Sebbi z Esseksu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sebbi z Essex)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sebbi z Esseksu, Sæbbi, Sebbe (ur. ?, zm. ok. 695) – współwładca anglosaskiego Królestwa Essex w latach 664-683, a następnie władca samodzielny do roku 694, święty kościoła katolickiego.

Beda, zwany Czcigodnym lub Wspaniałym, łac. Venerabilis, sang. Bǣda lub Bēda (ur. 672 w Wearmouth k. Sunderlandu w Anglii lub 673, zm. 25 maja 735 w Jarrow) – anglosaski mnich i benedyktyn, prezbiter, związany z klasztorami w Wearmouth oraz Jarrow w Nortumbrii (obecnie klasztor Wearmouth-Jarrow ), wszechstronny uczony.Historia ecclesiastica gentis Anglorum (pol. "Historia kościelna narodu angielskiego", ang. "Ecclesiastical History of the English People") – dzieło Bedy Czcigodnego, napisane w języku łacińskim, którego tematem jest historia chrześcijaństwa w średniowiecznej Brytanii, a zwłaszcza konflikt między kościołem rzymskim (łacińskim), a iroszkockim, zwanym również celtycko-chrześcijańskim.

Po bezpotomnej śmierci króla Swithelma, spadkobiercami tronu Essex zostali Sebbi i Sighere - kuzyni zmarłego władcy. Sebbi był synem Saewarda i bratem Sigeberhta. Współrządzący z nim Swithelm to z kolei potomek Sexbalda - syna Sleddy.

Swithelm, bezpośrednio po zarazie która spustoszyła kraj w 664, zdecydował się na dokonanie apostazji i powrót do pogańskich wierzeń swych przodków, Sebbi natomiast pozostał wierny religii chrześcijańskiej. Ten konflikt światopoglądowy przyczynił się do szukania przez obu władców protekcji u potężniejszych sąsiadów w Mercji i Wesseksie. W wyniku tego, w 665 roku władzę zwierzchnią nad królestwem uzyskał Wulfhere z Mercji, który wysłał swego biskupa Jarumana do Essex z misją, której celem było moralne i polityczne wsparcie Sebbi i nakłonienie Sighere do ponownego chrztu oraz chrystianizacja ludu. Essex zostało wówczas w praktyce zredukowane do rangi terytorium zależnego od Mercji. Faktyczne rządy sprawował Wulfhere, który w tym czasie był najpotężniejszym władcą anglosaskim: kontrolował nie tylko Essex, ale również Wschodnią Anglię, Middlesex, Suffolk, Norfolk, Hertford, Cambridge oraz część Bedford.

Wessex - jedno z siedmiu państw heptarchii anglosaskiej. Położone na południowym krańcu Brytanii, graniczyło od wschodu z Susseksem, północy z Mercją, od południowego zachodu z Kornwalią. Od południa Wessex otaczało morze. W IX wieku Wessex objął przewodnictwo w heptarchii, zawdzięczając to w dużej mierze inwazji wikingów na państwa anglosaskie. Za panowania króla Alfreda Wielkiego (871-899) Wessex jako jedyny nie został podbity przez duńskich najeźdźców. Do 1066 roku Wessex był przewodnim królestwem anglosaskim i jako takie Królestwo Wessex utożsamiane było z Królestwem Anglii. Dopiero w 1066 roku po podboju dokonanym przez Wilhelma I Zdobywcę potęga Wessex została zniszczona, a Królestwo Anglii stało się oficjalną nazwą państwa. Apostazja (gr. ἀποστασία – odstąpienie, bunt; z ἀπό (apo) – od, στάσις (stasis) – postawa, pozycja) – porzucenie wiary religijnej. W pierwotnym znaczeniu – całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej; termin został również adaptowany do ogólnych pojęć religioznawczych oraz wykorzystywany przez religie i wyznania niechrześcijańskie.

W 686 roku protektorem Esseksu został Caedwalla z Wesseksu. Nakłonił on Sebbi do pomocy w zorganizowaniu wyprawy, której celem miało być podbicie Kentu i odsunięcie od władzy tamtejszego króla, Eadrica.

Beda w swoim dziele Historia ecclesiastica gentis Anglorum wyraża się bardzo pozytywnie na temat panowania Sebbi. Miał to być władca niezwykle pobożny, żarliwie oddający się praktykom religijnym i znany z dawania jałmużny. Uważano, że powinien być biskupem a nie królem. Postawa Sebbi przyczyniła się do ostatecznego zmarginalizowania dawnych pogańskich wierzeń i do utrwalenia chrześcijaństwa w Esseksie.

Suffolk – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne we wschodniej Anglii, w regionie East of England, położone nad Morzem Północnym, na obszarze krainy geograficzno-historycznej zwanej Anglią Wschodnią (East Anglia).Norfolk – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne we wschodniej Anglii, w regionie East of England, położone nad Morzem Północnym i zatoką The Wash, na obszarze krainy geograficzno-historycznej zwanej Anglią Wschodnią (East Anglia).

W 694 roku, w trzydziestym roku swego panowania, Sebbi zdecydował się abdykować. Prawdopodobnie do tej decyzji przyczyniła się jego poważna choroba, zmarła też jego żona, która wcześniej sprzeciwiała się abdykacji. Postanowił wstąpić do zakonu w Londynie i resztę życia poświęcić Bogu.

Opactwo westminsterskie (ang. Westminster Abbey), nazwa oficjalna – The Collegiate Church of St Peter, Westminster (Kolegiata św. Piotra w Westminsterze) to najważniejsza, obok katedry w Canterbury i katedry św. Pawła w londyńskim City, świątynia anglikańska.Bedford – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, ośrodek administracyjny hrabstwa Bedfordshire, nad rzeką Great Ouse. W 2001 roku liczyło 82 448 mieszkańców, natomiast razem z miastem Kempston tworzy aglomerację liczącą 101 928 mieszkańców.

Władzę nad Esseksem przekazał swoim synom, Sigeheardowi i Swaefredowi. Trzeci z synów (Swaefhard) objął już w roku 689 kontrolę nad królestwem Kentu, wraz z tamtejszym następcą tronu, Oswine.

Sebbi zmarł około 695 roku. Na łożu śmierci przekazał na ręce biskupa Waldhere dużą dotację dla opactwa westminsterskiego; pieniądze te miały być rozdane biednym. Sebbi, obawiając się nadchodzącej śmierci, miał poprosić biskupa, aby towarzyszył mu w ostatnich chwilach jego życia.

Hertford – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, położone na północ od Londynu, nad rzeką Lea. Ośrodek administracyjny hrabstwa Hertfordshire.Cambridge (IPA /ˈkeɪmbrɪdʒ/) – miasto w Wielkiej Brytanii (południowa Anglia), stolica hrabstwa Cambridgeshire, położone nad rzeką Cam, około 80 km (50 mil) na północny wschód od Londynu.

Został pochowany w starym kościele św. Pawła na terenie opactwa, w północnej ścianie prezbiterium.

Uznany został za świętego, po cudach i znakach jakie objawiły się w czasie jego agonii i po śmierci. Kościół katolicki wspomina go 29 sierpnia.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Beda Czcigodny: Historia ecclesiastica gentis Anglorum, księga III, rozdział 30 (ang.). [dostęp 2010-09-26].
  2. Michael Lapidge, John Blair, Simon Keynes: The Blackwell encyclopaedia of Anglo-Saxon England. Wiley-Blackwell, 2000, s. 511. ISBN 0-631-22492-0.
  3. J.M. Lappenberg: A History of England Under the Anglo-Saxon Kings Part One 1845. Kessinger Publishing Co, 2004, s. 288. ISBN 1-4179-7795-7.(ang.)
  4. East Saxon Kings (ang.). bbc.co.uk, 2003-02-19. [dostęp 2010-10-06].
  5. Thomas Wright: The History and Topography of the County of Essex V1 (1836). Kessinger Pub LLC, 2009, s. 44. ISBN 1-120-03366-7.(ang.)
  6. J.M. Lappenberg: A History of England Under the Anglo-Saxon Kings Part One 1845. Kessinger Publishing Co, 2004, s. 144. ISBN 1-4179-7795-7.
  7. Beda Czcigodny: Historia ecclesiastica gentis Anglorum, księga III, rozdział 30 (ang.). [dostęp 2010-09-26].
  8. Sarah Foot: Monastic Life in Anglo-Saxon England, c.600-900. Cambridge University Press, 2006. ISBN 0-521-85946-8.
  9. Brian Daniel Starr: Ascent of the Saints. CreateSpace, 2009-12-28, s. 166. ISBN 1-4499-9580-2.(ang.)
  10. Barbara Yorke: The Kingdom of the East Saxons. s. 29. w: Peter Clemoes: Anglo-Saxon England. Cambridge University Press. ISBN 0-521-03838-3.
  11. John Entick: A New and Accurate History and Survey of London, Westminster, Southwark, and Places Adjacent: Containing Whatever Is Most Worthy of Notice in Theirster, Southwark, and. NABU PR, 2010, s. 35-36. ISBN 1-147-98301-1.(ang.)
  12. John Entick: A New and Accurate History and Survey of London, Westminster, Southwark, and Places Adjacent: Containing Whatever Is Most Worthy of Notice in Theirster, Southwark, and. NABU PR, 2010, s. 59. ISBN 1-147-98301-1.(ang.)
Sigeheard z Esseksu – jeden z następców Sebbi na tronie Królestwa Essex. Współrządził wraz z bratem Swaefredem ok. 694–709. Przez krótki czas bracia dzielili władzę również z Offą – synem Sighere. Middlesex - historyczne hrabstwo w Anglii, położone częściowo w zachodniej części Wielkiego Londynu. W latach 1889-1965 jedno z hrabstw administracyjnych Anglii. Zlikwidowano je w 1965 r., a jego terytorium podzielono między Wielki Londyn, Surrey i Hertfordshire. Obecnie nazwa hrabstwa występuje tylko w nazwach klubów sportowych i uniwersytetu w północnym Londynie.




Warto wiedzieć że... beta

Kent – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne w południowo-wschodniej Anglii, w regionie South East England, leżące nad Cieśniną Kaletańską i Morzem Północnym. Położone w bezpośredniej bliskości Londynu i zaliczane do tzw. Home Counties, jest zarazem hrabstwem położonym najbliżej kontynentalnej Europy.
Waldhere (Wealdheri, Walthere; data urodzenia nieznana; zm. między 705 a 716) – średniowieczny biskup Londynu. Znana jest data jego konsekracji - to rok 693. Zastąpił wówczas biskupa Erkenwalda. Z kolei jego następcą w diecezji londyńskiej został biskup Ingwald.
Święty (hebr. qodesz lub kodesz oznacza oddzielony) – stosowane przez chrześcijan określenie człowieka w sposób wybitny realizującego określone specyficzne dla nich wartości - często pełniący funkcję wzorca osobowego lub wręcz otaczany kultem. Mianem świętego określa się zazwyczaj męczenników za wiarę, mistyków, ludzi o wielkiej pobożności, często założycieli bractw religijnych i zakonów, ale też filozofów i kapłanów.
Królestwo Essex (ang. Kingdom of Essex, Kingdom of the East Saxons, staroang. Ēast Seaxna rīce) – jedno z siedmiu królestw (tzw. heptarchii anglosaskiej), założonych przez germańskie plemię Sasów na podbitych terenach Brytanii. Zostało założone w VI wieku i istniało do IX wieku. Ostatni jego władca, Sigered, w 825 przekazał Królestwo Egbertowi z Wessex.

Reklama