• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Salwiusz

    Przeczytaj także...
    Sycylia (wł., łac. Sicilia, w starożytności Trinacria) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Zamieszkuje ją około 5 milionów mieszkańców.Salvio Huix Miralpeix (ur. 22 grudnia 1877 w Santa Margerita de Vellors w Hiszpanii zm. 5 sierpnia 1936) – hiszpański błogosławiony Kościoła katolickiego.
    10 września jest 253. (w latach przestępnych 254.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 112 dni.

    Salwiuszimię męskie pochodzenia łacińskiego, genetycznie wtórne cognomen utworzone od pierwotnego Salvus, Salvius, co oznacza 'pochodzący od Salvusa, z rodu Salvusa'.

    Salwiusz imieniny obchodzi: 11 stycznia, 26 czerwca, 10 września i 28 października.

    Znane osoby o imieniu Salwiusz:

    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.Salwia - imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; żeński odpowiednik imienia Salwiusz. Wśród patronów - św. Salwiusz albijski.
  • Salwiusz – przywódca II powstania niewolników na Sycylii w 104 r. p.n.e. (po obraniu królem przybrał imię Tryfon)
  • Marek Salwiusz Otoncesarz rzymski
  • Julianus Salwiusz – prawnik rzymski
  • św. Salwiusz (męczennik afrykański), zm. przed 430
  • św. Salwiusz (biskup Albi) z VI w.
  • św. Salwiusz (biskup Amiens), zm. ok. 615
  • bł. Salwiusz Huix Miralpeix (zm. 1936)
  • Żeński odpowiednik: Salwia

    Tryfon – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od greckiego τρυφη (tryfe), co oznacza "miękkość, łagodność". Wśród świętych – św. Tryfon, męczennik (III wiek).Julianus Salwiusz, Julian Salwiusz, Salwiusz Julianus, (właściwie: Salvius Iulianus lub Lucius Octavius Cornelius Publius Salvius Iulianus Aemilianus) (II w. n.e.) - prawnik rzymski, który z polecenia cesarza Hadriana, stanął na czele komisji prawników, mającej na celu kodyfikację prawa pretorskiego (ius honorarium).

    Zapoznaj się również z:

  • Salwin
  • Sylwiusz
  • Przypisy

    1. Salwiusz. Deon.pl. [dostęp 2013-12-21].



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    28 października jest 301. (w latach przestępnych 302.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 64 dni.
    Marcus Salvius Otho, pol. Othon lub Oton (ur. 28 kwietnia 32, Ferentino - zm. 16 kwietnia 69, Brescello) – cesarz Rzymu w 69 roku.
    Sylwiusz – imię męskie. Wśród patronów – św. Sylwiusz, biskup Tuluzy. Żeński odpowiednik: Sylwia. Imię pochodzenia łacińskiego od słowa Silvio oznaczającego: leśny, dziki, żyjący w lesie.
    Salwiusz, cs. Swiatitiel Salwij Albijskij (zm. 584 lub 586 w Galii) – prawnik, mnich, opat i rekluz, biskup Albi, przyjaciel św. Grzegorza z Tours, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
    Salwiusz, również Salvinus, Salvus (zm. ok. 615) – frankijski mnich, biskup Amiens, założyciel klasztoru św. Maryi we Flandrii, który stał się podwaliną do powstania miasta Montreuil, święty Kościoła katolickiego.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.051 sek.