• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • STS-30

    Przeczytaj także...
    Radar z syntetyczną aperturą (ang. SAR; Synthetic Aperture Radar) - radar służący do uzyskiwania obrazów nieruchomych obiektów o wysokiej rozróżnialności. Radar taki jest wykorzystywany do tworzenia obrazów powierzchni ziemi oraz innych planet z zastosowaniem technik teledetekcji.Atlantis – czwarty wahadłowiec NASA, który odbył lot kosmiczny. Był on jednym z pięciu zbudowanych w USA orbiterów wielorazowego użytku przeznaczonych do transportu ludzi oraz sprzętu na orbitę oraz z powrotem.
    David Mathieson Walker (ur. 20 maja 1944 w Columbus w Georgii, zm. 23 kwietnia 2001 w Houston w Teksasie) – amerykański oficer marynarki wojennej, pilot myśliwski, pilot doświadczalny i astronauta.

    STS-30 (ang. Space Transportation System) – czwarty lot amerykańskiego wahadłowca kosmicznego Atlantis i dwudziesta dziewiąta misja programu lotów wahadłowców. Głównym celem misji było wyniesienie na orbitę sondy kosmicznej Magellan przeznaczonej do badania planety Wenus. Odznaka misji przedstawia karawelę Magellana, tor lotu na Wenus i nazwiska astronautów.

    Ferdynand Magellan (port. Fernão de Magalhães, hiszp. Fernando de Magallanes; ur. wiosną 1480, zm. 27 kwietnia 1521) – żeglarz portugalski w służbie hiszpańskiej, odkrywca i morski podróżnik.Istnieją różne definicje granicy przestrzeni kosmicznej, a co za tym idzie - lotów kosmicznych. Według standardów Fédération Aéronautique Internationale, granica pomiędzy atmosferą a przestrzenią kosmiczną znajduje się na wysokości 100 km n.p.m., natomiast w Stanach Zjednoczonych za granicę tę przyjmuje się koniec mezosfery, czyli wysokość 50 mil (ok. 80 km).

    Załoga[ | edytuj kod]

    źródło
  • David M. Walker (2)*, dowódca (CDR)
  • Ronald Grabe (2), pilot (PLT)
  • Norman Thagard (3), specjalista misji 1 (MS1)
  • Mary Cleave (2), specjalista misji 2 (MS2)
  • Mark C. Lee (1), specjalista misji 3 (MS3)
  • *(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)

    Parametry misji[ | edytuj kod]

  • Masa:
  • startowa orbitera: 118 441 kg
  • lądującego orbitera: 87 296 kg
  • ładunku: 20 833 kg
  • Perygeum: 361 km
  • Apogeum: 366 km
  • Inklinacja: 28,9°
  • Okres orbitalny: 91,8 min
  • Cel misji[ | edytuj kod]

    Wysłanie z pokładu wahadłowca międzyplanetarnej sondy Magellan, która udała się w kierunku Wenus, gdzie przez cztery lata wykonywała mapę powierzchni planety przy pomocy pokładowego radaru skanującego.

    Space Transportation System (STS) – System Transportu Kosmicznego – program załogowych lotów kosmicznych zrealizowany przez NASA odbywanych za pomocą wahadłowców kosmicznych (ang. Space Shuttles) rozpoczęty lotem promu Columbia 12 kwietnia 1981 roku, a zakończony 21 lipca 2011 roku lotem wahadłowca Atlantis w misji STS-135.Okres orbitalny – czas, jaki jest potrzebny ciału (znajdującemu się na orbicie wokół innego ciała) na wykonanie jednego pełnego obiegu orbitalnego. W zależności od tego, względem jakiego punktu odniesienia liczymy początek i koniec obiegu, możemy wyróżnić:
    Sonda Magellan z członem rakietowym IUS opuszcza ładownię wahadłowca

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • lista misji wahadłowców
  • lista załogowych lotów kosmicznych
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Tomáš Přibyl: Dzień, w którym nie wróciła COLUMBIA. Bielsko-Biała: Wydawnictwo >DEBIT<, 2003, s. 164. ISBN 83-7167-224-1.
    2. Robert Godwin: Space Shuttle. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o., 2011, s. 59, seria: Historia podboju Kosmosu. ISBN 978-83-7648-973-5.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • podsumowanie misji STS-30 na stronie NASA (ang.)
  • Mark Wade: STS-30 (ang.). W: Encyclopedia Astronautica [on-line]. [dostęp 2017-07-23].
  • Spaceflight mission report: STS-30 (ang.). W: Spacefacts [on-line]. [dostęp 2017-07-23].
  • Sonda kosmiczna – bezzałogowy, prawie zawsze zautomatyzowany statek kosmiczny przeznaczony do prowadzenia badań naukowych w przestrzeni pozaziemskiej.Lista misji wahadłowców kosmicznych (ang. space shuttle), dotychczas w kosmos poleciało 6 tego typu pojazdów, pięć amerykańskich (135 lotów w programie STS) oraz jeden radziecki (1 lot bezzałogowy – 1K1).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Inklinacja (nachylenie) – jeden z elementów orbity. Określa kąt pomiędzy płaszczyzną orbity a płaszczyzną odniesienia. W astronomii gwiazdowej przez nachylenie rozumie się także kąt, jaki tworzy linia widzenia na gwiazdę z jej osią obrotu, albo z osią prostopadłą do płaszczyzny jej orbity, w przypadku gwiazd podwójnych i wielokrotnych.
    Wahadłowiec kosmiczny, prom kosmiczny – rodzaj bezzałogowego lub załogowego statku kosmicznego, który może być wykorzystywany wielokrotnie i zwykle przystosowany jest do wynoszenia na orbitę i ściągania z orbity sztucznych satelitów i innych ładunków. Cechą charakterystyczną wahadłowców jest lądowanie na pasie startowym lotniska, podobnie jak samoloty, stąd używane są w stosunku do nich takie określenia jak samolot kosmiczny, rakietoplan i in. Wahadłowce mogą natomiast startować wynoszone tradycyjną rakietą nośną lub na pokładzie większego samolotu-nosiciela.
    Karawela – w XV-XVII wieku oznaczała jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach (tzw. kasztel) na dziobie i rufie. Karawela była zwykle uzbrojona w kilka ciężkich dział oraz mniejsze działka (na ogół 4-6 dział). Wyporność karaweli wynosiła najczęściej około 250 łasztów. Załoga liczyła około 50 ludzi. Ze względu na swą szybkość, stateczność oraz bezpieczeństwo karawele umożliwiały dłuższe podróże morskie, co uczyniło je przydatnymi do wypraw odkrywczych. Floty wojenne Hiszpanii i Portugalii używały karawel na ogół do celów rozpoznawczych.
    Perygeum - punkt, w którym obiekt na orbicie okołoziemskiej znajduje się najbliżej Ziemi. Najczęściej ten termin dotyczy Księżyca, ale może być także zastosowany dla innych ciał krążących po orbicie Ziemi, np. dla sztucznych satelitów.
    Inertial Upper Stage (IUS) – dwusilnikowy górny człon rakietowy, wykorzystywany do wynoszenia satelitów na orbity geostacjonarne bądź trajektorie ucieczkowe. Wykorzystywany w rakietach Titan 34D i Titan IV oraz przy niektórych startach promów kosmicznych.
    Masa – jedna z podstawowych wielkości fizycznych określająca bezwładność (masa bezwładna) i oddziaływanie grawitacyjne (masa grawitacyjna) obiektów fizycznych. Jest wielkością skalarną. Potocznie rozumiana jako miara ilości materii obiektu fizycznego. W szczególnej teorii względności związana z ilością energii zawartej w obiekcie fizycznym. Najczęściej oznaczana literą m.
    Kosmonauta, także astronauta oraz tajkonauta lub yuhangyuan (chiń. kosmiczny nawigator, podróżnik) – osoba odbywająca loty kosmiczne lub przygotowywana do odbywania takich lotów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.