• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • STS-125



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Orbita – tor ciała (ciała niebieskiego lub sztucznego satelity) krążącego wokół innego ciała niebieskiego. W Układzie Słonecznym Ziemia, inne planety, planetoidy, komety i mniejsze ciała poruszają się po swoich orbitach wokół Słońca. Z kolei księżyce krążą po orbitach wokół planet macierzystych.Deorbitacja – sprowadzenie statku kosmicznego z orbity w gęste warstwy atmosfery. Początek deorbitacji powoduje praca silnika rakietowego o wstecznym ciągu czyli o ciągu ze zwrotem przeciwnym do zwrotu prędkości statku kosmicznego. Impuls całkowity silnika rakietowego niezbędny do inicjacji deorbitacji zależy od masy statku kosmicznego i wysokości orbity.

    STS-125 – misja wahadłowca kosmicznego Atlantis związana z serwisem Kosmicznego Teleskopu Hubble’a (HST), 126. misja programu lotów wahadłowców. Dla promu Atlantis był to trzydziesty lot w przestrzeń kosmiczną. Misja miała charakter naprawczy i była to piąta (po STS-61, STS-82, STS-103 i STS-109) i zarazem ostatnia misja serwisowa teleskopu Hubble'a. Po misji okres eksploatacji teleskopu ma zostać przedłużony do co najmniej 2015 roku.

    Endeavour – ostatni, piąty prom kosmiczny zbudowany przez NASA, oznaczony symbolem OV-105. Został zbudowany w celu zastąpienia wahadłowca Challenger, głównie z części zamiennych.Atlantis – czwarty wahadłowiec NASA, który odbył lot kosmiczny. Był on jednym z pięciu zbudowanych w USA orbiterów wielorazowego użytku przeznaczonych do transportu ludzi oraz sprzętu na orbitę oraz z powrotem.

    Start Atlantisa to pierwszy lot tego promu od czasu misji STS-122 oraz pierwszy lot od czasu misji STS-66 w 1994 roku, którego celem nie była stacja kosmiczna. Była to także pierwsza misja wahadłowca niezwiązana z Międzynarodową Stacją Kosmiczną (ISS) od czasu katastrofy Columbii, STS-107.

    W związku z tym, że orbity ISS i HST znacznie się od siebie różnią, prom Atlantis w przypadku zaistnienia sytuacji awaryjnej pozbawiony byłby „bezpiecznej przystani” jaką jest Międzynarodowa Stacja Kosmiczna. Dlatego też misja STS-125 wymagała wsparcia pod postacią promu Endeavour, który był gotowy do wyniesienia na orbitę na kompleks startowym 39B. Ewentualna misja ratunkowa oznaczona była jako STS-400. Z przyczyn logistycznych misji STS-125, przejazd na platformę startową promu Endeavour nastąpił dwa tygodnie przed przejazdem promu Atlantis. Po tym czasie obydwie platformy startowe były zajęte przez wahadłowce jednocześnie.

    STS 126 (ang. Space Transportation System) − 22. misja wahadłowca Endeavour i 125. misja programu lotów wahadłowców. Była to też ósma misja przed końcem programu lotów w 2010 r. Głównym celem tej wyprawy było dostarczenie na ISS zaopatrzenia w module MPLM Leonardo. Na samej stacji zostały zainstalowane dodatkowe kwatery sypialne, toaleta oraz urządzenia do ćwiczeń, co miało umożliwić zwiększenie ilości członków załogi z 3 do 6 osób na początku 2009 roku. W ciągu 4 spacerów kosmicznych zostały naprawione dwa złącza SARJ, które umożliwiają panelom słonecznym podążanie za światłem. Misja rozpoczęła się zgodnie z planem 15 listopada 2008 (według czasu UTC), a zakończyła 30 listopada 2008. Przed katastrofą Columbii do tego lotu wyznaczony był prom Atlantis.STS 122 – 29. misja promu kosmicznego Atlantis na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS) oraz 121. misja wahadłowca w ogóle, a także 12. przed zakończeniem programu lotów wahadłowców w 2010. Celem był montaż modułu Columbus Międzynarodowej Stacji Kosmicznej oraz wymiana części stałej załogi stacji. Na stacji został Léopold Eyharts członek ekspedycji 16. na ISS, a powrócił z niej Daniel M. Tani (Ekspedycja 16). Start miał miejsce 7 lutego 2008 roku a lądowanie nastąpiło 13 dni później. Miała to być ostatnia misja Atlantisa na Międzynarodową Stacje Kosmiczną. Jednak po decyzji o późniejszym wycofaniu wahadłowców z eksploatacji Atlantis będzie latał do 2010 r. Według planów sprzed katastrofy Columbii w tę misję miał polecieć Discovery. W module Columbus zostały zainstalowane Anteny PWR zaprojektowane przez polskich inżynierów z Wrocławia.

    Data startu wahadłowca była zaplanowana na 15 października 2008 roku, została jednak bezterminowo odłożona po niespodziewanej awarii teleskopu w dniu 28 września 2008 roku, która wstrzymała prowadzenie przez niego obserwacji naukowych. Na początku grudnia NASA ustaliło nową datę startu, który odbył się 11 maja 2009 roku.

    1 lutego 2003, podczas powrotu z przestrzeni kosmicznej, prom Columbia uległ zniszczeniu w wyniku uszkodzenia osłony termicznej na krawędzi natarcia lewego skrzydła. Uszkodzenie osłony nastąpiło w czasie wznoszenia po starcie, za sprawą fragmentu pianki osłaniającej zbiornik zewnętrzny wahadłowca, który oderwał się od zbiornika i uderzył w skrzydło orbitera, wyrywając dziurę o średnicy ok. 25 cm w osłonie termicznej skrzydła promu. W efekcie podczas przelotu przez termosferę gorące gazy (a w zasadzie plazma) stopiły poszycie i mogły dostawać się do środka. Zdarzenie to zostało zaobserwowane już po dotarciu promu na orbitę, jednak w czasie trwającej kilkanaście dni misji, głównie z powodów organizacyjnych, nie udało się sprawdzić, czy uszkodzenie było wystarczająco poważne, by podejmować jakiekolwiek radykalne działania (np. wysłanie drugiego promu na orbitę).Po wylądowaniu prom kosmiczny zostaje odholowany do hangaru OPF (ang. Orbiter Processing Facility), w którym jednocześnie można przygotowywać do następnych lotów dwa orbitery. Budynek ten jest podzielony na dwie hale wysokie i znajdującą się między nimi halę niską. W tej ostatniej znajdują się magazyny części zamiennych, warsztaty naprawcze osłony termicznej pojazdu, magazyn skafandrów SCAPE, sprzęt elektroniczny oraz biura. Hale wysokie natomiast są wyposażone w dwie suwnice o udźwigu 27 ton każda oraz zestaw pomostów umożliwiających dostęp do praktycznie każdej części orbitera. Pod podłogą hali ciągną się liczne przewody sieci elektrycznej i elektronicznej, linie łączności, rurociągi cieczy hydraulicznych, gazowego helu, azotu, tlenu oraz sprężonego powietrza. Podstawową funkcją hangaru OPF jest umożliwienie łatwego i szybkiego dostępu do tych części pojazdu, które wymagają przeglądu, wymiany bądź remontu między lotami. Równolegle w komorze towarowej orbitera montuje się ładunki wymagające instalacji w pozycji poziomej, np. laboratorium Spacelab. Pozostałe ładunki instaluje się dopiero na wyrzutni.

    Spis treści

  • 1 Załoga
  • 2 Parametry misji
  • 3 Ładunek
  • 4 Przygotowania do misji
  • 5 Przebieg misji
  • 6 Zobacz też
  • 7 Przypisy
  • 8 Linki zewnętrzne


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Vehicle (początkowo Vertical) Assembly Building (VAB – ang. budynek montowania pojazdów) – budynek w Centrum Kosmicznym im. Johna F. Kennedy’ego. Znajduje się on w połowie drogi między Jacksonville a Miami, na wschód od Orlando, na wyspie Merrit. Jest to jeden z największych budynków na świecie; do roku 1974 był także najwyższym budynkiem na Florydzie.
    Scott Douglas „Scooter” Altman (ur. 15 sierpnia 1959 w Lincoln) – amerykański astronauta, pilot wojskowy, komandor United States Navy. Uczestnik czterech misji kosmicznych, podczas których spędził w kosmosie prawie 39 dni. Do korpusu astronautów został przyjęty w 1994 (grupa NASA-15). 11 maja 2009 wystartował w kosmos na pokładzie promu Atlantis, dowodząc misją STS-125, będącą jego ostatnią wyprawą orbitalną.
    NASA (National Aeronautics and Space Administration) (pl. Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej) – agencja rządu Stanów Zjednoczonych odpowiedzialna za narodowy program lotów kosmicznych, ustanowiona 29 lipca 1958 r. na mocy National Aeronautics and Space Act, zastępując poprzednika – National Advisory Committee for Aeronautics. Jest wydziałem Departamentu Obrony USA i jest mu bezpośrednio podległa.
    Michael Timothy Good (ur. 13 października 1962 w Parmie w stanie Ohio) – amerykański astronauta, pilot wojskowy, inżynier, pułkownik United States Air Force.
    Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, MSK (ang. International Space Station, ISS; ros. Международная Космическая Станция, МКС; trb.: Mieżdunarodnaja Kosmiczeskaja Stancyja, MKS) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się obecnie z 15 głównych modułów (docelowo ma ich liczyć 16) i umożliwia jednoczesne przebywanie sześciu członków stałej załogi (trzech do roku 2009). Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę i połączone ze sobą w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000. Źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne, transportem ludzi i materiałów do 19 lipca 2011 zajmowały się amerykańskie wahadłowce programu STS (od lutego 2003 do 26 lipca 2005 wstrzymane z powodu katastrofy Columbii) oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.
    Discovery (oznaczenie NASA dla orbitera – OV-103) – skonstruowany przez NASA amerykański wahadłowiec kosmiczny, przystosowany do odbywania wielokrotnych podróży na orbitę. Był trzecim promem NASA, który odbył lot w przestrzeń kosmiczną (wcześniej taką podróż odbyły Columbia i Challenger). Jego pierwsza podróż kosmiczna miała miejsce 30 sierpnia 1984, a ostatnia zakończyła się 9 marca 2011. Jego zadaniem w ostatnich latach był transport załogi i wymiana zaopatrzenia Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).
    Istnieją różne definicje granicy przestrzeni kosmicznej, a co za tym idzie - lotów kosmicznych. Według standardów Fédération Aéronautique Internationale, granica pomiędzy atmosferą a przestrzenią kosmiczną znajduje się na wysokości 100 km n.p.m., natomiast w Stanach Zjednoczonych za granicę tę przyjmuje się koniec mezosfery, czyli wysokość 50 mil (ok. 80 km).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.