• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Schron turystyczny

    Przeczytaj także...
    Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (PTTK) – stowarzyszenie powstałe z połączenia w 1950 roku Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego i Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, grupujące turystów i krajoznawców. Towarzystwo stawia sobie za zadanie upowszechnianie na terenie Polski turystyki kwalifikowanej i krajoznawstwa.Józef Antoni Jan Habsburg (ur. 9 marca 1776, Florencja, zm. 13 grudnia 1847 Buda) – palatyn Węgier, feldmarszałek armii Austro-Węgier.
    Schronisko PTTK na Hali Łabowskiej – schronisko turystyczne położone w Beskidzie Sądeckim, w centralnej części pasma Jaworzyny, na wysokości 1061 m n.p.m.

    Schron turystyczny – niewielki obiekt wybudowany dla potrzeb turystów, najczęściej w górach.

    Pierwsze schrony pojawiły się już w XVIII wieku, wiele w I połowie wieku XIX (jednym z pierwszych w Beskidach był schron na Babiej Górze, powstały dla arcyksięcia Józefa Habsburga, palatyna Węgier, w 1806). Schrony miały najczęściej formę drewnianej chatki z miejscem na ognisko, czasem również z miejscami do spania i prymitywną kuchnią. Podstawową funkcją była możliwość schronienia w razie nagłego pogorszenia pogody – nie były przeznaczone do długotrwałego pobytu, w przeciwieństwie do schronisk turystycznych.

    Polskie Towarzystwo Tatrzańskie (PTT) – organizacja turystyczna istniejąca w latach 1873–1950, początkowo pod innymi nazwami, będąca jednym z protoplastów Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK), a także współczesne stowarzyszenie działające pod tą samą nazwą.Jawornica (830 m) – szczyt w Beskidzie Andrychowskim (wschodnia część Beskidu Małego). Znajduje się w północno-zachodnim grzbiecie Potrójnej, oddzielającym dolinę Taganiczanki od doliny Bolęcinianki.

    W późniejszych okresach budowano również solidniejsze schrony z kamienia lub innego trwałego materiału. W początkach wieku XX często korzystali z nich narciarze. Ponieważ zazwyczaj pozbawione były stałego opiekuna wielokrotnie zostały zniszczone lub obrabowane. Po II wojnie światowej schrony stopniowo zostały wypierane przez schroniska (często schroniska budowano w miejscu dawnego schronu, jak na Hali Łabowskiej). Prymitywne warunki w schronach sprawiły, że turyści odwiedzali je coraz mniej chętnie – obecnie rzadko występują w polskich górach. Czasem pełnią funkcję bufetów.

    Skrzyczne (1257 m n.p.m.) – najwyższy szczyt w grupie górskiej Beskidu Śląskiego w Zewnętrznych Karpatach Zachodnich w Polsce. Jako najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego Skrzyczne należy do Korony Gór Polski.Zielony Staw Gąsienicowy lub po prostu Zielony Staw – należące do Gąsienicowych Stawów jezioro polodowcowe w Tatrach Wysokich, położone na wysokości 1672 m n.p.m. w kotle lodowcowym poniżej Skrajnej Turni.

    Schrony można spotkać w zagranicznych pasmach górskich – wybudowano je z solidniejszych materiałów i ich standard jest stosunkowo wysoki. W niektórych miejscach przyjmują postać żelaznych kontenerów z miejscami do spania.

    Dawne i obecne schrony na obecnym terytorium Polski[ | edytuj kod]

  • Babia Góra – początek XIX wieku, schron przeznaczony dla arcyksięcia Józefa Habsburga, następnie połowa XIX wieku, tzw. "Losertówka",
  • Borówkowa – schron "Belvedere", 1935-1941,
  • Jawornica – schron PTT, 1938 – II wojna światowa (spłonął lub został rozebrany),
  • Jaworzyna Krynicka – 1951-1960, powstał w fundamentach dawnego budynku gospodarczego spalonego schroniska, obecnie muzeum PTTK,
  • Hala Łabowska – 1953-1973, obecnie schronisko,
  • Przehyba – 1953-1958, obecnie schronisko,
  • Przełęcz Płoszczyna – lata 70. XX wieku, później budynek służbowy Straży Granicznej,
  • Romanka – 1912, zniszczony pod koniec I wojny światowej,
  • Runek – 1925, spłonął w 1934, „Zochna”,
  • Skrzyczne – 1924 - II wojna światowa, schron dla narciarzy,
  • Zielony Staw Gąsienicowy – 1896-?
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Według napisu na tablicy nad wejściem do budynku obiekt był schroniskiem. W literaturze spotyka się informacje, że był to tylko schronem turystycznym. (Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Makowski, Beskid Wyspowy, Gorce, Pieniny i Beskid Sądecki. Bielsko-Biała: Wyd. "Logos" Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 208-2011. ISBN 978-83-925599-5-5.)
    Babia Góra (słow. Babia hora, węg. Babia gura, niem. Teufelspitze czyli Góra diabła) – masyw górski w Paśmie Babiogórskim należącym do Beskidu Żywieckiego w Beskidach Zachodnich (według słowackiej terminologii są to Oravské Beskydy). Najwyższym szczytem jest Diablak (1725 m), często nazywany również Babią Górą, jak cały masyw. Jest to najwyższy szczyt całych Beskidów Zachodnich, poza Tatrami najwyższy szczyt w Polsce i drugi co do wybitności (po Śnieżce). Zaliczany jest do Korony Gór Polski.Schronisko PTTK na Przehybie (1150 m n.p.m.) – górskie schronisko turystyczne położone w Beskidzie Sądeckim, w Paśmie Radziejowej. Do obiektu można się dostać szlakiem turystycznym lub asfaltową drogą.




    Warto wiedzieć że... beta

    Schronisko turystyczne – budynek przeznaczony dla potrzeb obsługi ruchu turystycznego, zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia przed wpływem niekorzystnych warunków atmosferycznych, w przypadku większości obiektów – bazę noclegową i gastronomiczną oraz czasami dodatkowe usługi: punkt informacji turystycznej, wypożyczalnie sprzętu turystycznego czy sportowego, dyżurka służb ratowniczych itp.
    Przełęcz Płoszczyna (817 m n.p.m., czes. Kladské sedlo, niem. Platzenberger Pass) – przełęcz w Sudetach Wschodnich na granicy Polsko-Czeskiej, oddzielająca Masyw Śnieżnika od Gór Bialskich. Czesi nazywali również tę przełęcz Kladská brána, czyli Kłodzką Bramą, zaś w polskich źródłach nazywana była Przełęczą Morawską.
    Bielsko-Biała (czes. Bílsko-Bělá, niem. Bielitz-Biala) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, w województwie śląskim, na Pogórzu Śląskim, u stóp Beskidu Małego i Beskidu Śląskiego, nad rzeką Białą. Jest siedzibą władz powiatu bielskiego, Euroregionu Beskidy, diecezji bielsko-żywieckiej Kościoła rzymskokatolickiego i diecezji cieszyńskiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego, a także głównym miastem aglomeracji bielskiej i centralnym ośrodkiem Bielskiego Okręgu Przemysłowego.
    Borówkowa (900 m n.p.m., niem. Heidelkoppe, Heidelberg, czes. Borůvková) – szczyt na granicy polsko-czeskiej w Górach Złotych (Sudety Wschodnie) wznoszący się ponad Przełęczą Lądecką, z którego roztacza się szeroka panorama na ziemię kłodzką po polskiej stronie, a po czeskiej Morawy i Śląsk a poprzez wąski pas państwa czeskiego na rozległe obszary Pogórza Sudeckiego na obszarze Polski w tym Paczków, Otmuchów, Kamieniec Ząbkowicki.
    Beskidy (cz., słow. Beskydy, ukr. Бескиди, ang. Beskids, niem. Beskiden) – grupa pasm górskich w Karpatach zewnętrznych rozciągająca się od rzeki Beczwy na zachodzie (Czechy) po rzekę Czeremosz (Ukraina) na wschodzie. Szerokość pasma Beskidów wynosi ok. 50–70 km, a ich długość ok. 600 km.
    Pieniny (514.12) – pasmo górskie w południowej Polsce i północnej Słowacji, stanowiące najwyższą część długiego, porozdzielanego pasa skałek wapiennych (Pieniński Pas Skałkowy).
    Burzana – przełęcz i polana w Pieninach. Dawniej nazywała się Burzyna, później na mapach jej nazwa uległa zmianie. Również szczyt na południowy wschód od przełęczy dawniej nazywał się Burzyną, później na mapach zmieniono jego nazwę na Kurnikową Skałę. Przełęcz Burzana położona jest na wysokości 724 m pomiędzy Ociemnym Wierchem (740 m) i Czerteżem (774 m) w części Pienin zwanej Pieninkami. Od południowej strony jej stoki opadają do doliny Pienińskiego Potoku, od północy do doliny Dunajca. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od nazwiska Burza, które w Krościenku jest notowane już od 1625 r. Niejaki Tomasz Burza został w 1631 stracony za bunt przeciwko staroście.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.