• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Serapion

    Przeczytaj także...
    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.Wydawnictwo WAM, znane jako: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy (WAM) (1872-1918, 1935-1994), Wydawnictwo Księży Jezuitów (1918-1935), Wydawnictwo WAM (od 1994) – najstarsze polskie wydawnictwo katolickie, założone w 1872 przez ks. Stanisława Stojałowskiego SJ w Krakowie.
    Serapia – imię pochodzenia egipskiego, oznaczające "słońce". Wśród patronek – św. Serapia, męczennica w Rzymie.

    Serapionimię pochodzenia egipskiego, oznaczające "słońce". Było to imię licznych świętych.

    Serapion imieniny obchodzi 20 lutego, 25 lutego, 21 marca, 21 maja, 13 lipca, 27 sierpnia, 30 października i 14 listopada.

    Żeńskim odpowiednikiem jest Serapia

    Znane osoby noszący to imię:

    Serapion, imię świeckie: Nikołaj Fadiejew (ur. 27 maja 1933 w Moskwie – zm. 19 listopada 1999 w Tule) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.Serapion Starszy (Yahya ibn Sarafyun) – syryjski lekarz z drugiej połowy 9. wieku, znany też jako Johannes Serapion, Janus, Johannes Damascenus. Mało wiadomo o jego życiu.
  • Serapion z Antiochii - biskup, święty
  • Serapion (Akwila) - męczennik, święty (13 lipca)
  • Serapion z Aleksandrii - męczennik, święty (20 lutego)
  • Serapion Sydonita - święty (21 marca)
  • Serapion z Thmuis (zm. po 362) - teolog, jeden z ojców egipskich
  • Serapion Starszy (2.poł. IX w.) - syryjski lekarz
  • Serapion (mercedariusz) (1179-1240) - święty Kościoła katolickiego, męczennik
  • Serapion (Fadiejew) (1933-1999) - metropolita tulski i bielowski
  • Przypisy

    1. Serapion. DEON.pl z inicjatywy SJ i Wydawnictwa WAM za H.Frosem i F. Sową. [dostęp 2011-08-23].
    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.30 października jest 303. (w latach przestępnych 304.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 62 dni.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.
    Serapion z Thmuis (zm. po 362) – wczesnochrześcijański teolog i pisarz, zaliczany do Ojców egipskich, święty Kościoła katolickiego.
    Serapion O.de.M. (ur. w 1179 w Londynie, zm. 14 listopada 1240 w Algierze) – święty Kościoła katolickiego, męczennik z „Zakonu Najświętszej Maryi Panny Miłosierdzia dla Odkupienia Niewolników”, ofiara prześladowań religijnych.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
    Język egipski – wymarły język z grupy języków afroazjatyckich używany przez starożytnych Egipcjan. Najstarsze przykłady pisanego języka egipskiego pochodzą z 3250 r. p.n.e. Język ten skończył swój żywot wraz z cywilizacją egipską i został zastąpiony w Egipcie językiem arabskim.
    Franciszek Sowa (ur. 1946) – polski językoznawca. Starszy wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej im. Jana Grodka w Sanoku. Współautor z Henrykiem Frosem Księgi imion i świętych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.051 sek.