• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sakrament pokuty i pojednania



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Ekskomunika (z łac. excommunicatio – poza wspólnotą, wyłączenie ze wspólnoty, pot. klątwa, wyklęcie i anatema) – w chrześcijaństwie najwyższa kara kościelna polegająca na wykluczeniu z życia Kościoła.Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe (pop. Towarzystwo Strażnica) – korporacje prawne reprezentujące przed władzami świeckimi Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • rachunek sumienia
  • pierwsze piątki
  • spowiednik
  • pokuta
  • skrupulatyzm
  • krzyż pokutny
  • spowiedź powszechna
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Jan Paweł II 1984 ↓, s. n.28.
    2. Jan Paweł II 1984 ↓, s. n.31.
    3. Kowalczyk SJ 2015 ↓.
    4. Grelot 1994 ↓, s. 989.
    5. Św. Hieronim, In Evangelium Matthaei, 3,16 (PL 26,118)
    6. Salij OP 2000 ↓.
    7. Jan Paweł II 1984 ↓, s. n.30.
    8. Cytat za Th. Schneider: Znaki bliskości Boga. J. Tyrawa (przekład). Wrocław: 1995, s. 217-218.
    9. Vogel b 1982 ↓, s. 27.
    10. Św. Leon Wielki, List do biskupów Kampanii, Samnium i Picenum, w: Breviarium fidei. Wybór doktrynalnych wypowiedzi Kościoła, Poznań 1989, s. 426–427
    11. Orygenes, Wykład Księgi Kapłańskiej, hom. 2,4, w: Andrzej Bober, Światła ekumeny. Antologia patrystyczna, Kraków 1965, s. 69
    12. Vogel b 1982 ↓, s. 9.
    13. Por. Cyrille Vogel: Le pécheur et la pénitence dans l’Église ancienne. s. 14–15.
    14. Por. Cyrille Vogel: Le pécheur et la pénitence dans l’Église ancienne. s. 19–26.
    15. Augustyn 413 ↓.
    16. Augustyn 413 ↓, s. 211.
    17. La Bonnardiere 1967 ↓, s. 255-256 i 280.
    18. La Bonnardiere 1967 ↓, s. 275.
    19. Augustyn 408 ↓.
    20. Por. Cyrille Vogel: Le pécheur et la pénitence dans l’Église ancienne. s. 36.
    21. Vogel b 1982 ↓, s. 135-136.
    22. Vogel b 1982 ↓, s. 15–24.
    23. Zenon Ziółkowski. Droga pojednania i pokuty w dziejach Kościoła. „Życie i myśl”. XXXIII (329/330), s. 74–84, styczeń-luty 1984. ISSN 0044-5584. 
    24. Por. Rozdz. IV. Sakrament pokuty i pojednania (n. 1440-1449). W: Katechizm Kościoła Katolickiego [on-line]. [dostęp 2012-02-16].; Sobór watykański II, Konstytucja dogmatyczna Kościele Lumen gentium 11.
    25. Por. Jan Paweł II encyklika Redemptoris Missio n. 86; Benedykt XVI: Orędzie na Światowy Dzień Misyjny 2012 r. – eklezjologia misyjna. 6 stycznia 2012. [dostęp 2012-02-16]. Cytat: «Nie możemy być spokojni, gdy pomyślimy o milionach naszych braci i sióstr, tak jak my odkupionych krwią Chrystusa, którzy żyją nieświadomi Bożej miłości» (n. 86)
    26. Katechizm, opr. ks. Tadeusz Świrtun, Zielona Góra 1999, s. 18, ​ISBN 83-7077-017-7​.
    27. Por. Podstawowe dane katechizmowe. W: Opoka.org [on-line]. [dostęp 2012-02-16].
    28. Kodeks Prawa Kanonicznego, R. II: Szafarz sakramentu pokuty, Kan. 983 § 1, 2.
    29. Formuła spowiedzi. Jak się spowiadać? TEKST SPOWIEDZI 5 warunków dobrej spowiedzi, polskatimes.pl.
    30. Kan. 916. Kto ma świadomość grzechu ciężkiego, nie powinien bez sakramentalnej spowiedzi odprawiać Mszy świętej ani przyjmować Komunii świętej, chyba że istnieje poważna racja i nie ma sposobności wyspowiadania się. W takim jednak wypadku ma pamiętać o tym, że jest obowiązany wzbudzić akt żalu doskonałego, który zawiera w sobie zamiar wyspowiadania się jak najszybciej.
    31. Czy do spowiedzi potrzebny jest konfesjonał? Czy spowiadać się rzadko czy często? – na te i inne pytania związane ze spowiedzią odpowiada ks. Stefana Moszoro-Dąbrowskiego z Prałatury Opus Dei, spowiedz.pl.
    32. Parafia Rzymskokatolicka Matki Boskiej Anielskiej w Warszawie – Radości, radosc.parafia.info.pl [dostęp 2017-11-26] (ang.).
    33. Mystici corporis – Pius XII – Portal OPOKA, opoka.org.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
    34. Spowiedź Święta – rozmowa z ks. Stefanem Moszoro-Dąbrowskim z Prałatury Opus Dei, spowiedz.pl [dostęp 2017-11-26].
    35. Por. L. Bouyer: Kościoły i eklezjologie Reformacji. W: Tenże: Kościół Boży. s. 59.
    36. Por. L. Bouyer: Kościoły i eklezjologie Reformacji. W: Tenże: Kościół Boży. s. 72.
    37. L. Bouyer: The Sacraments. s. 73–74.
    38. L. Bouyer: The Spirit and Forms of Protestantism. s. 134n.
    39. http://ekumenizm.wiara.pl/doc/478282.Spowiedz-wedlug-prawoslawia Spowiedź – według prawosławia.
    40. Czy Bóg wymaga, byśmy wyznawali swoje grzechy?, [w:] Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy [online], jw.org. org, 1 września 2010, s. 22–34.???
    41. Wyznanie (grzechów, wiary) – Prowadzenie rozmów na podstawie Pism, [w:] Biblioteka Internetowa Strażnicy [online], wyd. 2, Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 398–402, ISBN 83-86930-47-0.???

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Augustyn z Hippony: Wiara i uczynki. W: Tenże: Pisma katechetyczne. Wł. Budzik (przekład). 1952, s. 171-227.
  • Augustyn: List 95 (łac.). W: Augustinus.it [on-line]. 408 r.. [dostęp 2020-08-12].
  • Bouyer L.: Kościoły i eklezjologie Reformacji. W: Tenże: Kościół Boży. Warszawa: IW „PAX”, 1977, s. 58–81.
  • Bouyer L.: The Sacraments. W: Tenże: The Word, Church and Sacraments in Protestantism and Catholicism. Wyd. 2. San Francisco: Ignatius Press, 2004, s. 65–92. ISBN 1-58617-023-6.
  • Bouyer L.: The Spirit and Forms of Protestantism. A. V. Littledale (tłum. z j. franc.). Wyd. 2. Lodnyn-Glasgow: Collins, 1963, s. 278.
  • Frąszczak K. Doktryna i obrzędy pokuty w „De poenitentia” Tertuliana. „Wrocławski Przegląd Teologiczny”. 20 (2012). s. 109–121. ISSN 1231-1731. 
  • Pierre Grelot: Trąd. W: Słownik teologii biblijnej. X. Léon-Dufour (red.), K. Romaniuk (tłum. i oprac.). Wyd. 4. Poznań: Pallottinum, 1994, s. 989. ISBN 83-7014-224-9.
  • Jan Paweł II: Adhortacja apostolska „Reconciliatio et Paenitentia”. 2 grudnia 1984 r.. [dostęp 2020-08-12].
  • Dariusz Kowalczyk SJ: Krótka historia sakramentu pokuty. W: jezuici.pl [on-line]. 2015.
  • A.-M. La Bonnardiere. Penitence et reconciliation des Penitents d'apres saint Augustin. „Revue d’Études Augustiniennes”. 13 (1967). s. 31-53 oraz 249-83. 
  • Jacek Salij OP. Czy święty Augustyn chodził do spowiedzi?. „W Drodze 11/327”. 2000. 
  • Cyrille Vogel a: Le pécheur et la pénitence dans l’Église ancienne. Wyd. 2. Paryż: Cerf, 1982, s. 213. ISBN 2-204-01949-6.
  • Cyrille Vogel b: Le pécheur et la pénitence au moyen-age. Wyd. 2. Paryż: Cerf, 1982, s. 245. ISBN 2-204-01950-X.
  • Pierwsze piątki – forma kultu Serca Jezusa w kościele rzymskokatolickim, polegająca na szczególnej modlitwie do Serca Jezusowego w dziewięć kolejnych pierwszych piątków miesiąca. Istotą i warunkiem pierwszych piątków jest uczestnictwo we Mszy Św. wraz z przyjęciem Komunii Świętej wynagradzającej Sercu Jezusowemu grzechy swoje i całego świata. Zazwyczaj po takiej Mszy Świętej – lub przed nią – uroczyście odmawia się litanię do Najświętszego Serca. Jeżeli wierny nie jest w łasce uświęcającej, powinien przystąpić do sakramentu pokuty i pojednania.Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Krzyże pokutne to monolityczne, proste i surowe kamienne formy w kształcie krzyża wznoszone przez zabójców w miejscu, w którym dokonało się morderstwo. Zwyczaj ten przywędrował do Polski z zachodu, a panował w niej prawdopodobnie od XIII w. do poł. XIX w. Na przestrzeni wieków krzyże zmieniały swój wygląd oraz formę. Obszar ich występowania sięga od północy Włoch po Skandynawię. W Europie występuje ok. 7000 krzyży, w tym. ok. 4000 w Niemczech. Największym tego typu obiektem w Europie jest krzyż pokutny w Stargardzie Szczecińskim. Niektóre źródła podają informacje o rzekomych trzech tysiącach zaginionych krzyży. Część została zniszczona podczas wojen oraz w wyniku kradzieży, zaniedbania i wandalizmu. Krzyże były również używane jako materiał budowlany. Na terenie samej Polski znajduje się ok. 600 krzyży, w większości średniowiecznych, choć zdarzają się także XVII-wieczne. Około 400 krzyży umiejscowionych jest na terenie województwa dolnośląskiego, a największy spośród nich to Krzyż pokutny w Kijowicach. Pozostałe są w województwach lubuskim, opolskim i śląskim. W województwach pomorskim, świętokrzyskim, wielkopolskim i zachodniopomorskim są pojedyncze sztuki. Krzyże były również przenoszone ze swoich pierwotnych miejsc na cmentarze, do parków, ogrodów i innych miejsc.
    Dekalog (stgr. δεκάλογος dekalogos, dziesięć słów) inaczej Dziesięć przykazań (w tradycji żydowskiej Dziesięć Oświadczeń עשרת הדיברות, Aseret ha-Dibrot) – zbiór podstawowych nakazów moralnych obowiązujących pierwotnie wyznawców judaizmu, a następnie przejęty przez chrześcijan, dla których spełnia się on w Jezusie Chrystusie (Por. Mt 5,17-19) poprzez tajemnicę paschalną.
    Cyprian z Kartaginy, Święty Cyprian, łac. Thascius Caecilius Cyprianus, cs. Swiaszczennomuczenik Kiprian, jepiskop Karfagienskij (ur. ok. 200 lub 210 w rzymskiej prowincji Afryki, zm. 14 września 258 niedaleko Kartaginy) – biskup Kartaginy i męczennik za wiarę, pisarz apologeta chrześcijaństwa, jeden z ojców Kościoła, święty katolicki i prawosławny. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
    Paulin z Noli, Paulin Miłościwy, właśc. Poncjusz Metropiusz Anicjusz Paulin, łac. Pontius Meropius Anicius Paulinus, fr. Meropius Pontius Paulinus, wł. San Paolino di Nola, cs. Swiatitiel Pawlin Miłostiwyj, jepiskop Nołanskij (ur. ok. 353 w Bordeaux, zm. 22 czerwca 431 w Noli) – rzymski kapłan i poeta chrześcijański, biskup Noli, święty katolicki i prawosławny.
    Prostracja (leżenie krzyżem lub padanie na twarz) jest wyrazem szczególnego uniżenia się wobec Boga (większego niż klęczenie) oraz jest wyrazem głębokiej modlitwy. Od bardzo dawna istniała ona jako wyraz pobożności prywatnej. Znana była już w Starym Testamencie (Rdz 17,3; Joz 5,14). Obrzęd ten wykonuje kapłan na rozpoczęciu Liturgii Męki Pańskiej w Wielki Piątek.
    Ostrów Tumski (niem. Dominsel) – najstarsza, zabytkowa część Wrocławia, powstała na obszarze przepraw na Odrze, pomiędzy ujściem rzek Oławy na południu, Ślęzy i Widawy na północy. Rzeka rozgałęziając się na liczne odnogi utworzyła tu wyspy (staropol. ostrowy).
    Jan Kalwin, fr. Jean Cauvin albo również Jean Calvin (ur. 10 lipca 1509 w Noyon, zm. 27 maja 1564 w Genewie) – teolog, kaznodzieja, pisarz i organizator życia duchowego w Szwajcarii okresu reformacji. Twórca jednej z doktryn religijnych - ewangelicyzmu reformowanego, przyjętej przez kościoły ewangelicko-reformowane, prezbiteriańskie, a następnie przez część kongregacjonalnych, opierającej się głównie na predestynacji oraz symbolicznej, a nie realnej w odróżnieniu od poglądu powszechnie panującego w Kościele Katolickim, obecności Jezusa Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej. Nazywany "teologiem par excellence"; "Arystotelesem Reformacji"; "Akwinatą Kościoła reformowanego"; "najbardziej chrześcijańskim mężem swej epoki" czy też "drugim patriarchą reformacji".

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.124 sek.