• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Saturn



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Asysta grawitacyjna – w astrodynamice pojęcie określające zmianę prędkości i kierunku lotu kosmicznego przy użyciu pola grawitacyjnego planety lub innego dużego ciała niebieskiego. Jest to obecnie powszechnie używana metoda uzyskiwania prędkości pozwalających osiągnąć zewnętrzne planety Układu Słonecznego. Została opracowana w 1959 roku w moskiewskim Instytucie Matematyki im. Stiekłowa.Tytan (Saturn VI) – największy księżyc Saturna, jedyny księżyc w Układzie Słonecznym posiadający gęstą atmosferę, w której zachodzą skomplikowane zjawiska atmosferyczne. Jest to również jedyne ciało poza Ziemią, na powierzchni którego odkryto powierzchniowe zbiorniki cieczy – jeziora. Nie wypełnia ich jednak woda, ale ciekły metan, który na Ziemi występuje w postaci palnego gazu.
    Kultura[]

    Nazwa planety pochodzi od rzymskiego boga Saturna, na cześć którego organizowano doroczne święto — Saturnalia, obchodzone w starożytnym Rzymie. W hinduizmie planeta była traktowana jako bóg Śani.

    W okresie starożytnym był wykorzystywany w astrologii. Saturn (Saturn symbol.svg) jest planetą rządzącą znakami Koziorożca i Wodnika. Symbolem Saturna jest rzymski boży sierp (Unicode: ). W XVIII w Saturn stał się obiektem fantastyki naukowej. W 1752 roku w dziele Micromegas nawiązał do niego Wolter i w swoich wyobrażeniach umieścił na planecie inteligentną cywilizację z własną akademią. We współczesnym świecie nazwa planety, jako rozpoznawalna, bywa wykorzystywana do nazywania rzeczy niemających związku z tym ciałem niebieskim.

    Metan (znany także jako gaz błotny i gaz kopalniany), CH4 – organiczny związek chemiczny, najprostszy węglowodór nasycony (alkan). W temperaturze pokojowej jest bezwonnym i bezbarwnym gazem. Jest stosowany jako gaz opałowy i surowiec do syntezy wielu innych związków organicznych.Kaukaz – region na pograniczu Europy i Azji pomiędzy Morzem Czarnym a Kaspijskim wokół gór Kaukaz. Od północy graniczy z europejską częścią Rosji, od południa, w zależności od przyjmowanego podziału, z Bliskim Wschodem albo z Azją Zachodnią (Przednią).

    W klasycznej astronomii chińskiej Saturn był uważany zgodnie z teorią pięciu elementów za planetę związaną z centrum świata i żywiołem ziemi, a jego kolorem był żółty.

    W czasie II wojny światowej od grudnia 1942 do lutego 1943 Armia Czerwona przeprowadziła operację wojskową pod kryptonimem „Mały Saturn” na północnym Kaukazie i nad Donem.

    Po II wojnie światowej zespół niemieckich naukowców pod kierownictwem Wernhera von Brauna opracował rakiety typu Saturn celem wyniesienia ładunków na orbitę Ziemi i poza nią. Pierwotnie zaprojektowane zostały jako wojskowe wyrzutnie satelitarne, stały się pojazdami nośnymi dla Programu Apollo.

    Wu xing (chiń.: 五行; pinyin: wǔ xíng) – w tradycyjnej filozofii chińskiej pięć elementów budujących wszechświat.Jednostka astronomiczna, oznaczenie au (dawniej również AU, w języku polskim czasem stosowany jest skrót j.a.) – pozaukładowa jednostka odległości używana w astronomii równa dokładnie 149 597 870 700 m. Dystans ten odpowiada w przybliżeniu średniej odległości Ziemi od Słońca. Definicja i oznaczenie zostały przyjęte podczas posiedzenia Międzynarodowej Unii Astronomicznej w Pekinie w 2012 roku.

    7 stycznia 1985 koncern motoryzacyjny General Motors powołał nową markę Saturn (zlikwidowaną w 2010 roku), która miała być odpowiedzią na sukces japońskich samochodów importowanych do Stanów Zjednoczonych.

    Symbol przedstawiający planetę Saturn jest także używany przez niemiecką sieć marketów oferujących artykuły RTV i AGD, działającą w wielu krajach Europy (m.in. w Polsce), oraz przez koncern Sega, którego konsola do gier nosi nazwę Sega Saturn; do planety nawiązuje również elementami logo – pierścieniami otaczającymi planetę.

    The Royal Society, Towarzystwo Królewskie w Londynie, dokładniej The Royal Society of London for Improving Natural Knowledge – angielskie towarzystwo naukowe o ograniczonej liczbie członków (ok. 500 członków krajowych i ok. 50 członków zagranicznych) pełniące funkcję brytyjskiej akademii nauk. Skupia przedstawicieli nauk matematycznych i przyrodniczych.Mimas (Saturn I) – siódmy, pod względem wielkości, księżyc Saturna, odkryty razem z Enceladusem w 1789 roku przez Williama Herschela. Jest on najmniejszym znanym ciałem, zdolnym utrzymać kształt bliski sferycznemu (znajdującym się w równowadze hydrostatycznej) dzięki własnej grawitacji.

    Uwagi[]

    1. Wyznaczone na poziomie, na którym ciśnienie równe jest normalnemu ciśnieniu atmosferycznemu.

    Przypisy

    1. Planetary Satellite Discovery Circumstances (ang.). 2012-07-11. [dostęp 2012-08-05].
    2. Jerome James Brainerd: Characteristics of Saturn. 24 lipca 2004. [dostęp 30.09.2010].
    3. Jerome James Brainerd: Solar System Planets Compared to Earth. 6 października 2004. [dostęp 30.09.2010].
    4. Jerome James Brainerd: Giant Gaseous Planets. 27 października 2004. [dostęp 30.09.2010].
    5. Russell, C. T.; Luhmann, J. G.: Saturn: Magnetic Field and Magnetosphere. 1997. [dostęp 30.09.2010].
    6. Enrico Piazza: Saturn's Moons. [dostęp 30.09.2010].
    7. Kirk Munsell: The Story of Saturn. 6 kwietnia 2005. [dostęp 30.09.2010].
    8. NASA: Saturn Fact Sheet. 25 kwietnia 2014. [dostęp 2014-09-15].
    9. Williams Dr. David R.: Jupiter Fact Sheet. NASA, 16 listopada 2004. [dostęp 30.09.2010].
    10. Jupiter compared to Saturn (ang.). NASA. [dostęp 2010-12-26].
    11. Saturn. [dostęp 30.09.2010].
    12. Jonathan J. Fortney. Looking into the Giant Planets. „Science”. 305, s. 1414–1415, 2004. DOI: 10.1126/science.1101352. ISSN 5689. PMID: 15353790. [dostęp 30.09.2010]. 
    13. NASA – Saturn. NASA, 2004. [dostęp 30.09.2010]. [martwy link]
    14. Saturn. Universe Guide. Dostęp 28 września 2010.
    15. The Composition of Saturn's Atmosphere at Temperate Northern Latitudes from Voyager IRIS spectra. „Bulletin of the American Astronomical Society”. 15, s. 831, 1967. [dostęp 30.09.2010]. 
    16. Carolina Martinez: Cassini Discovers Saturn's Dynamic Clouds Run Deep. 5 września, 2005. [dostęp 30.09.2010].
    17. Tristan Guillot. Interiors of Giant Planets Inside and Outside the Solar System. „Science”. 286 (5437), s. 72–77, 1999. DOI: 10.1126/science.286.5437.72. PMID: 10506563. [dostęp 30.09.2010]. 
    18. Saturn. MIRA. [dostęp 30.09.2010].
    19. Calvin Hamilton: Voyager Saturn Science Summary. Solarviews, 1997. [dostęp 30.09.2010].
    20. S. Pérez-Hoyos, A. Sánchez-Lavega, R.G. Frenchb, J.F. Rojas: Saturn’s cloud structure and temporal evolution from ten years of Hubble Space Telescope images (1994–2003). 2005. [dostęp 30.09.2010].
    21. Patrick Moore, ed., 1993 Yearbook of Astronomy, (London: W.W. Norton & Company, 1992), Mark Kidger, "The 1990 Great White Spot of Saturn", s. 176–215.
    22. Susan Watanabe: Saturn's Strange Hexagon. NASA, 27 marca 2007. [dostęp 30.09.2010].
    23. Warm Polar Vortex on Saturn. 2007. [dostęp 9.11.2010].
    24. Godfrey: A hexagonal feature around Saturn's North Pole. [dostęp 30.09.2010].
    25. A. Damian kina: Ground-based observations of Saturn's north polar SPOT and hexagon. [dostęp 30.09.2010].
    26. A. Sánchez-Lavega, S. Pérez-Hoyos, R. G. French: Hubble Space Telescope Observations of the Atmospheric Dynamics in Saturn's South Pole from 1997 to 2002 (ang.). The American Astronomical Society, 2002-10-08. [dostęp 2014-08-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-05)].
    27. NASA catalog page for image PIA09187. [dostęp 30.09.2010].
    28. NASA Sees into the Eye of a Monster Storm on Saturn. 9 listopada 2006. [dostęp 30.09.2010].
    29. Geometric whirlpools revealed. 19 maja 2006. [dostęp 30 września 2010].
    30. Matthew McDermott: Saturn: Atmosphere and Magnetosphere. 2000. [dostęp 30.09.2010].
    31. Scientists Find That Saturn's Rotation Period is a Puzzle. 28 czerwca, 2004. [dostęp 30.09.2010].
    32. Enceladus Geysers Mask the Length of Saturn's Day. 22 marca 2007. [dostęp 30.09.2010].
    33. The Variable Rotation Period of the Inner Region of Saturn's Plasma Disc. „Science”, 22 marca 2007. [dostęp 30.09.2010]. 
    34. A New Spin on Saturn's Rotation. „Science”, 20 kwietnia 2007. [dostęp 30.09.2010]. 
    35. J.D. Anderson, G. Schubert. Saturn's gravitational field, internal rotation, and interior structure. „Science”. 317 (5843), s. 1384–1387, 2007. DOI: 10.1126/science.1144835. PMID: 17823351. 
    36. Poulet F.; Cuzzi J.N.: The Composition of Saturn's Rings. 2002. [dostęp 30.09.2010].
    37. Muhammad Shafiq: Dusty Plasma Response to a Moving Test Change. 2005. [dostęp 30.09.2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-08)].
    38. F. Spahn. Cassini Dust Measurements at Enceladus and Implications for the Origin of the E Ring. „Science”. 311 (5766), s. 1416–1418, 10 marca 2006. AAAS. DOI: 10.1126/science.1121375. PMID: 16527969. [dostęp 13.09.2008]. 
    39. Rob Cowen: Largest known planetary ring discovered. 7 listopada 2009. [dostęp 30.09.2010].
    40. Serge Brunier: Solar System Voyage. Cambridge University Press, 2005.
    41. Tiscareno, Matthew S.; Burns, J. A.; Hedman, M. M.; Porco, C. C.: The Population of Propellers in Saturn's A Ring. W: Bulletin of the American Astronomical Society, Vol. 39 [on-line]. American Astronomical Society. [dostęp 10.10.2010]. s. 426.
    42. Saturn > Observing Saturn. [dostęp 30.09.2010].
    43. A. Sachs. Babylonian Observational Astronomy. „Philosophical Transactions of the Royal Society of London”. 276 (1257), s. 43–50 [45 & 48–9], 2 maja 1974. Royal Society of London. [dostęp 30.09.2010]. 
    44. Starry Night Times. 2006. [dostęp 30.09.2010].
    45. James Evans: The History and Practice of Ancient Astronomy. Oxford University Press, 1998, s. 296–297.
    46. David Michael Harland (2007). Cassini at Saturn: Huygens results, s.1. ISBN 0-387-26129-X
    47. Superstitions about Saturn". The Popular Science Monthly, s.862.
    48. Richard Thompson. Planetary Diameters in the Surya-Siddhanta. „Journal of Scientific Exploration”. 11 (2), s. 193–200 [193–6], 1997. [dostęp 2014-09-15]. 
    49. Jack Eastman: Saturn in Binoculars. 1998. [dostęp 2008-09-03].
    50. Gary Chan: Saturn: History Timeline. 2000. [dostęp 30.09.2010].
    51. Catherine Micek: Saturn: History of Discoveries. [dostęp 28.10.2010].
    52. The Pioneer 10 & 11 Spacecraft. [dostęp 2007-07-05].
    53. Missions to Saturn. 2007. [dostęp 30.09.2010].
    54. Astronomers Find Giant Lightning Storm At Saturn. 2007. [dostęp 2007-07-27].
    55. Michael Pence: NASA's Cassini Discovers Potential Liquid Water on Enceladus. 9 marca 2006. [dostęp 8.07.2007].
    56. David Shiga: Faint new ring discovered around Saturn. 20 września 2006. [dostęp 9.11.2010].
    57. Probe reveals seas on Saturn moon. 14 marca 2007. [dostęp 26.09.2007].
    58. Paul Rincon: Huge 'hurricane' rages on Saturn. 10 listopada 2006. [dostęp 30.09.2010].
    59. Richard W. Schmude, Jr: SATURN IN 2002-03. 2003. [dostęp 28.10.2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-12)].
    60. Saturnalia i ich związek z Bożym Narodzeniem. [zarchiwizowane z tego adresu].
    61. Władca Koziorożca nosi imię mitycznego boga
    62. Symbolika Saturna i jego znaczenie w kulturze. 14 listopada 2009. [dostęp 2010-12-25].
    63. Wolfram Eberhard: Symbole chińskie. Słownik. Kraków: Universitas, 2007, s. 209. ISBN 97883-242-0766-4.
    64. Bitwa o Stalingrad. [dostęp 2010-12-01].
    65. How Saturn Cars Work. [dostęp 17.02.2009].
    66. Strona internetowa sieci sklepów Saturn. [dostęp 2010-11-30].
    Przesilenie letnie – na półkuli północnej, jest to moment maksymalnego wychylenia osi obrotu Ziemi w kierunku Słońca, gdy biegun północny jest bliżej Słońca niż południowy: Słońce w tym dniu góruje w zenicie na szerokości zwrotnika Raka. Na półkuli południowej przesilenie letnie ma miejsce w momencie, gdy na półkuli północnej występuje przesilenie zimowe.Prąd strumieniowy (ang. jet stream) to intensywny, dość wąski i prawie poziomy strumień przenoszący z zachodu na wschód olbrzymie masy powietrza w atmosferze ziemskiej. Średnia prędkość wiatru wynosi 25 m/s (100 km/h). Występuje w górnej części troposfery oraz dolnej części stratosfery, co odpowiada poziomowi ok. 200 hPa (około 12 km nad poziomem morza). Formuje się na granicy między sąsiadującymi masami powietrza o znacznej różnicy temperatur, jak między obszarem polarnym i cieplejszym powietrzem w niższych szerokościach geograficznych.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    William Herschel, właściwie Friedrich Wilhelm Herschel (ur. 15 listopada 1738 r. w Hanowerze, Niemcy, zm. 25 sierpnia 1822 r. w Windsorze) – astronom, konstruktor teleskopów i kompozytor, znany z wielu odkryć astronomicznych, a szczególnie z odkrycia Urana.
    Voyager 2 (pl. Podróżnik 2) – bezzałogowa sonda kosmiczna wysłana w 1977 roku w przestrzeń kosmiczną z Przylądka Canaveral przez amerykańską agencję kosmiczną NASA. Rozpoczęcie lotu zbiegło się w czasie z bardzo korzystnym położeniem planet, które umożliwiło odwiedzenie wszystkich gazowych olbrzymów: Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna przez jeden próbnik. Z początku zadaniem misji było dokładne zbadanie Jowisza oraz Saturna, jednak sonda sprawowała się na tyle dobrze, że przeprogramowano ją, aby przeprowadziła badania również pozostałych planet zewnętrznych. Voyager 2 przesłał obrazy wszystkich czterech planet, ich księżyców i pierścieni. Do dnia dzisiejszego jest jedyną sondą, która dotarła do Urana i Neptuna.
    Planetoida (planeta + gr. eídos postać), asteroida (gr. asteroeidés – gwiaździsty), planetka (ang. minor planet) – ciało niebieskie o małych rozmiarach – od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające Słońce, posiadające stałą powierzchnię skalną lub lodową, bardzo często – przede wszystkim w przypadku planetoid o mniejszych rozmiarach i mało masywnych – o nieregularnym kształcie, często noszącym znamiona kolizji z innymi podobnymi obiektami.
    Febe (Phoebe, Saturn IX) – dziewiąty pod względem wielkości księżyc Saturna, odkryty w 1899 roku przez Williama Pickeringa. Był to pierwszy satelita odkryty metodą fotograficzną i ostatni nowo zaobserwowany księżyc Saturna przed 2000 rokiem. Jego nazwa pochodzi od Fojbe (Febe), która była tytanidą w mitologii greckiej.
    Pan (Saturn XVIII) – księżyc najbliższy Saturnowi, odkryty przez Marka R. Showaltera w 1990 r. na podstawie analizy zdjęć pochodzących z sond Voyager.
    Tetyda (też: Tethys; Saturn III) – piąty co do wielkości księżyc Saturna. Jest prawie pięć razy mniejsza od Tytana. Mała gęstość Tetydy pozwala przypuszczać, że jest to księżyc lodowy, podobnie jak Dione i Rea, i składa się ona prawie w całości z lodu wodnego.
    NASA (National Aeronautics and Space Administration) (pl. Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej) – agencja rządu Stanów Zjednoczonych odpowiedzialna za narodowy program lotów kosmicznych, ustanowiona 29 lipca 1958 r. na mocy National Aeronautics and Space Act, zastępując poprzednika – National Advisory Committee for Aeronautics. Jest wydziałem Departamentu Obrony USA i jest mu bezpośrednio podległa.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.099 sek.