• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • STS-30

    Przeczytaj także...
    Atlantis – czwarty wahadłowiec NASA, który odbył lot kosmiczny. Był on jednym z pięciu zbudowanych w USA orbiterów wielorazowego użytku przeznaczonych do transportu ludzi oraz sprzętu na orbitę oraz z powrotem.Ferdynand Magellan (port. Fernão de Magalhães, hiszp. Fernando de Magallanes; ur. wiosną 1480, zm. 27 kwietnia 1521) – żeglarz portugalski w służbie hiszpańskiej, odkrywca i morski podróżnik.
    Istnieją różne definicje granicy przestrzeni kosmicznej, a co za tym idzie - lotów kosmicznych. Według standardów Fédération Aéronautique Internationale, granica pomiędzy atmosferą a przestrzenią kosmiczną znajduje się na wysokości 100 km n.p.m., natomiast w Stanach Zjednoczonych za granicę tę przyjmuje się koniec mezosfery, czyli wysokość 50 mil (ok. 80 km).

    STS-30 (ang. Space Transportation System) – czwarty lot amerykańskiego wahadłowca kosmicznego Atlantis i dwudziesta dziewiąta misja programu lotów wahadłowców. Głównym celem misji było wyniesienie na orbitę sondy kosmicznej Magellan przeznaczonej do badania planety Wenus. Odznaka misji przedstawia karawelę Magellana, tor lotu na Wenus i nazwiska astronautów.

    Space Transportation System (STS) – System Transportu Kosmicznego – program załogowych lotów kosmicznych zrealizowany przez NASA odbywanych za pomocą wahadłowców kosmicznych (ang. Space Shuttles) rozpoczęty lotem promu Columbia 12 kwietnia 1981 roku, a zakończony 21 lipca 2011 roku lotem wahadłowca Atlantis w misji STS-135.Okres orbitalny – czas, jaki jest potrzebny ciału (znajdującemu się na orbicie wokół innego ciała) na wykonanie jednego pełnego obiegu orbitalnego. W zależności od tego, względem jakiego punktu odniesienia liczymy początek i koniec obiegu, możemy wyróżnić:

    Załoga[]

  • David M. Walker (2)*, dowódca (CDR)
  • Ronald Grabe (2), pilot (PLT)
  • Norman Thagard (3), specjalista misji 1 (MS1)
  • Mary Cleave (2), specjalista misji 2 (MS2)
  • Mark Lee (1), specjalista misji 3 (MS3)
  • *(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)

    Parametry misji[]

  • Masa:
  • startowa orbitera: 118 441 kg
  • lądującego orbitera: 87296 kg
  • ładunku: 20 833 kg
  • Perygeum: 361 km
  • Apogeum: 366 km
  • Inklinacja: 28,9°
  • Okres orbitalny: 91,8 min
  • Cel misji[]

    Wysłanie z pokładu wahadłowca międzyplanetarnej sondy Magellan, która udała się w kierunku Wenus, gdzie przez cztery lata wykonywała mapę powierzchni planety przy pomocy pokładowego radaru skanującego.

    Sonda kosmiczna – bezzałogowy, prawie zawsze zautomatyzowany statek kosmiczny przeznaczony do prowadzenia badań naukowych w przestrzeni pozaziemskiej.Lista misji wahadłowców kosmicznych (ang. space shuttle), dotychczas w kosmos poleciało 6 tego typu pojazdów, pięć amerykańskich (135 lotów w programie STS) oraz jeden radziecki (1 lot bezzałogowy – 1K1).
    Sonda Magellan

    Zobacz też[]

  • lista misji wahadłowców
  • lista załogowych lotów kosmicznych
  • Przypisy

    1. Tomáš Přibyl: Dzień, w którym nie wróciła COLUMBIA. Bielsko-Biała: Wydawnictwo >DEBIT<, 2003, s. 164. ISBN 83-7167-224-1.
    2. Robert Godwin: Space Shuttle. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o., 2011, s. 59, seria: Historia podboju Kosmosu. ISBN 978-83-7648-973-5.

    Linki zewnętrzne[]

  • podsumowanie misji STS-30 na stronie NASA (ang.)
  • Mark Wade: STS-30 (ang.). W: Encyclopedia Astronautica [on-line]. [dostęp 2014-05-30].
  • Inklinacja (nachylenie) – jeden z elementów orbity. Określa kąt pomiędzy płaszczyzną orbity a płaszczyzną odniesienia. W astronomii gwiazdowej przez nachylenie rozumie się także kąt, jaki tworzy linia widzenia na gwiazdę z jej osią obrotu, albo z osią prostopadłą do płaszczyzny jej orbity, w przypadku gwiazd podwójnych i wielokrotnych.Wahadłowiec kosmiczny, prom kosmiczny – rodzaj bezzałogowego lub załogowego statku kosmicznego, który może być wykorzystywany wielokrotnie i zwykle przystosowany jest do wynoszenia na orbitę i ściągania z orbity sztucznych satelitów i innych ładunków. Cechą charakterystyczną wahadłowców jest lądowanie na pasie startowym lotniska, podobnie jak samoloty, stąd używane są w stosunku do nich takie określenia jak samolot kosmiczny, rakietoplan i in. Wahadłowce mogą natomiast startować wynoszone tradycyjną rakietą nośną lub na pokładzie większego samolotu-nosiciela.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Karawela – w XV-XVII wieku oznaczała jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach (tzw. kasztel) na dziobie i rufie. Karawela była zwykle uzbrojona w kilka ciężkich dział oraz mniejsze działka (na ogół 4-6 dział). Wyporność karaweli wynosiła najczęściej około 250 łasztów. Załoga liczyła około 50 ludzi. Ze względu na swą szybkość, stateczność oraz bezpieczeństwo karawele umożliwiały dłuższe podróże morskie, co uczyniło je przydatnymi do wypraw odkrywczych. Floty wojenne Hiszpanii i Portugalii używały karawel na ogół do celów rozpoznawczych.
    Perygeum - punkt, w którym obiekt na orbicie okołoziemskiej znajduje się najbliżej Ziemi. Najczęściej ten termin dotyczy Księżyca, ale może być także zastosowany dla innych ciał krążących po orbicie Ziemi, np. dla sztucznych satelitów.
    Radar (stacja radiolokacyjna) – urządzenie służące do wykrywania – za pomocą fal radiowych – obiektów powietrznych, nawodnych oraz lądowych takich jak: samoloty, śmigłowce, rakiety, statki (również chmury oraz obiekty terenowe), pozwalające na określenie kierunku, odległości a także wielkości obiektu, a w radarach dopplerowskich także do pomiarów prędkości wykrywanego obiektu.
    Masa – jedna z podstawowych wielkości fizycznych określająca bezwładność (masa bezwładna) i oddziaływanie grawitacyjne (masa grawitacyjna) obiektów fizycznych. Jest wielkością skalarną. Potocznie rozumiana jako miara ilości materii obiektu fizycznego. W szczególnej teorii względności związana z ilością energii zawartej w obiekcie fizycznym. Najczęściej oznaczana literą m.
    Kosmonauta, także astronauta oraz tajkonauta lub yuhangyuan (chiń. kosmiczny nawigator, podróżnik) – osoba odbywająca loty kosmiczne lub przygotowywana do odbywania takich lotów.
    Wenus – druga pod względem odległości od Słońca planeta Układu Słonecznego. Jest trzecim pod względem jasności ciałem niebieskim widocznym na niebie, po Słońcu i Księżycu. Jej obserwowana wielkość gwiazdowa sięga –4,6 i jest wystarczająca, aby światło odbite od Wenus powodowało powstawanie cieni. W związku z tym, że Wenus jest bliżej Słońca niż Ziemia, zawsze jest ona widoczna w niewielkiej odległości od niego; jej maksymalna elongacja to 47,8°. Odległość Wenus od Ziemi waha się od 40 do 259 mln km.
    Sonda Magellan – bezzałogowa sonda kosmiczna amerykańskiej agencji kosmicznej NASA, stworzona do badania planety Wenus. 4 maja 1989 roku została wyniesiona na niską orbitę okołoziemską na pokładzie promu Atlantis w misji STS-30. Na trajektorię międzyplanetarną została skierowana przez dodatkowy człon napędowy na paliwo stałe. Po 15 miesiącach podróży dotarła na orbitę Wenus 10 sierpnia 1990 roku. Jej misja trwała do 1994 roku, kiedy to została skierowana w atmosferę planety, gdzie częściowo spłonęła. Przypuszcza się, że niektóre jej fragmenty mogły opaść na powierzchnię.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.05 sek.