• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sarbsk

    Przeczytaj także...
    Sołectwo – jednostka pomocnicza gminy we współczesnej Polsce, charakterystyczna dla obszarów wiejskich. Obszar, zakres działania sołectwa i jego organów określa rada gminy w statucie sołectwa.Gmina Wicko – gmina wiejska w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie słupskim.
    Województwo pomorskie – jednostka podziału administracyjnego Polski, jedno z 16 województw, położone w północnej Polsce. Siedzibą władz województwa jest Gdańsk. Obejmuje obszar o powierzchni 18 310,34 km².

    Sarbsk (kaszb. Sôrbsk, niem. Sarbske) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko na południe od jeziora Sarbsko.

    Wieś jest siedzibą sołectwa, w którego skład wchodzą również: Dymnica, Przybrzeże i Ulinia.

    W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

    Przybrzeże – mała osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko nad południowym brzegiem jeziora Sarbsko. Osada jest częścią składową sołectwa Sarbsk.Powiat lęborski (kaszb. Lãbòrsczi kréz) – powiat w Polsce (województwo pomorskie), utworzony w 1999 w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Lębork.

    W ostatnich latach Sarbsk przekształcił się w wioskę letniskową. Znajduje się tu baza Łebskiego Klubu Żeglarskiego i szkoła windsurfingu.

    W czerwcu 2012 w miejscowości powstał pierwszy w Polsce „Sea Park” posiadający basen z fokami i kotikami południowoamerykańskimi. Obecnie w basenach parku pływają trzy foki szare, dwie foki pospolite oraz cztery kotiki. W parku mieści się również Muzeum Współczesnego Pomorskiego Rękodzieła Marynistycznego.

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Windsurfing – sport wodny, uprawiany przy użyciu deski (zob. też surfing) i przymocowanego do niej elastycznie pędnika żaglowego. Dyscyplina klasyfikowana jest jako konkurencja żeglarska, rozgrywana na igrzyskach olimpijskich od 1984 roku w konkurencji mężczyzn i od 1992 roku w konkurencji kobiet. Obecna klasa olimpijska RS:X po raz pierwszy weszła do użytkowania na igrzyskach w roku 2008.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Bargędzino
  • Nowęcin
  • Szczenurze
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (​ISBN 83-60437-22-X​) (​ISBN 978-83-60437-22-3​)

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Oficjalna Strona Sea Parku w Sarbsku
  • Sarbsk w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  • Sarbsko (kasz. Jezoro Sôrbskò, niem. Sarbsker See) – jezioro przybrzeżne na Wybrzeżu Słowińskim we wschodniej części otuliny Słowińskiego Parku Narodowego.Podział administracyjny Polski 1975–1998 – podział administracyjny obowiązujący od 1 czerwca 1975 do 31 grudnia 1998 (od reformy w 1975 do reformy w 1999). Został wprowadzony ustawą z dnia 28 maja 1975 o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nowęcin (kaszb. Nowi Dwór, niem. Neuhof) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko, około 3 kilometry na południowy wschód od Łeby. Wieś jest położona nad jeziorem Sarbsko, znajduje się tu stadnina koni.
    Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).
    Letnisko – miejscowość wypoczynkowa, odznaczająca się atrakcyjnością turystyczną. Przeważnie jest położona w lesie, w górach, nad morzem lub nad jeziorem. Posiada korzystne warunki klimatyczne oraz zaplecze pomieszczeniowo-gospodarcze. Jest dogodnie połączona komunikacyjnie z dużymi ośrodkami miejskimi lub przemysłowymi. W pewnych porach roku, cechy te powodują napływ mieszkańców miast do letniska w celach wypoczynkowych.
    Bargędzino (kaszb. Bargãdzëno, niem. Bergensin) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko. Bargędzino było punktem końcowym nieistniejącej już wschodniej odnogi linii kolejowej Lębork-Łeba.
    Dymnica (kaszb. Dëmnicô) – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko. Osada jest częścią składową sołectwa Sarbsk. W kierunku północnym od Dymnicy (nad Bałtykiem znajduje się rezerwat przyrody Mierzeja Sarbska).
    Język kaszubski, dialekt kaszubski (nazwy własne: kaszëbsczi jãzëk, kaszëbskô mòwa, pòmòrsczi jãzëk, kaszëbskò-słowińskô mòwa) – mowa zachodniosłowiańska i lechicka o spornym statusie – w zależności od przyjętych kryteriów uznawana za odrębny język lub dialekt języka polskiego. Często przyjmowane jest stanowisko pośrednie, unika się określania jej jako „język” lub „dialekt” albo określa się ją jako etnolekt. Z prawnego punktu widzenia kaszubszczyzna jest w Polsce językiem regionalnym. Kaszubskim posługuje się w Polsce na co dzień 108 tys. Kaszubów. Jest jedyną pozostałością słowiańskich dialektów pomorskich. Należy do grupy języków lechickich, w jej centralnej odmianie, bliski standardowemu językowi polskiemu, z wpływami języka połabskiego, dolnoniemieckiego i staropruskiego.
    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.