Saung

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Saung (birm. စောင်းကောက် /sáʊnɡaʊʔ/; mon. စံၚ် /cɔŋ/; także: saung-gauk, harfa birmańska) — łukowata harfa używana w tradycyjnej muzyce birmańskiej.

Mon, Monowie (język birmański: mùn lù mjóʊ; język tajski:มอญ) – grupa etniczna zamieszkująca obecnie zwłaszcza birmański stan Szan oraz wzdłuż południowego odcinka granicy birmańsko-tajlandzkiej. Posługują się językiem mon z rodziny austroazjatyckiej. Odegrali w przeszłości ważną rolę kulturową, przyczyniając się do rozprzestrzenienia cejlońskiego buddyzmu therawada w Azji Południowo-Wschodniej. Stworzyli konfederację państw-miast na terenie dzisiejszej Tajlandii, określaną zbiorczo mianem królestwa Dwarawati. Po upadku księstw mońskich w Tajlandii wschodnie grupy Monów uległy asymilacji, utraciły swój język na rzecz języka tajskiego. Monowie zachodni (dzisiejsza Mjanma) zaadoptowali południowo-indyjskie pismo pallawa i zmodyfikowali je przystosowując do własnego języka. Z dawnego pisma mon wywodzi się współczesne pismo birmańskie, powstałe po upadku mońskiego królestwa Thaton w XI wieku.Harfa birmańska (jap. ビルマの竪琴, Biruma-no tategoto) – japoński film wojenny z 1956 roku w reżyserii Kona Ichikawy, na podstawie opowiadania Michio Takeyamy pod tym samym tytułem. Zaliczany do czołowych filmów antywojennych w historii kina światowego.

Saung uważany jest za narodowy instrument muzyczny Birmańczyków. Jego unikatowość polega na niezwykle starej tradycji gry na nim oraz na tym, że ma to być jedyna dawna harfa używana nadal w Azji

Opis instrumentu[ | edytuj kod]

Saung klasyfikowany jest jako harfa łukowata pozioma, gdyż jego pudło rezonansowe położone jest bardziej poziomo niż w harfach europejskich, mających pionowe pudła rezonansowe. Główne elementy saunga to korpus, długa zagięta szyja wyrzeźbiona z korzenia drzewa, oraz listwa ze strunami przymocowana wzdłuż środka górnej powierzchni korpusu. Wierzch pudła rezonansowego pokryty jest polakierowaną grubo na czerwono i mocno naciągniętą jelenią skórą, w której wycięte są cztery małe, okrągłe otwory rezonansowe. Standardowe wymiary instrumentu wynoszą 80 × 16 x 16 cm. Zakończenie szyi instrumentu stanowi dekoracyjne przedstawienie liścia figowca. Cały korpus saunga zdobiony jest miką ("perłami z Mandalaj"), szkłem, pozłotą oraz czerwonym i czarnym lakierem. Podobnie udekorowany jest stojak harfy. Końce strun ozdobione są czerwonymi bawełnianymi frędzlami. Struny saunga wytwarzane są z jedwabiu bądź nylonu.

Kon Ichikawa (jap. 市川 崑 Ichikawa Kon, ur. 20 listopada 1915 w Ujiyamada, zm. 13 lutego 2008 w Tokio) – japoński reżyser filmowy. Zwarcie krtaniowe - w fonetyce określenie bezdźwięcznej zwartej spółgłoski krtaniowej. Dźwięk powstaje poprzez zwarcie i rozwarcie strun głosowych (więzadła głosowe) w krtani. Zwarcie utworzone przez struny głosowe zatrzymuje przepływ strumienia wydychanego powietrza. Powietrze jest jednak dalej "tłoczone" przez płuca, więc jego ciśnienie poniżej strun głosowych wzrasta. Po rozwarciu strun głosowych, sprężone powietrze uwalnia się gwałtownie, czemu towarzyszy charakterystyczny "wybuchowy" dźwięk, plozja. W trakcie zwarcia struny głosowe nie mogą drgać, dlatego spółgłoska ta nie ma dźwięcznego odpowiednika.

Trzynaście do szesnastu strun saunga zakręca w górę od listwy na korpusie do mocowań na dolnej powierzchni wygiętej szyi instrumentu. Strojenie instrumentu odbywało się tradycyjnie poprzez skręcanie i ustawianie mocowań strun. Produkowane obecnie harfy wyposażone są w stroiki albo kołki stroikowe, co czyni strojenie znacznie łatwiejszym. Także tradycyjne jedwabne struny zostały wyparte przez struny nylonowe, choć wciąż można spotkać harfy ze strunami wykonanymi z jedwabiu.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Język birmański – język z grupy tybeto-birmańskiej języków chińsko-tybetańskich, używany jako język ojczysty przez około 35 milionów ludzi oraz przez dalsze 10 milionów jako środek komunikacji ponadetnicznej w Mjanmie, gdzie posiada status języka urzędowego. Do jego zapisu stosuje się pismo birmańskie.

Pełnej wielkości saung mierzy około 80 cm długości, 16 cm szerokości i 16 cm głębokości, a łuk wznosi się około 60 cm ponad korpus. Dla drobniejszych harfistów budowane są harfy o mniejszych rozmiarach.

Podczas gry harfista siedzi na podłodze z harfą spoczywającą na kolanach i skierowaną łukiem w stronę lewą. Struny potrącane są palcami prawej ręki od strony zewnętrznej. Ręka lewa używana jest do wyciszania strun dla uzyskania czystszego dźwięku oraz grania staccato. Dźwięki tłumione uzyskiwane są poprzez ucisk lewego kciuka na strunę od strony harfisty i zwiększenie jej napięcia.

Szanowie, (język szan Tai, ang. Shan) - grupa etniczna posługująca się językiem szan należącym do rodziny języków dajskich, blisko spokrewnionym z językiem tajskim. Zamieszkują głównie stan Shan w Mjanmie oraz przyległe tereny innych stanów birmańskich i przygraniczne obszary Tajlandii i Chin.Skala diatoniczna (gr. διατονικος; diá czyli poprzez, tónos czyli dźwięk), znana również jako heptatonia prima, jest to skala złożona z siedmiu dźwięków, zawierająca 5 całych tonów oraz 2 półtony:


Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Mandalaj (birm. မန္တလေး /màɴdəlé/, ang. Mandalay) – miasto w środkowej Mjanmie, nad rzeką Irawadi, ośrodek administracyjny prowincji Mandalaj. Liczba mieszkańców przekracza milion i jest to drugie co do wielkości miasto kraju. Przedmieściem Mandalaj jest Amayabuya. Miasto było stolicą Birmy w latach 1857–1885.
Figowiec pagodowy (Ficus religiosa) – gatunek roślin z rodziny morwowatych (Moraceae). Pochodzi z tropikalnych obszarów Azji (Bangladesz, Indie, Nepal, Pakistan, Indochiny).
Spółgłoska zwarta miękkopodniebienna dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ɡ].
Miki (łyszczyki) – grupa minerałów zaliczana do gromady krzemianów. Nazwa "mika" pochodzi od łac. mica = ziarno lub micare = błyszczeć.
Harfa − instrument strunowy szarpany (chordofon) w kształcie stylizowanego trójkąta, jeden z najstarszych instrumentów muzycznych, wywodzący sie z łuku muzycznego. W starożytności spotykana była również w kształcie łuku. Harfa była znana już w Azji Mniejszej około 5000 lat temu. Znana była również w kulturze w starożytnej Mezopotamii (tzw. harfa z Ur). Mówi się, że biblijny król Dawid śpiewał psalmy akompaniując sobie na harfie kinnor, która w rzeczywistości jednak nazywana jest harfą błędnie, będąc odmianą liry. Instrumenty przypominające harfę znaleźć można w wielu kulturach. Harfę przypomina np. chiński instrument strunowy o nazwie konghou.
Azja (gr. Ἀσία Asía, łac. Asia) – część świata, razem z Europą tworząca Eurazję, największy kontynent na Ziemi. Z powodów historycznych i kulturowych sama Azja bywa również nazywana kontynentem (zob. alternatywne listy kontynentów).
Saopha (szan ၸဝ်ႈၾႃႉ; birm. စော်ဘွား, /sɔ̀ bwá/; zapisywane także jako Chaofa lub Sawbwa) – tytuł monarszy używany przez dziedzicznych władców absolutnych Państw Szanów.

Reklama