• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Salat - modlitwa

    Przeczytaj także...
    Al-Fatiha (arab. سورة الفاتحة sura al-Fatiha) – otwierająca Koran sura, najczęściej odmawiana modlitwa muzułmańska. Stanowi podstawę świętej księgi islamu. Jako jedyna posiada suplikację (śpiew chóralny w poezji liturgicznej, o charakterze błagalnym) basmala jako włączony do tekstu werset. Jako modlitwa odmawiana jest podczas każdego salatu, zawsze w klasycznym języku arabskim. Zwana także "matką księgi" (Umm al-kitāb). Sura wychwala Boga (ar. Allaha) i prosi o doprowadzenie ludzi do prawdziwej wiary.Fadżr (arab. فجر) - modlitwa muzułmańska (salat), pierwsza w ciągu dnia, odmawiana o świcie. Obejmuje dwa obowiązkowe rakaty.
    Meczet (arab. مسجد masdżid; l.mn. مساجد masadżid) – miejsce kultu muzułmańskiego. Słowo meczet oznacza dowolny budynek, w którym oddaje się cześć Bogu, niezależnie od jego architektury.

    Salat (arab. صلوة salah, pers. نماز namâz, tur. namaz) to muzułmańska rytualna modlitwa, będąca jednym z pięciu obowiązków każdego muzułmanina (tzw. filarów wiary). Odmawia się ją pięciokrotnie w ciągu doby, tj. przed wschodem słońca (Fadżr), w południe (Zuhr), po południu (Asr), po zachodzie słońca (Maghrib) i w pierwszej połowie nocy (Isza). Celem salat jest uzyskanie błogosławieństwa Allaha (sawab).

    Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie. Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w niej objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.Muzułmanin ma pięć obowiązków, zwanych pięcioma filarami islamu (Arkan ad-din, Arkan-al-Islam). Są one traktowane bardzo poważnie przez wyznawców głównego nurtu tej religii (sunnitów, szyitów i charydżytów), natomiast wiele ugrupowań religijnych pochodzenia szyickiego (np. alewici czy alawici) uważa je tylko za zalecenia, symbole i niekoniecznie się do nich stosuje.
    Muzułmanie podczas modlitwy, obraz Jeana-Léona Gérôme z 1865 r.

    Odmawiający salat powinien być w stanie rytualnej czystości (uzyskuje się ją przez obmycie wodą – wudu, a gdy jej nie ma, to piaskiem - tajammum). Rozkłada on specjalny dywanik (sadżdżada; nie jest obowiązkowy), zwraca się w kierunku Mekki i wykonuje określoną liczbę pokłonów, gestów i recytacji wersetów (ajatów) Koranu (przede wszystkim pierwszej sury Al-Fatiha). Największe znaczenie mają modlitwy piątkowe (Dżummuah)– odmawiane wspólnie w meczecie, którym często towarzyszy kazanie (chutba). Salat na całym świecie odbywa się tylko w języku arabskim.

    Mekka (pełna nazwa: Makkat ul-Mukarramah, znana również jako Makka; ar. مكة) – święte miasto islamu, miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej, stolica prowincji Al-Hidżaz, położona u podnóża masywu górskiego (277 m n.p.m.) Dżabal al-Karnajt, w wąskiej i piaszczystej Dolinie Abrahama. Zamieszkuje ją ok. 1,7 mln ludzi. Trzecie co do wielkości miasto kraju.Język perski, nowoperski (per. فارسی fārsī) – język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 50 mln mówiących, zamieszkujących głównie Iran (40 mln), Afganistan (7 mln) i Irak (200 tys.). Jest on jednocześnie lingua franca dla blisko 80 mln mieszkańców Środkowego Wschodu.

    Zobacz też[]

  • Ghusl
  • Raka
  • Tajammum
  • Tarawih
  • Wudu
  • Linki zewnętrzne[]

  • Czas modlitw dla miast świata
  • Wszystkie rodzaje modlitw w Islamie
  • Maghrib (arab. مَغْرِب) - modlitwa muzułmańska (salat), czwarta w ciągu dnia, odmawiana po zachodzie Słońca. Obejmuje trzy obowiązkowe rakatyChutba – w islamie kazanie wygłaszane przez chatiba w meczecie podczas wspólnej piątkowej modlitwy. Zawiera przede wszystkim treści religijne, ale także odnosi się do wydarzeń bieżących.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wudu (ar. وضوء ) – ablucja poprzedzająca modlitwę w islamie. Dokonuje się jej wodą, a gdy jest ona niedostępna – piaskiem lub żwirem (obmycie dokonane piaskiem lub żwirem to tajammum). Odmawia się przy tym formuły modlitewne. Małego obmycia (wudu) dokonuje się w przypadku dotknięcia osoby innej płci (nie dotyczy to własnego małżonka), po defekacji, oddaniu moczu lub innej sytuacji, podczas której nastąpiło dotknięcie intymnej części ciała, po utracie przytomności lub zapadnięciu w sen. Szyici jednak wymagają ablucji przed każdą modlitwą. W każdym meczecie znajdują się urządzenia umożliwiające dokonanie ablucji.
    Aja (آية), l.mn. ajat (آيات) – to arabskie słowo na "znak" lub "cud". W islamie zazwyczaj używa się go w odniesieniu do 6236 wersetów Koranu, jako że muzułmanie uważają każdy z nich za znak od Allaha.
    Ghusl (ar. غسل) – pełna ablucja wymagana przed szczególnie uroczystymi modlitwami i wydarzeniami religijnymi (świętami, przyjęciem islamu itp.). W przeciwieństwie do zwykłego obmycia (wudu), ghusl wymaga umycia całego ciała wodą w określony sposób, przy zachowaniu odpowiedniej kolejności. Towarzyszyć temu musi recytacja stosownych formuł.
    Tajammum (ar. التيمم) – ablucja poprzedzająca modlitwę w islamie. Dokonuje się jej gdy woda do podstawowej ablucji wudu jest niedostępna. Przed wykonaniem ablucji wymagana jest intencja (chęć oczyszczenia) oraz wypowiedzenie słowa Bismillah (W imię Allaha). Wykonuje się ją za pomocą piasku, drobnego żwiru, pyłu lub kurzu który pochodzi z ziemi lekko przecierając dłonie oraz twarz, zdmuchując resztki piasku/pyłu z dłoni po czym rozpoczyna się modlitwę (salat).
    Zuhr – modlitwa muzułmańska (salat), druga w ciągu dnia, odmawiana w południe. Obejmuje cztery obowiązkowe rakaty.
    Język arabski należy do rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich według klasycznego podziału, bądź grupy języków zachodnich, centralnych według podziału Hetzrona i Voigta. Zapisywany jest alfabetycznym pismem arabskim, typu abdżad, od strony prawej do lewej.
    Koran (arab. القُرْآن Al-Qur’ān) – święta księga islamu. Według tradycji muzułmańskiej powstawał w latach 610-632, objawiany fragmentami prorokowi islamu, Mahometowi (zm. 632) przez Archanioła Dżibrila (identyfikowanego w islamie z biblijnym archaniołem Gabrielem). Słowo „Koran” pochodzi od arabskiego słowa al-kur’ān, które oznacza „recytację”, ponieważ pierwotnie Koran przekazywano ustnie. Według islamu i samego Koranu jego twórcą jest Allah.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.