• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Salome I

    Przeczytaj także...
    Mariamme (w niektórych opracowaniach Mariamne), znana jako Mariamme I (ur. ok. 53 p.n.e., zm. 29/28 p.n.e.) - księżniczka żydowska z dynastii Hasmoneuszy, druga żona Heroda Wielkiego.Liwia Druzylla (Livia Drusilla; Iulia Augusta, ur. 30 stycznia 58 p.n.e.; zm. 29 n.e.) – córka Marka Liwiusza Druzusa Klaudianusa i Alfidii.
    Samaria (hebr. שומרון) − ruiny starożytnego miasta położonego w Samarii, w środkowej części Izraela. Miejsce wykopalisk archeologicznych znajduje się pod administracją Autonomii Palestyńskiej.

    Salome I (ur. 57 p.n.e.?, zm. ok. 10 n.e.) – siostra Heroda Wielkiego.

    Jedyna córka i najmłodsze dziecko Antypatra i Kypros I. Przypuszczalnie około 44 p.n.e. poślubiła swojego stryja, Józefa I.

    Po raz pierwszy w źródłach pojawia się w 38 p.n.e., kiedy w czasie wojny Heroda z Antygonem, królem Judei z dynastii Hasmoneuszy. Wtedy to Salome z całą rodziną Heroda udała się z Samarii do Masady. Kolejna wzmianka o Salome dotyczy wydarzeń z około 35 p.n.e., kiedy została znieważona przez swoją bratową - Mariamme I, żonę Heroda Wielkiego.

    Machabeusze, znani również jako: Hasmoneusze (hebr.: מכבים lub מקבים, Makabim) – judejski ród kapłański, a po powstaniu Machabeuszy – dynastia panująca w Judei (147 p.n.e.-37 p.n.e.).Idumea (łac. Idumaea, hebr. Edom - czerwony) – kraina historyczna na południu Izraela, pierwotnie ciągnąca się aż do Morza Czerwonego. Od VI wieku p.n.e. ograniczona do okolic Hebronu i wzgórz między Morzem Martwym, a Morzem Śródziemnym. Zamieszkana przez Idumejczyków (Edomitów), będących plemieniem o semickim rodowodzie.

    W 34 p.n.e. przekonała Heroda, że jej męża Józefa I i Mariamme I łączy romans. Herod kazał stracić Józefa, jednak Mariamme udzielił przebaczenia. Salome dalej intrygowała przeciwko bratowej i w efekcie Herod w 29/28 p.n.e. kazał stracić żonę.

    Pod koniec 34 p.n.e. Salome wyszła za mąż za Kostobara, namiestnika Idumei i Gazy. W 26 p.n.e. rozwiodła się z mężem, który krótko potem został stracony za spiskowanie przeciwko Herodowi. Około 21/20 p.n.e. o jej rękę poprosił Syllajos, minister Obodosa, króla Nabatejczyków. Herod odrzucił jego ofertę, mimo sprzeciwu samej Salome. Oficjalnym powodem było wyznanie Syllajosa (odmówił przejścia na judaizm). Salome starała się o zgodę na małżeństwo nawet u cesarzowej rzymskiej Liwii.

    Jawne (hebr. ‏יבנה‎; arab. ‏يبنة‎) – miasto położone w Dystrykcie Centralnym w Izraelu. Gaza (arab. ‏غزة‎, Ghazza, hebr. ‏עַזָּה‎, Azza) – miasto w Autonomii Palestyńskiej, będące stolicą Strefy Gazy.

    Około 20 p.n.e. Salome, zmuszona przez brata, poślubiła Aleksasa, nowego namiestnika Idumei. Do małżeństwa namawiała ją także Liwia. Od jesieni 16 p.n.e. trwał konflikt między Salome a jej bratankami - Arystobulem i Aleksandrem, synami Heroda Wielkiego i Mariamme I. Na poprawę ich stosunków nie wpłynął nawet ślub Arystobula z Bereniką I, córką Salome. Intrygi Salome przyniosły efekt około 8 p.n.e., kiedy Herod Wielki kazał stracić swoich synów.

    Herod Wielki (Herodes Magnus), czasami w literaturze opisywany jako Herod (II) Wielki (ur. 73 lub w 72 roku p.n.e., zm. 4 roku p.n.e.) – syn Idumejczyka Antypatra i Nabatejki Kypros. Od roku 47 p.n.e. był namiestnikiem Galilei mianowanym przez swojego ojca, a od 46 r. p.n.e. namiestnikiem Celesyrii i Samarii z ręki Sekstusa Cezara. W latach 37 - 4 p.n.e. król Judei z łaski Rzymu.Antygon (gr. Αντίγονος, hebr. ‏מתתיהו אנטיגונוס‎; zm. 37 p.n.e.) – król Judei od 40 p.n.e. oraz arcykapłan, ostatni władca z dynastii Hasmoneuszy.

    Po śmierci Heroda Wielkiego w 4 p.n.e. Salome otrzymała Jamnię, Azotus i Fazaelis. Udała się do Rzymu, gdzie starała się nie dopuścić do przekazania Judei jej bratankowi - Archelaosowi. Gdy się to nie udało, zdecydowała się przypuszczalnie pozostać w Rzymie. Po wygnaniu Archealosa w 6 roku, Salome otrzymała od cesarza Oktawiana Augusta wioskę Archelaidę.

    Masada (hebr. מצדה Mecada; zlatynizowana forma słowa מצודה - "forteca") – nazwa starożytnej twierdzy żydowskiej położonej na szczycie samotnego płaskowyżu na wschodnim skraju Pustyni Judejskiej nad Morzem Martwym w Izraelu. Dostęp do płaskiego szczytu w kształcie rombu jest trudny, a twierdzy bronią strome kilkusetmetrowe zbocza - do 410 metrów nad poziom Morza Martwego.Jerzy Janusz Ciecieląg (ur. 28 września 1971 w Staszowie) - historyk, adiunkt w Katedrze Historii Starożytnej w Instytucie Historii Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Badacz historii narodu żydowskiego w okresie hellenistycznym i rzymskim. Jest wykładowcą w katedrze Historii Starożytnej Uniwersytetu Pedagogicznego.

    W testamencie Salome zapisała swoje posiadłości cesarzowej Liwii.

    Z pierwszego małżeństwa z Józefem I miała nieznaną z imienia córkę, która około 20 p.n.e. poślubiła nieznanego z imienia syna Aleksasa. Z małżeństwa z Kostobarem miała syna Antypatra III i córkę Berenikę I.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Ciecieląg Jerzy, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej, Kraków 2002, s. 57-70.
  • Antypater (ur. ok. 113 p.n.e., zm. 43 p.n.e.) - prokurator Judei od 47 p.n.e., doradca arcykapłana i króla z dynastii Hasmoneuszy Hirkana II - faktyczny zarządca państwa.Judaizm – religia monoteistyczna, której podstawą jest wiara w jednego Boga (osobowego, niepodzielnego, będącego bytem niematerialnym, bezcielesnym i wiecznym), będącego nie tylko Stwórcą świata, ale także jego stałym „nadzorcą”, czy też „opiekunem”. Bóg ten zawarł z ludem Izraela wieczyste przymierze, obiecując ochronę i pomoc w zamian za podporządkowanie się jego nakazom.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rzym (wł., łac. Roma) – stolica i największe miasto Włoch, położone w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów); stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Obszar administracyjny 1523 km², liczba ludności 2 748 809 (zespół miejski ok. 3 800 000).
    Gaius Octavius Thurinus, po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus, (Gajusz Juliusz Cezar Oktawian) (ur. 23 września 63 roku p.n.e. w Rzymie, zm. 19 sierpnia 14 roku n.e. w Noli) – pierwszy cesarz rzymski, panował od 16 stycznia 27 roku p.n.e. do śmierci jako Imperator Caesar Augustus. Po śmierci zaliczony został w poczet bogów jako „Divus Augustus”. Syn Gajusza Oktawiusza i Atii Starszej (Atia Maior), wnuk siostry Juliusza Cezara i jego adoptowany testamentem syn.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.