• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Samozatopienie floty niemieckiej w Scapa Flow



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    V 44 - niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej. Druga jednostka typu V 43. Okręt wyposażony w trzy kotły parowe opalane ropą. Zapas paliwa 296 ton. W 1918 roku internowany w Scapa Flow. Złomowany w 1922 roku.Stępka – główny wzdłużny element konstrukcyjny szkieletu statku wodnego. Stępka występuje w postaci belkowej i płaskiej. Na stępce opierają się wręgi, a na żaglowcach w nadstępkach także pionowe maszty.
    Konsekwencje[ | edytuj kod]

    23 czerwca 1919 roku parlament niemiecki ostatecznie wyraził zgodę na podpisanie traktatu wersalskiego, które nastąpiło pięć dni później. Zwycięskie państwa podzieliły między sobą okręty dawnej Kaiserliche Marine, przy czym Wielkiej Brytanii wliczono wszystkie jednostki zatopione w Scapa Flow. Marynarze niemieccy zostali zwolnieni z obozów dopiero, gdy ostatni okręt został wydany sprzymierzonym. Powracający do Niemiec byli witani jak bohaterowie, Ludwig von Reuter (Admiralicja ostatecznie odstąpiła od postawienia go przed sądem) został awansowany do stopnia wiceadmirała.

    V 128 - niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej. Czwarta jednostka typu V 125. Okręt wyposażony w trzy kotły parowe opalane ropą. Zapas paliwa 298 ton. W 1918 roku internowany w Scapa Flow. Złomowany w 1922 roku.Prezydent Stanów Zjednoczonych – głowa państwa, szef administracji federalnej, naczelny dowódca sił zbrojnych, szef rządu, a także lider swojej partii. Konstytucja nadała mu wiele prerogatyw, co sprawia iż zajmuje on kluczowe miejsce w systemie politycznym Stanów Zjednoczonych.

    Dla Wielkiej Brytanii zniszczenie okrętów niemieckich miało pozytywny wydźwięk. Nie doszło do wzmocnienia konkurencyjnych flot Francji i Włoch, a marynarka Republiki Weimarskiej, ograniczona postanowieniami traktatu wersalskiego, nie stanowiła realnego zagrożenia. Specjaliści z Royal Navy jako jedyni przebadali rozwiązania techniczne najnowocześniejszego niemieckiego pancernika „Baden”, uratowanego od zatopienia i mogli porównać je ze swoimi jednostkami (według Brytyjczyków porównanie to wypadło na korzyść typu Revenge). Następnie „Baden” został wykorzystany jako okręt-cel.

    V 78 - niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej. Dwunasta jednostka typu V 67. Okręt wyposażony w trzy kotły parowe opalane ropą. Zapas paliwa 306 ton. W 1918 roku internowany w Scapa Flow. Zatopiony przez załogę 21 czerwca 1919 roku. Złomowany w 1925 roku.Rewolucja listopadowa w 1918 (niem. Novemberrevolution) – całokształt wystąpień o charakterze rewolucyjnym w Niemczech, w roku 1918.

    Wydobycie okrętów[ | edytuj kod]

    Wydobywanie osadzonego na płyciźnie pancernika „Baden”

    Wydobywanie okrętów rozpoczęło się już w 1923 roku od niszczycieli. Zawiązana w tym celu spółka Scapa Flow Salvage & Shipbreaking podniosła z dna cztery jednostki. Kolejne przedsiębiorstwo, Cox & Danks, zakupiło od Admiralicji prawa do wydobycia 26 niszczycieli oraz większych okrętów. Po wydobyciu większości kontrtorpedowców, Cox skupił się na większych okrętach i w efekcie udało mu się wydobyć także dwa pancerniki, cztery krążowniki liniowe i krążownik lekki. Kolejną firmą, która odkupiła od Coxa prawa do eksploatacji wraków, była Alloa Shipbuilding Co., wkrótce przemianowana na Metal Industries. Zastosowała ona nową metodę, polegającą na pompowaniu do kadłubów sprężonego powietrza. Dzięki niej podniesiono z dna sześć kolejnych dużych okrętów. Wszelkie prace przy wydobyciu przerwał wybuch II wojny światowej. Pozostałe siedem wraków (oraz wieże działowe pancernika „Bayern”, które wypadły z podstaw, gdy ten przewrócił się do góry stępką) leży na dużej głębokości i ich wydobycie stało się nieopłacalne. W latach powojennych pozyskiwano z nich jedynie niewielkie ilości stali, która w związku z jej znikomą radioaktywnością jest wykorzystywana np. w licznikach Geigera, aparaturze medycznej i przy konstrukcji sond kosmicznych. Wraki zostały objęte ochroną w ramach Ancient Monuments and Archaeological Areas Act. Dozwolone jest nurkowanie do nich, ale chętni muszą każdorazowo uzyskać na to pozwolenie.

    G 39 - niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej. Trzecia jednostka typu G 37. Okręt wyposażony w trzy kotły parowe opalane ropą. Zapas paliwa 299 ton. G 39 był jednym z okrętów internowanych w Scapa Flow i podobnie jak inne jednostki niemieckie zgromadzone w tej bazie został zatopiony przez własną załogę 21 czerwca 1919 roku. Wrak okrętu został podniesiony i zezłomowany w 1925 roku.Mielizna – piaszczyste lub żwirowe płytkie miejsce w rzece lub obszarach szelfowych morza. Przyczyną jej powstania jest osadzanie materiału przenoszonego przez wodę przy miejscowym zmniejszeniu szybkości jej płynięcia. W morzach występuje w miejscach dochodzenia wzniesienia szelfu blisko powierzchni morza.

    Kilka mniejszych dział okrętowych, pozyskanych z podnoszonych wraków, zostało ustawione w Lyness Interpretation Centre na wyspie Hoy jako część wystawy, dokumentującej historię Scapa Flow podczas obu wojen światowych. Pod koniec lat 50. XX wieku Wielka Brytania przekazała dowództwu Bundesmarine dzwony okrętowe, pochodzące z wraków „Bayern” i „Hindenburg”. W 1965 roku Niemcy otrzymali w darze kolejne dwa dzwony okrętowe, wydobyte z okrętów „Friedrich der Große” i krążownika liniowego „Derfflinger”. Obydwa zostały zawieszone w budynku Dowództwa Floty w Glücksburg-Meierwik.

    S 136 - niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej. Szósta jednostka typu S 131. Okręt wyposażony w trzy kotły parowe opalane ropą. Zapas paliwa 305 ton. W 1918 roku internowany w Scapa Flow. Zatopiony przez własną załogę 21 czerwca 1919 roku. Złomowany w 1928 roku.Wilhelm II (ur. 27 stycznia 1859 w Poczdamie, zm. 4 czerwca 1941 w Doorn w Holandii) – ostatni niemiecki cesarz i król Prus, przedstawiciel dynastii Hohenzollernów.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Francuska Marynarka Wojenna, oficjalnie Marine nationale, równie często nazywana La Royale (Królewska) – rodzaj sił zbrojnych we francuskich siłach zbrojnych. W jej skład wchodzi cała gama statków wodnych pływających od kutrów patrolowych po fregaty i niszczyciele rakietowe oraz jeden lotniskowiec i dziesięć okrętów podwodnych o napędzie nuklearnym (cztery z nich są przystosowane do wystrzeliwania pocisków balistycznych).
    Angielska Wikipedia – anglojęzyczna wersja Wikipedii. Założona została 15 stycznia 2001. W marcu 2006 osiągnęła milion artykułów, 9 września 2007 napisano dwumilionowy, a 17 sierpnia 2009 trzymilionowy artykuł. Anglojęzyczna edycja Wikipedii była pierwszą i pozostaje jej największą wersją językową. W 2005 roku co trzeci artykuł we wszystkich wikipediach był napisany w angielskiej edycji. Obecnie pozycja wikipedii pod względem globalnego rankingu jest minimalnie większa (wynosi 38%).
    G 91 - niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej. Siódma jednostka typu G 85. Okręt wyposażony w trzy kotły parowe opalane ropą. Zapas paliwa 326 ton. W 1918 roku internowany w Scapa Flow. Zatopiony przez załogę 21 czerwca 1919 roku. Złomowany w 1924 roku.
    Okręt-cel - okręt wycofany ze służby lub rzadziej specjalnie wybudowany, wykorzystywany przez marynarkę wojenną lub lotnictwo wojskowe jako cel strzelań ćwiczebnych.
    S 32 - niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej. Druga jednostka typu S 31. Okręt wyposażony w trzy kotły parowe opalane ropą. Zapas paliwa 220 ton. S 32 był jednym z okrętów internowanych w Scapa Flow i podobnie jak inne jednostki niemieckie zgromadzone w tej bazie został zatopiony przez własną załogę 21 czerwca 1919 roku. Wrak okrętu został podniesiony i zezłomowany w 1922 roku.
    Samozatopienie – akt zniszczenia lub poważnego uszkodzenia jednostki pływającej przez własną załogę polegający na umożliwieniu dostania się wody do wnętrza kadłuba.
    S 131 - niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej. Druga jednostka typu S 131. Okręt wyposażony w trzy kotły parowe opalane ropą. Zapas paliwa 305 ton. W 1918 roku internowany w Scapa Flow. Osadzony na płyciźnie po próbie samozatopienia 21 czerwca 1919 roku. Po podniesieniu z dna przekazany USA. Przeznaczony na okręt-cel, zatopiony 15 lipca 1921 roku przez okręty USS "Delaware" (BB-28) i USS "Herbert" (DD-160).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.078 sek.