• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Scipio del Campo

    Przeczytaj także...
    Doliwa (Doliwczyk, Doliwita, Tres Rosae) – w średniowieczu nazwa rodu rycerskiego i używanego przez ten ród herbu szlacheckiego, w okresie nowożytnym nazwa szlacheckiego rodu heraldycznego i używanego przez ten ród herbu.Kanonik (łac. canonicus) – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących według reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach); obecnie kapłan uhonorowany tą godnością za szczególne zasługi dla Kościoła lokalnego, zobowiązany do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem.
    Kańczuga – miasto w woj. podkarpackim, w powiecie przeworskim, położone na Podgórzu Rzeszowskim, nad rzeką Mleczką, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kańczuga. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. przemyskiego.

    Scipio del Campo – rodzina włoska przybyła do Rzeczypospolitej z Włoch, osiadła na Ukrainie, Białorusi i w Galicji. Piotr del Campo o przydomku "Scipio" był gubernatorem księstwa Bari we Włoszech. Jako marszałek królowej Bony, przybył w jej orszaku w 1518 r. do Polski. Jego potomkowie osiedli na Litwie, gdzie weszli w posiadanie dóbr na terenie Grodzieńszczyzny. W kolejnych pokoleniach część z nich osiadła na Ukrainie.

    Władysław Bukowiński (ur. 22 grudnia 1904 w Berdyczowie, zm. 3 grudnia 1974 w Karagandzie) – Sługa Boży, polski ksiądz katolicki, więzień obozów koncentracyjnych Gułagu, długoletni misyjny duszpasterz w Kazachstanie i całej sowieckiej Azji Środkowej.Kasztelanowie smoleńscy – kasztelanowie województwa smoleńskiego I Rzeczypospolitej, senatorowie reprezentujący Wielkie Księstwo Litewskie. Kasztelan smoleński w hierarchii urzędów Rzeczypospolitej Obojga Narodów zajmował pozycję za kasztelanem kamienieckim a przed kasztelanem lubelskim i był zaliczany do kasztelanów większych ("krzesłowych"). Wraz z zajęciem województwa smoleńskiego przez Carstwo Rosyjskie urząd kasztelana smoleńskiego stał się urzędem fikcyjnym (w sensie prerogatyw kasztelana na danym terytorium, ale nie w zakresie np. godności senatorskiej).

    Koligacje[ | edytuj kod]

    Ród Scipio del Campo był skoligacony poprzez małżeństwa z przedstawicielami następujących rodów: Baranowicze h. Junosza, Brześciańscy h. Sas, Bystrejowie, Byszewscy h. Abdank, ks. Druccy-Lubeccy h. Druck, Firlejowie h. Lewart, Grabowscy h. Pobóg, Grotowscy, Gutowscy h. Ślepowron, Józefowicz-Hlebicccy h. Leliwa, Jabłonowscy h. Grzymała, Judyccy h. Radwan, Kopciowie h. Kroje, Kuniccy h. Bończa, Lewiccy h. Rogala, Micutowie h. Gozdawa, Olędzcy h. Rawicz, książęta Połubińscy h. Jastrzębiec, Próchniccy h. Korczak, ks. Radziwiłłowie h. Trąby, Suchodolscy h. Ślepowron, Syruciowie h. Doliwa, Świeżawscy h. Paprzyca, hr. Tarnowscy h. Leliwa, Weiglowie, Wybranowscy h. Poraj, Ziembiccy.

    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Repla (biał. Рэпля) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie wołkowyskim. Liczy 582 mieszkańców (2007).

    Posiadłości rodowe[ | edytuj kod]

    Bieniowice, Brzezice, Bychawa, Harasimowicze, Horodziszczyzna, Hutki, Łopuszka Wielka, Olekszyce, Puszkarowszczyzna, Repla, Skała, Siekierzyńce, Siekkurcze, Skała i Szczucinek.

    Fundacje kościelne[ | edytuj kod]

    Ufundowali kolegium pijarów w Werenowie.

    Znani przedstawiciele[ | edytuj kod]

  • Jan Scipio del Campo (? - 1738), kasztelan smoleński.
  • Józef Scipio del Campo (? - 1743), marszałek nadworny litewski
  • Ignacy Scipio del Campo - starosta lidzki
  • Karol Scipio del Campo (1767-1831), generał major w powstaniu kościuszkowskim
  • Karol Scipio del Campo (1842-1912), poseł do Sejmu Krajowego Galicji
  • Jan Scipio del Campo (1801-1890), ksiądz, kanonik Kapituły Krakowskiej
  • Michał Scipio del Campo (1887-1984), polski lotnik, inżynier termodynamik
  • Włodzimierz Scipio del Campo (1885-1959), ziemianin, jeden z prezesów Aeroklubu Lubelskiego
  • Roman Scipio del Campo (1877-?) – inżynier, odkrywca złóż alabastru w Kańczudze
  • Teresa del Campo Scypionowa z Druckich-Lubeckich – właścicielka dóbr Stara MiłosnaMiłosna pod Warszawą
  • Helena Grotowska z domu Scipio del Campo - pracownik Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, lektor języka włoskiego na Uniwersytecie Łódzkim, żona prof. dr. Mariana Grotowskiego
  • ks. prałat Józef Scipio del Campo, przedwojenny inicjator budowy kościoła i cmentarza w Kraśniku, niezrealizowanie skutkowało powojennymi wydarzeniami w tej miejscowości.
  • Ks. Władysław Bukowiński (1904-1974), syn Cypriana Józefa Bukowińskiej i Jadwigi z d. Scipio del Campo
  • Pałac w Szczuczynie
    Pałac w Woranawie

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Henryk Scipio del Campo, „Rodowód polski rodziny Scipio del Campo od roku 1518”, „Spotkałem człowieka. Ks. Władysław Bukowiński w pamięci wiernych i przyjaciół” cz. 2, Biały Dunajec – Ostróg 2006, s. 17-31.
  • Teodor Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, t. XXIX, Poznań 1906, s. 63-66.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Z racji osiedlenia się w owym czasie na Litwie od rodziny nigdy nie był wymagany w okresie staropolskim dowód szlachectwa, ani też nigdy nie musieli starać się o uzyskanie indygenatu. Rodzina uchodziła za szlachtę i za taką była przyjmowana. Z czasem w 2 poł. XVIII w. pojawił się przed nazwiskiem tytuł hrabiowski, na którego uzasadnienie brak dowodów.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Brzezice -majątek rodu Scipio del Campo 1870-1944
  • Bychawa – miasto w woj. lubelskim, w powiecie lubelskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bychawa. Położona na Wyżynie Lubelskiej, 25 km na południe od Lublina.Sejm Krajowy – istniejący w Galicji w latach 1861–1918 organ przedstawicielski, kompetentny w niektórych sprawach wewnętrznych Galicji (gospodarka, oświata i kultura).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Starosta grodowy (łac. capitaneus cum iurisdictione) – sprawował w imieniu króla administrację i sądownictwo na terenie swojego powiatu i ziemi. Stał na czele sądu grodzkiego, do którego kompetencji należało rozpatrywanie spraw gardłowych z tzw. czterech artykułów grodzkich, oraz sądzenie szlachty nieosiadłej. Starosta pełnił także funkcje policyjne, dbał o bezpieczeństwo na drogach. Posiadał tzw. prawo miecza, czyli prawo do egzekucji wyroków sądów wszystkich instancji na podległym sobie terytorium.
    Rawicz (Rawa, Ursyn, Ursowic, Panna na niedźwiedziu, Miedźwiada, Miedźwioda, Niedźwiada, Niedźwiadek, Niedźwieda, Niedźwioda, Rawic, Rawita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Rawa. używany zarówno w Królestwie, jak i na Litwie, Rusi i w Rosji. Według pierwszej wersji, początkowo przysługiwał jakoby polskim potomkom czeskich Wrszowców, druga (według Kaspra Niesieckiego "lepsza") wersja podaje, że bardziej prawdopodobne jest polskie (jeszcze z czasów pogańskich) pochodzenie rodów posługujących się herbem Rawicz.
    Józef Scipio del Campo herbu własnego − Scypio (zm. 1743) – marszałek nadworny litewski od 1739, poseł na sejmy, starosta lidzki w latach 1720-1743.
    Roman Scipio del Campo (ur. 25 sierpnia 1877), inżynier, był odkrywcą na terenie Kańczugi jedynych w Europie Wschodniej pokładów alabastru i (od 1928 roku) budowniczym kopalni w Łopuszce Wielkiej. Wydobywany tutaj alabaster wykorzystywany był m.in. do renowacji stiuków w Katedrze Wawelskiej.
    Ślepowron, Bojno, Bujno, Pesze, Pęszno, Szeptyc, Korwin, Corvin, Ślepy Wron – polski herb szlachecki, występujący głównie na Mazowszu, Podlasiu i Rusi oraz na ziemi lubelskiej.
    Kraśnik – miasto i gmina w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, położone 49 km na południowy zachód od Lublina. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa lubelskiego.
    Abdank (Abdaniec, Abdanek, Abdank, Avdank, Awdancz, Awdaniec, Białkotka, Biłkotka, Czelejów, Habdaniec, Habdank, Haudaniec, Hawdaniec, Hebdank, Łąkotka, Łękawa, Łękawica, Skuba, Szczedrzyk) – polski herb szlachecki używany przez ród Awdańców.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.