• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sati al-Husri

    Przeczytaj także...
    Mandat Syrii i Libanu to terytorium mandatowe utworzone przez Ligę Narodów po I wojnie światowej, po podziale prowincji pokonanego Imperium Osmańskiego. W ciągu dwóch lat po zakończeniu działań wojennych, co miało miejsce w 1918, Francja i Wielka Brytania dokonały podziału dawnych prowincji osmańskich na Bliskim Wschodzie, na swoje strefy wpływów. Była to realizacja Umowy Sykes- Picot zawartej jeszcze w trakcie wojny, 6 maja 1916. Wielkiej Brytanii przypadły Mezopotamia (Irak) i południowa część Wielkiej Syrii (Palestyna). Francja miała kontrolować część Wielkiej Syrii (konkretnie: dzisiejszy Liban, Syria i turecka prowincja Hatay).Raszid Ali al-Kilani (al-Kajlani) (arab. رشيد عالي الكيلاني; ur. w 1892, zm. 28 sierpnia 1965) – trzykrotny premier Królestwa Iraku, m.in. w rezultacie antybrytyjskiego zamachu stanu 1 kwietnia 1941 roku. Był zwolennikiem porozumienia się z państwami Osi w celu wyeliminowania wpływów brytyjskich w Iraku.
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Sati al-Husri (ur. 1882 w Sanie, zm. 1968 w Bagdadzie) – iracki działacz państwowy, twórca irackiego państwowego systemu oświaty, ideolog panarabizmu.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Był ministrem oświaty w rządzie króla Fajsala I, w istniejącym między marcem a czerwcem 1920 Królestwie Wielkiej Syrii. Po przekształceniu Syrii we francuskie terytorium mandatowe i po tym, gdy Fajsal został dzięki Brytyjczykom królem Iraku, Sati al-Husri został przez niego zaproszony do Bagdadu na stanowisko dyrektora generalnego oświaty. Odegrał kluczową rolę w organizacji szkolnictwa w Iraku i opracowywaniu programów nauczania w szkołach podstawowych i średnich. Na stanowiska nauczycieli, w pierwszej kolejności historii, nauk społecznych i języka arabskiego sprowadzał głównie Syryjczyków i Palestyńczyków, oddanych idei panarabskiej. Zbudowany przez niego system oświaty był ściśle scentralizowany; al-Husri zablokował m.in. projekt utworzenia wyższych szkół nauczycielskich poza Bagdadem, twierdząc, że przybrałyby tam charakter nie panarabski, a zbyt blisko związany z lokalną społecznością (np. chrześcijanami lub szyitami). W praktyce realizacja koncepcji al-Husriego sprawiła, że system oświaty faworyzował sunnitów.

    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.Iran (pers. ايران – Irān), (dawniej znany powszechnie na Zachodzie jako Persja) pełna nazwa: Islamska Republika Iranu (pers. جمهوری اسلامی ايران – Dżomhuri-je Eslāmi-je Irān) – państwo na Bliskim Wschodzie, leżące nad Morzem Kaspijskim, Zatoką Perską i Zatoką Omańską.

    W 1941 stracił obywatelstwo irackie na fali represji wymierzonych w panarabistów po obaleniu rządów złotego czworoboku i Raszida Alego al-Kilaniego.

    Poglądy[ | edytuj kod]

    Był arabskim nacjonalistą i panarabistą, zwolennikiem koncepcji jednego wielkiego narodu arabskiego, do którego zaliczali się wszyscy rodzimi użytkownicy języka arabskiego. Odrzucał możliwość traktowania narodu jako wykreowanego politycznie bytu, twierdząc, że istniał on wiecznie, wyrażając poprzez język swój indywidualny charakter. Wspólnota języka była dla niego istotniejsza niż podziały wyznaniowe. Budowanie narodu irackiego, jednoczącego członków różnych plemion oraz wyznawców różnych religii, uważał jedynie za krok w długotrwałym procesie tworzenia jedności wszystkich Arabów. W okresie międzywojennym Irak miał być dla niego głównym ośrodkiem idei zjednoczeniowych, gdyż pozostałe niezależne państwa arabskie albo nie mogły pretendować do takiego znaczenia z racji swojego peryferyjnego położenia i zbyt silnej roli wewnętrznych konfliktów plemiennych (Arabia Saudyjska, Jemen), albo same nie traktowały kultury arabskiej jako kluczowej podstawy swojej tożsamości (Egipt). Tożsamość narodową Arabów zamierzał budować na pamięci o historii, w szczególności o okresach świetności świata arabskiego. Szczególnie podejrzliwie traktował związki szyitów irackich z sąsiednim Iranem i jego kulturą.

    Bagdad (arab. بغداد = Baghdād) – stolica Iraku; liczba mieszkańców wynosi ponad 7 mln. Położony na zachodnim brzegu Tygrysu jest jednym z największych miast na Bliskim Wschodzie.Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Dawisha 2013 ↓, s. 79.
    2. Dawisha 2013 ↓, s. 80.
    3. Dawisha 2013 ↓, s. 85.
    4. Dawisha 2013 ↓, s. 86.
    5. Dawisha 2013 ↓, s. 86-87.
    6. Dawisha 2013 ↓, s. 139.
    7. Dawisha 2013 ↓, s. 81-82.
    8. Dawisha 2013 ↓, s. 83.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • A. Dawisha: Iraq. A Political History. Princeton: Princeton University Press, 2013. ISBN 978-0-691-15793-1. OCLC 858726588. (ang.)
  • Arabia Saudyjska (arab. السعودية As-Su’udijja), Królestwo Arabii Saudyjskiej (arab. المملكة العربيّة السّعوديّة Al-Mamlaka al-Arabijja as-Su’udijja) – państwo położone w zachodniej Azji, na Półwyspie Arabskim. Graniczy z Irakiem, Jordanią, Kuwejtem, Omanem, Katarem, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Jemenem. Stolica znajduje się w Rijadzie. Arabia Saudyjska jest jednym z państw założycielskich Ligi Państw Arabskich.Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).




    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.
    Królestwo Wielkiej Syrii – historyczne państwo na Bliskim Wschodzie, pierwsze nowoczesne państwo arabskie. Jego powstanie zostało proklamowane 8 marca 1920. Utworzenie Wielkiej Syrii nie zostało uznane przez mocarstwa, zaś kres jego istnieniu położyło wkroczenie wojsk francuskich do Damaszku 24 lipca 1920 i ustanowienie mandatu francuskiego zgodnie z postanowieniami konferencji w San Remo opartych z kolei na wcześniejszych ustaleniach umowy Sykes-Picot.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Fajsal ibn al-Husajn ibn Ali al-Haszimi, arab. فيصل بن حسين بن علي الهاشمي (ur. 20 maja 1885 w Mekce albo 20 maja 1883 w Taif, zm. 8 września 1933 w Bernie) – w 1920 przez krótki okres król Syrii, w latach 1921-1933 – Iraku, członek rodu Banu Haszim, wywodzącego swoje pochodzenie od proroka Mahometa. Fajsal popierał ugodę między sunnitami i szyitami na rzecz idei panarabizmu, mającej na celu utworzenie zjednoczonego państwa arabskiego, w skład którego weszłyby, m.in. Irak, Syria, Palestyna. Będąc u władzy unikał faworyzowania jakiejkolwiek grupy etnicznej czy religijnej. Jego aspiracje zderzyły się z planami Francuzów i Brytyjczyków wobec Bliskiego Wschodu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.861 sek.