• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Samuel Auguste Tissot



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Université Montpellier 1 - francuski uniwersytet położony w mieście Montpellier. Uczelnia jest częścią Akademii Montpellier. Obecnie na uniwersytecie studiuje ponad 22 000 studentów wspartych ponad 700 osobową kadrą naukową.The Royal Society, Towarzystwo Królewskie w Londynie, dokładniej The Royal Society of London for Improving Natural Knowledge – angielskie towarzystwo naukowe o ograniczonej liczbie członków (ok. 500 członków krajowych i ok. 50 członków zagranicznych) pełniące funkcję brytyjskiej akademii nauk. Skupia przedstawicieli nauk matematycznych i przyrodniczych.
    Simon-Auguste Tissot

    Samuel Auguste André David Tissot także Szymon Andrzej Tyssot (ur. 20 marca 1728 w Grancy w kantonie Vaud, zm. 13 czerwca 1797 w Lozannie) – szwajcarski lekarz, neurolog, popularyzator wiedzy medycznej. Wyznawca kalwinizmu.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Ukończył akademię medyczną w Genewie w 1745 roku, następnie na Uniwersytecie w Monpellier w wieku 22 lat uzyskał stopień doktora. Praktykował w Lozannie. W 1766 r. stanął na czele wydziału medycznego miejscowego uniwersytetu. Publikacje, pisane zrozumiałym językiem przyniosły mu poczytność i sławę. Za osiągnięcia otrzymał pensję od władz kantonu genewskiego. Został przyjęty w poczet członków Brytyjskiego Towarzystwa Królewskiego. Opowiedział się za wprowadzeniem szczepień jako metodą zwalczania epidemii. Dzięki swym publikacjom stał się wziętym lekarzem. Został profesorem medycyny w Lozannie w 1766 r. Opublikował 25 książek i monografii. Jako lekarz był zapraszany na dwory europejskich władców między innymi do Augusta III. Na prośbę cesarza Józefa II, w latach 1780-1783 został profesorem katedry medycyny klinicznej uniwersytetu w Pawii.

    Medycyna niekonwencjonalna – metody leczenia wcale lub słabo akceptowane przez medycynę opartą na badaniach naukowych. Zalicza się do niej zarówno metody leczenia, które w opinii większości lekarzy są bezwartościowe (np. bioenergoterapia), jak i takie, których pewne elementy zaadaptowano do medycyny głównego nurtu (np. akwaterapia i fitoterapia). Część metod leczenia zaliczanych do medycyny niekonwencjonalnej ma swoje źródło w wielowiekowej tradycji (np. akupunktura, medycyna ludowa), a inne powstały stosunkowo niedawno (np. homeopatia i bioenergoterapia).Puszczanie krwi (upuszczanie krwi, flebotomia) – zabieg pseudoleczniczy często wykonywany w dawnej praktyce medycznej. Znany już od starożytności i popularny aż do końca XIX w. Flebotomia polega na wycofaniu z układu krwionośnego znaczącej ilości krwi. Dawniej wierzono iż zapobiega powstawaniu wielu chorób i przypadłości. Obecnie praktyka ta ze względu na brak potwierdzonej skuteczności została zarzucona z wyjątkiem kilku nielicznych przypadków. W przeszłości użycie tej metody może wydawać się uzasadnione jedynie w przypadkach nadciśnienia ze względu na brak znajomości innych środków leczniczych. Upuszczenie krwi mogło powodować korzystne objawy u pacjenta poprzez zmniejszenie ciśnienia krwi, co było wynikiem spadku objętości krwi w organizmie.

    W swoich poglądach mieszał zabobonny tradycjonalizm z nowoczesnością. W zwalczaniu chorób stawiał na ziołolecznictwo i aromaterapię. Podkreślał znaczenie samopoczucia i psychiki dla zdrowia. Podejmował kwestię śmiertelności pacjentów i zajmował się statystyką medyczną. Był przeciwnikiem rozpowszechnionego w owym czasie ponad miarę puszczania krwi. Zamiast tego zalecał chininę oraz kamforę. Polecał też środki uspokajające podawane w maśle, mleku, winie lub wodzie. Nakazywał ćwiczenia gimnastyczne i zabraniał leżenia w łóżku w innym celu niż spanie. Chorym zalecał spokój oraz świeże, czyste powietrze pozbawione szkodliwych miazmatów, będących przyczyną chorób. Uważał, że życie w zdrowiu zapewniają umiar w jedzeniu oraz równowaga w działaniu i emocjach. W poglądach doktora Tissota pobrzmiewają poglądy Kartezjusza uważającego organizm za skomplikowaną maszynę.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Immanuel Kant (ur. 22 kwietnia 1724 w Królewcu, zm. 12 lutego 1804 tamże) – niemiecki filozof oświeceniowy, profesor logiki i metafizyki na Uniwersytecie Królewieckim.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Józef II Habsburg, właśc. Joseph Benedikt August Johann Anton Michael Adam (ur. 13 marca 1741 w Wiedniu, zm. 20 lutego 1790, tamże) – najstarszy syn cesarzowej Marii Teresy Habsburg i Franciszka I Lotaryńskiego, wnuk Karola VI Habsburga. Święty Cesarz Rzymski od 1764/1765 r.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Genewa (fr. Genève, niem. Genf, wł. Ginevra) – kanton w zachodniej Szwajcarii. Genewa dołączyła do Konfederacji Szwajcarskiej w 1815 roku.
    Grzegorz Piramowicz, SJ, krypt. i allonimy: G. P.; G. P. I.; G. P. J.; G. P. S. J.; X. Gr. Pir.; Jan hr. Potocki kasztelanic lwowski; Pisandro; Pyram, (ur. 25 listopada 1735 we Lwowie, zm. 14 listopada 1801 w Międzyrzecu Podlaskim) – polski duchowny rzymskokatolicki, kaznodzieja, pedagog, działacz oświatowy, pisarz i poeta oświeceniowy, teoretyk wymowy i poezji, filozof, pochodzenia ormiańskiego.
    Voltaire (Wolter), właśc. François-Marie Arouet (Voltaire jest pseudonimem artystycznym; ur. 21 listopada 1694 w Paryżu, zm. 30 maja 1778 w Paryżu) – francuski pisarz epoki oświecenia, filozof, dramaturg i historyk. Tworzył satyry, powieści, dramaty oraz „Listy”.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.