• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sabin ze Spoleto

    Przeczytaj także...
    Berengar II zwany też Berengarem z Ivrei (ur. przed 913 – zm. 6 sierpnia 966 w Bambergu) – graf Ivrei i uzurpator Italii. Z pochodzenia Lombardczyk. Był synem Adalberta I z Ivrei i Giseli.Kult religijny – integralny składnik religii, który w szerokim tego pojęcia znaczeniu oznacza czynności, dokonywane z pobudek religijnych, zaś w wąskim znaczeniu oznacza ustalone rytuały, odprawiane ku czci wobec sacrum.
    Towarzystwo Jezusowe, SJ (łac. Societas Iesu, SI), jezuici – męski papieski zakon apostolski Kościoła katolickiego, zatwierdzony przez papieża Pawła III 27 września 1540. Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła katolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, ćwiczenia duchowe, edukację i udzielanie sakramentów.

    Sabin ze Spoleto, wł. Sabino (Savino) di Spoleto (ur. w III wieku, zm. ok. 303 w Spoleto) – biskup i męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego.

    Według niepewnego Passio z przełomu V i VI wieku, był biskupem jakiejś diecezji. Uważany był za biskupa Asyżu lub Faenzy. W czasach prześladowań chrześcijan, za panowania cesarza rzymskiego Maksymiana, miał być uwięziony za nawracanie pogan, najpierw w Asyżu i poddany torturom, a następnie przeniesiony do Spoleto. Tam, po kolejnych torturach zmarł. Pochowany został ok. 4 km od miasta.

    Wydawnictwo WAM, znane jako: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy (WAM) (1872-1918, 1935-1994), Wydawnictwo Księży Jezuitów (1918-1935), Wydawnictwo WAM (od 1994) – najstarsze polskie wydawnictwo katolickie, założone w 1872 przez ks. Stanisława Stojałowskiego SJ w Krakowie.Kult świętych – w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób uważanych za zbawione, oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.

    Kult[ | edytuj kod]

    O wczesnym kulcie św. Sabina, jakim było nadanie jego imienia bazylice pod Spoleto, świadczą przekazy m.in. historyka bizantyńskiego Prokopiusza z Cezarei (zm. 561) i kronikarza Pawła Diakona (zm. przed 800). Również Grzegorz I (zm. 604) świadczył o kulcie Sabina, a w Rawennie znajduje się mozaika ze świętym.

    Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.

    Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest według Martyrologium Rzymskiego 7 grudnia (wcześniej 30 grudnia).

    Patronat[ | edytuj kod]

    Święty Sabin jest patronem miasta Ivrea. W dniu liturgicznego wspomnienia ulicami odbywa się procesja z relikwiami św. Sabina.

    Na obszarze Niemiec istniał w 1937 jeden kościół pod wezwaniem św. Sabina w Prenzlau. Ok. 1160–1170 był on też patronem klasztoru w Grobi na wyspie Uznam.

    Mozaika – dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu lub wielobarwne), fakturze i kształcie kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki. Elementy są przyklejone do podłoża przez ułożenie na niezwiązanej zaprawie, wapiennej, cementowej lub żywicy pochodzenia roślinnego (mastyks z drzewa Pistacia lentiscus). Stosowana jest do zdobienia posadzek, ścian, kopuł, sklepień, apsyd w budownictwie sakralnym i świeckim, mebli (zwłaszcza blatów stołów, sepetów, biurek).Patron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, ludzi, zawodów itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi, noszących ich imię (wezwanie).

    Relikwie[ | edytuj kod]

    Uważa się, że relikwie trafiły do Ivrei w 954 za sprawą księcia Konrada, syna uzurpatora Italii, margrabiego Berengara, który uciekł przed epidemią z ziemi ojca i schronił się w oddalonym od Spoleto o ok. 600 km mieście.

    Święty w numizmatyce[ | edytuj kod]

    Istnieje przypisywana XII-wiecznemu księciu zachodniopomorskiemu Bogusławowi I emisja monety wzmiankująca świętego (typ Dannenberg 16).

    Rawenna (wł. Ravenna) – miasto i gmina w północnych Włoszech w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna. Według danych na rok 2007 gminę zamieszkuje 151 055 osób, 228 os./km².Poganie − określenie używane wobec wyznawców religii niemonoteistycznych, głównie politeistycznych i animalistycznych.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • kult świętych
  • męczennicy wczesnochrześcijańscy
  • modlitwa za wstawiennictwem świętego
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. San Sabino di Spoleto (Vescovo e martire) - Enciclopedia dei Santi (autor: Fabio Arduino) [dostęp: 2011-11-19] (wł.)
    2. Joachim Krüger, Die Münzprägung der pommerschen Herzöge, [w:] Die Herzöge von Pommern. Zeugnisse der Herrschaft des Greifenhauses, red. Norbert Buske, Joachim Krüger, Ralf-Gunnar Werlich, Wien–Köln–Weimar 2012, s. 51, przyp. 5.
    3. Joachim Krüger, Die Münzprägung der pommerschen Herzöge, [w:] Die Herzöge von Pommern. Zeugnisse der Herrschaft des Greifenhauses, red. Norbert Buske, Joachim Krüger, Ralf-Gunnar Werlich, Wien–Köln–Weimar 2012, s. 50, przyp. 5.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Sabin ze Spoleto na DEON.pl z inicjatywy SJ i Wydawnictwa WAM za H.Frosem i F. Sową
  • Prenzlau – miasto w północno-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Brandenburgia, siedziba powiatu Uckermark. Leży na Pojezierzu Meklemburskim, nad rzeką Wkrą. Liczy około 20 tys. mieszkańców.Maksymian, Marcus Aurelius Valerius Maximianus, Maximianus Herculius, (ur. ok. 250 w Sirmium w Panonii, zm. 310) – cesarz rzymski.




    Warto wiedzieć że... beta

    Książęta pomorscy. Pomorze jest geograficznym i historycznym regionem w obecnych granicach północnej Polski i Niemiec, na południowym wybrzeżu Bałtyku po obu stronach Odry i sięga na wschodzie do Wisły, a na zachodzie do rzeki Reknicy.
    Italia – kraina historyczna i geograficzna położona na Półwyspie Apenińskim, której obszar zmieniał się na przestrzeni dziejów.
    Męczennik chrześcijański (z gr. μάρτυς, mártus, łac. martyr: „świadek”) – osoba, która oddała swoje życie za wiarę. Do zaistnienia męczeństwa za Jezusa Chrystusa konieczny jest prześladowca, który zadaje śmierć ze względu na nienawiść do wiary. Prześladowca działa bezpośrednio sam lub zleca tę czynność innej osobie.
    Wspomnienie – w liturgii katolickiej dzień obchodów w roku liturgicznym o randze mniejszej niż święto. Dzień obchodów wspomnienia wyznacza data lub kalendarz liturgiczny (→święta ruchome).
    Klasztor w Grobi – niestniejący klasztor norbertanów w pobliżu miasta Usedom na wyspie Uznam. Używana jest także nazwa klasztor w Uznamiu.
    Asyż (włoski Assisi) – włoskie miasto i gmina położone na południowy wschód od Perugii, w regionie Umbria, w prowincji Perugia. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 24 443 osoby, 131,4 os./km². W starożytności istniała na tym terenie niewielka osada etruska. W III wieku p.n.e. pod panowaniem rzymskim jako Asisium. Od XII wieku należał do Księstwa Spoleto i uczestniczył w wielu wojnach z sąsiednimi miastami, a zwłaszcza z Perugią. Pod koniec XII wieku Asyż zdobył niepodległość i w 1184 ustanowiono w nim samorząd miejski. Miasto brało udział licznych zatargach z Państwem Kościelnym, do którego zostało włączone w 1367. Dopiero w 1860 Asyż został włączony w skład Zjednoczonego Królestwa Włoch.
    O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.