzeżną część Warszawy), planowanego na 16 września. Ale ten atak nie nastąpił, gdyż generał Werner von Fritsch, który miał dowodzić tym atakiem, został zabity 15 września w miejscowości Cechówka dziś Sulejówek.

    Noce i dnie – polski film dwuczęściowy w reż. Jerzego Antczaka z 1975, adaptacja powieści Noce i dnie Marii Dąbrowskiej. Saga dwóch pokoleń rodziny Niechciców na tle Polski pod zaborami na przeł. XIX i XX w. Oprócz wersji kinowej powstał także serial telewizyjny o takim samym tytule, zrealizowany w 1977 (premiera 26 lutego 1978). Sceny pożaru miasta nakręcono w Kazimierzu, a filmowy dwór Niechciców został specjalnie wybudowany.Premier (z fr. premier - pierwszy, od łac. primus - pierwszy) – w wielu krajach szef rządu. W Polsce oficjalnie nazywany prezesem Rady Ministrów (w okresie II Rzeczypospolitej w użyciu były również terminy: prezydent ministrów oraz prezes ministrów). W innych krajach nazywany: pierwszy minister (Wielka Brytania - Prime Minister), kanclerz (Niemcy, Austria - Kanzler), prezydent ministrów (Ministerpräsident) – landy niemieckie, minister stanu (Statsminister) - kraje skandynawskie.

    Bitwa w Seroczynie to jedna z najcięższych i najbardziej zaciętych bitew we wrześniu 1939 roku. Tak wspomina niemiecki oficer:

  • "[...]Straty nasze ogółem wynosiły 40 zabitych i 120 rannych [...] Jeńców nie brano po obu stronach, wskutek czego było wielkie rozgoryczenie[...]"
  • Po stronie Polaków straty były większe. Poległo 146 żołnierzy i tyle samo było rannych. 29 mieszkańców ukrywających się w piwnicy, zostało zamordowanych, 12 osób rozstrzelano.

    Pomnik – w architekturze, dzieło rzeźbiarskie lub rzeźbiarsko-architektoniczne, posąg, obelisk, płyta itp., wzniesione dla upamiętnienia osoby lub zdarzenia historycznego.Stoczek Łukowski – miasto w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, nad Świdrem. Według danych z 30 czerwca 2009 roku miasto miało 2718 mieszkańców. Ośrodek usługowy regionu, drobny przemysł, turystyka.

    W czasie wojny kilkanaście osób zostało wywiezionych na roboty przymusowe. Około 80 procent budynków spłonęło. Wszyscy Żydzi, którzy tu mieszkali (w okresie międzywojennym było ich około 120), zostali wywiezieni przez Niemców do obozu koncentracyjnego w Treblince. Ogółem w latach 1939-1945 życie straciło 72 osoby z parafii, w tym około 55 z samej miejscowości Seroczyn. Podczas wojny działały tutaj oddziały Armii Krajowej.

    Województwo siedleckie – jedno z 49 województw istniejących w okresie 1975-1998. Zajmowało powierzchnię 8499 km², administracyjnie dzieliło się na 13 miast i 66 gmin. Graniczyło z województwami: ostrołęckim, łomżyńskim, białostockim od północy; z bialskopodlaskim od wschodu; z lubelskim i radomskim od południa i stołecznym warszawskim z zachodu. Na terenie województwa siedleckiego znajdowała się eksklawa województwa warszawskiego – wieś Zabieżki.Wawrzyniec Goślicki herbu Grzymała, znany także jako Laurentius Grimalius, Goslicius, Grimaldius (ur. 1538 lub 1530, zm. 31 października 1607 w Ciążeniu) – pisarz polityczny, biskup katolicki i mówca.

    Po 1945 r.[]

    Po wojnie była tu siedziba Gromadzkiej Rady Narodowej. Z majątku ostatnich właścicieli, Wernerów utworzono Państwowe Gospodarstwo Rolne. W latach sześćdziesiątych istniała w Seroczynie Szkoła Przysposobienia Rolniczego. W latach siedemdziesiątych, reżyserujący film "Noce i dnie" Jerzy Antczak wszystkie sceny filmowego Serbinowa kręcił na terenie Seroczyna. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa siedleckiego. Od 1991 roku co roku w rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 maja odbywa się festyn. Głównym punktem imprezy są biegi lekkoatletyczne. W dniu 26 marca 2009 roku wizytę w Seroczynie złożył ówczesny Prezydent Polski prof. Lech Kaczyński.[1][2]

    Siemowit III (Ziemowit) mazowiecki (ur. ok. 1320, zm. 16 czerwca 1381 r.), od 1341 r. współrządził razem z bratem Kazimierzem I w Warszawie i Czersku, od 1345 w ziemi rawskiej, od ok. 1349 r. w wyniku podziału książę na Czersku, Liwie i Rawie, od 1351 r. w Gostyninie, od 1351 r. lennik króla Polski Kazimierza Wielkiego, od 1352 r. zastawny książę płocki, od 1355 r. w Warszawie i Sochaczewie, od 1370 r. władca suwerenny, także na Płocku, od 1370 w Zakroczymiu i Wiźnie, od 1373/4 wydzielił synom dzielnice w Warszawie i Rawie.Gorzelnia – zakład wytwórczy produkujący spirytus surowy (nieoczyszczony alkohol etylowy) metodą fermentacyjną z surowców skrobiowych (np. ziemniaki, zboża) lub innych, np. cukrowych. Surowcami innymi mogą być melasa lub syrop cukrowy, bądź też buraki cukrowe. Obecnie większość gorzelni nie produkuje alkoholu etylowego z ziemniaków ze względu na wysokie koszty produkcji.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kuźnica lub hamernia albo młotownia – dawny typ zakładu - manufaktury, w którym wytopione z rudy metale uzdatniano lub przerabiano za pomocą młota poruszanego kołem wodnym. Kuźnice (hamernie), stosowano także do nadawania odpowiedniego kształtu półproduktom i gotowym wyrobom metalowym, najczęściej żelaznym ale także z miedzi, mosiądzu, itp. Sama kuźnica była symbolem postępu stąd takie nazwy jak np. Kuźnica Kołłątajowska.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Powstanie listopadowe, wojna polsko-rosyjska 1830-1831 – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło w nocy z 29 listopada na 30 listopada 1830, a zakończyło się 21 października 1831. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część ziem zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń).
    Folusz - budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się folusz – maszyna do obróbki (folowania) sukna. Warsztat przemysłowy, zajmujący się taką obróbką sukna.
    Obóz koncentracyjny – miejsce przetrzymywania, zwykle bez wyroku sądu, dużej liczby osób uznawanych z różnych powodów za niewygodne dla władz. Służyć może różnym celom: od miejsca czasowego odosobnienia osób, wobec których zostaną podjęte później inne decyzje, poprzez obóz pracy przymusowej, czyli de facto niewolniczej, aż po miejsce fizycznej eksterminacji.
    Żelazo (Fe, łac. ferrum) – metal z VIII grupy pobocznej o dużym znaczeniu gospodarczym, znane od czasów starożytnych.
    Neogotyk – styl w architekturze, a także rzemiośle artystycznym, nawiązujący formalnie do gotyku, powstały około połowy XVIII wieku w Anglii i trwający do początku XX wieku, zaliczany do historyzmu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.152 sek.