• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sakra

    Przeczytaj także...
    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.Starokatolicyzm – nurt katolicyzmu, powstały w 1870 roku w wyniku sprzeciwu części Kościoła rzymskokatolickiego wobec ogłoszenia przez sobór watykański I dogmatu o nieomylności i prymacie papieża.
    Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

    Sakra – święcenia duchowne w kościołach chrześcijańskich. Termin ten najczęściej dotyczy święceń biskupich. Niegdyś sakrę nadawano nowo wybranym królom, w formie namaszczenia na stanowisko.

    Proces nadania sakry biskupiej w Kościele rzymskokatolickim[ | edytuj kod]

    W Kościele rzymskokatolickim kapłan mianowany przez Stolicę Apostolską na biskupa otrzymuje sakrę biskupią w ciągu 3 miesięcy od dostania potwierdzenia na piśmie. Bez takiego potwierdzenia żaden biskup nie ma prawa przekazać sakry. Obrzęd wyświęcenia na biskupa odbywa się zazwyczaj w katedrze.

    Stolica Apostolska, Stolica Święta (łac. Sancta Sedes, wł. Santa Sede) – siedziba papieży (także papiestwo, władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca suwerenny podmiot prawa międzynarodowego) mieszcząca się w państwie Watykan, który jest z nią połączony unią personalną i funkcjonalną i nad którym sprawuje ona wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję.Semicha, smicha (z hebr. סמיכה – nałożenie rąk) – w tradycji judaistycznej przekazanie władzy sądzenia. Pierwszego przekazania dokonał Jahwe dając Mojżeszowi Torę. Następnie Mojżesz z Boskiego polecenia poprzez położenie rąk przekazał tę władzę Jozuemu. Później władza przechodziła nieprzerwanie przez starszyznę (sędziów - aż do Samuela, proroków, Wielkie Zgromadzenie (ostatnim ze Zgromadzenia był Szymon Sprawiedliwy), Antygona z Socho, zugot aż do tanaitów. Dla tych ostatnich używano tytułu rabi w Palestynie i raw w Babilonii. Nieprzerwana semicha została zagrożona przez prześladowania po powstaniach żydowskich, ostatecznie zanikła w IV w. Kabaliści zgromadzeni w Safed próbowali ją przywrócić w 1538, ale napotkali opór rabina Jerozolimy. W 2004 r. izraelscy ortodoksyjni rabini różnych grup zebrali się w celu przywrócenia Sanhedrynu w Tyberiadzie. Semichę otrzymał od nich rabin Mojżesz Halberstam.

    Obrzęd święceń:

  • Hymn do Ducha Świętego;
  • przedstawienie biskupa-elekta;
  • przyrzeczenia biskupie;
  • litania błagalna;
  • nałożenie rąk na elekta;
  • modlitwa święceń;
  • namaszczenie głowy;
  • przekazanie Księgi Ewangelii i insygniów.
  • Proces nadania sakry biskupiej w Kościołach starokatolickich[ | edytuj kod]

    W Kościołach starokatolickich biskupem może zostać każdy kapłan wybrany na demokratycznym synodzie, spośród wszystkich księży Kościoła, większością głosów. Obrzęd wyświęcenia na biskupa odbywa się zazwyczaj w katedrze. Podczas Litanii do Wszystkich Świętych biskup elekt leży krzyżem przed ołtarzem. Po litanii następuje modlitwa konsekracyjna i nałożenie rąk na głowę przyszłego biskupa przez konsekrującego, współkonsekrujących i biskupów obecnych na uroczystości. Biskupi Kościołów zrzeszonych w Unii Utrechckiej wyświecani są najczęściej przez ich zwierzchników w katedrze biskupów starokatolickich w Utrechcie (Holandia).

    Unia Utrechcka (właściwie Unia Utrechcka Kościołów Starokatolickich) – związek samodzielnych krajowych kościołów starokatolickich, uznających te same podstawy wiary, te same porządki ustrojowe i liturgiczne, tworzących tym samym wspólnotę kościołów starokatolickich. Za kościoły te uznaje się zarówno pojedyncze diecezje, jak i krajowe zrzeszenia diecezji. Kościoły Unii Utrechckiej pozostają w pełnej wspólnocie sakramentalnej (interkomunii), co wymaga jedności dogmatycznej. W zasadzie kościoły Unii Utrechckiej powinny mieć również taką samą organizację kościelną, lecz tu wspólnota została zerwana na skutek sporu wokół ordynacji kobiet. Unia Utrechcka nie jest tworem prawnym, ani tym bardziej organizacją międzynarodową.Modlitwa – czynność kultowa, występująca w wielu religiach. Polega na skierowaniu swoich myśli do istoty lub istot, mogących być lub będących przedmiotem kultu (bogowie, święci, aniołowie).

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • smicha
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Jana Pawła II, tom XXVII, hasło: Sakra Biskupia, red. Grzegorz Polak




  • Warto wiedzieć że... beta

    Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) – w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach. Urząd kościelny w Kościele katolickim i w kościołach prawosławnych uznawany za najwyższy stopień sakramentu kapłaństwa.
    Litania do Wszystkich Świętych (łac. Litaniae Sanctorum) – powstała w IV wieku w obrządkach jerozolimskim i antiocheńskim litania zaliczana do grupy litanii mniejszych. Śpiewana podczas Wigilii Paschalnej, w czasie Konsekracji kościoła i ołtarza, również podczas święceń kapłańskich, święceń diakonatu oraz sakry biskupiej.
    Hymn do Ducha Świętego (Veni Creator Spiritus) – pieśń poświęcona Duchowi Świętemu, śpiewana zwykle według zasad chorału gregoriańskiego.
    Katedra, kościół katedralny, kościół biskupi (łac. ecclesia cathedralis, z gr. καθέδρα, kathedra - krzesło, siedziba) – główny kościół biskupa diecezjalnego, arcybiskupa (archikatedra) lub patriarchy (kościół patriarchalny), w którym głosi on doktrynę katolicką. Termin stosuje się także do konkatedr i prokatedr. Niekiedy swobodnie jako określenie głównego kościoła miejskiego – nie zawsze jednak największy i najpiękniejszy kościół danej diecezji jest zarazem jej kościołem katedralnym, choćby w przypadku diecezji rzymskiej Bazylika św. Piotra znacznie przewyższa rozmiarami Bazylikę Laterańską. W historii sztuki i kultury utarło się, by ogólnie nazywać katedrami wielkie kościoły romańskie i gotyckie, niekoniecznie stanowiące katedry we właściwym sensie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.