• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • STEREO - sondy



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Asysta grawitacyjna – w astrodynamice pojęcie określające zmianę prędkości i kierunku lotu kosmicznego przy użyciu pola grawitacyjnego planety lub innego dużego ciała niebieskiego. Jest to obecnie powszechnie używana metoda uzyskiwania prędkości pozwalających osiągnąć zewnętrzne planety Układu Słonecznego. Została opracowana w 1959 roku w moskiewskim Instytucie Matematyki im. Stiekłowa.Uniwersytet Kalifornijski (University of California) – główny i najbardziej prestiżowy publiczny uniwersytet amerykańskiego stanu Kalifornia, de facto złożony z dziesięciu uniwersytetów i określany jako ich system. Wraz z systemem California State University i Community Colleges tworzy trójgałęziowy system publicznego szkolnictwa wyższego Kalifornii.
    Budowa i przebieg misji[ | edytuj kod]
    Nocny start sond STEREO

    Oba statki, STEREO-A i STEREO-B, zostały zbudowane przez Applied Physics Laboratory w Johns Hopkins University. Każdy ze statków waży 547 kg (610 kg z paliwem). Normalną pracę zaczęły po 3 miesiącach, potrzebnych na testy i kalibracje przyrządów oraz osiągnięcie docelowych orbit.

    W fizyce funkcja rozkładu jest to wielkość równa liczbie cząstek (gazu lub cieczy) mających w danej chwili określone z zadaną dokładnością położenie i prędkość. Funkcja rozkładu jest podstawowym pojęciem kinetycznej teorii gazów, fizyki statystycznej i mechaniki płynów.Magnetometr – przyrząd do pomiaru wielkości, kierunku oraz zmian pola magnetycznego lub właściwości magnetycznych materii (np. magnetyzacji ferromagnetyku).
  • Każdy ze statków zużywa średnio 596 W energii elektrycznej
  • Każdy statek ma na pokładzie 1 GB pamięci stałej
  • Prędkość przesyłania danych na Ziemię wynosi 720 kilobitów na sekundę
  • Statki są stabilizowane trójosiowo
  • Statki wyposażone są w trzy zestawy po cztery silniki o ciągu 4,4 N, napędzane hydrazyną
  • Sondy okrążają Słońce będąc cały czas w sąsiedztwie orbity Ziemi. STEREO-A ("A" od ang. ahead – wyprzedzający) znajduje się przed Ziemią (i bliżej Słońca niż Ziemia), w jej wędrówce wokoło Słońca, a STEREO-B ("B" od ang. behind – pozostający w tyle) za Ziemią, i trochę dalej od Słońca niż Ziemia. STEREO-A obiega Słońce co 344 dni, a B – co 389 dni. Z perspektywy Słońca odległość między statkami będzie zwiększała się co roku o 45°.

    Materia międzyplanetarna to wszelka materia znajdująca się w przestrzeni międzyplanetarnej. Przestrzeń tę wypełniają gazy, pył międzyplanetarny, wiatr słoneczny, promieniowanie oraz pola magnetyczne Słońca i planet.Uniwersytet Johnsa Hopkinsa (ang. Johns Hopkins University) – prywatny uniwersytet w Stanach Zjednoczonych, działający w Baltimore, w stanie Maryland. Uniwersytet został założony w roku 1876, a nazwę otrzymał od Johnsa Hopkinsa, który przekazał na uniwersytet darowiznę w wysokości 7 mln dolarów.

    Orbity docelowe zostaną osiągnięte przy udziale asysty grawitacyjnej Księżyca. STEREO jest pierwszą misją NASA, która wykorzystała osobne zbliżenia do Księżyca do umieszczenia dwóch statków na różnych orbitach. Początkowo obie sondy znajdowały się na prawie identycznych wysoce eliptycznych orbitach wokółziemskich sięgających w apogeum poza orbitę Księżyca (403 810 km, nachylenie 28,5°). Po 65 dniach, czyli wykonaniu czterech i pół obiegu Ziemi, grawitacja Księżyca została użyta do korekcji orbity obu statków. STEREO-A weszła wtedy na zaplanowaną orbitę heliocentryczną. STEREO-B po upływie kolejnego miesiąca ponownie zbliżył się do Księżyca, by ten wypchnął statek z orbity wokółziemskiej.

    Teleskop (gr. tēle-skópos – daleko widzący) – jest narzędziem, które służy do obserwacji odległych obiektów poprzez zbieranie promieniowania elektromagnetycznego (np. światła widzialnego). Pierwsze znane praktyczne teleskopy zostały skonstruowane przy użyciu soczewek ze szkła w Holandii na początku XVII wieku przez Hansa Lippersheya, a wkrótce potem przez Galileusza we Włoszech. Znalazły zastosowanie w działaniach militarnych i w astronomii.Grawitacja (ciążenie powszechne) – jedno z czterech oddziaływań podstawowych, będące zjawiskiem naturalnym polegającym na tym, że wszystkie obiekty posiadające masę oddziałują na siebie wzajemnie przyciągając się.

    Obie sondy poprawnie wykonały swoje manewry zbliżenia do Księżyca. 15 grudnia 2006 STEREO-A minęła powierzchnię Srebrnego Globu w odległości 7340 km i została wyrzucona przed Ziemię przez jego grawitację. STEREO-B zbliżył się na odległość 11 776 km, ale nie wykonał pełnego manewru asysty grawitacyjnej, lecz powrócił do Księżyca 21 stycznia 2007 i dopiero wtedy, zbliżając się na 8818 km, wykonał pełny manewr, który wyrzucił go „za Ziemię”.

    NASA (National Aeronautics and Space Administration) (pl. Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej) – agencja rządu Stanów Zjednoczonych odpowiedzialna za narodowy program lotów kosmicznych, ustanowiona 29 lipca 1958 r. na mocy National Aeronautics and Space Act, zastępując poprzednika – National Advisory Committee for Aeronautics. Jest wydziałem Departamentu Obrony USA i jest mu bezpośrednio podległa.Nukleony – wspólna nazwa protonów i neutronów, czyli podstawowych cząstek tworzących jądro atomu. Nukleony składają się z kwarków. Choć przez obecne teorie cząstek protony i neutrony nie są uznawane za cząstki elementarne, ale z historycznych względów zalicza się je do cząstek elementarnych.

    Pod koniec 2009 roku obie sondy znalazły się w pobliżu punktów libracyjnych L4 i L5 układu Słońce – Ziemia, wykonując obserwacje w poszukiwaniu planetoid trojańskich Ziemi.

    6 lutego 2011 roku odległość kątowa pomiędzy obydwoma sondami STEREO osiągnęła 180°. Sondy znalazły się tego dnia na pozycjach dokładnie po przeciwnych stronach Słońca, co po raz pierwszy pozwoliło na wykonywanie obserwacji całej jego powierzchni. Współpracując z satelitą Solar Dynamics Observatory sondy STEREO pozwolą na obserwację całego Słońca przez następnych 8 lat.

    Półprzewodniki − najczęściej substancje krystaliczne, których konduktywność (przewodnictwo właściwe) może być zmieniana w szerokim zakresie (np. 10 do 10 S/cm) poprzez domieszkowanie, ogrzewanie, oświetlenie bądź inne czynniki. Przewodnictwo typowego półprzewodnika plasuje się między przewodnictwem metali i dielektryków.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Przebieg lotu[ | edytuj kod]

  • 26 października 2006, 00:52 UTC – start rakiety Delta 2 z sondami STEREO;
  • 15 grudnia 2006, 13:50 UTC – manewr grawitacyjny sondy B w pobliżu (11 776 km) Księżyca, STEREO-B weszła na orbitę o parametrach 130 000 km × 870 000 km x 27,9°;
  • 15 grudnia 2006, 13:55 UTC – manewr grawitacyjny sondy A w pobliżu Księżyca (7340 km), STEREO-A weszła na orbitę o parametrach 180 000 km × 1 750 000 km x 33,6°;
  • 24 grudnia 2006, – sonda A przeszła na orbitę heliocentryczną o parametrach 0,95 j.a. × 0,97 j.a. x 0,12° x 344 dni.
  • 21 stycznia 2007 15:52 UTC – manewr grawitacyjny sondy B w pobliżu Księżyca (8818km), STEREO-B weszła ona na orbitę heliocentryczną o parametrach 0,99 j.a. × 1,09 j.a. x 0,03° x 389 dni;
  • Ładunek[ | edytuj kod]

    Rozmieszczenie przyrządów na sondzie STEREO

    Na każdym z satelitów STEREO umieszczono takie same cztery pakiety przyrządów naukowych:

    Fala uderzeniowa – cienka warstwa, w której następuje gwałtowny wzrost ciśnienia gazu, rozchodząca się szybciej niż dźwięk. Fale uderzeniowe powstają podczas silnego wybuchu, ruchu ciała z prędkością ponaddźwiękową (np. samolot).Mars Global Surveyor (MGS) − bezzałogowa sonda kosmiczna wysłana na Marsa. Zaprojektowana i wykonana przez NASA i Jet Propulsion Laboratory. Wystrzelona w 1996, stała się początkiem ponownych badań tej planety po ponad 20-letniej przerwie. Z powodu problemów z jednym z paneli słonecznych badania Marsa rozpoczęto dopiero w 1999. Główna misja została zakończona w styczniu 2001, czyli po jednym roku marsjańskim. Najważniejszym instrumentem sondy jest Mars Orbiter Camera (MOC), umożliwiająca robienie zdjęć z rozdzielczością od 1,5 do 12 m/piksel. W czasie swojej misji kamera wykonała ponad 240 tysięcy zdjęć. Na początku listopada 2006 po blisko 10 latach owocnej pracy kontakt z sondą ustał. Dochodzenie wskazało, że najbardziej prawdopodobną przyczyną awarii sondy był błąd w oprogramowaniu.
  • SECCHI – badanie koronalne i heliosferyczne połączenia Słońce-Ziemia (ang. Sun Earth Connection Coronal and Heliospheric Investigation) – budowa była nadzorowana przez Naval Research Laboratory
  • EUVI – przyrząd do obrazowania w dalekim ultrafiolecie (ang. Extreme Ultraviolet Imager)
  • COR1, COR 2 – koronografy światła białego (ang. Coronographs) – obserwacje wewnętrznej (1,4 – 4 promienie Słońca) i zewnętrznej (2 – 15 promieni Słońca) korony słonecznej. COR1 będzie pierwszym przyrządem w kosmosie badającym koronę wewnętrzną w świetle białym. Rozdzielczość COR2 jest pięć razy większa od podobnego przyrządu umieszczonego na statku SOHO
  • HI – przyrząd do obrazowania heliosfery (ang. Heliospheric Imager) – badania heliosfery w zasięgu od 12 do 318 promieni Słońca od tarczy słonecznej. HI ma dostarczyć pierwszy bezpośrednich obserwacji z przestrzeni międzyplanetarnej koronalnych wyrzutów masy
  • STEREO\WAVES (SWAVES) – przyrząd śledzący zaburzenia radiowe rozchodzące się od Słońca w kierunku Ziemi. Opracowany przez Centre National de la Recherche Scientifique i NASA (Goddard Space Flight Center)
  • Zbliżenie na sondę STEREO
    Sondy STEREO badają Słońce – wizja artysty
  • IMPACT – pomiary "na miejscu" cząstek i przebiegów czasowych koronalnych wyrzutów masy (ang. In-situ Measurements of Particles and CME Transients) – zestaw siedmiu instrumentów badających składu i przestrzenny rozkład plazmy składającej się z energetycznych cząstek pochodzenia słonecznego i pomiary lokalnych wektorów pola magnetycznego. Budowa była nadzorowana przez University of California. W jego skład wchodzą:
  • zamontowane na 4,5 m długości wysięgniku, skierowane w kierunku od Słońca:
  • SWEA – analizator elektronów wiatru słonecznego (ang. Solar Wind Electron Analyzer) – umieszczony na końcu wysięgnika; pomiary funkcji dystrybucji elektronów wiatru słonecznego i jego halo, o energiach od kilku do kilkunastu keV, z dużą rozdzielczością spektralną i przestrzenną w niemal dookólnym polu widzenia (360° w pionie i poziomie); opracowany przez CESR i University of California – Berkeley
  • STE – teleskop elektronów nadtermicznych (ang. Suprathermal Electron Telescope) – przyrząd ten uzupełnia pracę SWEA. Mierzy elektrony o energiach od 2 do 20 keV (pochodzące z superhalo wiatru słonecznego, lub przyspieszone przez koronalne wyrzuty masy, lub przyspieszone w rozbłyskach słonecznych), będących poza zakresem SWEA. STE wykorzystuje 2 zestawy czterech czujników półprzewodnikowych; opracowany przez University of California – Berkeley
  • MAG – magnetometr (ang. Magnetometer) – znajduje się 3 m od satelity; uproszczona wersja magnetometru użytego w misjach Mars Global Surveyor i Lunar Prospector; opracowany przez NASA (Goddard Space Flight Center)
  • umieszczone w korpusie satelity:
  • SEPT – teleskop elektronów i protonów słonecznych (ang. Solar Electron Proton Telescope) – rejestruje elektrony o energiach z zakresu 20 – 400 keV i protony o energiach z zakresu 20 – 7000 keV; opracowany przez ESTEC (European Space Research and Technology Centre) i uniwersytet w Kilonii
  • SIT – teleskop jonów nadtermicznych (ang. Suprathermal Ion Telescope) – spektrometr mas jonów wykorzystujący metodę pomiaru czasu przelotu; opracowany przez NASA (Goddard Space Flight Center), Instytut Maxa Plancka (dział badań Układu Słonecznego) i University of Maryland
  • LET – teleskop niskich energii (ang. Low Energy Telescope) – składa się z 14 detektorów mierzących energię protonów i jonów helu o energiach 1,5 – 13 MeV/nukleon, i cięższych jonów o energiach z zakresu od 2 do 30 MeV/nukleon; opracowany przez Caltech, NASA (Goddard Space Flight Center) i Jet Propulsion Laboratory
  • HET – teleskop wysokich energii (ang. High Energy Telescope) – składa się z 6 detektorów mierzących energię protonów i jonów helu o energiach do 100 MeV/nukleon, i elektronów o energiach do 5 MeV; opracowany przez Caltech, NASA (Goddard Space Flight Center) i Jet Propulsion Laboratory
  • PLASTIC – skład plazmy i jonów nadtermicznych (ang. Plasma and Suprathermal Ion Composition) – instrument dokonujący pomiarów protonów, cząstek alfa i ciężkich jonów wiatru słonecznego. Budowa była nadzorowana przez University of New Hampshire, a w skład instytucji projektujących i budujących przyrząd były: uniwersytet w Bernie, Max Planck Institute, uniwersytet w Kilonii, NASA (Goddard Space Flight Center) i Christa McAuliffe Planetarium
  • Koronalny wyrzut masy (ang. coronal mass ejections – CMEs) – olbrzymi obłok plazmy, w którym pole magnetyczne jest bardziej intensywne, przyspieszane w obszarze korony słonecznej i wyrzucane w przestrzeń międzyplanetarną. Masa materii skupionej w ukształtowanym plazmoidzie sięga miliardów ton, a składa się głównie z elektronów i protonów z niewielkim dodatkiem jonów cięższych pierwiastków, jak hel, tlen i żelazo. Obłoki wyrzuconej plazmy osiągają prędkość od prawie 200 do ponad 2000 km/s. Wyrzuty koronalne są skutkiem rekoneksji magnetycznej podczas rozbłysków słonecznych i protuberancji. Częstość ich występowania zmienia się w zależności od fazy cyklu aktywności słonecznej. Podczas minimum aktywności zjawisko zanika, a podczas maksimum częstość wzrasta do 4 – 5 dziennie. W przestrzeni międzyplanetarnej plazma ta rozchodzi się w postaci stosunkowo dobrze ukierunkowanego i wąskiego wyrzutu rozszerzającego się do średnicy np. 50 milionów km na odległości orbity Ziemi.Fale radiowe (promieniowanie radiowe) – promieniowanie elektromagnetyczne, które może być wytwarzane przez prąd przemienny płynący w antenie. Uznaje się, że falami radiowymi są fale o częstotliwości 3 kHz – 3 THz (3·10 – 3·10 Hz). Według literatury zachodniej zakres częstotliwości obejmuje fale od 3 Hz. Zależnie od długości dzielą się na pasma radiowe.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kilo – przedrostek wielokrotności jednostki miary o symbolu k oznaczający mnożnik 1000 = 10 (tysiąc). Przykładowo symbol "kg" oznacza "tysiąc gramów" czyli "kilogram".
    Księżyc (łac. Luna, gr. Σελήνη Selḗnē; pol. fraz. „Srebrny Glob”, „srebrny glob”; pol. przest. gw. poet. „miesiąc”; pol. przest. poet. „luna”) – jedyny naturalny satelita Ziemi (nie licząc tzw. księżyców Kordylewskiego, które są obiektami pyłowymi i przez niektórych badaczy uważane za obiekty przejściowe). Jest piątym co do wielkości księżycem w Układzie Słonecznym. Przeciętna odległość od środka Ziemi do środka Księżyca to 384 403 km, co stanowi mniej więcej trzydziestokrotność średnicy ziemskiej. Średnica Księżyca wynosi 3474 km, nieco więcej niż 1/4 średnicy Ziemi. Oznacza to, że objętość Księżyca wynosi około 1/50 objętości kuli ziemskiej. Przyspieszenie grawitacyjne na jego powierzchni jest blisko 6 razy słabsze niż na Ziemi. Księżyc wykonuje pełny obieg wokół Ziemi w ciągu 27,3 dnia (tzw. miesiąc syderyczny), a okresowe zmiany w geometrii układu Ziemia-Księżyc-Słońce powodują występowanie powtarzających się w cyklu 29,5-dniowym (tzw. miesiąc synodyczny) faz Księżyca.
    Trojańczycy – dwie grupy planetoid, krążących wokół Słońca po orbitach bardzo podobnych do orbity Jowisza. Są one skupione wokół punktów libracji (wierzchołków dwóch trójkątów równobocznych o podstawie będącej odcinkiem Słońce–Jowisz). Znaczenie tego terminu zostało później rozszerzone na planetoidy towarzyszące innym planetom.
    Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.
    Hel (He, łac. helium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 2, z grupy helowców (gazów szlachetnych) w układzie okresowym. Jest po wodorze drugim najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem chemicznym we wszechświecie, jednak na Ziemi występuje wyłącznie w śladowych ilościach (4×10% w górnych warstwach atmosfery).
    Proton, p (z gr. πρῶτον – "pierwsze") − trwała cząstka subatomowa z grupy barionów o ładunku +1 i masie spoczynkowej równej ok. 1 u.
    Apocentrum – punkt na orbicie ciała niebieskiego okrążającego dany obiekt, znajdujący się w miejscu największego oddalenia ciała od tego obiektu. Nazwa punktu największego oddalenia w konkretnym przypadku zależy od nazwy ciała okrążanego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.828 sek.